Tibetan
ཕྱོགས་ལ་སྔོན་དུ་རྒྱུད་ཕལ་མོ་ཆེའི་བཤད་པ་བྱུང་ཞིང༌། གདམས་ངག་ཕག་མོ་གཞུང་དྲུག་གིས་མཚོན་རྒྱ་གཞུང་མངོན་རྟོགས་ཀྱི་རིགས་མང་པོར་བཤད་སྲོལ་བྱུང་བ་དང༌། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་བཤད་སྲོལ་རྣམ་པ་བརྒྱད་དུ་གྲགས་པ་སོགས་དང༌། རྙིང་མའི་ཕྱོགས་སུ་སེམས་སྨད་བཅོ་བརྒྱད་ཀྱི་རྩ་བ་ཀུན་བྱེད་རྒྱལ་པོ། ཨ་ནུ་ལུང་གི་མདོ་བཞིའི་རྩ་བ་ཀུན་འདུས་རིག་པའི་མདོ། བཤད་རྒྱུད་དགོངས་པ་འདུས་པ་ལ་གནུབས་ཆེན་པོའི་འགྲེལ་པ་མུན་པའི་གོ་ཆ་སོགས་ཀྱིས་འཆད་པ་དང༌། སངས་རྒྱས་གསང་བའི་ལམ་རྣམ་བཀོད། སྒེག་རྡོར་གྱི་དམ་ཚིག་གསལ་བཀྲ་སོགས་ལ་དུས་ཕྱི་མོའི་བར་དུ་བཤད་པའི་རྒྱུན་བྱུང་ཞིང་འགོལ་ལོ་གཞོན་ནུ་དཔལ་བས་རྒྱུད་གཞུང་བཞི་བཅུ་ལྷག་གཅིག་གི་བཤད་ལུང་དེ་སྐབས་སུ་བཞུགས་པར་གསུངས་པས་མཚོན། རྒྱུད་གཞུང་ལུགས་གདམས་ངག་གི་བཤད་སྲོལ་གསང་སྔགས་གསར་རྙིང་ལ་བྱུང་བ་ཕྲན་ཚེགས་ནི་སྨོས་ཀྱིས་མི་ལངས་སོ། ། དེ་ལས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་བཤད་སྲོལ་ནི། ཐོག་མར་ཇོ་བོ་རྗེས་(༡༧༢ན)རྒྱུད་བླ་མ་བསྒྱུར་བཤད་དང་མཆིམས་ཕུར་དོ་ཧ་དང་སྒྱུ་འཕྲུལ་གྱི་སྐོར་གསུངས། དེ་ནས་རྗེ་མར་པས་གདམས་ངག་གི་བཤད་རྒྱུན་གནང་བ་ད་ལྟའི་བར་དུའང་མ་ཆད་པར་བཞུགས། དེ་ནས་ཀོ་ས་ལའི་པཎྜི་ཏ་ཆེན་པོ་བཻ་རོ་ཙ་ན་རཀྵི་ཏ་བོད་དུ་བྱོན་ནས་དོ་ཧ་སྐོར་གསུམ་བསྒྱུར་ཅིང་བཤད། དེ་ནས་སྐོར་ནི་རཱུ་པས་སྙིང་པོའི་དོན་རྒྱ་ཆེར་བཤད། དེ་ནས་རྒྱ་གར་ཕྱག་ན་སྟེ་སློབ་དཔོན་བཛྲ་པཱ་ཎིས་གྲུབ་པ་སྡེ་བདུན་དང༌། སྙིང་པོ་དོན་གསུམ་ཞེས་དོ་ཧ་རྣམ་གསུམ་སྟེ་གྲུབ་སྙིང་ཕྲ་མོ་དང་བཅས་པའི་གཞུང་དང༌། གདམས་ངག་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་པའི་བྲུལ་ཚོ་དགུ། ཕ་རྒྱུད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་པའི་བྲུལ་ཚོ་དགུ། མ་རྒྱུད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་པའི་བྲུལ་ཚོ་དགུ་སྟེ་ཉི་ཤུ་རྩ་བདུན་པོ་རྣམས་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ། ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ། དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ་སྟེ་ཕྱག་རྒྱ་བཞིས་བཅིངས་ཤིང༌། ལྟ་བ་ལུང་རིགས་དང་འབྲེལ་པ། སྒོམ་པ་ཉམས་མྱོང་དང་འབྲེལ་པ། སྤྱོད་པ་དུས་ཚོད་དང་འབྲེལ་པ། འབྲས་བུ་གཞན་དོན་དང་འབྲེལ་པ། ལམ་དྲོད་རྟགས་དང་འབྲེལ་པ། དབང་གདམས་ངག་དང་འབྲེལ་པ་སྟེ་འབྲེལ་པ་དྲུག་ལྡན་དུ་གསུངས་པ་ལ་སྟོད་ལུགས་སུ་གྲགས། དེ་ནས་བལ་པོ་ཨ་སུས་དོ་ཧ་སོགས་བཤད་པས་རྒྱུན་འཛིན་པ་ཁྲི་ཕྲག་མང་པོ་བྱུང་བ་ལ་སྨད་ལུགས་སུ་གྲགས། དེ་ནས་རྗེ་རས་ཆུང་པས་ལུས་མེད་མཁའ་འགྲོས་ཆོས་སྐོར་དང་ཨ་སུའི་
Chinese
此前，对于大多数续部，曾有许多解释。其中，以“六法亥母教授”为代表，对于印度论典中关于现观的许多类别，也有其解释传统。此外，还有八种闻名的“大手印”解释传统等等。在宁玛派方面，有心部十八的根本《普作王续》，阿努瑜伽四部经的根本《总集明智经》，以及对注释续《意集》的努布钦（Nubchen Sangye Yeshe）的《黑暗甲胄》等加以阐释。还有《佛密道次第》、《婀娜金刚三昧耶明晰》等，其讲解传承一直延续到晚期。以果洛•准努白（Gollo Zhonnu Pelwa）曾说当时有四十多部续部论典的讲解和传授为代表。新旧密宗（萨尔玛派和宁玛派）中出现的那些细微的续部论典教授传统，更是难以言尽。 其中，关于大手印的解释传统：最初，觉沃杰（阿底峡）(172na)曾翻译和讲解《宝性论》，并宣说了《钦浦道歌》和《幻网》等。此后，杰•玛尔巴（Marpa Lotsawa）给予了教授的讲解传承，至今仍未中断。接着，迦湿弥罗（Kosala）的大班智达毗卢遮那•惹乞达（Vairochana Rakshita）来到西藏，翻译并讲解了三部《道歌》。此后，鲁巴（Rupa）广释了《心要义》。接着，印度“持金刚”——上师金刚手（Acharya Vajrapani）宣说了《七成就法》、《三心要义》即三部《道歌》，以及包含《微细成就心要》的论典；还有九组随顺“教授本性”的教法，九组随顺“父续”的教法，九组随顺“母续”的教法，这二十七种教法，以事业手印、法手印、大手印、誓句手印这四种手印来摄持。宣说了“六种关联”：见地与教理关联，修习与体验关联，行为与时间关联，果与他利关联，道与暖相关联，灌顶与教授关联，这被称为“上路传承”。此后，尼泊尔阿苏（Asu）讲解《道歌》等，产生了成千上万的传承持有者，这被称为“下路传承”。接着，杰•惹琼巴（Rechungpa）又从“无身空行母”那里获得了教法，并获得了阿苏的...
English
Previously, explanations for most tantras arose. Among these, exemplified by the 'Six Treatises of the Pig-Headed Oral Instructions,' many traditions of explanation also emerged for numerous categories of Indian treatises on Abhisamaya (realization). Furthermore, there were eight renowned traditions for explaining 'Mahamudra,' and so forth. In the Nyingma tradition, there was the root of the eighteen Semde (Mind Division) teachings, the 'All-Creating King' (Kunjed Gyalpo Tantra); the root of the four Anuyoga Sutras, the 'All-Collecting Wisdom Sutra' (Kün Dü Rigpai Do); and the commentary by Nubchen (Sangye Yeshe) on the Explanatory Tantra 'Gathering of Intentions' (Gongpa Düpa), titled 'Armor of Darkness,' which expounded upon these. Also, 'Arrangement of the Secret Path of the Buddha' and 'Clear Vajra Samaya of the Charming Vajra,' among others, had an uninterrupted lineage of explanation until later times. This is exemplified by Gollo Zhonnu Pelwa, who stated that at that time there were explanations and transmissions of over forty-one tantric treatises. The numerous subtle explanation traditions of tantric and oral instructions that arose in both the New (Sarjma) and Old (Nyingma) Tantra schools are beyond count. Among these, regarding the explanation tradition of Mahamudra: Initially, Jowo Je (Atisha) (172na) translated and explained the *Uttaratantra Shastra* and taught about the *Chimp'ur Doha* and *Magical Net* cycles. Subsequently, Je Marpa (Marpa Lotsawa) bestowed the lineage of oral instructions, which continues unbroken to this day. Then, the Great Pandita Vairochana Rakshita from Kosala came to Tibet, translating and explaining the three Doha cycles. Following this, Rupa extensively explained the *Essence of Meaning*. Then, the Indian Vajrapani, Acharya Vajrapani, expounded the *Seven Sections of Accomplishment*, the *Three Essential Meanings* (referring to the three Doha cycles), and the treatises including the *Subtle Essence of Accomplishment*; also, nine groups of teachings following the *Nature of Oral Instructions*, nine groups following the *Father Tantra*, and nine groups following the *Mother Tantra*—these twenty-seven are bound by the four mudras: Karma Mudra, Dharma Mudra, Mahamudra, and Samaya Mudra. He taught the 'six connections': view connected with scripture and reasoning, meditation connected with experience, conduct connected with time, result connected with the benefit of others, path connected with signs of warmth, and empowerment connected with oral instructions—this is known as the 'Upper Tradition.' Subsequently, the Nepalese Asu explained the Doha cycles, and thousands of lineage holders emerged, which is known as the 'Lower Tradition.' Then, Je Rechungpa received the Dharma cycles from the Formless Dakinis and Asu's...