Tibetan
སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པ་ཡང་ཇེ་དར་ལ་སོང༌། མ་ག་དྷཱ་དུ་རུཥྐས་བཅོམ་པའི་ཚེ། ཡུལ་དབུས་ཀྱི་མཁས་པ་ཕལ་ཆེར་ཡུལ་དེར་བྱོན་པས་བསྟན་པ་ལྷག་པར་དར། ཕྱིས་བོད་དུ་བྱོན་ཅིང་སྔགས་ཀྱི་ཚུལ་ལ་བཀའ་དྲིན་ཆེ་བ་དཔལ་ཤ་བ་རི་པས་རྗེས་སུ་བཟུང་བའི་སློབ་དཔོན་བཱ་ན་རཏྣ་ལ་སོགས་པའང་ཡུལ་དེ་ནས་བྱོན། དུས་ཕྱིས་རྒྱལ་པོ་བཱ་སུནྡྷ་ར་ཞེས་བྱ་བ་བྱུང་(༡༣༥ན)སྟེ། ཡུལ་དེ་ཀུན་ན་འདུལ་བ་དང༌། མངོན་པ་དང༌། ཐེག་ཆེན་གྱི་གཞུང་ལུགས་རྣམས་ཤིན་ཏུ་དར་བར་ཡོད་ཀྱང༌། དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་དང་ཕྲེང་བ་སྐོར་གསུམ་ལ་སོགས་པ་འགའ་ཞིག་མ་གཏོགས། གསང་སྔགས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཤིན་ཏུ་དཀོན་པར་སོང་བ་ལ། ཡུལ་དེའི་པཎྜི་ཏ་ཉིས་བརྒྱ་ཙམ་འགྲོ་ལྡིང་དང༌། ལྷོ་ཕྱོགས་ཁ་གེནྡྲའི་ཡུལ་དུ་གྲུབ་ཆེན་ཞི་བ་སྦས་པ་ལ་སོགས་པའི་དྲུང་དུ་བརྫངས་ནས་གསང་སྔགས་ཀྱི་ཆོས་ལ་སྦྱོང་དུ་བཅུག་སྟེ་སླར་ཡང་སོར་ཆུད་པར་བྱས། འཕགས་ཡུལ་ལྷོ་ཕྱོགས་སུའང་བསྟན་པ་རྒྱ་ཆེ་ལ་རྒྱུན་མ་ཆད་པ་བྱུང་ཞིང་། ཁྱད་པར་ཕྱིས་སུ་གྲུབ་པའི་དབང་ཕྱུག་ཞི་བ་སྦས་པའི་བྱིན་རླབས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་ཁ་གེནྡྲ་དང༌། འབིགས་བྱེད་ཀྱི་རི་བོའི་ཁོང་དུ་གསང་སྔགས་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་བཤད་སྒྲུབ་ཀྱི་བསྟན་པ་རྣལ་མ་ལྷག་པར་དར་ཞིང་འཕེལ་ལ། ཤར་ལྷོ་དང་ལྷོ་ནུབ་ཀྱི་ཡུལ་ཕྲན་འགར་ཡང་མདོ་སྔགས་ཀྱི་བསྟན་པ་ཐོར་བུ་དུས་ཕྱིས་བར་དུ་གནས་པར་གསུངས་སོ། ། འབྱུང་འགྱུར་གནས་བརྟན་བཅུ་དྲུག་འཕགས་པ་སོགས། ། བྱོན་ནས་རྒྱལ་བསྟན་ཡུན་རིང་སྤེལ་བར་བཞེད། ། མ་འོངས་འབྱུང་འགྱུར་ཡར་འཕེལ་ཚེ་ལོ་དྲུག་བརྒྱ་པའི་སྐབས་སུ་འཕགས་པའི་གནས་བརྟན་ཆེན་པོ་བཅུ་དྲུག་དངོས་སུ་བྱོན་ནས་སྐལ་བ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་རབ་ཏུ་དབྱུང་ཞིང་བསྟན་པ་སྤེལ་བར་གསུངས་པ་དང༌། སློབ་དཔོན་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱང་ད་ལྟ་རྒྱ་གར་དུ་སྔོན་གྱི་དབུ་དང་སྐུ་ལུས་སོ་སོ་ཡོད་པ་ལ་ཞུགས་ནས་དེ་གཉིས་འགྲིགས་ཤིང་འབྱར་ཏེ་འགྲོ་བའི་དོན་མཛད་པར་བཤད་པ་དང༌། སོགས་ཁོངས་ནས་རིགས་ལྡན་དྲག་པོའི་དཔུང་གིས་ཀླ་ཀློ་བཅོམ་སྟེ་ལྷོ་གླིང་དབུས་མའི་ཁོངས་འདིར་རྫོགས་ལྡན་གསར་དུ་འཇོག་ནས་བསྟན་པ་སྤེལ་ཏེ་རྒྱལ་བསྟན་ཡུན་རིང་དུ་གནས་པར་མཁས་པ་རྣམས་བཞེད་དོ། ། བསྟན་པ་འཕགས་པའི་ཡུལ་དུ་ཇི་ལྟར་དར་བའི་སྐབས་སོ། ། བསྟན་པ་འཕགས་པའི་ཡུལ་དུ་ཇི་ལྟར་དར་བ་སྐབས་དང་པོའི་འགྲེལ་པའོ།། །། གཉིས་པ། གངས་ཅན་ལྗོངས་སུ་བསྟན་རྩ་འདུལ་བ་དང་བཤད་རྒྱུད་གྱི་བྱུང་བ་བརྗོད་པའི་སྐབས། ང༢ སྐབས་གཉིས་པ་རྒྱལ་བསྟན་གངས་ཅན་གྱི་ལྗོངས་སུ་ཇི་ལྟར་བྱོན་(༡༣༥བ)པའི་ཚུལ་བཤད་པ་ལ་གསུམ། ཅ༡ བསྟན་པའི་གཞི་མ་ཆོས་རྒྱལ། ཅ༢ བསྟན་པའི་རྩ་བ་ཆོས་འདུལ། ཅ༣ ལུང་ཆོས་འཛིན་པའི་བཤད་རྒྱུན་ཇི་ལྟར་བྱུང་བ་བརྗོད་པའོ། ། ཅ༡ དང་པོ་ལ་གསུམ། ཆ༡ བསྟན་པའི་དབུ་བརྙེས་ཚུལ། ཆ༢ བསྟན་པའི་སྲོལ་གཏོད་ཚུལ། ཆ༣ བསྟན་པ་དར་རྒྱས་མཛད་ཚུལ་ལོ། ། ཆ༡ དང་པོ་ནི། བོད་ཡུལ་ཆོས་རྒྱལ་ལིཙྪ་བཱི་ཡི་རིགས། ། ཐོ་རིའི་དུས་སུ་དམ་ཆོས་དབུ་བརྙེས་ཤིང༌། ། འཛམ་གླིང་ཡུལ་ཆེན་དྲུག་གི་ནང་ཚན་འཕགས་པ་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོས་བདག་གིར་བཟུང་བའི་གདོང་དམར་བོད་ཡུལ་ཁ་བ་ཅན་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་དུས་ནམ་གྱི་ཚེ་བྱོན་ན། འཇམ་དཔལ་རྩ་རྒྱུད་ལས། ཁ་བ་ཅན་དུ་མཚོ་བྲི་ནས། ། སཱ་ལའི་ནགས་ནི་འབྱུང་བར་འགྱུར། ། ཞེས་ལུང་བསྟན་པ་ལྟར། དང་པོར་མཚོ་ཡོད་པ་རིམ་གྱིས་བྲི་ནས་ནགས་ཚལ་སྟུག་པོ་རྒྱས་པར་གྱུར་བའི་སྐབས་ཤིག་ན། ཡུལ་གྲུ་འཛིན་ནས་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་སྤྲེའུ་ཞིག་འོངས་པ་དེ་དང་བྲག་སྲིན་མོ་འདུས་པ་ལས། བོད་རྣམས་ཉེ་བར་མཆེད་པ་ཡིན་ཞེས་བོད་ཀྱི་ལོ་རྒྱུས་རྙིང་པ་རྣམས་སུ་འཆད་ལ། སློབ་དཔོན་ཤེས་རབ་གོ་ཆས་མཛད་པའི་ལྷ་ལས་ཕུལ་བྱུང་གི་བསྟོད་འགྲེལ་ལས། རྩོད་དུས་ཀྱི་ཐོག་མར་བྱུང་བའི་སྐྱ་བསེང་བུ་ལྔས་འཐབ་ཀ་དཔུང་ཚོགས་བཅོ་བརྒྱད་ཕམ་པར་བྱས་པའི་དུས་སུ། རཱུ་པ་ཏི་ཞེས་བྱ་བའི་རྒྱལ་པོ་དཔུང་གི་ཚོགས་གཅིག་དང་བཅས་པ་གཡུལ་འགྱེད་པའི་ཚེ་བུད་མེད་ཀྱི་ཆ་ལུགས་སུ་བྱས་ཏེ་བྲོས་ནས་རི་ཁ་བ་ཅན་གྱི་རི་ཁྲོད་དུ་ཞུགས་ཏེ་གནས་པའི་རིགས་ལས་བོད་ཀྱི་མི་རྣམས་མཆེད་པ་སོགས་བཤད་ཚུལ་མང་དུ་སྣང་ཞིང༌། གང་ལྟར་ཡུལ་འདི་དང་པོ་མི་མ་ཡིན་གྱིས་བདག་ཏུ་བཟུང༌། རིམ་གྱིས་མིའི་འགྲོ་བ་ཆགས་ཏེ་རྒྱལ་ཕྲན་བཅུ་གཉིས་དང་སིལ་མ་བཅུ་བཞིས་དབང་བྱས། དེ་ནས་བོད་སྤྱི་ལ་དབང་བསྒྱུར་བའི་མིའི་རྒྱལ་པོའི་ཐོག་མ་གཉའ་ཁྲི་བཙན་པོ་བྱུང་སྟེ། དེའང་ཆོས་རྒྱལ་རྣམས་ལིཙྪ་བཱིའི་རིགས་ལས་བྱོན་པར་ལུང་གིས་གྲུབ་ཅིང་ཁ་ཅིག་སྒྲ་ངན་གྱི་རིགས། ལ་ལས་(༡༣༦ན)ཤཱཀྱའི་རྒྱལ་བརྒྱུད་དང༌། རྒྱལ་པོ་དམག་བརྒྱ་པའི་སྲས་སུའང་འདོད་པ་དང༌། ཀོ་ས་ལའི་རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་གྱི་སྲས་ལྔ་ཚིགས་ཡིན་ཟེར་བ་དང༌། རྒྱལ་པོ་གཟུགས་ཅན་སྙིང་པོའི་སྲས་ཆུང་བ་སྟོབས་ཆུང་གི་སྲས་ལྔ་ཚིགས་ཡིན་ཟེར་བ་དང༌། བཏྶའི་རྒྱལ་པོ་འཆར་བྱེད་ཀྱི་སྲས་མིག་སྨིན་མས་འགེབས་པ་སོར་མོ་དྲྭ་བས་སྦྲེལ་བ་ཞིག་བྱུང་བས་ལྟས་ངན་དུ་དོགས་ནས་ཟངས་ཁ་སྦྱོར་དུ་བཅུག་སྟེ་གངྒཱ་ལ་བསྐུར་བ་ཞིང་པས་རྙེད་དེ་གསོས། ཆེར་སྐྱེས་པ་ན་སྔར་གྱི་གཏམ་བཤད་པ་ན་ཡིད་སྐྱོ་སྟེ། གངས་རིའི་བྲག་ཏུ་བྲོས་པ་ན་རིམ་གྱིས་ལྷ་རི་ཡོལ་བའི་ཁར་བྱུང་སྟེ། བཙན་ཐང་སྒོ་བཞིར་འཐོན་པ་ལ་བོན་པོ་རྣམས་རྨུ་ཐག་ལས་བྱོན་པས་ལྷ་ཡིན་ཟེར། ཁྱོད་སུ་ཡིན་དྲིས་པས་བཙན་པོ་ཟེར། གང་ནས་བྱོན་དྲིས་པས་ནམ་མཁའ་ལ་མཛུབ་མོ་སྦྲེང༌། དེར་ཤིང་གི་ཁྲི་ལ་བཞག་སྟེ་མི་བཞིས་གཉའ་བ་ལ་ཁུར་བས་གཉའ་ཁྲི་བཙན་པོར་བཏགས་པར་བཤད། དེའི་སྲས་མུ་ཁྲི་བཙན་པོ་སོགས་གནམ་ལ་ཁྲི་བདུན། ས་ལ་ལེགས་དྲུག །སིལ་མ་བདུན། ཚིགས་ལ་བཙན་ལྔ་སོགས་རིམ་པར་བྱོན་པ་ལས་རྒྱལ་རབས་སྔ་མ་རྣམས་ཀྱི་སྐབས་ཆབ་སྲིད་སྒྲུང་དང་ལྡེའུ་བོན་གྱིས་བསྐྱངས། དེ་ནས་ལྷ་མོ་དྲི་མ་མེད་པ་ལུང་བསྟན་པ་ལས། ང་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས་ལོ་ཉིས་སྟོང་ལྔ་བརྒྱ་ན་གདོང་དམར་ཅན་གྱི་ཡུལ་དུ་དམ་པའི་ཆོས་དར་བར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་ལུང་བསྟན་པ་ལྟར། རྒྱལ་རབས་ཉེར་བདུན་པ་བྱང་སེམས་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་སྤྲུལ་པ་ལྷ་ཐོ་ཐོ་རི་གཉན་བཙན་ཕོ་བྲང་ཡུམ་བུ་གླ་སྒང་ན་བཞུགས་པའི་ཚེ་ཕོ་བྲང་གི་རྩེར་ཟ་མ་ཏོག་ཅིག་བབ་པ་ཁ་ཕྱེས་པས་སྤང་སྐོང་ཕྱག་བརྒྱ་པ། ཙིནྡ་མ་ཎིའི་གཟུངས་ཀྱི་བརྐོས་ཕོར། མདོ་སྡེ་ཟ་མ་ཏོག །ཡི་གེ་དྲུག་པ། གསེར་གྱི་མཆོད་རྟེན་རྣམས་བྱུང༌། གང་ཡིན་མི་ཤེས་ཀྱང་བཟང་པོར་གོ་སྟེ་མིང་གཉན་པོ་གསང་བར་བཏགས་ནས་མཆོད་ཅིང་བསྐུར་བའི་བྱིན་རླབས་ཀྱིས་རྒྱལ་པོ་ལོ་རེ་གཅིག་པ་སླར་ཡང་བཅུ་དྲུག་པའི་བར་དུ་ལོག་ནས་(༡༣༦བ)གཞོན་ཤ་ཅན་དུ་གྱུར་ཏེ་ལོ་དྲུག་ཅུ་འཕར་བས་ལོ་བརྒྱ་དང་ཉི་ཤུ་ཐུབ། གདུང་རབས་ལྔ་ནས་འདིའི་དོན་ཤེས་པར་འགྱུར་ཞེས་ལུང་བསྟན་ཐོབ་སྟེ་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབུ་བརྙེས་སོ། ། བབ་ཚུལ་འདི་ལ་བཤད་སྒྲོས་སྣ་ཚོགས་ཞིག་འདུག་ཀྱང༌། ནེལ་པ་པཎྜི་ཏས་ནམ་མཁའ་ལས་བབས་ཟེར་བ་བོན་ནམ་མཁའ་ལ་དགའ་བས་བོན་གཏམ་ཡིན་གྱི། དོན་ལ་པཎྜི་ཏ་བློ་སེམས་འཚོ་དང་ལོ་ཙཱ་བ་ཐི་ལེ་སེས་ཆོས་དེ་གཉིས་ཁྱེར་ནས་འོངས་པ་ལ་རྒྱལ་པོས་ཡི་གེ་ཡང་མི་ཤེས་དོན་ཀྱང་མི་གོ་བས་པཎྜི་ཏ་དང་ལོ་ཙཱ་བ་ཕྱིར་ལོག་ཟེར་བ་འདི་དག་པ་འདྲ་སྟེ། དུས་ཕྱིས་སྦ་གསལ་སྣང་གིས་བལ་པོར་ཕྱིན། མཁན་པོ་ཞི་བ་འཚོ་དང་མཇལ་བའི་ཚེ་མཁན་པོའི་གསུངས་ལས། བོད་ཀྱི་བཙ
Chinese
密咒乘（Mantra-yana）也日益兴盛。当摩揭陀（Magadha）被突厥（Turushka）侵占之时，中原（Magadha）的多数学者来到该地，使得佛法尤其兴盛。后来，在密咒乘方面有大恩德、受到吉祥夏瓦日巴（Shabaripa）摄受的班智达班纳惹那（Banaratna）等也从该地来到了吐蕃（Tibet）。 此后，出现了一位名为瓦苏恩札拉（Basundhara）的国王（135na）。虽然在那些地方，律藏（Vinaya）、阿毗达磨（Abhidharma）和大乘（Mahayana）经典都非常兴盛，但除了时轮金刚（Kalachakra）和《鬘论三部》（Phreng ba skor gsum）等少数法门外，密咒金刚乘（Guhyamantra-vajrayana）的教法已变得极其稀有。于是，该地的约二百位班智达被派往格罗丁（Gro lding）以及南方卡根札（Khagendra）地区，到大成就者寂藏（Zhi ba sbas pa / Shantigupta）等尊者座前，令他们学习密咒金刚乘的教法，从而使其再次恢复兴盛。在圣地（Aryadesha / 印度）的南方，佛法也广大无间地存在着。尤其后来，凭借大成就自在者寂藏（Zhi ba sbas pa / Shantigupta）的加持力，在卡根札（Khagendra）和毗阇耶山（Abhig jey / Vindhya Mountains）深处，以密咒金刚乘为主的讲修佛法尤其兴盛发展。据说，在东南和西南的一些小国，零散的显密教法也一直延续到后世。 未来十六圣罗汉等圣贤， 降临世间为使佛法久弘愿。 据说，在未来寿命增至六百年时，十六位大圣罗汉（Sthavira）将真正降临，令具缘者出家，并弘扬佛法。又说，龙树（Nagarjuna）大师如今在印度，已入其先前各自独立之头与身，使二者合一相连，行利生之事业。等等（由此），学者们期望，凭借胜者（Kalki）金刚部（Rigden Dragpo）军队降伏野蛮人（Kla klo），在中瞻部洲（Jambudvipa）的中心区域重新建立圆满时代，弘扬佛法，使圣教长久住世。 此为佛法如何在圣地（印度）弘扬之章。 此为第一章，关于佛法如何在圣地（印度）弘扬的注释。 第二章：在雪域（Tibet），佛法之根本——律藏（Vinaya）及讲解传承...
English
The path of Mantrayana also became increasingly widespread. When Magadha was conquered by the Turushkas, most of the scholars from the central land (Magadha) came to that region, and the doctrine (Buddhism) flourished especially there. Later, teachers like Pandita Banaratna, who were greatly kind in the manner of Mantrayana and were supported by the glorious Shabaripa, also came from that region to Tibet. Subsequently, a king named Basundhara appeared (135na). Although throughout those regions, the Vinaya, Abhidharma, and Mahayana treatises were extremely widespread, with the exception of a few, such as the Kalachakra and the Three Cycles of Garlands (Phreng ba skor gsum), the secret Mantrayana teachings had become exceedingly rare. Therefore, about two hundred panditas from that region were sent to places like Gro lding and to the south in the land of Khagendra, to the presence of great siddhas like Zhi ba sbas pa (Shantigupta), and were instructed to study the secret Mantrayana teachings, thereby restoring them once again. In the southern regions of Aryadesha (India), the doctrine also appeared vast and uninterrupted. Especially later, through the power of the blessings of the powerful siddha Zhi ba sbas pa (Shantigupta), in Khagendra and within the mountains of Abhig jey (Vindhya Mountains), the genuine doctrine of explanation and practice, with secret Mantrayana as its main focus, especially flourished and developed. And in some small regions of the southeast and southwest, scattered Sutra and Tantra doctrines are said to have remained until later times. Sixteen noble Sthaviras (Arhats) and other venerable ones will appear in the future, Having come, it is wished that they will spread the King's doctrine for a long time. It is said that in the future, when the human lifespan increases to six hundred years, the sixteen great noble Sthaviras will actually appear, initiating those with good fortune into monastic life and spreading the doctrine. It is also said that the noble master Nagarjuna currently resides in India, having entered into his former head and body, which were separate, and uniting and joining them, performs deeds for the benefit of sentient beings. Furthermore, (from this context and so forth), scholars wish that by the army of Kalki (Rigden Dragpo) conquering the barbarians (Kla klo), a new golden age (rdzogs ldan) will be established in the central region of Jambudvipa, and the doctrine will be spread, thus ensuring the Buddhadharma remains for a long time. This is the chapter on how the doctrine spread in Aryadesha (India). This is the commentary on the first chapter, concerning how the doctrine spread in Aryadesha (India). Second chapter: In the Land of Snows (Tibet), the Vinaya, the root of the doctrine, and the explanatory lineage...
Chinese
记载其缘起之章节。 \t\t\t第二章，阐述佛法如何传入雪域（西藏）的部分，有三：一、佛法之基石——法王；二、佛法之根本——戒律；三、阐述传承教法之教授源流如何产生。 \t\t\t第一部分，有三：一、佛法如何开端；二、佛法如何建立；三、佛法如何弘扬。 \t\t\t第一部分，如下： \t\t\t藏地法王乃离车（Licchavi）种姓， \t\t\t托日（Tho-ri）时期，正法初兴。 \t\t\t在瞻部洲六大区域之内，圣观世音菩萨（Mahākaruṇika）所摄受的红面藏地雪域（Tibet），佛法是何时传入的呢？《文殊根本续》（Mañjuśrī-mūla-kalpa）中说： \t\t\t雪域（Tibet）之湖水干涸后， \t\t\t娑罗（Sāla）林将出现。 \t\t\t如是授记所言，最初湖泊逐渐干涸，茂密森林生长之时，从印度（Grudzun）来了一只受观世音菩萨（Mahākaruṇika）加持的猕猴，它与一个岩罗刹女结合，藏族（Bod-rnams）由此繁衍。这是西藏古老历史中所记载的。在阿阇黎（Ācārya）释迦罗刹（Śerab Gocha）所著的《胜天赞》（Devātiśaya-stotra-ṭīkā）释论中说：在争斗时期的最初，由五部众（Pāṇḍavas）击败十八支军队（Akṣauhiṇī）的战争时期，名为儒巴底（Rūpati）的国王，带着一支军队，在交战时假扮成女性逃跑，进入雪山（Khawa-chen）的隐居地居住，藏族（Bod-kyi mi-rnams）便是从其后代繁衍而来，诸如此类的说法有很多。无论如何，这个地方最初由非人（Mi ma yin）所占据，之后逐渐有了人类（Mi'i 'gro-ba），由十二个小邦（rgyal-phran bcu-gnyis）和十四个小部落（sil-ma bcu-bzhi）所统治。 \t\t\t之后，统一西藏（Bod-spyi）的首位人类国王，乃是聂赤赞普（Nyatri Tsenpo）。并且，这些法王（Chos-rgyal-rnams）的出现，通过经文（lung）证实是来自离车（Licchavi）种姓，有些说是来自恶声（Sgra-ngan）种姓，还有的说是（136页）释迦（Śākya）王族，还有的认为是百战王（Dmag-brgya-pa）之子，还有的说，是憍萨罗（Kosala）国王胜军（Prasenajit）的五位太子（Ngatsik）；还有的说，是瓶沙王（Bimbisāra）最小的儿子“力弱”（Stobs-chung）的五位太子（Ngatsik）。
English
Section recounting its origin. \t\t\tChapter Two: Explaining how the Buddhist doctrine arrived in the land of snow (Tibet) (135b), comprising three parts: 1. The foundation of the doctrine: the Dharma Kings; 2. The root of the doctrine: the monastic discipline; 3. Recounting how the lineage of explanation upholding the transmitted Dharma arose. \t\t\tThe first part (1) comprises three: 1. How the doctrine began; 2. How the doctrine was established; 3. How the doctrine flourished. \t\t\tThe first (1) is as follows: \t\t\tThe Dharma Kings of Tibet were of the Licchavi lineage, \t\t\tDuring the time of Tho-ri, the sacred Dharma first began. \t\t\tWithin the six great regions of Jambudvipa, in the land of red-faced Tibet (Khawa-chen), held by the noble Mahākaruṇika (Avalokiteśvara), at what time did the Buddha's doctrine arrive? From the Mañjuśrī-mūla-kalpa (Root Tantra of Mañjuśrī): \t\t\tIn the land of snow (Tibet), after the lake dries up, \t\t\tSāla forests will appear. \t\t\tAs prophesied, during a time when the initial lakes gradually dried up and dense forests grew, a monkey, blessed by Mahākaruṇika, came from Grudzun (India), and from its union with a rock ogress, the Tibetans (Bod-rnams) multiplied. This is recounted in old Tibetan histories. In the commentary on the "Praise Surpassing the Gods" (Devātiśaya-stotra-ṭīkā) composed by Acārya Śerab Gocha (Jñānāvarana), it is said: At the beginning of the degenerate age, during the time when the five Pāṇḍava brothers defeated the eighteen Akṣauhiṇī armies in battle, the king named Rūpati, along with one division of his army, disguised themselves as women during battle and fled, entering and residing in the hermitages of the snow-capped mountains (Khawa-chen). The Tibetan people (Bod-kyi mi-rnams) are said to have originated from their lineage, and many such accounts exist. In any case, this region was initially held by non-human beings (Mi ma yin). Gradually, human beings (Mi'i 'gro-ba) settled, and it was ruled by twelve small kingdoms (rgyal-phran bcu-gnyis) and fourteen minor tribes (sil-ma bcu-bzhi). \t\t\tThereafter, the first human king to rule over all of Tibet (Bod-spyi) appeared, Nyatri Tsenpo. Furthermore, it is established by scripture that these Dharma Kings (Chos-rgyal-rnams) originated from the Licchavi lineage; some say from the Sgra-ngan (evil sound) lineage. Others say (page 136) they were of the Śākya royal lineage, and some also believe them to be the sons of King Dmag-brgya-pa (Hundred Battles). Others say they were the five princes (Ngatsik) of King Prasenajit (Gsal-rgyal) of Kosala. Still others say they were the five princes (Ngatsik) of Stobs-chung (Weak Power), the youngest son of King Bimbisāra (Gzugs-can snying-po).