Tibetan
་སོ། གཉིས་པ་ནི། རྒྱལ་བས་ ནས་ གཉིས་ཞེས་བརྗོད། ཅེས་གསུངས་ཏེ། རྒྱལ་བ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པས་ཐེག་པ་ཆེ་ན་པོའི་གཞུང་གཞན་ཁ་ཅིག་ཏུ་ནི་དེ་ལྟར་བཤད་པ་འདི་ལ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡོད་པས། དེའི་ཚེ་ནི་གོང་དུ་བསྟན་པ་ལྟར་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ངོ་བོ་ཉིད་སྐུའམ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུར་བརྗོད་ལ། མཉམ་ཉིད་སོར་རྟོག་བྱ་གྲུབ་སྟེ་ཡེ་ཤེས་གཞན་གསུམ་ནི་གཟུགས་སྐུ་ལོངས་སྤྲུལ་གཉིས་སུ་བརྗོད་དེ། སྐབས་འདིར་ཐེག་ཆེན་གསུང་རབ་སྤྱིའི་ལུགས་སུ། རང་དོན་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དང་གཞན་དོན་གཟུགས་སྐུ་གཉིས་ཏེ་སངས་རྒྱས་སྐུ་གསུམ་དུ་གྲངས་ངེས་པ་ཡིན་ཏེ། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། སྐུ་གསུམ་དག་གིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི། །སྐུ་བསྡུས་པར་ནི་ཤེས་བྱ་སྟེ། །སྐུ་གསུམ་དག་གིས་རང་གཞན་གྱི། །དོན་འདིར་རྟེན་དང་བཅས་པར་བསྟན། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། གཞུང་ཁ་ཅིག་ཏུ་ངོ་བོ་ཉིད་སྐུར་གསུངས་པ་ཉིད་ཆོས་སྐུ་དང་དོན་གཅིག་མིང་གི་རྣམས་གྲངས་སུ་བཞེད་པའང་ཡོད་དེ། ཐེག་བསྡུས་ལས། དེ་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་སྟེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་དབང་སྒྱུར་བའི་གནས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། ཡང་དེ་ཉགཉིས་དབྱིངས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ལྡོག་པས་ཕྱེ་བའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། དབྱིངས་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་ལ་སྤང་བྱ་བློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་ (༡༣༥)དང་བྲལ་བའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་དང་། དེས་རྟོགས་པ་ཡོན་ཏན་གྱི་སྡེ་ཚན་ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་ནི་རྟོགས་པ་ཆོས་སྐུ་ཞེས་དབྱེ་ཞིང་དེ་དག་ངོ་བོ་ནི་གཅིག་ཏུ་འདུ་སྟེ། མངོན་རྟོགས་རྒྱན་ལས། ཐུབ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ་ནི། །ཟག་པ་མེད་པའི་ཆོས་གང་དག །ཐོབ་གྱུར་རྣམ་ཀུན་རྣམ་དག་པ། །དེ་དག་རང་བཞིན་མཚན་ཉིད་ཅན། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །མདོར་ན་དག་པ་གཉིས་ལྡན་གྱི་ཆ་ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ་དང་། ཡེ་ཤེས་མཐར་ཐུག་པའི་ཆ་ཆོས་ཀྱི་སྐུར་ཕྱེ་བ་ཡིན་པས་སྐུ་གསུམ་དུ་འདུ་ཞིང་། དེར་མ་ཟད་རང་དོན་དོན་དམ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དང་གཞན་དོན་ཀུན་རྫོབ་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་སྟེ་སྐུ་གཉིས་དང་། ཁྱབ་བྱེད་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལས་མ་གཏོགས་པའི་ཆོས་གཞན་མེད་པའི་ཕྱིར། ལྡོག་པ་ལ་དབྱེ་ན་ཐ་དད་ཀྱང་ངོ་བོ་ལ་དབྱེ་བ་བྱར་མེད་པ་ལ་དགོངས་ཏེ། སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །འདྲེན་པ་རྣམས་ནི་ཆོས་ཀྱི་བལྟ། །ཞེས་གསུངས་པས་ཆོས་སྐུ་གཅིག་པུར་ཡང་འདུ་བ་སོགས་དབྱེ་བསྡུ་མང་དུ་གསུངས་ཡིན་ནོ། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་སྐུ་གསུམ་གཅིག་གམ་ཐ་དད་སྙམ་ན། ནམ་མཁའ་དང་ནམ་མཁའི་རང་བཞིན་ལ་དབྱེ་བར་བྱར་མེད་པ་བཞིན་དུ། ཟག་པ་མེད་པའི་དབྱིངས་ལ་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཐ་དད་མེད་ལ། སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་སྔོན་གྱི་སེམས་ཅན་རེ་རེས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པ་ལས་བྱུང་བས་གཅིག་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། རྒྱན་ (༡༣༦)ལས། ཟག་མེད་དབྱིངས་ལ་སངས་རྒྱས་རྣམས། །མཁའ་ལྟར་ལུས་ནི་མེད་པ་དང་། །སྔོན་གྱི་ལུས་རྗེས་འབྲང་བའི་ཕྱིར། །སངས་རྒྱས་གཅིག་མིན་མང་པོའང་མིན། །ཞེས་གསུངས། འོན་ཀྱང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་སྐུ་དང་ལོངས་སྐུ་ནི་གཅིག་ཡིན་ལ། སྤྲུལ་སྐུས་འགྲོ་དོན་མཛད་ཚུལ་སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་གྱི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བས་ཐ་དད་པར་བཞེད་པའང་སྣང་ངོ། སངས་རྒྱས་སྐུ་གསུམ་པོ་དེའི་སྐུ་གསུམ་ཐུགས་ཀྱི་ཕྲིན་ལས་ནི་བསམ་གྱི་མི་ཁྱབ་ཅིང་རྩོལ་བ་དང་རྟོག་པ་མི་མངའ་བར་འཇིག་རྟན་གྱི་ཁམས་ཇི་སྲིད་བར། གདུལ་བྱའི་བསམ་པ་དང་མཐུན་པར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་འཇུག་པ་དང་། ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ཤར་ཡང་དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བྱེད་ལས་ནི། འདམ་རྫབ་སྐམ། མུན་པ་བསལ། མྱུ་གུ་སྨིན་པར་བྱེད་པ་ལྟར། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཕྲིན་ལས་ཀྱང་། འཁོར་བའི་འདམ་རྫབ་སྐོམ། མ་རིག་པའི་མུན་པ་སེལ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་མྱུ་གུ་སྨིན་པར་བྱེད་པས་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཕྲིན་ལས་གཅིག་ཏུ་འཇུག་པ་དང་། གདུལ་བྱ་འདུལ་བའི་དུས་ལ་འབབས་པ་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཕྲིན་ལས་དུས་ལས་ཡོལ་བ་མེད་ཅིང་ཕྲིན་ལས་དེའང་གང་ལ་གང་འདུལ་གྱི་ཚུལ་དུ་འབྱུང་བ་དང་། སེམས་ཅན་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་དོན་བྱས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཕྲིན་ལས་ལ་ཟད་པ་མི་མངའ་ཞིང་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་མཛད་པ་རྒྱ་ཆེ་ལ་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པ་འཁོར་བ་མ་ (༡༣༧)སྟོང་གི་བར་དུ་རྒྱུན་མི་ཆད་པར་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་གི་ཚུལ་རྒྱས་པ་མདོ་སྡེ་རྒྱན་དང་རྒྱུད་བླ་མ་སོགས་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ། །གསུམ་པ་དེ་དག་གི་དོན་མདོར་བསྡུ་བ་ནི། ཡེ་ཤེས་ནས་ བདེན་པར་གསུངས། ཞེས་གསུངས་ཏེ། གོང་དུ་ཇི་སྐད་བཤད་པ་དེ་དག་གི་དོན་མདོར་བསྡུ་ན། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀུན་བརྟགས་གཟུང་འཛིན་གྱི་འཁྲུལ་པ་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་མཐའ་དག་དང་བྲལ་ནས། གདོད་ནས་རང་བཞིན་གྱིས་བཞུགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ལྔ་དང་སྐུ་བཞི་ཡི་རང་བཞིན་འགྱུར་བ་མེད་པར་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ལ་སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུད་ལས། སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་སངས་རྒྱས་ཉིད། །འོན་ཀྱང་གློ་བུར་དྲི་མས་བསྒྲིབས། །དེ་བསལ་ན་ནི་སངས་རྒྱས་སོ། ཞེས་
Chinese
索。第二是，胜者说为二。如是说，一切遍知胜者在其他大乘经论中，如此宣说此为法身。彼时，如前所示，如镜之智，称为自性身或智慧身。平等性智、妙观察智、成所作智是其余三种智慧，称为色身和报身。此处，依大乘经论总的观点，自利是法身，他利是色身，确定佛有三身。如《经庄严论》所说：三身集合即是佛，当知三身为自他，在此显示具有所依。如是说。有些论典中，所说的自性身，与法身意义相同，认为是名称的异名。如《摄大乘论》所说：其中，自性身是如来们的法身，因为是主宰一切法之处。如是说。又，将二者从界和智慧的角度区分，清净自性的界，远离应断的暂时的垢染（135），佛的法即是自性身，由此证悟的二十一种功德，区分为了证悟法身，这些本体归于一。如《现观庄严论》所说：佛陀的自性身，是无漏之法，获得一切清净，彼等具有自性之相。如是说。总之，具足二种清净的部分是自性身，智慧究竟的部分是法身，因此归于三身。不仅如此，自利是胜义法身，他利是世俗色身，即二身。因为除了遍及的法界之外，没有其他的法。从反体的角度区分则不同，本体上没有区分，意指于此。诸佛是法身，引导者是法的眼。如是说，因此也归于唯一的法身等，宣说了许多的区分和集合。诸佛的身体。
English
So. Secondly, the Victorious One speaks of two. Thus it is said, the all-knowing Victorious One, in some other Mahāyāna scriptures, explains it in this way, stating that this is the Dharmakāya. At that time, as explained above, mirror-like wisdom is referred to as the Svābhāvikakāya or the Jñānakāya. The other three wisdoms, namely Samatājñāna, Pratyavekṣaṇājñāna, and Kṛtyānuṣṭhānajñāna, are referred to as the Rūpakāya and the Nirmāṇakāya. Here, according to the general Mahāyāna scriptures, the self-benefit is the Dharmakāya, and the benefit of others is the Rūpakāya, thus it is certain that the Buddha has three bodies. As stated in the *Sūtrālaṃkāra*: "The three bodies are the collection of the Buddha's bodies, it should be known that the three bodies are for oneself and others, here it is shown with a basis." Thus it is said. In some treatises, what is said to be the Svābhāvikakāya is the same in meaning as the Dharmakāya, and it is considered to be a synonym. As stated in the *Mahāyānasaṃgraha*: "Among them, the Svābhāvikakāya is the Dharmakāya of the Tathāgatas, because it is the place of dominion over all dharmas." Thus it is said. Furthermore, considering that these two are distinguished from the perspective of the realm and wisdom, the Buddha's dharma, which is the naturally pure realm, free from adventitious defilements to be abandoned (135), is the Svābhāvikakāya, and the twenty-one categories of qualities realized by it are distinguished as the realization of the Dharmakāya, and these entities converge into one. As stated in the *Abhisamayālaṃkāra*: "The Svābhāvikakāya of the Sage is whatever undefiled dharmas are attained, completely pure in every way, those are characterized by their own nature." Thus it is said. In short, the aspect of possessing two purities is the Svābhāvikakāya, and the aspect of ultimate wisdom is distinguished as the Dharmakāya, thus converging into three bodies. Moreover, self-benefit is the ultimate Dharmakāya, and the benefit of others is the conventional Rūpakāya, i.e., two bodies. Because there is no other dharma besides the pervasive Dharmadhātu. If distinguished from the perspective of negation, they are different, but there is no distinction in essence, referring to this. "The Buddhas are the Dharmakāya, the guides are the eyes of the Dharma." Thus it is said, therefore they also converge into the single Dharmakāya, and so on, many distinctions and collections are explained. The bodies of the Buddhas.
Chinese
如果思考（佛的）三身是一体还是他异，就像虚空和虚空的自性无法区分一样，在无漏的法界中，诸佛没有他异。诸佛也不是一体的，因为诸佛是从往昔的每个众生行持菩萨行中产生的。如《庄严经论》（136页）中说：“无漏法界中，诸佛如虚空，身体不可得，随顺往昔身，故佛非一亦非多。”然而，诸佛的法身和报身是一体的，而化身利益众生的方式是随顺往昔的愿力，所以也有认为是各异的。这三身佛的三身和事业是不可思议的，在没有勤作和分别念的情况下，尽世间所有，与所化众生的心意相符，任运成就。就像无数的太阳出现，但它们的作用都是：晒干泥泞，消除黑暗，使苗芽成熟。同样，诸佛的事业也是：晒干轮回的泥泞，消除无明的黑暗，使菩提的苗芽成熟。因此，诸佛的事业是一致的。当调伏所化众生的时机成熟时，诸佛的事业不会错过时机，而且这些事业也是随应所化众生的根器而出现的。即使做了无数众生的利益，诸佛的事业也不会穷尽，身语意的功德广大如虚空，直到轮回未空之际也不会中断。（137页）这些道理的详细解释可以从《现观庄严论》和《宝性论》等论典中了解。 第三，简略归纳这些要点：如经中所说：“从智慧到真实。” 简而言之，上述要点的归纳是：一切众生远离了遍计所执的能取所取的错乱和所有的暂时性的垢染，本初就自然存在的五种智慧和四身的自性不变地显现，就叫做佛。如经中说：“众生即是佛，然为客尘染，除彼即是佛。”
English
If one wonders whether the three Kayas (bodies) of the Buddha are one or different, just as there is no distinction between space and the nature of space, in the realm of the uncontaminated, the Buddhas are not different. The Buddhas are also not one, because the Buddhas arise from each sentient being of the past practicing the conduct of a Bodhisattva. As it is said in the Ornament (page 136): 'In the uncontaminated realm, the Buddhas are like space, without a body, following the bodies of the past, therefore, the Buddhas are neither one nor many.' However, the Dharmakaya (body of truth) and Sambhogakaya (body of enjoyment) of the Buddhas are one, and the way the Nirmanakaya (body of emanation) benefits beings follows the aspirations of the past, so it is also seen as different. The three Kayas and the activities of these three Kayas of the Buddha are inconceivable, and without effort or conceptualization, as long as the world exists, they spontaneously accomplish in accordance with the minds of those to be tamed. Just as countless suns rise, but all their functions are: to dry up the mud, dispel the darkness, and ripen the sprouts. Similarly, the activities of all the Buddhas are: to dry up the mud of samsara, dispel the darkness of ignorance, and ripen the sprouts of Bodhi. Therefore, the activities of all the Buddhas are one. When the time comes to tame those to be tamed, the activities of the Buddhas do not miss the time, and these activities also arise in accordance with what needs to be tamed. Even though the benefit of countless sentient beings is done, the activities of the Buddhas are inexhaustible, and the deeds of body, speech, and mind are vast like space, and continue without interruption until samsara is empty (page 137). The detailed explanations of these principles can be learned from treatises such as the Ornament of Clear Realization and the Uttaratantra Shastra. Third, a brief summary of these points: As it is said in the sutra, 'From wisdom to truth.' In short, the summary of the above points is: all sentient beings are free from the delusion of grasping and fixation of conceptual constructs and all temporary stains, and the nature of the five wisdoms and four Kayas, which are naturally present from the beginning, manifest without change, is called Buddha. As it is said in the sutra: 'Sentient beings are Buddhas, but are obscured by adventitious stains, removing them is Buddhahood.'