Tibetan
དང་། འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཞལ་ནས། གང་ཞིག་འཁོར་བའི་རྒྱུར་གྱུར་པ། །དེ་ཉིད་སྦྱངས་བར་བྱས་པ་ལས། །དག་པ་དེ་ཉིད་མྱ་ངན་འདས། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡང་དེ་ཉིད་དོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། གཟུངས་འཛིན་དུ་སྣང་བའི་སེམས་དང་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་དྲུག་གི་དྲི་མ་དང་ལྡན་པའི་ཀུན་གཞི་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་འཁྲུལ་པའི་རྩ་བ་དྲི་མ་དང་བཅས་པའི་ཀུན་གཞིའམ་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ལ། ཚོགས་བརྒྱད་པོ་དེ་དག་གི་དྲི་མ་དང་ལྡན་བཞིན་ཏུ་རང་གི་ངོ་བོ་དྲི་མ་མེད་པའི་རང་བཞིན་དུ་བཞུགས་པ་ལ་ནི་རྒྱལ་བ་སྟེ། (༡༣༨)སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྙིང་པོར་བརྗོད་ཅིང་དེ་ཉིད་གཞི་ལམ་འབྲས་བུའི་གནས་སྐབས་ཀུན་ཏུ་འགྱུར་བ་མེད་པར་བཞུགས་སྟེ། རྒྱུད་བླ་མ་ལས། ཉེས་པ་གློ་བུར་དང་ལྡན་ཕྱིར། །ཡོན་ཏན་རང་བཞིན་ཉིད་ལྡན་ཕྱིར། །ཇི་ལྟར་སྔར་བཞིན་ཕྱིས་དེ་བཞིན། །འགྱུར་པ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་དོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྙིང་པོ་དེ་ལ་སྒྲིབ་པར་བྱེད་པ་ནི་མ་དག་པའི་ཀུན་རྟོག་པ་སྟེ། དེའང་འཕགས་པ་ཀླུས། དྲི་མེད་ཉི་མ་ཟླ་བ་ཡང་། །སྤྲིན་དང་དུ་བ་ཁུག་རྣ་དང་། །སྒྲ་གཅན་གདོང་དང་རྡུལ་ལ་སོགས། །སྒྲིབ་པ་ལྔ་ཡིས་བསྒྲིབས་པར་འགྱུར། །དེ་བཞིན་འོད་གསལ་བ་ཡི་སེམས། །འདོད་དང་གནས་སེམས་ལེ་ལོ་དང་། །རྒོད་པ་དང་ནི་ཐེ་ཚོམ་སྟེ། །སྒྲིབ་པ་ལྔ་ཡིས་བསྒྲིབས་པར་གྱུར། །ཅེས་གསུངས་པ་དང་། རྒྱལ་བ་བྱམས་པས། ཆོས་ལ་ཁོང་ཁྲོ་བདག་ལྟ་དང་། །འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་འཇིགས་དང་། །སེམས་ཅན་དོན་ལ་ལྟོས་མེད་ཉིད། །འདོད་ཆེན་མུ་སྟེགས་ཉན་ཐོས་དང་། །རང་བྱུང་རྣམས་ཀྱི་སྒྲིབ་རྣམ་བཞི། །ཞེས་འཇིག་རྟེན་པའི་སྐྱེ་བོ། མུ་སྟེགས། ཉན་ཐོས། རང་རྒྱལ་བཞིའི་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པ་མ་དག་པའི་སྒྲིབ་རྟག་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། དེ་རྣམས་འཇོམས་པར་བྱེད་པའི་གཉེན་པོའང་། དག་རྒྱུ་ལྷག་པར་མོས་པ་ལ། །སོགས་པའི་ཆོས་ནི་རྣམ་པ་བཞི། །ཞེས་སོགས་གསུངས་པ་ (༡༣༩)ལྟར། ཡང་དག་པའི་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཐེགས་པ་ཆེན་པོ་ལ་མོས་ཤིང་དད་པའི་ས་བོན་བདག་མེད་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་བསམ་གཏན་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་མངལ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་སྐྱེས་སྲིང་བའི་མ་མ་ལྟ་བུ་རྣམས་དང་ལྡན་པ་ལས་ལམ་ཞུགས་རྒྱལ་བའི་སྲས་པོ་འགྱུར་ཅིང་རིམ་གྱིས་ལམ་གོང་ནས་གོང་དུ་འཕགས་པའི་རབ་ཀྱི་དབང་པོ་འཛིན་པ་ནི་ལམ་གྱི་བདེན་པར་གསུངས་སོ། །འདི་སྐབས་ཡང་དག་པའི་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་ལས་སྐྱེས་
Chinese
而且，圣者龙树菩萨说： 任何成为轮回之因的， 彻底净化那事物之后， 清净的那事物即是寂灭， 法身也正是那事物。 这样说了。 显现为执持对境的心和具有烦恼的意，以及具有六识聚之垢染的阿赖耶识，那就是迷惑的根本，具有垢染的阿赖耶识或称为阿赖耶识的识。当这八识聚具有垢染的同时，其自性安住于无垢的自性中，那就是胜者，（138）被称为如来藏，并且那如来藏在基、道、果的各个阶段都无有改变地安住着。 如《宝性论》中所说： 具有突发性的过失之故， 具有自性功德之故， 如何先前一样后来也一样， 是不变的法性。 这样说了。 遮蔽如来藏的是不净的遍计分别， 那也是圣者龙树菩萨所说： 无垢的日月， 也被云、烟、尘雾， 罗睺面和尘土等， 五种遮蔽所遮蔽。 同样，光明的心， 也被贪欲、嗔恚、懈怠， 掉举和犹豫， 五种遮蔽所遮蔽。 这样说了。 胜者弥勒菩萨说： 对佛法嗔怒，我见， 畏惧轮回的痛苦， 对众生利益漠不关心， 强烈的贪欲，外道声闻， 以及独觉们的四种遮蔽。 这样说，世间的人，外道，声闻，独觉四者的相续中存在着不净的四种遮蔽。 摧毁它们的对治法是： 对清净之因特别地生起信乐等， 四种法。 如（139）所说，从清净的遍计分别所产生的，对大乘生起信乐和信心的种子，以证悟无我的智慧，以禅定三摩地的胎藏，生起大悲，如同生养的母亲一般，具备这些之后，便成为入道的胜者之子，并逐渐地从道向上向上增上，执持殊胜的力量，这被称作道谛。 此时，从清净的遍计分别所产生
English
Moreover, the venerable Nagarjuna said: Whatever becomes the cause of samsara, Having thoroughly purified that very thing, The pure that very thing is nirvana, The Dharmakaya is also that very thing. Thus it is said. The alaya that appears as holding objects, the mind with afflictions, and the alaya that possesses the impurity of the six aggregates of consciousness, that is the root of delusion, the alaya with impurity, or it is called the alaya-consciousness. While these eight aggregates possess impurity, their own nature abides in the nature of being without impurity, that is the Victorious One, (138) called the Buddha-nature, and that very thing abides without change in all the stages of the ground, path, and result. As it is said in the Uttaratantra: Because it possesses adventitious faults, Because it possesses the qualities of its own nature, Just as it was before, so it is afterwards, It is the unchanging nature of reality. Thus it is said. What obscures that Buddha-nature is impure conceptualization, That is also what the venerable Nagarjuna said: Even the stainless sun and moon, Are obscured by clouds, smoke, mist, The face of Rahu and dust, etc., Obscured by five obscurations. Likewise, the mind of clear light, Is obscured by desire, hatred, laziness, Excitement and doubt, Obscured by five obscurations. Thus it is said. The Victorious Maitreya said: Anger towards the Dharma, the view of self, Fear of the suffering of samsara, Indifference to the benefit of sentient beings, Intense desire, non-Buddhists, Hearers, And the four obscurations of the self-awakened ones. Thus, the worldly people, non-Buddhists, Hearers, the four self-awakened ones, possess the four impure obscurations in their continuum. The antidotes that destroy them are: Particularly generating faith in the cause of purity, etc., The four dharmas. As it is said (139), from the pure conceptualization, the seed of faith and devotion arises in the Great Vehicle, with the wisdom of realizing selflessness, with the womb of meditative absorption, generating great compassion, like a nurturing mother, possessing these, one becomes a son of the Victorious One who has entered the path, and gradually increases from path to path, holding the power of excellence, this is called the truth of the path. At this time, arising from pure conceptualization
Tibetan
པ་ནི་འཕགས་ཡུལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་དབང་པོ་སྟེ། དེ་ཉིད་འཛིན་པའི་དོན་ཅན་ལམ་གྱི་བདེན་པར་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། ཞེས་བཞེད་པ་ལྟར་ན། རྡརྨའི་སྒྲ་དོན་དགུ་ལ་འཇུག་ཅིང་ཐམས་ཅད་འཛིན་པའི་དོན་ཅན་ཏུ་འགྱུར་བ་ལས་འདིར་ལམ་གྱི་ཆོས་ལ་སྦྱོར་བའི་ཚེ་ཐེག་ཆེན་ལམ་གྱིས་མཐའ་གཉིས་སུ་ལྟུང་བ་ལས་འཛིན་པའི་དོན་ཏུ་བཤད་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་དཀོན་མཆོག་ཡན་ཀག་གི་བཞེད་པ་ཡིན་ཅིང་། ཡང་ན། མོས་སྤྱོད་ཀྱིས་ཚོགས་ལམ་ན་སྤང་བྱའི་འཛིན་པ་དང་། སྦྱོར་ལམ་ན་གཉེན་པོའི་འཛིན་པ་དང་། མ་དག་པའི་ས་རྣམས་སུ་སྤང་གཉེན་གཉིས་མེད་ཀྱི་འཛིན་པ་དང་། དག་པ་ས་གསུམ་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་འབྲས་བུའི་ཡོད་པས་ལམ་བདེན་དུ་གསུངས་ཞེས་སློབ་དཔོན་མཁས་པའི་དབང་པོའི་ཁྲིད་རྒྱུན་ཏུ་འབྱུང་ངོ་། དེ་དག་གི་དོན་མདོར་བསྡུ་ན། ཆོས་ཉིད་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པ་ལ་གློ་བུར་འཁྲུལ་པའི་དྲི་མ་སེམས་ཡིད་རྣམ་ཤེས་གསུམ་གྱིས་ (༡༤༠)བསྒྲིབས་པ་སེམས་ཅན། དྲི་མ་དེ་ཉིད་གཉན་པོས་སྦྱོང་བས་བརྩོན་པ་ལམ་ཞུགས་ཀྱི་གང་ཟག །དྲི་མའི་སྦུབས་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་ཏེ་གདོད་ནས་བཞུགས་པའི་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཞེས་པ་སྟེ། རྒྱུད་བླ་མ་ལས། མ་དག་མ་དག་དག་པ་དང་། །ཤིན་ཏུ་རྣམ་དག་གོ་རིམ་བཞིན། །སེམས་ཅན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། རྩ་བའི་གསུམ་པ་མཇུག་གི་དོན་ལ་གསུམ། གཞུང་མཛད་པའི་ཚུལ་བསྟན་པའོ། དང་པོ་ནི། དོན་དམ་ ནས་ཕྱིན་པར་འགྱུར། ཅེས་གསུངས་ཏེ། འཁྲུལ་པ་གློ་བུར་བའི་དྲི་མས་བསྒྲིབས་པའི་བྱིས་པ་དང་། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་དང་། ཐེག་པ་དམན་པ་ལ་ཞུགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་གནས་ལུགས་དོན་དམ་པའི་ཚུལ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཟབ་ཅིང་རྒྱ་ཆེ་བའི་གཞུང་རྣམས་ལས་གསལ་བར་བསྟན་པ། རྣམ་ཤེས་འཁོར་བའི་ཆོས་དང་། ཡེ་ཤེས་མྱང་འདས་ཀྱི་རང་བཞིན་འདི་ལྟ་བུ་མ་རྟོགས་པས། ངར་འཛིན་པ་དང་། ང་ཡིར་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པ་མ་རིག་པའི་སྒྲིབ་པས་རྨོངས་བ་རྣམས། ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་འཁོར་བ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོར། ལས་ཀྱི་རླུང་ཤུགས་དྲག་པོས་བདས་ནས་རང་དབང་མེད་པར་འཁྱམས་ (༡༤༡)པར་གྱུར་ཏོ། དེ་ལས་ཐར་བར་འདོད་པའི་བློ་གྲོས་ཅན་རྣམས། ཐེག་དམན་ལས་ཆེ་བ་བདུན་གྱིས་འཕགས་པའི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་གྲུབ་བོ་ཆེ་འདི་ལ་བརྟེན་པ་མ་གཏོགས། ཐབས་གཞན་གང་གིས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱ་མཚོ་དེའི་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པར་མི་ནུས་སོ། དེས་ན་མི་གནས་པའི་མྱང་འདས་ཆེན་པོ་ཐོབ
Chinese
按照“法是圣地的智慧之王，具有执持之义，是道谛”的说法，法的词义有九种含义，具有执持一切之义。此处与道之法结合时，大乘道能从堕入二边中执持，全知者衮却颜喀的观点是如此解释的。或者说，在胜解行资粮道中有应断除的执着，在加行道中有对治的执着，在不清净地中有断除与对治二者皆无的执着，在清净三地中有佛果的存在，因此说是道谛，这是大学者上师的教导传承中出现的。简而言之，法性如来藏被突如其来的错乱垢染，被心、意、识三者（140页）遮蔽的是有情。以对治来清净该垢染的是精进的入道者。从垢染的壳中解脱，本来就存在的法身和智慧显现的是佛陀。如《宝性论》所说：“未净、未净、净与极净，依次说为有情、菩提萨埵和如来。”就像这样。根本的第三部分，结尾的意义有三：论著的造作方式的阐述。第一是：“从胜义中获得。”这样说道。被突如其来的错乱垢染遮蔽的孩童、异生以及进入小乘者，对于实相胜义的道理，通过大乘深广的论著来清楚地阐述。由于不了解轮回之法与涅槃智慧的自性，因此对于我执和我所执等无明的遮蔽而迷惑的人们，从无始以来就在轮回痛苦的巨大海洋中，被业力的强烈风势所驱赶，不由自主地漂泊（141页）。想要从中解脱的有智慧者们，除了依靠这胜过小乘七倍的大乘宗派之外，没有其他任何方法能够到达痛苦之海的彼岸。因此，能够获得不住涅槃。
English
According to the statement that "Dharma is the lord of wisdom in the noble land, possessing the meaning of holding, and is said to be the truth of the path," the term Dharma has nine meanings and signifies holding everything. Here, when associated with the Dharma of the path, the Mahayana path holds back from falling into the two extremes, and this explanation of holding is the view of the omniscient Könchok Yankak. Alternatively, in the accumulation path of adhimukti-caryā, there is the clinging to be abandoned; in the application path, there is the clinging of the antidote; in the impure grounds, there is the clinging that is free from both abandonment and antidote; and in the three pure grounds, there is the existence of the fruit of Buddhahood, hence it is said to be the truth of the path, as it appears in the instructional lineage of the great scholar master. To summarize the meaning of these, sentient beings are those whose Dharma-nature Tathāgatagarbha is obscured by the adventitious defilement of delusion, concealed by the three: mind, intellect, and consciousness (page 140). Those who purify that defilement with antidotes are diligent path-enterers. Those who are completely liberated from the husk of defilement, and in whom the originally present kāya and jñāna manifest, are called Buddhas. As stated in the Uttaratantra, "Impure, impure, pure, and extremely pure, are said in order to be sentient beings, Bodhisattvas, and Tathāgatas." Like that. The third part of the root text, the concluding meaning, has three aspects: the explanation of how the text was composed. The first is: "One will go forth from the ultimate meaning." It is said that children, ordinary beings, and those who have entered the Hinayana, obscured by the adventitious defilement of delusion, are clearly shown the nature of the ultimate reality through the profound and vast texts of the Mahayana. Because they do not understand the nature of samsaric dharmas and the wisdom of nirvana, those who are deluded by the obscurations of ignorance such as clinging to self and clinging to what belongs to self, have been wandering uncontrollably in the great ocean of suffering since beginningless time, driven by the powerful force of karmic winds (page 141). Those wise ones who desire to be liberated from it, apart from relying on this great Mahayana tradition that is superior to the Hinayana by seven qualities, there is no other means to reach the other shore of that ocean of suffering. Therefore, one can attain the great non-abiding nirvana.