Tibetan
ད་པར་ནི། ལྷན་སྐྱེས་ལ་སྨོས་མ་ཐག་པ་ལྟར་བཞིར་དབྱེ་བའི་དགའ་བ་དང་པོ་ནི་དཔའ་བོ་ལྟ་བུ་ནི་ཉིད་དེ། རྟོག་པ་རགས་ཤིང་བདེ་བ་ཆུང་བས་སོ། །གཉིས་པ་མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་ནི་རྣལ་འབྱོར་མ་ལྟ་བུ་སྟེ། རྟོག་པ་ཕྲ་ཞིང་བདེ་བ་ཆེ་བས་སོ། །གསུམ་པ་ཤིན་ཏུ་བདེ་དགའ་འམ་དགའ་བྲལ་ནི་བདེ་བ་ཐམས་ཅད་ངེས་པ་སྟེ། རྟོག་པ་ཕྲ་རགས་སྤངས་ཤིང་བདེ་བས་རྒྱུད་གང་བས་སོ། །བཞི་པ་ལྷན་སྐྱེས་ (༢༦༨)ནི་དེ་ལྟ་བུའི་བདེ་བ་སྐྱེད་པའི་ཐབས་ལས་ཡང་དག་པར་རྟོགས་ཤིང་རིག་པ་སྟེ། །རྟོག་པ་མཐའ་དག་དང་བྲལ་བའི་བདེ་ཆེན་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པས་སོ། །གཉིས་པ་ཉམས་མྱོང་གི་ཁྱད་པར་ནི། དང་པོ་དགའ་བའི་བདེ་བ་ནི་མཆོག་དགའ་ལ་ལྟོས་ཏེ་བདེ་བ་ཆུང་བས་ན་ཅུང་ཟད་ཉིད་དེ། གཉིས་པ་དགའ་བ་དང་པོ་ལས་ཆེས་ལྷག་པའི་བདེ་བ་དང་ལྡན་པས་མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་དེ་བས་ལྷག་པ་དང་། གསུམ་པ་དགའ་བྲལ་ནི་གཟུགས་སོགས་ཡུལ་ལ་དབང་པོའི་འཛིན་པ་དང་བྲལ་ཞིང་། ཡིད་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་ཙམ་ལ་བརྟེན་ནས་བདེ་བའི་ཡུལ་དུ་དམིགས་པ་ནི་དགའ་བ་སྟེ། དེ་ཡང་དགའ་བ་དང་བདེ་བར་འཛིན་པ་དང་བྲལ་བའི་ཤེས་པ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་རང་བཞིན། འདོད་ཆགས་ཀྱི་ཡུལ་ལ་མ་ཐོགས་པས་བྲལ་བའང་དེ་ཡིན་ལ་མ་ཆགས་པ་ཡང་དེ་ཡིན་པས་ཆགས་བྲལ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་གི་ལྷག་མ་བཞི་པ་ནི་དགའ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུམ་འདས་པའི་རྗེས་ལ་ཐོབ་པ་རྡོ་རྗེ་ནོར་བུ་ལས་འཕོ་བ་མེད་པ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་ཉིད་དོ། །གསུམ་པ་རྟོགས་པའི་ཁྱད་པར་ནི། དང་པོ་ལས་རྒྱ་མའི་པདྨ་ལ་རྡོ་རྗེས་རེག་པར་འདོད་པ་ལས་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དགའ་བ་དང་། གཉིས་པ་དབང་ (༢༦༩)པོ་མཉམ་པར་སྦྱར་བས་བདེ་བར་ལྷག་པ་ཐོབ་པར་འདོད་པ་མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་དང་། གསུམ་པ་བདེ་བས་རྒྱུད་གང་ནས་དེ་བས་ལྷག་པའི་བདེ་བ་སླར་ཐོབ་འདོད་དང་བྲལ་བས་དགའ་བྲལ་འདོད་ཆགས་འཇིག་ཅིང་ཉམས་པ་ཉིད་ཡིན་པས། དེས་ན་དགའ་བ་སྔ་མ་གཉིས་རྐྱེན་གྱིས་སྐྱེ་བ་དང་། གསུམ་པ་ནི་ཉམས་ཤིང་འཇིག་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་སྐྱོན་དང་བཅས་པར་རྟོགས་ཏེ། མཐའ་དེ་གཉིས་སྤངས་པའི་དགའ་བ་བཞི་པ་ལྷན་སྐྱེས་ཁོ་ན་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །འདིར་རྗེ་མར་པས་ལས་རྒྱ་བརྟག་པ་དགུག་པ་ནས་བཟུང་བ་དང་བླང་བའི་བར་རྒྱས་པར་བཤད་པ་དང་། རྟེན་གྱི་གང་ཟག་ཆགས་བཅས་ཆགས་བྲལ་གཉིས་ཀར་དགའ་བ་སྔ་མ་གསུམ་རྟོག་བཅས། བཞི་པ་ལྷན་སྐྱེས་རྟོག་མེད་ཡིན་ཀྱང་སྔ་མ་ལས་ཕྱི་མ་འབྱུང་བས་ལྟོས་བཞག་ཏུ་བཞེད་དོ། །གསུམ་པ་ནི། མཆོག་ཏུ་ནས། སྣང་བ་པོ། ཞེས་གསུང
Chinese
现在是：正如前面所说的俱生，分为四种喜，第一种喜就像勇士一样，因为粗糙的分别念且乐受小。第二种殊胜喜就像瑜伽母一样，因为细微的分别念且乐受大。第三种极喜乐或离喜是所有乐的决定，因为舍弃了细微和粗大的分别念，且乐受充满身心。第四种俱生 (268)是对生起这种乐受的方法完全通达和觉悟，因为是远离一切分别念的大乐智慧。第二，体验的差别是：第一，喜的乐受相对于殊胜喜来说，因为乐受小，所以只是稍微的。第二，因为具有比第一喜更超胜的乐受，所以殊胜喜更加超胜。第三，离喜是与色等对境的根识执着分离，仅仅依靠意识而缘于乐的对境，这是喜。而且，与执着喜和乐分离的意识是世俗的自性。因为不执着于贪欲的对境，所以是分离，也是不执着，因此是离贪。这些的剩余第四种是在喜等三种过去之后获得的，从金刚宝中不会改变，是无分别的俱生喜。第三，证悟的差别是：第一，从想要金刚触碰业印莲花而体验到的是喜。第二，想要通过双运诸根而获得更大的乐受是殊胜喜。第三，因为乐受充满身心，所以与想要再次获得更大乐受的欲望分离，离喜是贪欲毁灭和衰退。因此，要知道前两种喜是因缘所生，第三种具有衰退和毁灭的过失，舍弃这两种边，唯一应当修习第四种喜，即俱生喜。这里，玛尔巴大师详细讲述了从迎请业印到接受和舍弃的整个过程，并且认为，对于有贪和无贪两种补特伽罗来说，前三种喜是有分别念的，第四种俱生喜是无分别念的，但因为后者是从前者产生的，所以是相互依存的。第三是：从殊胜到显现者，这样说。
English
Now, it is: As mentioned earlier, co-emergent is divided into four joys. The first joy is like a hero, because of coarse conceptualization and small bliss. The second, supreme joy, is like a yogini, because of subtle conceptualization and great bliss. The third, exceedingly joyful or joyless, is the determination of all bliss, because it abandons subtle and coarse conceptualizations, and bliss fills the body and mind. The fourth, co-emergent (268) is the complete understanding and realization of the method of generating such bliss, because it is the great bliss wisdom that is free from all conceptualizations. Second, the difference in experience is: First, the bliss of joy is relatively small compared to supreme joy, so it is only slight. Second, because it possesses a bliss that is far superior to the first joy, supreme joy is even more superior. Third, joylessness is the separation from the root consciousness clinging to objects such as form, and relying solely on consciousness to focus on the object of bliss, this is joy. Moreover, the consciousness that is separated from clinging to joy and bliss is the nature of conventional truth. Because it does not cling to the object of desire, it is separation, and it is also non-attachment, therefore it is detachment from desire. The remaining fourth of these is obtained after the three, joy, etc., have passed, it does not change from the vajra jewel, it is the non-conceptual co-emergent joy. Third, the difference in realization is: First, the joy experienced from wanting the vajra to touch the karma mudra lotus. Second, the supreme joy is wanting to obtain greater bliss by uniting the senses. Third, because bliss fills the body and mind, joylessness is the destruction and decline of desire, being separated from the desire to obtain even greater bliss again. Therefore, it should be known that the first two joys are born from conditions, and the third has the fault of decline and destruction, abandoning these two extremes, one should only cultivate the fourth joy, which is co-emergent joy. Here, Master Marpa elaborately explained the entire process from inviting the karma mudra to accepting and abandoning, and believes that for both types of individuals, those with attachment and those without attachment, the first three joys are conceptual, and the fourth co-emergent joy is non-conceptual, but because the latter arises from the former, they are interdependent. The third is: From supreme to the manifestor, thus he said.
Tibetan
ས་ཏེ། དེ་ལྟར་བཤད་པའི་མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་དེ་ནི་སྲིད་པར་སྟེ་དེའི་མཐའི་ཐ་སྙད་བརྗོད་དེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་ནི་རྣམ་རྟོག་ཅེས་ཐེག་ཆེན་སྤྱིའི་ལུགས་ལས་འབྱུང་བ་ལྟར། སློབ་དཔོན་བྷ་བ་བྷ་དྲས། དག་པ་དེ་ཡང་ (༢༧༠)བདག་དང་བདག་གིར་འཛིན་པའི་རྒྱུན་གྱི་རང་བཞིན་ཅུང་ཟད་ཀྱིས་འཆིང་བ་དང་ལྡན་པས་སོ། །ཞེས་བཤད་དོ། །དགའ་བྲལ་ལས་ནི་ཞི་བ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་མཐར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ཉིད་ཀྱིས། དགའ་བྲལ་ནི་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བའོ། །མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པའི་འཆིང་བ་སྤངས་པའོ། །ཞེས་སྨོས་པའི་མཚན་ཉིད་ཚང་བས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་སྲིད་ཞིའི་མཐར་ལྟུང་བ་གཉིས་དང་མི་ལྡན་པའི་དབུ་མ་ནི་དགའ་བ་ཙམ་ཉིད་དེ། དེ་ཆགས་པ་དང་ཆགས་བྲལ་གཉིས་ཀའི་ཆ་ཤས་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པོ་འདིས་ནི་དོན་དམ་གྱི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་སྤངས་པ་ཡིན་ཏེ། རིམ་བཞིན་ཆགས་དང་ཆགས་བྲལ་བར་མར་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་ལྷན་སྐྱེས་དངོས་ཉིད་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མཆོག་དགའ་ལྟར་འདོད་ཆགས་མེད་ཅིང་དགའ་བྲལ་ལྟར་ཆགས་བྲལ་མེད་ལ་དགའ་བ་ལྟར་དབུ་མ་ཙམ་དུའང་དམིགས་པར་མི་འགྱུར་བའི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་གི་ལུས་ཀྱི་དགའ་བ་ཙམ་ནི་ལྷན་སྐྱེས་སུ་འདོད་དགོས་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། དཔལ་ནཱ་རོ་པས། ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་འཕོ་བའི་སྐད་ཅིག་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ (༢༧༡)དགའ་བ་སྟེ། འཇིག་རྟེན་ཀུན་རྫོབ་ཀྱིས་སོ། །ཞེས་དྲང་དོན་དུ་གསུངས་པ་བཞིན་འཇིག་རྟེན་པའི་ལྷན་སྐྱེས་དཔེའི་ཡེ་ཤེས་སུ་ཟད་དེ་དོན་དམ་མ་ཡིན་པ་ལ་དགོངས་སོ། །ཚུལ་དེས་ན་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་འདི་ལ་ཐབས་བདེ་བ་དང་ཤེས་རབ་སྟོང་པ་རྐྱང་པའི་ཕྱོགས་ཐ་དད་དུ་གྲུབ་པ་མེད་པས་ཐབས་ཤེས་དབྱེར་མེད་ཡང་དག་པའི་གནས་ལུགས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྣང་བ་པོ་ཡིན་ཏེ། བདེ་སྟོང་གི་དོན་ལ་རྟོག་བྲལ་མ་འཁྲུལ་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ནི་དབང་པོ་རྣོན་པོའི་རྟེན་གྱི་གང་ཟག་ལ་དོན་གྱི་ཡེ་ཤེས་རྟོགས་པར་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །བཞི་པ་ནི། གཞན་གྱིས་ནས། ལས་ཤེས་བྱ། ཞེས་གསུངས་ཏེ། རྟོགས་པར་དཀའ་བ་དོན་དམ་རང་བཞིན་གྱི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་དེ་ནི། སྒྲ་དང་གཞན་གྱིས་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་བསྒྲུབ་པ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཡུལ་ཡིན་པ་སྨོས་ཅི་དགོས། རྡོ་རྗེ་འཛིན་པས་ཀྱང་བརྗོད་པ་ཐོས་པ་ཉིད་ཀྱིས་མངོན་དུ་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་མིན་ཏེ། དོན་དམ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་དེ་དག་གིས་བསྟ
Chinese
總之，如此所說的極喜，是指有，也就是指有的邊際的說法。如大乘共同的宗義所說，菩薩的煩惱是分別念。班智達婆婆跋陀羅說，清淨也是
English
In short, the supreme joy spoken of in this way refers to existence, that is, the terminology for the limit of existence. As it is said in the general Mahayana tradition, the afflictions of Bodhisattvas are conceptual thoughts. The teacher Bhava Bhadra said, even purity is
Tibetan
ན་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐབས་གཞན་དང་ཕྱི་ནང་གི་དངོས་པོའི་ཆོས་གང་དུ་ཡང་ནི་རྒྱལ་བའི་སྲས་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་མི་རྙེད་དེ། སྤྲོས་པའི་མཚན་མ་དང་མཚན་མ་མེད་པ་དང་ (༢༧༢)གཉིས་ཀ་དང་གཉིས་ཀ་མིན་པའི་ངོ་བོར་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་ནའང་། བླ་མ་རྟོགས་པ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ལ་དུས་དང་མཐུན་པར་བསྙེན་བཀུར་བའི་མོས་གུས་ཀྱིས་བྱིན་རླབས་ཀྱི་སྟོབས་དང་། དེ་ཉིད་ཀྱི་མན་ངག་ལས་སྐད་ཅིག་གིས་དབྱེ་བ་དབྱེ་བའི་དུས་དང་། ཡེ་ཤེས་སྐྱེད་པའི་ཐབས་རང་གི་རྒྱུད་ལ་བསྟེན་ཅིང་སྒྲུབ་པའི་མཐུ་དང་། བླ་མ་ལ་བརྙེས་པ་སྒྲུབ་པ་སོགས་སློབ་མ་སྣོད་ལྡན་དག་གི་སྔོན་གྱི་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་རླབས་པོ་ཆེ་བསགས་པ་ལས་རང་གིས་རང་ལ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དོན་དམ་དེ་ཤེས་ཤིང་རྟོགས་པར་བྱའོ། །འདི་ལ་མུ་ཏིག་ཕྲེང་བར། མཐུན་པའི་ཡུལ་དུ་སྐྱེས་པ། སྐྱེས་བུ་དམ་པ་ལ་བརྟེན་པ། སྨོན་ལམ་བཏབ་པ། སྔོན་བསོད་ནམས་བྱས་པ་བཞི་ཚང་བར་འཆད་དོ། །གཉིས་པ་ཆོས་རྒྱའི་རྣལ་འབྱོར་ལ་གཉིས། མདོར་བསྟན་རྒྱས་བཤད་དོ། །དང་པོ་ནི། དམན་པ་ནས། ཉིད་དུ་བལྟ། ཞེས་གསུངས་ཏེ། འདི་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་རྣམ་པར་དག་པས་རྒྱས་གདབ་པའི་དབང་དུ་མཛད་པ་སྟེ། ཕྱི་ནང་གི་དངོས་པོ་དམན་པ་རྡུལ་ཕྲ་རབ། འབྲིང་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་དང་། (༢༧༣)མཆོག་རི་རབ་ས་ཆེན་རྒྱ་མཚོར་བཅས་པ་རྣམས་དང་། གཞན་དབང་པོ་དྲུག་སོགས་ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་དང་། གང་རྣམས་བརྟན་པ་དང་དེ་རྣམས་གཡོ་བ་དང་བཅས་པ་ཐམས་ཅད། ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་ངོ་བོར་རོ་མཉམ་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྒོམ་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ཀུན་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་མཚུངས་པར་བལྟ་བས་གནས་པར་བྱའོ། །ངེས་པའི་དོན་ནི། ཁ་སྦྱོར་དྲི་མེད་ལས། དམན་པ་ཕྲ་བའི་དོན་དགའ་བ། མཆོག་གི་དངོས་པོ་མཆོག་དགའ། བར་མ་གཉིས་ཀྱི་སྤངས་པ་དགའ་བྲལ། གཞན་དབང་པོ་དྲུག་དེ་ཐམས་ཅད་ཡེ་ཤེས་ལྔ་ལྷན་སྐྱེས་དང་དྲུག །གང་རྣམས་དེ་རྣམས་བརྟན་གཡོ་སྟེ་དགའ་བ་བཞིའི་ཡེ་ཤེས། དེའི་འཁོར་ལོ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་རོ་སྟེ། འདི་ཀུན་དེའི་ཁྱབ་བདག་མཉམ་པ་མཚུངས་ཤིང་དབྱེར་མེད་པ་ལ་བཤད་དོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ། དེའི་ཚིག་དོན་རིམ་པར་བཤད་པ། དེ་ཉིད་བརྟན་གཡོའི་རང་བཞིན་དུ་བསྟན་པ། སྤྱོད་ལམ་ཐམས་ཅད་དུ་ཉམས་སུ་ལེན་པའོ། །དང་པོ་ནི། དམན་པའི་ནས། བརྗོད་པར་བྱ། ཞེས་གསུངས་ཏེ། མདོར་བསྟན་བཤད་མ་ཐག་པར་དམན་པ་ཞེས་བརྗོད་པའི་གནས་ནི་ཕྲ་བའི་དོན་ཏེ་ (༢༧༤)སེམས་དང་སེམས་ལས་
Chinese
因为无法安住的缘故。其他的方便和内外的事物之法，就连诸位佛子也无法寻得，因为不执著于有戏论的相和无相，以及二者和非二者的体性。 (272)即使如此，对于证悟显现的上师，以合时宜的承侍恭敬的虔诚心，凭借加持的力量；以及从上师的口诀中，以刹那区分开来的时机；以及生起智慧的方法，依靠并修持自己的相续；以及依止上师的修持等等，从具器弟子的往昔的福德和智慧的广大积聚中，自己了知并证悟与自己俱生的胜义谛。对此，《摩尼宝鬘》中说，生于和合之处，依止殊胜之人，发愿，往昔积累福德，这四者是圆满的。第二，关于法印瑜伽，有二：简略地宣说和详细地解释。第一是：从“下劣”到“视为”。这是说，这是以一切法自性清净而作印证的方式。内外的事物，下劣如极微尘，中等如瓶子等， (273)殊胜如须弥山和大地以及大海等，以及其他的六根等内部的生处，以及凡是坚固的和凡是动摇的，所有这些，都是以双运的体性，修持味一如的真如。这是说，应当安住于将这一切都平等视为相同。 究竟的意义是，在《无垢和合》中说，下劣是微细之义的欢喜，殊胜的事物是殊胜的欢喜，二者之间的舍弃是离喜。其他的六根，所有这些都是五种俱生智慧和第六识。凡是那些坚固和动摇的，是四喜的智慧。体验它的轮是味。这一切都说的是它的遍主平等、相同且无别的体性。第二部分有三点：依次解释它的词义，将它显示为坚固和动摇的自性，在一切行为中修持它。第一是：从“下劣的”到“应当说”。这是说，在刚刚简略地宣说之后，说“下劣”之处是微细之义， (274)即心和心所。
English
Because it is impossible to abide. Other methods and the phenomena of inner and outer things, even the sons of the Victorious One cannot find, because they do not cling to the characteristics of elaboration and non-characteristics, and the nature of both and neither. (272) Even so, for the lama who has realized enlightenment, with timely service and respectful devotion, by the power of blessings; and from the lama's oral instructions, at the moment of distinguishing the distinctions; and the method of generating wisdom, relying on and practicing one's own continuum; and relying on the lama's practice, etc., from the accumulation of great merit and wisdom of qualified disciples in the past, one should know and realize the ultimate truth that is born together with oneself. In this regard, the "Pearl Garland" says that being born in a harmonious place, relying on a noble person, making aspirations, and accumulating merit in the past are the four complete conditions. Secondly, regarding the yoga of the Dharma seal, there are two: briefly stating and elaborately explaining. The first is: from "inferior" to "viewed as." This is to say that this is done by sealing with the nature of all dharmas being completely pure. Inner and outer things, inferior like minute particles, medium like vases, etc., (273) superior like Mount Sumeru and the great earth and the ocean, etc., and other internal birthplaces such as the six senses, and all that is stable and all that is moving, all of these are to be meditated upon as the Suchness of equal taste in the nature of union. This is to say that one should abide by viewing all of these as equal in equality. The definitive meaning is that in the "Immaculate Union" it says that inferior is the joy of the meaning of subtle, superior things are superior joy, the abandonment between the two is joyless. The other six senses, all of these are the five co-emergent wisdoms and the sixth consciousness. All those that are stable and moving are the wisdom of the four joys. Experiencing its wheel is taste. All of this speaks of its pervasive lord being equal, the same, and undifferentiated. The second part has three points: explaining its words and meanings in order, showing it as the nature of stable and moving, and practicing it in all activities. The first is: from "inferior" to "should be said." This is to say that immediately after briefly stating, the place where "inferior" is said is the meaning of subtle, (274) namely mind and mental factors.