Tibetan
བདག་རྐྱེན། དམིགས་རྐྱེན། དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་ནོ། །དང་པོ་ནི། དེ་ཡི་ནས། རྐྱེན་ཞེས་བྱ། ཞེས་གསུངས་ཏེ། འཁོར་འདས་ཐ་དད་པར་འཁྲུལ་པ་དེ་ཡི་བག་ཆགས་སམ་ས་བོན་ཀུན་གཞི་བསགས་པ་དེ་ནི་འཁྲུལ་སྣང་དེའི་རྒྱུའི་རྐྱེན་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། ས་བོན་ཐམས་ཅད་པའི་ཀུན་གཞི་མེད་ན་སེམས་ཅན་གྱི་རྒྱུ་གཞན་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། བདག་རྐྱེན་ནས། དབང་པོ་ཡིན། ཅེས་གསུངས་ཏེ། སྒོ་ལྔའི་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་བདག་པོའི་རྐྱེན་ནི་ཡུལ་དང་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་བར་དུ་སྣང་བའི་མིག་གི་དབང་པོ་ཟར་མའི་མེ་ཏོག་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པ་དབང་པོ་གཟུགས་ཅན་དྭངས་མ་ལྔ་དང་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་བདག་རྐྱེན་ནི་ཤེས་པར་གྱུར་པའི་དབང་པོ་ཡིན་ནོ། །དེའང་འབྱུང་བཞི་རྒྱུར་བྱས་པས་རྡུལ་དུ་གྲུབ་ཅིང་རྣམ་ཤེས་དང་འབྲེལ་བས་ཡུལ་གསལ་བར་སྣང་བའི་ཕྱིར་གཟུགས་ཅན་དྭངས་པ་ཞེས་བྱའོ། །སློབ་དཔོན་ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོ་ལ་སོགས་པ་མིག་ཤེས་སྔ་མའི་སྟེང་ན་མིག་གཟུགས་ལ་འཇུག་པའི་ནུས་པ་ཁྱད་པར་བ་ཡོང་པ་ལ་མིག་དབང་ལ་སོགས་པར་བཞེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཡིད་ཀྱི་དབང་པོ་ནི་ཡིད་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་དེ། ཡིད་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་སྐྱེ་བའི་སྒོ་བྱེད་པའི་ནུས་པ་ཉིད་ལ་དེར་བཤད་པའི་ཕྱིར། དེ་ནི་འོག་ནས་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་དེ་མ་ཐག་ཡིད་དང་གནད་གཅིག་གོ། །གསུམ་པ་ནི། དམིགས་པའི་ནས། རིག་བྱ་སྟེ། ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཚོགས་དྲུག་པོ་དེའི་དམིགས་པའི་རྐྱེན་ནི་གཟུགས་དང་ལ་སོགས་པས་སྒྲ་དྲི་རོ་རེག་བྱ་ཆོས་ཏེ་རྣམ་ཤེས་རང་རང་གི་ཡུལ་དུ་སྣང་བའི་རིག་པར་བྱ་བ་རྣམས་ཡིན་ལ། (༢༥)གཞན་གཉིས་ཀྱི་དམིགས་པའི་རྐྱེན་ཀྱང་དོན་གྱིས་ཐོབ་པས་ཀུན་གཞིའི་དམིགས་པའི་རྐྱེན་ནི་གནས་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་དང་ལུས་སུ་སྣང་བ་དབང་པོ་ལྔ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་པར་བཤད་ཅིང་། ཉོན་ཡིད་ཀྱི་དམིགས་པ་ནི་ཀུན་གཞི་ཉིད་དོ། །བཞི་པ་ནི། དེ་མ་ནས། ཡིད་དང་བཅས། ཞེས་གསུངས་ཏེ། དྲུག་པ་ཡིད་དང་བཅས་པའི་ཚོགས་དྲུག་གི་དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་ཞེས་པ་ནི་ཚོགས་དྲུག་སྔ་མ་གང་དང་འགགས་པ་ན་དེ་མ་ཐག་ཏུ་རྣམ་ཤེས་ཕྱི་མ་སྐྱེ་བའི་ནུས་པ་ཀུན་གཞིའི་བག་ཆགས་མཐུ་ཅན་ཡིད་ཀྱི་ཁམས་དང་གཅིག་ཏུ་བཤད་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་ཉིད་ཕྱི་མ་ཕྱི་མའི་དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་ཡིན་ཏེ། རང་འགགས་ནས་རིག་པ་གཞན་གྱི་བར་མཆོད་དུ་ཚོགས་དྲུག་ཕྱི་མ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་རྐྱེན་ཡིན་པས་སོ། །དེས་ན་ཤེས་པ་རང་ཉིད་སྐྱེ་བའི་ནུས་པ་ཀུན་གཞིའི་སྟེང་ན་ཡོད་པའི་ཡིད་དེ་ཉིད་དེ་མ་
Chinese
增上缘，所缘缘，等无间缘。第一，如云：“彼之，缘称为。”意为将轮涅分别执为异体的习气或种子，积累于阿赖耶识中，此乃错觉显现之因缘。若无一切种子之阿赖耶识，则需另觅有情之因。第二，如云：“自缘，为根。”意为五门识之自缘，乃显现于境与识之间的眼根，如竹黄花等五种清净有色根，以及意识之自缘，即已成识之根。此乃四大为因，聚为微尘，与识相连，故能清晰显现外境，故称清净有色。如陈那论师等认为，眼识之前，眼根具有摄取眼境之特殊能力，故称眼根等。意根即意处，因其能生起意识之门。此与下文将述之等无间意，实为一体。第三，如云：“所缘，为识境。”意为六识之所缘缘，即色等声香味触法，乃显现为各识之境之所识之物。 (25)另二者之所缘缘亦可由此推知，故说阿赖耶识之所缘缘，乃显现为处所之器世间与身体之五根等。染污意之所缘，即阿赖耶识本身。第四，如云：“无间，与意俱。”意为第六，与意俱之六识之等无间缘，即前一六识灭后，能立即生起后一识之阿赖耶识之具力习气，与意界合一之识，即为后后之等无间缘。因其自身灭后，于二识之间，能作为生起后一六识之缘。故识之自生能力，即在于阿赖耶识上之意，即为等无间
English
The Adhipati-pratyaya (dominant condition), the Alambana-pratyaya (objective condition), and the Samanantara-pratyaya (contiguous condition). Firstly, as it is said, "That of, is called condition." It means that the habits or seeds that grasp samsara and nirvana as different entities, accumulated in the Alaya-vijnana, are the causal conditions for the appearance of illusion. If there is no Alaya-vijnana of all seeds, then another cause for sentient beings must be sought. Secondly, as it is said, "Self-condition, is sense faculty." It means that the self-condition of the five sense consciousnesses is the eye faculty that appears between the object and consciousness, such as the bamboo yellow flower, etc., the five pure material sense faculties, and the self-condition of the mental consciousness is the faculty that has become consciousness. This is because the four elements are the cause, gathered into particles, and connected with consciousness, so it can clearly manifest the external environment, so it is called pure material. As Acharya Dignaga and others believe, before the eye consciousness, the eye faculty has the special ability to take in the eye object, so it is called the eye faculty, etc. The mind faculty is the mind base, because it is the door that gives rise to mental consciousness. This and the contiguous mind that will be described below are actually one. Thirdly, as it is said, "Objective, is knowable." It means that the objective condition of the six consciousnesses is the objects of sight, sound, smell, taste, touch, and dharma, which are the objects of knowledge that appear as the objects of each consciousness. (25) The objective conditions of the other two can also be inferred from this, so it is said that the objective condition of the Alaya-vijnana is the container world that appears as the place and the five sense faculties of the body, etc. The object of the afflicted mind is the Alaya-vijnana itself. Fourthly, as it is said, "Without interval, together with mind." It means that the sixth, the contiguous condition of the six consciousnesses together with the mind, is the powerful habit of the Alaya-vijnana that can immediately give rise to the subsequent consciousness after the previous six consciousnesses have ceased, the consciousness that is united with the mind element, which is the contiguous condition of the subsequent consciousnesses. Because after it ceases, it can serve as the condition for the arising of the subsequent six consciousnesses between the two consciousnesses. Therefore, the ability of consciousness to arise itself is in the mind on the Alaya-vijnana, which is the contiguous.
Tibetan
ཐག་རྐྱེན་དུ་བཞེད་དོ། །སྐབས་འདིར་མཁས་གྲུབ་དྭགས་རམ་པས། ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་ལ་ཚུལ་བཞིའི་བཤད་པ་མཛད་པའི་སྙིང་པོ་བསྡུན། ཆོས་དུ་མ་སྤུངས་བ་ལ་ཕུང་པོ་དང་། བྱེད་པ་པོ་དོན་གཞན་མེད་ཅིང་རང་གི་མཚན་ཉིད་འཛིན་པ་ཁམས་དང་། རྣམ་ཤེས་སྐྱེ་བའི་སྒོ་ཡིན་པས་སྐྱེ་མཆེད་དང་། རྣམ་ཤེས་ཚོགས་དྲུག་གིས་དམིགས་པའམ་བཟུང་བར་བྱ་བ་ཡིན་པས་ཡུལ་ལ་སོགས་པར་བཤད་པ་ནི་ཡི་གེའི་དོན། ཕུང་པོ་ལ་གཟུགས་ཚོར་འདུ་ཤེས་འདུ་བྱེད་རྣམ་ཤེས་ལྔ། ཡུལ་དབང་འབྱུང་བས་བསྡུས་པའི་ཁམས་བཅོ་བརྒྱད། རེག་པ་དང་ཚོར་བ་ལས་བྱུང་བའི་སྐྱེ་མཆེད་བཅུ་གཉིས། གཟུགས་ཁ་དོག་དབྱིབས་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བ། སྒྲ་ཟིན་པ་སོགས་བརྒྱད། དྲི་ཞིམ་པ་སོགས་བཞི། རོ་མངར་སྐྱུར་སོགས་དྲུག རེག་བྱ་འཇམ་རྩུབ་སོགས་བཅུ་བཞི། ཆོས་འདུས་བྱས་དང་འདུས་མ་བྱས་གཉིས་སོགས་རྣམ་པར་བཤད་པ་ནི་སྦྱིའི་དོན། ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལའང་དྭངས་མ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཆ་རེ་དང་སྙིགས་མ་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་ཆ་རེ་ཡོད་ལ། དྭངས་སྙིགས་གཉིས་ཀ་ཚོགས་པ་སྦྱང་གཞི་དང་སྙིག་མ་སྦྱང་བྱར་བྱས་ནས་སྦྱོང་བྱེད་སྨིན་གྲོལ་གཉིས་སྦྱང་གཞིའི་རིམ་པ་དང་མཐུན་པས་སྦྱངས་པའི་འབྲས་བུ་སྐུ་གསུམ་མངོན་ཏུ་བྱེད་པ་ནི་སྦས་དོན། ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཕྱི་ནང་གི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྣམ་ཤེས་ཚོགས་བརྒྱད་དུ་མ་འདུས་པ་མེད་ལ། དེ་རྣམས་ཀྱང་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་ཁོ་ནར་འདུ། དེའང་ཀུན་གཞིའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྩལ་ཡིན་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀུན་གཞིའི་ཡེ་ཤེས་ཆོས་ཀྱི་ (༢༦)དབྱིངས་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་གཞོལ་ཞིང་འབབས་པ་ནི་མཐར་ཐུག་གི་དོན་ཏེ། ཚུལ་བཞིའི་བཤད་པ་འདིས་མཚོན་ནས་གཞན་ལའང་རྒྱ་ཆེར་སྦྱོར་ཤེས་པ་གལ་ཆེའོ། །བཞི་པ་གནས་སྐབས་གསུམ་གྱི་དབྱེ་བ་བཤད་པ་ལ་གསུམ། མ་དག་པའི་གནས་སྐབས། གཉིས་ལྡན་གྱི་གནས་སྐབས། ཤིན་ཏུ་རྣམ་དག་གི་གནས་སྐབས་སོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། སྦྱིར་བསྟན་པ། རྒྱས་པར་བཤད་པ། དོན་བསྡུ་བའོ། །དང་པོ་ནི། དེ་ལྟར་ནས། སྣང་བར་འགྱུར། ཅེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ལྟར་རྒྱུ་དྲུག་དང་རྐྱེན་བཞིས་པ་སྐྱེད་ནས། རྟེན་འབྲེལ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་མ་རིག་པས་འདུ་བྱེད་སོགས་ལུགས་འབྱུང་དང་། རྒ་ཤི་ཡོད་པས་སྐྱེ་བ་ཡོད་པ་སོགས་ལུགས་ཟློག་ཏུ་སྐྱེས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་འཁོར་བའི་ཆོས་ཀུན་སྣང་བར་འགྱུར་ལ། རྒྱུ་དྲུག་དང་རྐྱེན་བཞི་རྣམ་པར་དག་སྟེ་རྟེན་འབྲེལ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་རང་བཞིན་རྟོགས་ཤིང་མ་རིག་པ་འགགས་པས་འདུ་
Chinese
认为是强有力的缘。此时，智者达拉木巴汇集了对蕴、界、处四种方式的解释的精髓：多种法堆积为蕴，作者无其他意义且执持自性为界，是生起诸识之门故为处，六识所缘或所执持故说为境等，这是字面意思。蕴有色、受、想、行、识五蕴，由境、根、生所摄的十八界，由触和受产生的十二处，色有颜色、形状等差别，声有听见等八种，香有香等四种，味有甜酸等六种，触有柔软粗糙等十四种，法有有为法和无为法等分别，这是共同的意思。蕴、界、处的一切法中，都有清净智慧的一部分和污垢染识的一部分，清净和污垢二者聚集，将集合作为所净，将污垢作为能净，通过能净成熟解脱二者与所净的次第相应，从而显现清净的果位三身，这是秘密的意思。蕴、界、处所摄的一切内外之法，没有不包含在八识聚中的，而这些都包含在阿赖耶识中。这也是阿赖耶识智慧的功用，因此一切法都趋向并流入阿赖耶识智慧法界如是性，这是究竟的意思。以这四种方式的解释为例，广泛地运用到其他方面也很重要。第四，解释三种状态的差别，分为三种：不清净的状态，二元的状态，以及极度清净的状态。第一种又分为三种：总的指示，详细的解释，总结意义。第一种是：如是，显现。如是，由六因和四缘产生，依赖十二缘起支，无明缘行等顺生，老死存在故有生等逆生，依赖于此，轮回的一切法都会显现，六因和四缘完全清净，了悟十二缘起支的自性，无明止息故
English
It is considered a strong condition. At this time, the wise Dag Ram Pa condensed the essence of the explanations in four ways regarding the aggregates, realms, and sources: The accumulation of many dharmas is the aggregates; the agent has no other meaning and holds its own characteristic is the realms; it is the gate for the arising of consciousness, therefore it is the sources; it is what is cognized or grasped by the six consciousnesses, therefore it is said to be objects, etc., this is the literal meaning. The aggregates are the five aggregates of form, feeling, perception, formation, and consciousness; the eighteen realms are gathered by objects, faculties, and elements; the twelve sources arise from contact and feeling; form has distinctions such as color and shape; sound has eight kinds such as hearing; smell has four kinds such as fragrance; taste has six kinds such as sweet and sour; touch has fourteen kinds such as soft and rough; dharma has distinctions such as conditioned and unconditioned dharmas, this is the general meaning. In all the dharmas of aggregates, realms, and sources, there is a part of pure wisdom and a part of impure consciousness. When both purity and impurity gather, the collection is taken as the object to be purified, and the impurity is taken as the purifier. The two purifiers, maturation and liberation, correspond to the order of the object to be purified, thereby manifesting the pure result, the three bodies, this is the hidden meaning. All internal and external dharmas gathered by aggregates, realms, and sources are not without being included in the eight consciousnesses, and all of these are included only in the alaya consciousness. This is also the function of the wisdom of the alaya consciousness, therefore all dharmas tend to and flow into the suchness of the alaya consciousness wisdom, the dharmadhatu, this is the ultimate meaning. Taking the explanation of these four ways as an example, it is also important to widely apply it to other aspects. Fourth, explaining the distinctions of the three states, divided into three: the impure state, the dualistic state, and the extremely pure state. The first is divided into three: general indication, detailed explanation, and summarizing the meaning. The first is: Thus, it appears. Thus, produced by the six causes and four conditions, relying on the twelve links of dependent origination, ignorance conditioning action, etc., arising in order, and old age and death existing, therefore birth exists, etc., arising in reverse order, relying on this, all the dharmas of samsara will appear. The six causes and four conditions are completely purified, realizing the nature of the twelve links of dependent origination, ignorance ceases, therefore