Tibetan
ང་བག་ཆགས་ཀྱི་རྟེན་མེད། གསོག་བྱེད་སེམས་ཀྱང་མ་གྲུབ་པས་ལས་དང་བག་ཆགས་ཀྱི་བྱེད་མཁན་མེད། བསགས་པའི་ལས་ཀྱང་གང་དང་གང་དུ་བརྟགས་ན་རྒྱུ་མཚན་དང་ངོས་གཟུང་མེད་པས་རྣམ་སྨིན་དང་འབྲས་བུ་མ་གྲུབ། དེས་ན་འཁོར་བ་མིང་མེད་དུ་ཡེ་གྲོལ་ཆེན་པོར་གནས་ལ། སེམས་ཉིད་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་དབྱིངས་ལས། རོལ་པ་འགག་མེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཕྱོགས་ཡན་དུ་ཤར་བས་སྤང་བླང་དགག་སྒྲུབ་མེད་པར་ཡིད་ཆེས་ཏེ། ཆོས་ཉིད་ཡེ་སྟོང་། རང་སོང་། མཐའ་གྲོལ་ཆེན་པོའི་གཏན་ཚིགས་ཁོང་ནས་ཤར་བས་འཁོར་འདས་ཕྱོགས་འབྱམ་ཏུ་གྲོལ་བར་འདོད་དོ། །བཞི་པ་རྒྱ་ཆད་ཕྱོགས་ལྷུང་མེད་པར་འདོད་པའི་སེམས་ཕྱོགས་པ་ནི་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོས་འཁོར་འདས་ཀུན་ལ་ཁྱབ་པས། དག་མ་དག་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བ་ཀུན་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ལས་ཤར་བའི་རོལ་པར་བྱུང་སྟེ། དོན་ལ་འགག་མེད་ཀྱི་རྩལ་ལས་དེ་ལྟར་སྣང་ཡང་ངོ་བོ་ལ་འཁོར་འདས་སོ་སོ་དང་གཅིག་པ་དང་དབྱེར་ མེད་ཙམ་དུའང་གྲུབ་པ་མེད་དེ། སྣང་ངོ་ཐ་དད་ལ་སྣང་ཡང་རང་བཞིན་རྣམ་དག །འཁོར་འདས་དོང་སྤྲུགས། ཁྱབ་པ་ཡེ་རྫོགས་ཀྱི་ལྟ་བ་ལས་མ་འདས་ཏེ། ཡོད་མེད་སྣང་སྟོང་གི་ཕྱོགས་སུ་མ་ལྷུང་བས་བྱ་བཙལ་བདེ་སྡུག་ལས་འདས་པའི་ཆོས་ཉིད་དུ་འདོད་པའོ། །ལྔ་པ་ཕྱོགས་འཛིན་གྲུབ་མཐའི་སེམས་ཕྱོགས་པ་ནི། སེམས་ཀྱི་ཕྱོགས་ལ་ངོ་བོ་མཐོང་དུ་མེད་པས་འཁོར་འདས་གང་དུའང་མི་གནས་པ་སྟེ་དབྱིངས་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ལ། གང་དུའང་མ་གྲུབ་པས་གང་དུའང་འཆར་ཞིང་། ཤར་ཚད་སེམས་ཀྱི་རོལ་པར་སྣང་སྟེ། དེ་ཡང་ཡིན་གང་ཡང་མ་ཡིན་ལ། སྣང་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བ་སྟེ། སྣང་སེམས་ཐམས་ཅད་རྒྱ་ཡན་ཕྱོགས་མེད་དུ་ཡེ་ནས་རང་གྲོལ་བས་བྱ་བ་དང་རྩོལ་བ་ལས་འདས་པའི་རང་བཞིན་དུ་འདོད་པའོ། །དྲུག་པ་བློ་བྲལ་ཕྱོགས་འཛིན་ལས་འདས་པའི་སེམས་ཕྱོགས་པ་ནི། རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ལ་བློ་དང་བྲལ་བས་དངོས་པོར་མ་གྲུབ་ལ། དངོས་སྣང་རང་ཤར་བས་བློ་རྟོག་རང་གྲོལ་ཏེ། ཇི་ལྟར་སྣང་ཡང་སྣང་ངོ་བདེན་རྫུན་དུ་མ་གྲུབ་པས་ཡོད་མེད་མཐའ་གྲོལ་ཆེན་པོའི་རོལ་པར་འདོད་པའོ། །བདུན་པ་སེམས་ཀྱི་ཕྱོགས་ཡིན་དུ་སྨྲ་བའི་ཕྱོགས་པ་ནི། འདི་ལྟར་སྣོད་བཅུད་སྣང་སྲིད་དུ་སྣང་བ་འདི་དག་སེམས་ཀྱི་རོལ་པ་ཡིན་པས་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་ཡང་། སེམས་ཉིད་ངོ་བོ་མེད་པས་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བའང་ངོ་བོ་མེད་པའི་ཕྱིར། སྣང་བརྟགས་ཀྱི་ཆོས་མ་གྲུབ་པའི་འཐད་པའང་དེ་ཉིད་དུ་འདོད་ཅིང་། གང་ཤར་བ་སེམས་ཀྱི་རྣམ་པ་འ
Chinese
我没有习气的依处。因为积聚的心也没有成立，所以没有业和习气的作者。所积聚的业，无论在何处观察，都没有理由和识别，所以异熟和果也没有成立。因此，轮回安住在无名中，成为原始解脱。从心性自生智慧无生之界中，无碍的游舞智慧向四面八方显现，因此相信没有取舍、遮破和建立。法性本初空性，自然消融，从大解脱的边际中生起，因此认为轮回涅槃在各方面都解脱了。第四，认为没有局限和偏袒的心，是因为自生智慧的体性遍布轮回涅槃一切。清净与不清净的各种显现，都是从自生智慧中显现的游舞。实际上，虽然从无碍的能量中这样显现，但在本体上，轮回涅槃既不是各自独立的，也不是一体的，甚至连差别也没有成立。虽然显现为不同的现象，但自性是完全清净的。轮回涅槃融为一体。没有超越遍布圆满的见解。不堕入有无显空的一方，因此认为这是超越寻觅、安乐和痛苦的法性。第五，执着宗派的心，心的方面，因为没有可以见到的本体，所以不住于轮回涅槃任何一方，即在自生智慧的界中。因为在任何地方都没有成立，所以在任何地方都显现。所显现的一切都显现为心的游舞。那也不是什么也不是。显现为各种各样的显现。一切显现心，从一开始就在广阔无边的无偏袒中自然解脱，因此认为这是超越作为和努力的自性。第六，超越离念执着的心，因为自生智慧远离念头，所以没有成立为实物。因为实相自然显现，所以念头自然解脱。无论如何显现，所显现的都不是真实或虚假的，因此认为这是有无边际大解脱的游舞。第七，声称心的一方的派别是：像这样，器情世间显现的这些都是心的游舞，所以显现为各种各样。但心性本身没有本体，所以显现为各种各样的也没有本体。因此，认为显现分别的法没有成立的道理也是如此。所显现的一切都是心的相
English
I have no basis for habitual tendencies. Since the accumulating mind is not established, there is no agent of actions and habitual tendencies. If the accumulated actions are examined in any way, there is no reason or identification, so maturation and fruit are not established. Therefore, samsara abides in the nameless, in the great primordial liberation. From the expanse of the self-born wisdom of mind-essence, the unobstructed play of wisdom arises in all directions, so believe that there is no acceptance or rejection, negation or affirmation. The nature of reality is primordially empty, self-dissolving, and the logic of great liberation from extremes arises from within, so it is believed that samsara and nirvana are liberated in all directions. Fourth, the mind that desires to be without limitations or partiality is that the nature of self-born wisdom pervades all of samsara and nirvana. All the various appearances, pure and impure, arise as the play of self-born wisdom. In reality, although it appears that way from the unobstructed energy, in essence, samsara and nirvana are neither separate nor one, and even the slightest difference is not established. Although they appear as different phenomena, their nature is completely pure. Samsara and nirvana are mixed together. It does not go beyond the view of pervasive perfection. It does not fall into the side of existence or non-existence, appearance or emptiness, so it is believed to be the nature of reality that transcends activity, seeking, happiness, and suffering. Fifth, the mind that clings to sectarian views is that the aspect of mind has no visible essence, so it does not abide in either samsara or nirvana, but in the expanse of self-born wisdom. Because it is not established anywhere, it arises anywhere. Everything that arises appears as the play of mind. That is neither anything nor nothing. It appears as various appearances. All appearances and mind are naturally liberated from the beginning in vast, unbounded impartiality, so it is believed to be the nature that transcends action and effort. Sixth, the mind that transcends thought and clinging is that because self-born wisdom is free from thought, it is not established as a thing. Because the appearance of reality arises naturally, thoughts naturally dissolve. However it appears, what appears is not established as true or false, so it is believed to be the play of existence and non-existence, the great liberation from extremes. Seventh, the school that claims to be the side of mind is that these appearances of the vessel and essence of existence are the play of mind, so they appear in various ways. But since mind-essence itself has no essence, what appears in various ways also has no essence. Therefore, it is believed that the reason why the phenomena of appearance and imputation are not established is also the same. Whatever arises is the aspect of mind.
Tibetan
ཛིན་བྱེད་དང་། སྣང་བ་གཟུང་བར་བྱུང་བ་གཉིས་ཀའང་སྣང་བ་ཐ་དད་དུ་སྣང་ཡང་། ཡིན་གང་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཆོས་ཉིད་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་སུ་དབྱེར་མེད་པས། ཆོས་སུ་སྣང་བ་སེམས་ཀྱི་རོལ་པར་འདོད་པའོ། །དེའང་སེམས་ཀྱི་རོལ་པ་ནི་སེམས་ལས་བྱུང་ཞིང་སེམས་ལ་སྣང་། སེམས་ལས་ཤར་ཡང་། སེམས་ཉིད་ངོ་བོ་མེད་པའི་རོལ་པ་དང་གཅིག་ཐ་དད་དུ་འདོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེའང་ཕྱི་དོན་དུ་སྣང་བ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་དུ་མ་གྲུབ་པར་བསྟན་པ་ཙམ་ཡིན་གྱིས། ཐམས་ཅད་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ལས་བཟུང་མ་བཟུང་གིས། དག་མ་དག་འཁོར་འདས་སུ་ཤར་ཡང་། ཤར་ས་དང་ཤར་མཁན་དབྱིངས་སུ་དག་པ་ནི་འདིའི་ཁྱད་པར་གྱི་ཆོས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་སེམས་ཀྱི་སྡེ་ལ་རྗོད་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུད་ཤླཽ་ཀ་འབུམ་ཕྲག་ཉི་ཤུ་རྩ་གཉིས་གསུངས་པ་རྣམས། ཀློང་གསུམ་དུ་བསྡུས་པ་ནི། ཆོས་ཉིད་ལ་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་ཀློང་དང་། ལྟ་བ་ལ་མིན་པ་མེད་པའི་ཀློང་དང་། སྤྱོད་པ་ལ་ཡིན་པ་མེད་པའི་ཀློང་སྟེ། བམ་པོ་སྟོང་ཕྲག་དྲུག་དང་སུམ་བརྒྱར་གནས་པ་ཉིད། གནས་པ་གཞི་ཐོག་ཏུ་འབེབས་པའི་འཕྱོང་དང་། སྣང་བ་རང་སར་གྲོལ་བའི་འཕྱོང་དང་། ངོ་མཉམ་ཐ་དད་མེད་པའི་འཕྱོང་དང་གསུམ་དུ་བསྡུ་སྟེ། ཆོས་ཉིད་ལ་འཆུགས་པ་མེད་པའི་གཟེར་བུ་ལྔ་བཅུ། ཡུལ་སེམས་ལ་ལྟ་བའི་གནས་ལྔ་བརྒྱ་དང་བཅུ་ གཅིག །སྣང་སེམས་གཅིག་ཅར་དུ་ཤན་འབྱེད་པའི་གནད་ཁྲི་ཕྲག་གཉིས། ལྟ་བ་ཐོད་རྒལ་དུ་ལ་བཟླ་བ་ཁྲི་ཕྲག་ལྔ། སྒོམ་ཡོད་རྟོག་པ་གཅོད་པའི་གནད་སྟོང་ཕྲག་གཅིག་ཏུ་དབྱེ་བ་རྣམས་མིང་ཐོགས་ཀྱི་རྒྱུད་སྟོང་དང་གསུམ་དུ་བཞུགས་པ་ཡང་། སེམས་ཀྱི་ཕྱོགས་འཛིན་པ། སེམས་ཀྱི་གནད་འཛིན་པ། སེམས་ཀྱི་གདེང་འཛིན་པ་དང་གསུམ་དུ་བཞུགས་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ཀློང་གི་སྡེའི་ངོ་བོ་ནི་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་དང་དེའི་ངང་ལས་ཤར་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡེ་གྲོལ་རང་དག་ཆེན་པོ་སྟེ། ཡོད་སྣ་ཚོགས་སུ་རང་ཤར་ཡང་། མེད་འབྲས་བུ་ཡེ་དག་ཏུ་ཡེ་གྲོལ་བས། སེམས་དང་སེམས་སྣང་གི་རོལ་པ་ཙམ་ཡང་བཞག་ཏུ་མེད་དོ། །ཡིན་མིན་ཕྱོགས་བྲལ་ཆེན་པོའི་རིག་པ་ལ། སྣང་དུ་ཆུག །ཤར་དུ་ཆུག །མི་སྣང་དུ་ཆུག །དག་པའམ་མ་དག་པ་ལ་སོགས་གང་ལྟར་བརྟགས་ཀྱང་། རང་ངོ་སྣང་དུས་ཉིད་ནས། ཡོད་མེད་ཡིན་མིན་ལས་འདས་པ། ཡེ་གྲོལ་ཕྱོགས་འབྱམས་ཆེན་པོ་སྟེ། རྟོག་པ་ཨ་འཐས་སུ་བརྟགས་པའི་གྲུབ་མཐའ་སྣ་ཚོགས་སུ་གཞལ་བ་རང་སྟོང་འཁྲུལ་པར་གཏན་ལ་ཕབ་ནས། སྣང་ཤར་གང་གི་དུས་ནས་ཕྱོགས་ཡན་ནམ་མཁའ་འདྲ་བར་ཕྱམ་གདལ་ཀུན་མ
Chinese
能执与，显现所取而生起二者，虽显现为不同之显现，然于非是任何之法性自生智慧中无别，故显现为法乃心之游舞。彼亦心之游舞乃从心而生且显于心，虽从心而生起，然心性无有自性之游舞，认为是一或异皆非也。彼亦显现为外境，仅是开示未成立为外境之义，然一切皆从自生智慧，以取与未取，而显现为清净不清净轮涅，然显现之处与显现者于法界中清净，乃此之殊胜法也。如是则心之部类，所说之能诠经部二十二百千颂，归摄为三界者，乃法性不可言说之界，与见解无有非之界，及行持无有是之界，安住于六千三百卷。安住于地基上之开展，与显现于自处解脱之开展，及本体平等无有他异之开展三者而摄集，法性无有错谬之钉橛五十，观视境心之处五百一十一，显现心识一时辨别之要诀二万，见解超越而上之磨练五万，断除有修分别之要诀一千，如是分类之名相经部一千零三部，亦安住于执持心之方，执持心之要诀，执持心之把握三者之中。二者，界之部类的体性乃自生智慧及从彼之自性中生起之诸法皆为本初解脱自性清净大，虽有种种自显现，然无有果位本初清净而本初解脱，故心与心识之游舞亦不可安立。于是非方分离之大明智中，令显现，令生起，令不显现，清净或不清净等等无论如何观察，自面显现之时起，已超越有无是非，本初解脱周遍广大，于分别以阿达之方式观察之宗派种种衡量已确定为自空错乱，无论显现生起之时，皆如虚空般周遍舒展一切
English
The grasper and the appearance that arises as the grasped, although they appear as different appearances, are inseparable in the self-arisen wisdom of the nature that is not anything. Therefore, it is considered that the appearance as dharma is the play of mind. Moreover, the play of mind arises from the mind and appears to the mind. Although it arises from the mind, it is not considered that the play of mind itself, which is without essence, is one or different. Moreover, the appearance as an external object is merely a demonstration that it is not established as an external object. However, everything arises from self-arisen wisdom, whether grasped or not grasped, as pure or impure samsara and nirvana. However, the fact that the place of arising and the one who arises are pure in the realm of reality is the special dharma of this. Thus, the expressive tantras of the mind class, which are said to be twenty-two hundred thousand shlokas, are condensed into three spaces: the space of the nature of reality that cannot be expressed, the space of the view that has no non-being, and the space of conduct that has no being. It abides in six thousand three hundred volumes. It is condensed into three expansions: the expansion of establishing the abiding on the ground, the expansion of the appearance being liberated in its own place, and the expansion of the essence being equal and without difference. Fifty nails that are unerring in the nature of reality, five hundred and eleven places for viewing the object-mind, two ten-thousands of key points for distinguishing appearance and mind simultaneously, five ten-thousands of repetitions for transcending the view, and one thousand key points for cutting off meditative thoughts are divided into one thousand and three tantras of names. They also abide in the holding of the mind's side, the holding of the mind's key points, and the holding of the mind's confidence. Secondly, the essence of the space class is the self-arisen wisdom and all the dharmas that arise from its nature are primordially liberated, self-pure, and great. Although there are various self-arisen existences, there is no result that is primordially pure and primordially liberated. Therefore, even the play of mind and mind-appearance cannot be established. In the great awareness that is free from the sides of being and non-being, let it appear, let it arise, let it not appear. No matter how one examines purity or impurity, from the moment of the appearance of one's own face, it has transcended being, non-being, being, and non-being. It is primordially liberated, all-pervasive, and great. Having determined that the various tenets measured by examining with the Attha of thought are self-empty and deluded, from the time of any appearance or arising, it is completely spread out like the sky in all directions.