Tibetan
བདེ་སྡུག་ལ་སྤྱོད་པ་དེའི་དྲུང་དུ་དགེ་སྦྱོང་ངམ་བྲམ་ཟེའམ་སྐྱེས་པའམ་བུད་མེད་དམ་སངས་རྒྱས་སམ་ཉན་རང་ངམ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའམ། སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་ལ་སོགས་པ་གང་རུང་གཅིག་ཏུ་སྤྲུལ་ནས། ཀྱེ་འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་ནི་མི་རྟག་པ། སྙིང་པོ་མེད་པ། ཡང་དག་པར་སྲིད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འཁྲུལ་སྣང་འདི་རྫུན་པས་བདེན་པར་མ་ཞེན་ཅིག །ཆོས་སྤྱོད་ཅིག་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་བསྟན་ནས། རྒྱུ་དེས་མི་དགེ་བ་དོར། དགེ་བ་བསྒྲུབས་པས་ཚེ་རབས་ཡང་ཡང་འཕོས་པ་ལྟར་སྣང་དུས་མཐོ་རིས་ཀྱི་བདེ་བ་དང་ཆོས་སྤྱོད་པའི་རིགས་སུ་གྱུར་ཏེ་གནས་སྐབས་སུ་བདེ་བར་གྱུར་པ་ལས། གཉིད་ཀྱང་ཁད་ཀྱིས་བསྲབ་པའི་འོག་ཏུ་འཁོར་བ་རྫུན་པར་ཤེས་པའི་རྐྱེན་དེས་གཉིད་སད་པ་ན། སྔར་གྱི་མལ་ལས་མ་གཡོས་བཞིན་དུ་རྨི་ལམ་འབྱུང་བ་ཡང་མཐོང་ལ། ཕུ་བོས་སྤྲུལ་པ་བཀྱེ་ནས་དོན་བྱས་པའང་དྲན་བཞིན་དུ། ཕུ་བོ་དང་དོན་ལ་བཟང་ངན་མེད་པ་ཡིན་ཡང་། དར་ཅིག་བཟང་ངན་དུ་སྣང་བ་དེ་ཉིད་ལ། སྤུན་གཉིས་བཞད་གད་དུ་དོན་དེ་གླེང་བ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཏེ། སངས་རྒྱས་དང་སེམས་ཅན་སྙིང་པོ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཁང་བཟངས་ལ་མཉམ་དུ་དབང་ཡང་རེ་ཞིག་གློ་བུར་བསྒྲིབ་པའི་གཉིད་སད་མ་སད་ཁྱད་ལྟ་བུས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། ། དེའང་ཤེས་བྱའི་མཁྱེན་ཚུལ་གཉིས་ལས། ཇི་ལྟ་བ་མཁྱེན་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངོ་བོ་ལ་སྐྱེ་འགག་ལ་སོགས་པའི་སྤྲོས་པ་དང་མཚན་མར་འཛིན་པའི་སྒྲོ་འདོགས་མཐའ་དག་ཆོད་ནས་རང་བཞིན་དང་བཅས་པའི་ཤེས་བྱ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མ་དམིགས་པར་མངོན་སུམ་དུ་ཐུགས་སུ་ཆུད་པ་ལ། ཆོས་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མཁྱེན་ཞེས་བྱ་སྟེ། མདོ་ལས། འགའ་ཡང་མཐོང་བ་མེད་པ་ནི་ཆོས་མཐོང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་དང་། ཞི་བ་ལྷས། གང་ཚེ་དངོས་དང་དངོས་མེད་དག །བློ་ཡི་མདུན་ན་མི་གནས་པ། །དེ་ཚེ་རྣམ་པ་གཞན་མེད་པས། །དམིགས་པ་མེད་པར་རབ་ཏུ་ཞི། །ཞེས་སོ། །ཇི་སྙེད་པ་མཁྱེན་ཚུལ་ནི། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་མཉམ་པར་གཞག་པ་ལས་མ་གཡོས་བཞིན་དུ། ཤེས་བྱ་མཐའ་དག་རྫུན་པ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་མངོན་སུམ་དུ་མཁྱེན་པ་ནི་ཇི་སྙེད་པ་མཁྱེན་པ་ཡིན་ཏེ། མདོ་ལས། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་དམིགས་པ་ནི་དངོས་པོ་མེད་པའོ་ཞེས་སོ། །དེའང་དབང་ཤེས་ལྟར་ཡུལ་སོ་སོར་འཛིན་པས་མཁྱེན་པ་མ་ཡིན་གྱིས། ཤེས་པ་རྫས་གཅིག་གིས་ཀྱང་ཆོས་ཅན་མ་ལུས་པ་མཁྱེན་པ་ཡིན་ཏེ། ཕལ་པོ་ཆེ་ལས། རྒྱལ་བའི་ཡེ་ཤེས་བླ་མེད་ཀྱིས། །སྐད་ཅིག་གིས་ནི་དོན་ཀུན་རིག །ཅེས་སོ། །དུས་གསུམ་གྱི་ཤེས་བྱ་རྣམས་སྔ་ཕྱི་རིམ་གྱིས་མཁྱེན་པ་མ་ཡིན་གྱིས། དུས་ཅིག་ཅར་མཁྱེན་པ་ཡིན་ཏེ། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། ཉི་མའི་ འོད་ཟེར་གཅིག་བཏང་བས། །འགྲོ་བ་སྣང་བར་བྱེད་པ་ལྟར། །དེ་བཞིན་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ལ། །སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་ཅིག་ཅར་སྣང་། །ཞེས་སོ། །དེ་དག་ཀྱང་མཉམ་གཞག་གི་ངང་ལས་མ་གཡོས་པར་གཟིགས་ཀྱིས། རྗེས་ཐོབ་མཚན་ཉིད་པ་མེད་དེ། རྣམ་གཡེང་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་སྤང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ལས། ཐུབ་པ་སྒྲིབ་ཀུན་ངེས་པར་གྲོལ། །ཅེས་སོ། །མཉམ་རྗེས་སུ་བཏགས་པ་ནི་རང་དོན་ཆོས་སྐུ་ལས་མི་གཡོ་བ་མཉམ་གཞག་ལ། དེའི་ངང་ལས་གཞན་དོན་འཕྲིན་ལས་འབྱུང་བ་རྗེས་ཐོབ་ཏུ་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུད་བླ་མ་ལས། སྒྲིབ་པ་གཉིས་དང་བྲལ་བ་ཡི། །རྒྱུ་ནི་ཡེ་ཤེས་གཉིས་ཡིན་ཏེ། །མི་རྟོག་པ་དང་དེ་ཡི་ནི། །རྗེས་ཐོབ་དེ་ནི་ཡེ་ཤེས་འདོད། །ཅེས་བརྡ་ཙམ་གྱི་ཆ་ལ་དགོངས་ནས་བརྗོད་ཀྱང་། རྟག་ཏུ་མཉམ་གཞག་ལས་མི་གཡོ་བར་དཀོན་མཆོག་བརྩེགས་པ་ལས། གླང་ཆེན་བཞུགས་ཀྱང་མཉམ་པར་གཞག །གླང་ཆེན་གཟིམས་ཀྱང་མཉམ་པར་གཞག །གླང་ཆེན་མནལ་ཡང་མཉམ་གཞག་ཡིན། །ཅེས་གྲུབ་བོ། །གཉིས་པ་རྩོད་པ་སྤང་བ་ལ་གཉིས་ལས། ཇི་ལྟ་བ་མཁྱེན་པའི་ཡུལ་ཆོས་ཉིད་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་དེ་གཟིགས་པའི་ཡེ་ཤེས་མི་སྲིད་པར་ཐལ་ཏེ། རྡོ་རྗེ་གཅོད་པ་ལས། ཆོས་ཉིད་ཤེས་བྱ་མ་ཡིན་ཏེ། །དེ་ནི་ཤེས་པར་ཡོད་མི་ནུས། །ཞེས་པའི་ལན་ནི། ཆོས་ཉིད་དེ་ངོ་བོར་གྲུབ་པའི་ཤེས་བྱ་མ་ཡིན་ པས་དེ་སྐད་གསུངས་ཀྱང་། བརྗོད་མེད་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་མཐའ་བྲལ་ཙམ་དུ་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་ཡིན་པས་མཁྱེན་ཏེ་སྒྲ་གཅན་འཛིན་གྱིས་ཡུམ་ལ་བསྟོད་པ་ལས། སྨྲ་བསམ་བརྗོད་མེད་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན། །མ་སྐྱེས་མི་འགག་ནམ་མཁའི་ངོ་བོ་ཉིད། །སོ་སོ་རང་རིག་ཡེ་ཤེས་སྤྱོད་ཡུལ་བ། །དུས་གསུམ་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་སྙེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་མ་དག་པ་རང་མཚན་པར་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་དེ་གཟིགས་པའི་ཡེ་ཤེས་མི་སྲིད་པར་ཐལ་ཞེ་ན། བདེན་པ་མེད་ཀྱང་རྫུན་པ་ཡོད་པས་མཁྱེན་ནོ། །ཤེས་བྱའི་མཐའ་དང་། སེམས་ཅན་གྱི་གྲངས་དང་། འཁོར་བའི་ཐོག་མཐའ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར། དེ་གཟིགས་པའི་ཡེ་ཤེས་མི་སྲིད་པར་ཐལ་ཞེ་ནའང་། ཤེས་བྱ་ལ་སྲིད་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་མཁྱེན་པར་ཁས་བླངས་ཀྱིས་མི་སྲིད་པ་དེ་ཤེས་བྱ་མ་ཡིན་པས་གཟིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ་རི་བོང་གི་རྭ་བཞིན་ནོ།
Chinese
在感受苦乐的时候，化现为比丘或婆罗门，或男人或女人，或佛陀或声闻缘觉，或菩萨，或凡夫等等任何一种形象，说道：“唉！一切有为法都是无常的，没有实义，不是真实的存有，这个错觉是虚假的，不要执着为真啊！修行佛法吧！”等等，宣说佛法，以此因，舍弃不善，行持善法，如同生生世世不断转生一般，显现为转生到天界的安乐和修行佛法的种姓中，暂时获得安乐。然而，在睡眠逐渐变浅的时候，因为了知轮回是虚假的这个缘起，醒来之后，仍然躺在原来的床上，也看到了梦境的显现，也回忆起哥哥化现形象并做了那些事情。虽然哥哥和所做的事情没有好坏之分，但是，在那一瞬间显现为好坏，就像兄弟二人笑着谈论这件事一样。佛陀和众生平等地拥有智慧的宝殿，但是暂时被突如其来的昏沉所遮蔽，要像睡醒与未醒的区别那样去理解。 此外，所知有两种认识方式，即如实知和尽所有知。如实知是指佛陀的智慧断除了对轮回和涅槃一切法之自性的生灭等戏论和执着相的一切增益，对于连自性都不存在的少许所知也未曾缘取而现量证悟，这称为如实知。经中说：“什么也不见就是见法。”寂天菩萨说：“何时事物与非事物，皆不住于心识前，尔时无有他相故，无所缘而得寂灭。”尽所有知是指佛陀的智慧在不离等持的状态中，现量了知一切所知如虚幻和幻术，这称为尽所有知。经中说：“一切相智之所缘，即是无事物。”此外，这不是像眼识那样对各自的对境进行执取的了知，而是以一个智慧就能了知所有法，如《华严经》中说：“胜者无上之智慧，刹那能
English
While experiencing happiness and suffering, transforming into any form such as a monk or a Brahmin, a man or a woman, a Buddha or a Shravaka-pratyekabuddha, a Bodhisattva, or an ordinary person, and saying, "Alas! All conditioned things are impermanent, without essence, and not truly existent. This illusion is false, do not cling to it as true! Practice the Dharma!" and so on, teaching the Dharma. By this cause, abandoning non-virtue and practicing virtue, it appears as if one is repeatedly reborn, manifesting as being reborn into the happiness of the heavens and the lineage of Dharma practitioners, temporarily attaining happiness. However, as sleep gradually lightens, due to the cause of knowing that samsara is false, upon awakening, one still sees the appearance of dreams while lying in the same bed, and also remembers that the elder brother manifested and did those things. Although there is no good or bad in the elder brother and the things done, in that moment it appears as good or bad, just like two brothers laughing and talking about it. Buddhas and sentient beings equally possess the palace of essential wisdom, but it is temporarily obscured by sudden dullness, and it should be understood like the difference between being awake and not awake. Furthermore, there are two ways of knowing objects of knowledge: knowing as it is (yathābhūta-jñāna) and knowing as many as there are (yāvataka-jñāna). Knowing as it is refers to the wisdom of the Buddha that has cut off all elaborations such as arising and ceasing and all imputations of grasping at characteristics regarding the nature of all phenomena of samsara and nirvana. Without focusing on even a small amount of knowable objects that possess no nature, it is directly realized. This is called knowing the nature of reality as it is. The sutra says, "Not seeing anything is seeing the Dharma." Shantideva says, "When things and non-things, do not abide before the mind, at that time, there is no other aspect, and one attains peace without an object of focus." Knowing as many as there are refers to the wisdom of the Buddha, without moving from equipoise, directly knowing all knowable objects as false and like illusions. This is called knowing as many as there are. The sutra says, "The object of focus of the all-knowingness is the absence of things." Furthermore, this is not knowing by grasping at individual objects like sense consciousness, but rather knowing all phenomena with one wisdom. The Avatamsaka Sutra says, "The supreme wisdom of the Victorious Ones, in an instant can
Chinese
是通晓一切意义。（这是总结语）。三时的所知，不是先后次第地知晓，而是一刹那知晓。如《经庄严论》所说：如太阳 放射一道光芒，照亮有情众生一样。同样，对于一切所知，佛陀的智慧一刹那显现。这些也是在不离等持的状态下观察，没有后得的自性，因为要断除散乱和习气。该论中说：能仁必定解脱一切障碍。所谓的“等后”，是指不离自身法身的等持，从该状态中产生利他事业，称为后得。如《宝性论》所说：远离二障的，原因是二种智慧，即无分别及其后得，这被认为是智慧。虽然只是就名言的层面而言，但始终不离等持。《宝积经》中说：大象安住也处于等持，大象睡眠也处于等持，大象入睡也是等持。这样就成立了。第二，驳斥辩论分二：如果认为如所有智的对境法性不存在，那么观察它的智慧也不可能存在，因为《金刚经》中说：法性不是所知，因为它无法被知晓。对此的回答是：虽然法性不是以自性成立的所知，所以那样说，但它是不可言说、不可思议、远离边际的，仅仅是各自自证智慧的对境，所以是知晓的。如持世菩萨赞扬佛母时说：不可说、不可思议、不可言说的般若波罗蜜多，不生不灭，是虚空的自性。各自自证智慧的行境，向三时诸佛之母顶礼。这样说的。如果认为如量智的对境不清净的自相不存在，那么观察它的智慧也不可能存在。回答是：虽然没有真实的，但有虚假的，所以是知晓的。如果认为所知的边际、有情众生的数量、轮回的起始和终结不可能存在，那么观察它们的智慧也不可能存在。回答是：如果所知存在，佛陀就承诺知晓，如果不存在，那它就不是所知，所以不观察，就像兔子的角一样。
English
It is the all-knowing of all meanings. (This is a concluding remark). The knowable of the three times is not known in a sequential order, but is known in a single instant. As it is said in the Ornament of the Sutras: Just as the sun rays emit a single ray, illuminating sentient beings. Similarly, for all knowable things, the Buddha's wisdom appears in a single instant. These are also seen without moving from the state of equipoise, there is no characteristic of subsequent attainment, because of abandoning distraction and habitual tendencies. In that very text it says: The capable one is definitely liberated from all obscurations. What is called "subsequent to equipoise" refers to the equipoise that does not move from the dharmakāya for one's own benefit, and from that state, the activity for the benefit of others arises, which is called subsequent attainment. As it is said in the Uttaratantra: That which is free from the two obscurations, the cause is the two wisdoms, namely non-conceptualization and its subsequent attainment, that is considered wisdom. Although it is spoken of only in terms of convention, it is always unwavering from equipoise. In the Ratnakuta Sutra it says: Even when the elephant is sitting, it is in equipoise. Even when the elephant is sleeping, it is in equipoise. Even when the elephant is dozing, it is in equipoise. Thus it is established. Second, refuting the debate, in two parts: If it is argued that the object of knowledge of suchness, the nature of phenomena, does not exist, then the wisdom that observes it cannot exist, because it says in the Diamond Cutter Sutra: The nature of phenomena is not knowable, because it cannot be known. The answer to this is: Although the nature of phenomena is not a knowable that is established by its own essence, so it is said, but it is inexpressible, inconceivable, and beyond extremes, it is merely the object of the wisdom of self-awareness of each individual, so it is known. As Rāhula praises the Mother: Inexpressible, inconceivable, and unutterable Prajñāpāramitā, unborn and unceasing, is the nature of space. The object of the wisdom of self-awareness of each individual, I prostrate to the Mother of the Buddhas of the three times. That is what is said. If it is argued that the object of knowledge of suchness, the impure self-characteristics, do not exist, then the wisdom that observes it cannot exist. The answer is: Although there is no truth, there is falsehood, so it is known. If it is argued that the limits of knowable things, the number of sentient beings, and the beginning and end of samsara cannot exist, then the wisdom that observes them cannot exist. The answer is: If knowable things exist, the Buddha has promised to know them, and if they do not exist, then they are not knowable, so they are not observed, like the horns of a rabbit.