Tibetan
ང་བ་སེམས་ཡིན་ཟེར་བ་དེ། །ར་གན་གསེར་དུ་བྱེད་པ་འདྲ། །མ་རིག་སངས་ནས་རང་སེམས་རླག །དེ་ཕྱིར་ཆོས་སྐུ་འགྱུར་བ་མེད། །འཛིན་བྲལ་སེམས་མེད་ཡེ་ཤེས་སྐུ། །དེ་དོན་འབྲལ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཀློང་། །སེམས་བྲལ་ཏིང་འཛིན་རྒྱུན་དུ་གནས། །ཞེས་སོ། །དེས་ན་སེམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཕྱེད་ནས་ཡེ་ཤེས་རང་གསལ་གྱི་དགོངས་པ་ལ་དེ་ལྟར་གནས་པ་ནི་འདི་ཡི་ཁྱད་པར་གྱི་ཆོས་གསང་བ་ཡིན་ནོ། །དེའང་སེམས་ནི་ཡུལ་འཛིན་པའི་རྟོག་དཔྱོད་གཟུང་འཛིན་དུ་སྐྱེས་པ། ཁམས་གསུམ་པའི་སེམས་སེམས་བྱུང་གི་གཞི་རུ་ གནས་ཏེ། མ་དགུའི་དྲི་མ་སྐྱེས་པ་ཅན། རྟོག་དཔྱོད་དང་བསམ་གཏན་གཟུགས་མེད་ཀྱི་རྣམ་པ་དགུའོ། །ཡེ་ཤེས་ནི་དེ་ལས་འདས་པའི་ངོ་བོ་སྤྲོས་བྲལ་གྱི་རིག་པའོ། །རིག་པ་ནི་ཐམས་ཅད་པའི་ཚེ་རིག་ཆར་གནས་པས་རང་བྱུང་འཕོ་འགྱུར་མེད་པའི་ཕྱིར། དེ་བཞིན་ཉིད་དོན་དུ་གནས་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོ་ལ་དགོངས་པའི་ཚང་ཚུལ་ནི། དེ་ལྟར་གནད་ལས་མཐོང་བའི་མངོན་སུམ་ལ་ལྟ་བའི་སྐད་ཅིག་ལ། དྭངས་ལ་མི་གཡོ་བ་སྤྲོ་བསྡུ་དང་བྲལ་བའི་ཡེ་ཤེས་ནང་དུ་ཤར་བ་ནི་ཁྲེགས་ཆོད་ཆོས་སྐུ་རང་ཐོག་ཏུ་ཕེབས་པ་ཡིན་ལ། ཕྱིར་སྣང་འོད་གསལ་དུ་སྣང་བའི་ཐབས་ནི་ཐོད་རྒལ་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་ཤར་བའི་རང་བཞིན་གཟུགས་སྐུ་ལམ་དུ་བྱེད་པས། ཕྱིར་སྣང་བསྐྱེད་རིམ་ཐབས་སུ་ཤར་བའི་གནད་ལས། ནང་གསལ་སྐྱེ་མེད་སྤྲོས་ཀུན་ཞི་བའི་རྫོགས་རིམ་མུ་མཐའ་དང་བྲལ་བའི་ཤེས་རབ་མངོན་དུ་གྱུར་པས། ཐབས་དང་ཤེས་རབ། བསྐྱེད་པ་དང་རྫོགས་པ། ཆོས་སྐུ་དང་གཟུགས་སྐུ། སྣང་བ་དང་སྟོང་པ། བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་རྣམས་ཁྲེགས་ཆོད་དང་ཐོད་རྒལ་སྒོམ་པའི་སྐད་ཅིག་ལ་རྫོགས་པའོ། །དེའི་ཚེ་སྐུ་ལྔ་ཡེ་ཤེས་དང་བཅས་པའང་ཚང་སྟེ། རྩེ་གཅིག་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བས་ཆོས་སྐུ། རང་གསལ་འཛིན་པ་མེད་པས་ལོངས་སྐུ། སྣ་ཚོགས་ཡུལ་ལ་ཤར་བས་སྤྲུལ་སྐུ། ཚོགས་བརྒྱད་རྣམ་ཤེས་ལོག་པས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྐུ། དབྱིངས་ལ་འཕོ་ འགྱུར་མེད་པས་རྡོ་རྗེའི་སྐུའོ། །ཡེ་ཤེས་ལྔ་ལས། དམིགས་བསམ་སྤྲོས་དང་བྲལ་བས་ཆོས་དབྱིངས་ཡེ་ཤེས། གསལ་ལ་འགྲིབ་པ་མེད་པ་མེ་ལོང་ཡེ་ཤེས། རོ་མཉམ་ངང་ལ་གནས་པ་མཉམ་ཉིད་ཡེ་ཤེས། སྣང་བ་འོད་ལྔ་མ་འདྲེས་ཀུན་རྟོག་ཡེ་ཤེས། གཟུང་འཛིན་གཉིས་སྣང་གྲོལ་བས་བྱ་གྲུབ་ཡེ་ཤེས་སོ། །ཡེ་ཤེས་དེ་དག་མཁའ་འགྲོ་ལྔའི་རང་བཞིན་དུའང་གནས་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་དགོངས་པ་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་འདུ་འབྲལ་མེད་པའི་དོན་སྐད་ཅིག་
Chinese
说“我”是心，犹如将铜炼成金。无明消散，自心泯灭，因此法身不变。离执无心是智慧身，此乃不离菩提界之义。离心禅定恒常住留。如是。因此，区分心与智慧，安住于智慧自明的见解中，是此（法）殊胜的秘密。心是执取对境的分别念，生起能取所取，作为三界之心及心所之基础，具有九种垢染，即九种分别念与无色界禅定之相。智慧是超越这些的，无有戏论之觉性本质。觉性在一切时皆住于觉性界中，因此是自生且无有变异的。应知其安住于真如之义中。第二，关于智慧之本质的见解圆满之方式：如是于要诀中见到之现量，在观视之一刹那，清澈不动摇，远离收放之智慧于内显现，即是妥噶法身自现。向外显现光明之方便，是将妥噶任运显现之自性色身作为道用。从外显现生起次第作为方便之要诀中，内在光明无生，息灭一切戏论之圆满次第，无有边际之智慧显现。因此，方便与智慧，生起次第与圆满次第，法身与色身，显现与空性，福德与智慧之资粮等，在修持切却与妥噶之一刹那圆满。此时，五身与五智亦圆满，一心离戏论是法身，自明无执是报身，于种种对境显现是化身，八识转变是菩提身，于法界无有变异是金刚身。于五智中，离目标思虑戏论是法界智，明澈无减损是明镜智，安住于平等性是平等性智，显现五光不混杂是妙观察智，能取所取二取解脱是成所作智。这些智慧亦安住于五空行之自性中。是故，证悟佛陀之意，即是身与智慧无二无别之义于一刹那。
English
To say "I" is mind, is like turning copper into gold. When ignorance dawns, the self-mind is relinquished, therefore the Dharmakaya is unchanging. Devoid of grasping, without mind, is the Wisdom Body, this is the meaning of inseparable Bodhi-realm. Mind-free Samadhi constantly abides. Thus. Therefore, distinguishing between mind and wisdom, and abiding in the view of self-illuminating wisdom, is the secret of this special Dharma. Mind is the conceptual thought that grasps objects, arising as grasper and grasped, residing as the basis of the mind and mental factors of the three realms, possessing nine impurities, which are the nine aspects of conceptual thought and formless realm meditation. Wisdom is the essence that transcends these, the awareness free from elaboration. Awareness abides in the realm of awareness at all times, therefore it is self-arisen and without change. It should be known that it abides in the meaning of Suchness. Second, the way in which the view of the essence of wisdom is complete: Thus, the direct perception seen from the key point, in the moment of seeing, the clear and unmoving wisdom, free from contraction and expansion, dawns within, which is the Trekchö Dharmakaya manifesting itself. The method of outwardly appearing as clear light is to use the spontaneously accomplished nature of Tögal as the path of the Rupakaya. From the key point of the outer appearance of the Generation Stage as a method, the inner clarity is unborn, the Completion Stage that pacifies all elaborations, the wisdom without end manifests. Therefore, method and wisdom, Generation Stage and Completion Stage, Dharmakaya and Rupakaya, appearance and emptiness, the accumulations of merit and wisdom, are perfected in the moment of practicing Trekchö and Tögal. At that time, the five Kayas together with the five wisdoms are also complete: one-pointed and free from elaboration is the Dharmakaya; self-luminous and without grasping is the Sambhogakaya; appearing in various objects is the Nirmanakaya; the transformation of the eight consciousnesses is the Bodhi-kaya; and unchanging in the Dharmadhatu is the Vajra-kaya. Among the five wisdoms, free from object, thought, and elaboration is the Dharmadhatu Wisdom; clear and without diminishing is the Mirror-like Wisdom; abiding in equanimity is the Equality Wisdom; the appearance of the five lights without mixing is the Discriminating Wisdom; and the liberation of the duality of grasper and grasped is the Accomplishing Wisdom. These wisdoms also abide in the nature of the five Dakinis. Therefore, realizing the Buddha's intention is the meaning of the inseparability of body and wisdom in a single moment.