Tibetan
།གཟུང་འཛིན་མེད་པས་འཁྲུལ་པ་ལོག །འགྱུ་བ་མེད་པས་ལས་རླུང་ལོག །ཟང་ཐལ་ཡིན་པས་དངོས་པོ་ལོག །གསལ་བ་ཡིན་ཕྱིར་སྟོང་པ་ལོག །ཡེ་ནས་རྟོགས་པས་བསྐྱེད་རིམ་ལོག །རྩོལ་བ་མེད་པས་སྤྱོད་པ་ལོག །མ་བཙལ་བཞག་པས་བསྒོམ་པ་ལོག །རང་གྲོལ་ཡིན་པས་སྣང་བ་ལོག །མངོན་དུ་སྣང་བས་ལྟ་བ་ལོག །སྒྲ་ཚིག་མེད་པས་ཐ་སྙད་ལོག །ཡོད་མ་མྱོང་བས་ཞེན་པ་ལོག །མེད་མ་མྱོང་བས་གཞན་ལྟོས་ལོག །གཟུང་དུ་མེད་པས་བློས་བརྟགས་ལོག །ཉག་གཅིག་ཡིན་པས་གྲངས་མཐའ་ལོག །ཡོངས་ལ་ཁྱབ་པས་གཞན་བྱུང་འགགས། །རང་ཤར་ཡིན་པས་མུན་པ་སངས། །སྙིང་པོ་ཡིན་པས་ཆོས་སྐུར་ཁྱབ། །གསལ་བར་སྣང་བས་ལོངས་སྐུར་རྒྱས། །མ་བུ་ཕྲད་པས་སྤྲུལ་སྐུར་བྱུང་། །རྟོགས་སུ་ཡོད་པས་ཐབས་སུ་བྱུང་། །བསམ་འདས་ཡིན་པས་དྲན་པ་སངས། །རྟག་ཆད་མེད་པས་གྲུབ་མཐའ་རྫོགས། །ཞེས་པ་དང་། ཡང་། ས་དང་ཕྱོགས་དང་རིས་ལས་འདས། །ཡོད་དང་མེད་དང་ལྟར་སྣང་མེད། །སྒྲ་ཚད་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་མིན། །གཅིག་དང་གཉིས་དང་ བགྲང་ཡུལ་མེད། །སྟོང་པ་ཆེན་པོར་བབས་ཀྱིས་གྲུབ། །ལུང་དང་རིགས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་མིན། །རྒྱུད་དང་མན་ངག་གིས་མི་མཚོན། །ལྟ་དང་སྒོམ་དང་སྤྱོད་པས་ནི། །དེ་ཡི་དོན་རྣམས་ཤེས་མི་འགྱུར། །དེ་དོན་འབྲས་བུར་གྲུབ་པ་མེད། །ཆོས་ཀྱིས་དེ་ཉིད་བསྒྲིབས་པར་འགྱུར། །བསམས་པས་འགྲུབ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཀྱང་དཔྱད་དུ་མེད། །སྦྱིན་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་བཟོད་པ་ཡིས། །དེ་ཉིད་གནོད་དང་ཕན་འབྲས་བྲལ། །ཐོས་དང་བསམ་དང་སྒོམ་པས་ནི། །མཆོག་ཏུ་བརྟགས་ཀྱང་དེ་མི་མཐོང་། །དེ་ལ་དཀྱིལ་འཁོར་ཡོད་པ་མིན། །ལྷ་མེད་བསྐྱེད་པའི་ས་བོན་མེད། །སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱས་ཅི་ཞིག་བྱ། །མཆོད་པ་ལ་སོགས་སྤྲོ་མི་དགོས། །དབང་དང་དམ་ཚིག་ག་ལ་ཡོད། །བསྙེན་པ་དང་ནི་སྒྲུབ་པ་མེད། །འཁོར་ལོ་སྤྲོ་བ་ཡོད་པ་མིན། །བསྲུང་བ་མེད་ཅིང་བསྲུང་ཡུལ་མེད། །གདོན་དང་གནོད་པའི་ཡུལ་ལས་འདས། །ཞེས་པ་དང་། རང་ཤར་ལས། རྫོགས་ཆེན་ཨ་ཏི་ཡོ་ག་ལ། །ལྟ་དང་སྒོམ་དང་སྤྱོད་པ་མེད། །འོན་ཀྱང་ལེགས་བསྟན་ཡིད་ལ་ཟུང་། །བསྒྲུབ་མེད་རྩལ་སྤྲུགས་སྨོན་པ་མེད་པ་ཡི། །བྱར་མེད་ལྷུན་རྫོགས་སྔ་མ་དེ་ཉིད་དོན། །བྱ་བ་དང་ནི་བྱེད་པ་ག་ལ་ཡོད། །སྤྱོད་པ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་རང་བྱུང་འདི། །གང་གི་ཕྱོགས་སུ་མ་ལྷུང་ནམ་མཁའ་བཞིན། །ཡོད་པ་མ་ཡིན་སྟོང་པ་གཅིག་པུ་ཉིད། །མེད་པ་མ་ཡིན་ཡང་དག་བདེ་བའི་སྐུ། །བྱས་པ་མ་ཡིན་རང་བྱུང་རྟོག་མེད་ཉིད། །རྫོགས་ ཆེན་ཨ་
Chinese
因为没有能取所取，所以错乱止息。 因为没有动摇，所以业风止息。 因为是空明，所以事物止息。 因为是光明，所以空性止息。 因为本来觉悟，所以生起次第止息。 因为没有造作，所以行为止息。 因为不寻而安住，所以禅修止息。 因为是自解脱，所以显现止息。 因为显现于眼前，所以见解止息。 因为没有言语文字，所以名相止息。 因为从未存在过，所以执着止息。 因为从未不存在过，所以依赖他者止息。 因为不可执取，所以分别念止息。 因为是唯一，所以数量边际止息。 因为周遍一切，所以他生之物断绝。 因为是自生，所以黑暗消散。 因为是精华，所以周遍法身。 因为光明显现，所以增长报身。 因为母子相遇，所以化身显现。 因为存在于觉悟中，所以成为方便。 因为超离思虑，所以念头清明。 因为没有常断，所以宗派圆满。 又说： 超越了地、方、类别。 没有有、没有无、没有表象。 不是声音度量的行境。 没有一和二，没有可数之物。 因落入大空性而成就。 不是经文和理性的行境。 不能用续部和口诀来表示。 通过见、修、行， 无法了解它的意义。 那个意义没有成果。 法会遮蔽那个本体。 不是通过思考来成就， 也不是智慧所能衡量。 通过布施、持戒、忍辱， 那个本体没有损害和利益的结果。 通过听闻、思维、禅修， 即使极度探究也无法见到它。 那里没有坛城。 没有生起本尊的种子。 咒语和手印能做什么呢？ 不需要供养等等。 哪里会有灌顶和誓言呢？ 没有念诵和修持。 没有展开轮。 没有守护，也没有被守护之物。 超越了魔和损害的境地。 又，出自《自生》： 在大圆满阿底瑜伽中， 没有见、没有修、没有行。 然而，善妙教言铭记于心。 无修无整，无有祈愿。 无作任运，本初即是义。 行为和作者又在哪里呢？ 这无行的法性自生， 不落入任何一方，如虚空一般。 不是有，是唯一的空性。 不是无，是真实的安乐身。 不是造作，是自生无念。 大圆满阿
English
Because there is no grasper and grasped, delusion ceases. Because there is no movement, karmic winds cease. Because it is transparent, things cease. Because it is clear, emptiness ceases. Because it is primordially realized, the generation stage ceases. Because there is no effort, conduct ceases. Because it is left without seeking, meditation ceases. Because it is self-liberated, appearances cease. Because it appears manifestly, views cease. Because there are no sounds or words, terms cease. Because it has never existed, attachment ceases. Because it has never not existed, dependence on others ceases. Because it cannot be grasped, conceptual thoughts cease. Because it is unique, numerical limits cease. Because it pervades everything, other-born things cease. Because it is self-arisen, darkness is dispelled. Because it is the essence, it pervades the Dharmakaya. Because it appears clearly, it expands as the Sambhogakaya. Because mother and child meet, it arises as the Nirmanakaya. Because it exists in realization, it becomes the means. Because it is beyond thought, thoughts become clear. Because there is no permanence or annihilation, philosophical tenets are perfected. Furthermore: It transcends earth, direction, and category. There is no existence, no non-existence, no appearance. It is not the domain of sound measurements. There is no one and two, no countable things. It is accomplished by falling into the great emptiness. It is not the domain of scripture and reason. It cannot be expressed by tantras and instructions. Through view, meditation, and conduct, Its meaning cannot be understood. That meaning has no result. The Dharma obscures that very nature. It is not accomplished through thinking, Nor can it be measured by wisdom. Through generosity, discipline, and patience, That very nature is devoid of harm and benefit. Through hearing, thinking, and meditating, Even if examined extremely, it is not seen. There is no mandala there. There is no seed for generating deities. What can mantras and mudras do? Offerings and the like are not needed. Where would there be empowerments and vows? There is no recitation or practice. There is no unfolding of the wheel. There is no protection, and nothing to be protected. It transcends the realm of demons and harm. Also, from "Self-Arisen": In the Great Perfection Atiyoga, There is no view, no meditation, no conduct. However, keep the excellent teachings in mind. Without practice, without effort, without aspiration, The spontaneously perfect, uncreated, primordial state is the meaning. Where are action and the actor? This self-arisen Dharma nature without conduct, Does not fall into any side, like the sky. It is not existence, it is the sole emptiness. It is not non-existence, it is the true body of bliss. It is not created, it is self-arisen, non-conceptual. The Great Perfection A
Tibetan
ཏི་ཡོ་ག་ལ། །བསྒོམ་པའི་ཆོས་ཉིད་ག་ལ་ཡོད། །བཏང་དང་བཞག་པ་མེད་པའི་ཆོས། །བསྒོམས་དང་མ་བསྒོམས་མཐའ་ལས་གྲོལ། །འཛིན་མེད་སེམས་ཀྱི་དྲི་མ་ཅི། །ཡང་དག་རིག་པ་དྲི་མ་མེད། །དྲི་མེད་དག་པའི་ཆོས་སྐུ་ལ། །བསྒོམ་དང་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་མེད། །བསྒོམས་པས་ཡང་དག་ཉིད་མི་རྙེད། །རྙེད་ན་རང་རིག་མེད་པར་འགྱུར། །ཅི་ཕྱིར་རང་རིག་ཡེ་ཤེས་ལ། །ཡེངས་དང་མ་ཡེངས་མེད་པའི་ཕྱིར། །གང་ལ་འཛིན་པ་ཡོད་པ་ལ། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཡོད་མ་ཡིན། །ཅེས་པ་དང་། ཡང་། དེ་ཡང་ཆོས་རྣམས་འདི་ལྟ་སྟེ། །སྐྱེ་བ་མེད་པས་འགག་པ་མེད། །འཛིན་པ་མེད་པས་རང་སར་གྲོལ། །དམིགས་པ་མེད་པས་སྤྲོས་པ་མེད། །བྱས་པས་མ་བྱུང་ཀུན་ལ་ཡོད། །འདུས་མ་བྱས་པས་རྣམ་དག་དབྱིངས། །འཛིན་པའི་ཐ་སྙད་ཆོས་དང་བྲལ། །རང་བཞིན་མེད་པས་བརྗོད་དང་བྲལ། །ཅེས་པ་དང་། ནོར་བུ་འཕྲ་བཀོད་ལས། ཧ་ཧ། ཆོས་མེད་པ་ལས་ཆོས་ཉིད་འབྱུང་། །ཡུལ་མེད་པ་ལས་ཡུལ་ལྟར་སྣང་། །ཆོས་མེད་ཤེས་རབ་ཁོང་གསལ་བས། །དྲན་མེད་ཡུལ་དུ་མེད་པའོ། །ཞེས་པ་དང་། སེང་གེ་རྩལ་རྫོགས་ལས། འཛིན་ཆགས་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་དངོས་བྲལ་འདི། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་གཉིས་མེད་དགོངས་པའི་མཆོག །སོ་སོར་རྟོག་དང་མཚན་མ་ཚིག་གི་ལམ། །བྱ་རྩོལ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་རང་སར་དག །འུབ་ཆུབ་ཏིང་འཛིན་ཆོས་ཉིད་ཡུལ་ལ་འཇུག །དག་དང་མ་དག་ཐ་སྙད་ཆོས་སུ་མེད། །གཅིག་དང་གཉིས་ལས་ འདས་པའི་ཡེ་གནས་དོན། །རང་ལུས་ངང་དུ་ཐིག་ལེ་གཅིག་གིས་འུབ། །ཅེས་པ་དང་། ཀློང་དྲུག་པ་ལས། མཐའ་མེད་དབུས་སུ་དམིགས་པ་མེད། །བསམ་པ་མེད་ཅིང་ཡུལ་རྣམས་མེད། །ལྷ་མེད་སྔགས་ཀྱང་ཡོད་མ་ཡིན། །ཆོས་མེད་བཏགས་པ་ཀུན་ལས་འདས། །དགྲ་མེད་བཤེས་ཀྱང་ཡོད་པ་མིན། །ལུས་མེད་དབང་པོར་སྣང་བ་མེད། །ཆོས་ནི་བསམས་པས་མི་སྣང་སྟེ། །གང་མེད་གང་དུ་འཛིན་པ་མེད། །ང་མེད་ང་ཡི་འཁོར་ཀྱང་མེད། །དབྱིངས་མེད་རིག་པའི་སྐུ་ཡང་མེད། །དགེ་མེད་སྡིག་པའི་རྣམ་སྨིན་མེད། །སྲོག་མེད་བཅད་པའི་དམིགས་པ་མེད། །ཚོགས་མེད་བསགས་པའི་ཡུལ་ཡང་མེད། །སངས་རྒྱས་མེད་ཅིང་སེམས་ཅན་མེད། །གནས་མེད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་མེད། །ཅེས་པ་དང་། ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ཐུགས་ཀྱི་མེ་ལོང་ལས། བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོ་གོལ་སྒྲིབ་མེད་པ་ལ། །གོལ་དང་སྒྲིབ་པར་འཛིན་པར་ག་ལ་ཡོད། །གོལ་མེད་སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་ཀྱིས་མེད། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནི་སྒྲིབ་དང་བྲལ་བ་ལ། །གོལ་སྒྲིབ་གཉིས་སུ་འཛིན་པ་ཉོན་རེ་མོངས། །ཆོས་སྐུ་མ་སྐྱེས་རང་ལས་བྱུང
Chinese
在谛瑜伽中，哪里有禅修的法性？ 没有舍弃和安住的法， 禅修与未禅修，从边解脱。 无执著，心有什么垢染？ 真实觉性，没有垢染。 在无垢清净的法身上， 没有禅修和所禅修。 通过禅修不能获得真实。 如果获得，则会失去自明。 为什么自明智慧中， 没有散乱和不散乱的缘故。 对于有执著的， 没有自生智慧。 如是说。 又，诸法是这样的： 没有生，所以没有灭。 没有执著，所以自然解脱。 没有对境，所以没有戏论。 不是造作而来，却存在于一切。 不是聚合而成，所以是清净法界。 执著的言语与法相离。 没有自性，所以与言说相离。 如是说。 《宝饰庄严经》中说：哈哈！ 从无法中产生法性。 从无境中显现如境。 无法的智慧内心明亮， 无念，不在境中。 如是说。 《狮子圆满力经》中说： 无执著的法性，远离实有， 是诸佛无二见之最胜。 个别思辨和相，是言词之路， 无作的法性，自然安住。 乌布楚定，禅定法性融入境中， 清净与不清净，名言中没有法。 超越一与二的原始义， 自身安住于一个明点中。 如是说。 《空六法》中说： 无边中央没有对境。 没有思虑，也没有诸境。 没有本尊，也没有咒语。 没有法，超越一切施设。 没有敌人，也没有朋友。 没有身体，也没有显现诸根。 法不是通过思虑而显现， 无有，于何处执著？ 没有我，也没有我的眷属。 没有法界，也没有觉性的身。 没有善，也没有罪业的异熟。 没有生命，也没有断除的对境。 没有积聚，也没有积累的处所。 没有佛，也没有有情。 没有处所，也没有空性。 如是说。 《普贤王如来心镜》中说： 在无有错谬和障碍的菩提心中， 哪里会有执著错谬和障碍？ 没有错谬，一切障碍完全没有。 在远离障碍的法身上， 执著错谬和障碍是多么愚痴啊！ 法身不生，自性而生。
English
In Ati Yoga, Where is the nature of meditation? A Dharma without abandonment or placement, Meditation and non-meditation, liberated from extremes. Without grasping, what is the stain of mind? True awareness is without stain. In the stainless, pure Dharmakaya, There is no meditation or object of meditation. Through meditation, one does not find truth. If found, self-awareness would be lost. Why is it that in self-aware wisdom, There is no distraction or non-distraction? For those who have grasping, There is no self-born wisdom. Thus it is said. Again, these dharmas are like this: Without birth, therefore without cessation. Without grasping, therefore liberated in its own place. Without object, therefore without elaboration. Not created, yet present in all. Not compounded, therefore the pure realm. The term of grasping is separate from Dharma. Without inherent existence, therefore separate from expression. Thus it is said. In the Jeweled Array it says: Haha! From the absence of Dharma, Dharma nature arises. From the absence of object, it appears as object. The wisdom without Dharma is clear within, Without memory, it is not in the object. Thus it is said. In the Lion's Perfect Strength it says: This Dharma nature without grasping or attachment, devoid of substance, Is the supreme non-dual intention of all Buddhas. Individual discrimination and characteristics are the path of words, The Dharma nature without effort abides in its own place. Ub Chu Ting, the Dharma nature of Samadhi enters the object, Purity and impurity, in terminology there is no Dharma. The original meaning that transcends one and two, The self abides in a single Bindu. Thus it is said. In the Six Spaces it says: In the center without limit, there is no object. There is no thought, and there are no objects. There is no deity, and there is no mantra. Without Dharma, it transcends all imputation. There is no enemy, and there is no friend. Without a body, there is no appearance of faculties. Dharma is not apparent through thought, Without what, where is there grasping? Without I, there is no retinue of I. Without realm, there is no body of awareness. Without virtue, there is no ripening of sin. Without life, there is no object of cutting. Without accumulation, there is no place of gathering. There is no Buddha, and there are no sentient beings. Without place, there is no emptiness. Thus it is said. In the Mirror of the Mind of Kuntuzangpo it says: In the heart of Bodhi, without error or obscuration, Where is there grasping at error and obscuration? Without error, all obscurations are completely absent. In the Dharmakaya, which is free from obscuration, Grasping at error and obscuration is utter delusion! The Dharmakaya is unborn, arising from itself.