Tibetan
་ཀྱིས་མི་བསྒྲུབ་པར། རང་གནས་ཀྱི་རིག་པ་འདི་ཀ་འབྲས་བུར་ཤེས་པས་ཐག་ཆོད་གཅིག་གིས་ས་ཟིན་དུ་བྱས་པས་གོལ་ས་ཆོད་དེ། དེ་ཉིད་ལས། རྫོགས་ཆེན་གོམས་པ་ཡེ་ཡོད་ཉིད། །བསྒོམས་པས་བྱུང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། །འགྱུ་མེད་བསམ་བྲལ་བཞི་ལ་ཐུག །རྫོགས་ཆེན་དོན་ཉིད་རྟོགས་དཀའ་བས། །མཚོན་པའི་ཚིག་གིས་མི་རྙེད་དོ། །གདམས་ངག་གསང་བཅུད་གཉིས་ལ་ཐུག །རྫོགས་ཆེན་རིག་པ་རྟོག་མེད་ཉིད། །བསྒོམས་པས་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། །བསྐྱལ་ས་ཆེན་པོ་གཅིག་ལ་ཐུག །རྫོགས་ཆེན་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཉིད། །བསྒྲུབས་པས་འགྲུབ་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། །ངེས་པའི་སྙིང་པོ་གཉིས་ལ་ཐུག །རྫོགས་ཆེན་འབྲས་བུ་ཆིག་ཆོད་ཉིད། །བསྐྱེད་པས་རྫོགས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། །ཆགས་བྲལ་མན་ངག་གསུམ་ལ་ཐུག །ཅེས་སོ། །གསུམ་པ་རིག་པ་སྒོ་ལ་སྣང་ཚུལ་ནི། རིག་པ་དང་། སྣང་བ་གཉིས་ལས། རིག་པ་ནི་རང་གདངས་ལ་བལྟས་སམ་རང་ཤར་ལ་ངོས་ཟིན་དུས་སྒོ་ལ་སྣང་བ་ཞེས་བྱ་ལ། དེའི་དུས་སུ་རྩལ་གཞི་ཐོག་ཏུ་ཐིམ་པས་དངས་ལ་འཕྲོ་འདུ་མེད་པར་ཕྱལ་ཕྱམ་ཡངས་པ་ཁྲོལ་ཆགས་སུ་ཧར་རེ་སང་ངེ་གནས་ཏེ། ནོར་བུ་འཕྲ་བཀོད་ལས། སྒོ་ནས་ལམ་དུ་རབ་བྱུང་ ནས། །མཁའ་མཉམ་སྟོང་པའི་ངང་དུ་ཐིམ། །དོན་གྱི་ཡེ་ཤེས་སྤྱིར་སྣང་ཡང་། །ངང་དུ་རྫོགས་ཤིང་ངང་ལས་བྱུང་། །ཞེས་སོ། །སྣང་བ་སྒོ་ལས་ཐོན་ནས་འོད་དང་སྐུ་དང་ཐིག་ལེ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་ཉིད་ལས། དེ་ནས་སྒོ་ལ་ཐོན་པའི་ཚེ། །དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཤེས་རབ་སྐུ། །རིག་པའི་རང་བཞིན་ཐབས་ཀྱི་སྐུ། །འདུ་འབྲལ་མེད་པར་མངོན་སྣང་བ། །མ་འགགས་འགག་མེད་སྙིང་པོ་ཆེ། །བརྗིད་པའི་སྐུ་ལྟར་མི་གནས་ཏེ། །ངོ་བོ་རྣམ་དག་ཡེ་ཤེས་གདལ་བ་ཉིད། །སྟོང་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་ཉིད་ཡུལ་ལ་རོལ། །གསལ་བ་ཟང་ཐལ་ཆོས་སྐུ་ངོ་བོས་སྟོང་། །སྟོང་པའི་དུས་ན་རང་བཞིན་མ་ངེས་ཏེ། །སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་དཀྱིལ་འཁོར་རྟོག་པ་མེད། །ཐབས་དང་ཤེས་རབ་དོན་ལ་འགྱུར་བ་མེད། །སྟོང་པའི་སྒྲོན་མ་བྱ་རྩོལ་གཉིས་དང་བྲལ། །ཐུགས་རྗེ་འབྱུང་བའི་སྒྲོན་མ་ཉི་ཟེར་བཞིན། །སྒྲོན་མའི་འོད་ཟེར་གཏིང་ལ་ཐུག་པ་མེད། །གསང་བའི་འོད་ནི་ཐུགས་མཆོག་ནང་ན་གསལ། །རང་བཞིན་འོད་ནི་ནམ་མཁའི་མཐོངས་སུ་གསལ། །དཀྱིལ་འཁོར་རང་རྫོགས་འོད་ནི་དེ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །བཞི་པ་དུས་དང་ཚད་ངེས་པས་བསྟན་པ་ལ། གཞི་དབྱིངས་རིག་གི་དབྱེ་བ་བསྟན་པ་དང་། ཚད་དངོས་བསྟན་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། གཞི་ལམ་འབྲས་བུའོ། །དང་པོ་གཞིའི་དབྱིངས་རིག་ནི་སྙིང་ག་ན་འོད་ལྔའི་ཕུང་པོ་ནི་དབྱིངས་ལ། ལུ་གུ་རྒྱུད་ཀྱི་གདངས་འོད་རྩ་ན་གནས་པ་ནི་རིག་པ་སྟེ། སེང་གེ་རྩལ་རྫོགས་ལས། གཞི་ལ་གནས་པའི་དབྱིངས་རིག་དང་། །ལམ་ལ་སྣང་བའི་དབྱིངས་རིག་དང་། ། མཐའ་ལ་སྐྱོལ་བའི་དབྱིངས་རིག་གོ། །གཞིའི་དབྱིངས་རིག་རྣམ་གཉིས་ནི། །དབྱིངས་ནི་དབྱིངས་ཀྱི་སྒྲོན་མ་ལ། །རིག་པ་ལུ་གུ་རྒྱུད་དུ་གསལ། །ཞེས་སོ། །ལམ་གྱི་དབྱིངས་ནི་འོད་ལྔའི་ར་བ་ལ། རིག་པ་ནི་དེའི་ནང་དུ་སྐུའི་སྣང་བ་ཤར་བ་སྟེ། དེ་ཉིད་ལས། ལམ་ལ་སྣང་བའི་དབྱིངས་རིག་ནི། །དབྱིངས་ནི་འོད་ཀྱི་མུ་ཁྱུད་ལ། །རིག་པ་སྐུ་ལྔའི་སྣང་བར་བཤད། །ཅེས་སོ། །འབྲས་བུའི་དབྱིངས་ནི་ཀ་དག་གི་རང་སྣང་ནམ་མཁའ་སྤྲིན་མེད་པ་ལྟ་བུ་ལ། རིག་པ་དེའི་དབྱིངས་སུ་ནང་ཐིམ་འཆར་གཞི་ཙམ་དུ་གནས་པ་སྟེ། དེ་ཉིད་ལས། མཐའ་ལ་སྐྱོལ་བའི་དབྱིངས་རིག་ནི། །དབྱིངས་ནི་རང་བཞིན་སྣང་བ་ལ། །རིག་པ་སྐུ་དང་ངོ་བོར་བསྟན། །དེ་ཕྱིར་དབྱིངས་དང་རིག་པར་བཤད། །ཅེས་སོ། །དབྱིངས་རིག་གི་གནད་འདི་ཕྱེད་པ་ཤིན་ཏུ་གཅེས་སོ། །གཉིས་པ་ཚད་དངོས་ནི། ཡང་དེ་ཉིད་ལས། ཡེ་ཤེས་ངེས་པའི་གསང་དོན་ནི། །སྣང་བ་དུམ་བུ་དུམ་བུའི་ཚེ། །མཁས་པས་རབ་ཏུ་བརྟག་པར་བྱ། །ཤིན་ཏུ་ཕྲ་དང་འགྱུ་བའི་ཚེ། །གོམས་པས་རབ་ཏུ་གནས་པར་བྱ། །འཕྲིག་དང་འཕྲ་དང་འགྱུ་བའི་ཚེ། །མཐོང་བས་རབ་ཏུ་གཟུང་བར་བྱ། །ཟླུམ་དང་ཕྲ་དང་འཁྲིལ་བའི་ཚེ། །མཁས་པས་ཡེང་མེད་ཏིང་འཛིན་བརྟན། །གཏེམ་དང་མེར་དང་སྐུར་སྣང་ཚེ། །གོམས་པས་སྣང་བ་མཆེད་པ་གཟུང་། །ཡང་དག་ཀུན་ཏུ་སྣང་བའི་ཚེ། །མཁས་པས་སྣང་བ་བསྡུ་བར་བཤད། །ཆགས་དང་ཞེན་པ་མེད་པའི་ཚེ། །མཁས་པས་གཟུང་ཐབས་ཤེས་པར་བྱ། །གསང་སྔགས་གོམས་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །དེ་ནས་ཡེ་ཤེས་བསྐྱོད་ པའི་ཚེ། །འབྱུང་བ་རྣམ་ལྔ་ཐིམ་གྱུར་ཏེ། །ཡེ་ཤེས་ཆགས་པ་མེད་པ་དེ། །སྣང་བའི་ཡུལ་དུ་ཕྱིན་པའི་ཚེ། །སྣང་བ་འཁྲུལ་མེད་མཐོང་གྱུར་ནས། །གོམས་པའི་བདེན་པ་མཐོང་བ་ནི། །འོད་སྣང་ཟུང་འཇུག་ལྟ་བུར་བཤད། །ཅེས་སོ། དེའང་ལམ་སྣང་གི་སྣང་བ་དེ་རྣམས་ནང་དབྱིངས་སུ་མ་ལ་ཐིམ་དུས། ཡང་དང་དྲོ་དང་བསིལ་བ་ལ་སོགས་པ་དོན་དམ་གྱི་འབྱུང་བ་ལྔ་ཡང་དབྱིངས་སུ་འཁྱིལ་ཏེ། འབྱུང་བ་མ་ལ་ཞ་བ། ཡེ་ཤེས་དབྱིངས་སུ་འཁྱིལ་པ། ཤེས་རབ་མཁའ་ལ་འཁྱིལ་པ་ཡེ་ཤེས་དབྱིངས་སུ་བསྐྱོད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དགོངས་པའི་དུས་དང་ཚད་ངེས་པའོ། །དེ་དག་གིས་ཡེ་ཤེས་རང་བཞིན་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །སྤྱི་དོན་གསུམ་པ་ཁྱད་པར་ཅན
Chinese
不以其他方法修持，而是认识到自身本有的觉性即是果，以坚定的决心安住于此，从而断除歧途。正如经中所说：大圆满的习气本就存在，并非通过修习而产生，它归结于无动摇、离思的四种境界。大圆满的真义难以领悟，无法用象征性的语言来描述，它归结于口诀和秘密精要二者。大圆满的觉性是无分别的，并非通过修习就能证悟，它归结于一个巨大的转折点。大圆满是自生智慧，并非通过修持就能成就，它归结于两种确定的心髓。大圆满的果位是唯一决定的，并非通过生起次第就能圆满，它归结于三种无执的窍诀。如是说。第三，觉性在门上的显现方式是：在觉性和显现二者中，觉性是指当观照自身的光芒或认识到自身显现时，称为在门上显现。此时，力量的基础融入本初，清澈而没有散乱，坦然、宽广、舒畅地安住，如诺布·赤列所说：从门中生起道路，融入等同虚空的空性之中。虽然义的智慧普遍显现，但在空性中圆满，并从空性中产生。如是说。显现是从门中出现的光、身、明点等。正如经中所说：从门中出现时，法界的自性是智慧身，觉性的自性是方便身，无有聚集和分离地显现，是不间断、无止息的大精要，不以威严的身相存在，而是本体清净的智慧广大。在空性中体验大空性的法性，光明通透的法身本体是空性的。在空性之时，自性是不确定的，没有身、智慧、坛城的分别。方便和智慧在意义上没有改变，空性的明灯远离勤作和无勤作二者，大悲生起的明灯如阳光一般，明灯的光芒没有尽头，秘密的光明在最胜的心中显现，自性的光明在天空的广阔中显现，坛城自圆满的光明也是如此。如是说。第四，以时间和量来确定地指示，分为指示基础法界觉性的差别和指示实际的量。第一部分有三个方面：基础、道、果。第一，基础法界觉性是
English
Without accomplishing through other means, but by recognizing that this very awareness of one's own state is the fruit, and by firmly settling into it with a decisive determination, the path to straying is cut off. As it is said in the same text: The habituation of Dzogchen is inherently present, it does not arise through cultivation, it culminates in the four unwavering, thought-free states. The very meaning of Dzogchen is difficult to realize, it cannot be found with symbolic words, it culminates in the two: pith instructions and secret essence. The awareness of Dzogchen is non-conceptual, it will not be realized through cultivation, it culminates in one great turning point. Dzogchen is self-arisen wisdom, it will not be accomplished through practice, it culminates in the two certain heart essences. The fruit of Dzogchen is uniquely decisive, it will not be perfected through generation, it culminates in the three non-attachment instructions. Thus it is said. Third, the way awareness appears at the door is: among awareness and appearance, awareness is called appearing at the door when one looks at one's own radiance or recognizes one's own arising. At that time, the basis of power dissolves into the ground, so that there is no scattering in the clarity, and it remains wide open, relaxed, and clear. As Norbu Tratsel said: From the door, the path arises, and dissolves into the state of emptiness equal to space. Although the wisdom of meaning appears generally, it is perfected in the state and arises from the state. Thus it is said. Appearances are light, body, bindu, etc., that emerge from the door. As it says in the same text: Then, when emerging at the door, the nature of the sphere is the wisdom body, the nature of awareness is the skillful means body, appearing manifestly without gathering or separation, the great essence that is unceasing and unstopped, not abiding as a majestic body, but the very essence of pure essence, the expanse of wisdom. In emptiness, it enjoys the nature of great emptiness in the realm. The clear and transparent Dharmakaya essence is empty. In the time of emptiness, the nature is uncertain, there is no concept of body, wisdom, or mandala. Skillful means and wisdom do not change in meaning. The lamp of emptiness is free from both effort and non-effort. The lamp of compassion arises like sunlight. The rays of the lamp have no end. The secret light is clear within the supreme heart. The light of nature is clear in the expanse of the sky. The light of the self-perfected mandala is the same. Thus it is said. Fourth, the definitive instruction on time and measure is divided into showing the difference between the base, the sphere, and awareness, and showing the actual measure. The first has three aspects: the base, the path, and the fruit. First, the base sphere awareness is
Chinese
在身体中，五光的聚合是法界，如缕的明光在脉中安住是觉性。狮子圆满力中说：安住于地的法界觉性，于道显现的法界觉性，于终点运送的法界觉性。地的法界觉性有两种，法界是法界的灯，觉性如缕般清晰。如是说。道的法界是五光的围墙，觉性是其中显现身的光明，其中说：于道显现的法界觉性，法界是光的边缘，觉性被说是五身的显现。如是说。果的法界是原始清净的自显现，如同无云的虚空，觉性在那法界中，仅仅安住于内融的计划中，其中说：于终点运送的法界觉性，法界是自性光明，觉性被指示为身与体性。因此被说为法界和觉性。分辨法界觉性的要点非常重要。第二，实际的量度是，又在其中说：智慧确定的秘密是，当显现支离破碎时，智者应善加观察。当极细微和流动时，通过串习应善加安住。当闪烁、微小和流动时，通过见应善加把握。当圆形、微小和缠绕时，智者应以无散乱的禅定稳固。当充满、燃烧和凝结显现时，通过串习应把握显现的扩展。当真实完全显现时，智者被说为应收摄显现。当没有贪执和执着时，智者应知晓把握的方法。这是密咒串习的特征。此后，当智慧移动时，五大融入，那无执着的智慧，当到达显现的境地时，现相无错乱地显现，见到串习的真谛，被说为如光明现相双运。如是说。而且，当道的显现的那些现相融入内法界母时，暖、热和凉等究竟的五大也融入法界，五大融入母，智慧融入法界，觉性融入虚空，被称为智慧在法界中移动的意，是确定时间和量度。那些被说为智慧自性增长。第三共同要点是特殊之处。
English
In the body, the aggregate of five lights is the Dharmadhatu, and the resonance of the lineage residing in the light channel is awareness. From the Lion's Perfected Power, it says: The Dharmadhatu awareness abiding on the ground, the Dharmadhatu awareness appearing on the path, and the Dharmadhatu awareness that carries to the end. There are two types of Dharmadhatu awareness on the ground: the Dharmadhatu is the lamp of the Dharmadhatu, and awareness is clear like a thread. Thus it is said. The Dharmadhatu of the path is the enclosure of five lights, and awareness is the appearance of the form's luminosity within it. From that very text, it says: The Dharmadhatu awareness appearing on the path, the Dharmadhatu is the circumference of light, and awareness is explained as the appearance of the five bodies. Thus it is said. The Dharmadhatu of the result is the self-appearance of primordial purity, like a cloudless sky, and awareness abides in that Dharmadhatu, merely as a plan for internal absorption. From that very text, it says: The Dharmadhatu awareness that carries to the end, the Dharmadhatu is the appearance of self-nature, and awareness is shown as body and essence. Therefore, it is spoken of as Dharmadhatu and awareness. It is extremely important to distinguish the key points of Dharmadhatu awareness. Secondly, the actual measure is, again, from that very text: The secret meaning of certain wisdom is, when appearances are fragmented, the wise should thoroughly examine them. When they are extremely subtle and moving, through familiarity, one should thoroughly abide in them. When they flicker, are minute, and move, through seeing, one should thoroughly grasp them. When they are round, minute, and intertwined, the wise should stabilize unwavering samadhi. When appearances are full, blazing, and solidified, through familiarity, one should grasp the expansion of appearances. When true appearances are completely present, the wise are said to gather the appearances. When there is no attachment or clinging, the wise should know the method of grasping. This is the characteristic of familiarity with secret mantras. Thereafter, when wisdom moves, the five elements dissolve, and that wisdom without attachment, when it reaches the realm of appearances, appearances are seen without error, and seeing the truth of familiarity is explained as being like the union of light and appearance. Thus it is said. Moreover, when those appearances of the path's luminosity dissolve into the inner Dharmadhatu mother, the ultimate five elements such as warmth, heat, and coolness also swirl into the Dharmadhatu. The elements dissolve into the mother, wisdom swirls into the Dharmadhatu, awareness swirls into the sky, and the intention called wisdom moving in the Dharmadhatu is the determination of time and measure. Those are said to expand the nature of wisdom. The third general point is the special characteristic.