Tibetan
ང་བ་རྣམས། །མཐོང་བའི་ཆོས་ཉིད་མ་འགགས་པའི། །ཡེ་ཤེས་མཁའ་ལ་གཤེགས་པའི་རྟགས། །རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་སྣང་བ་ལ། །ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ སྐུ་ཤར་བ། །ཤར་བ་དེ་ཉིད་རང་ཉིད་ཡིན། །སངས་རྒྱས་དགོངས་པ་ཚད་མའི་ཆོས། །ཡང་དག་དོན་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས། །དེ་ནི་གོམས་པའི་ཚད་དུ་བསྟན། །ཅེས་སོ། །བརྒྱད་པ་གནས་ནི། གཞིའི་དབྱིངས་ཙིཏྟ། ལམ་གྱི་དབྱིངས་འབྲི་གུ་ཏ། འབྲས་བུ་རང་ཤར་གྱི་དབྱིངས་ཀྱི་གནས་ནམ་མཁའ་སྤྲིན་བྲལ་ཏེ། སྒྲོན་མ་འབར་བ་ལས། མིག་ནི་འབྱུང་བའི་རྐྱེན་མེད་ལ། །གནས་པས་རང་གི་རིག་པ་ཉིད། །ལུ་གུ་རྒྱུད་དུ་སྣང་བ་སྟེ། །སྤྲིན་བྲལ་མཁའ་ལ་འཛིན་པར་བྱེད། །རང་ཤེས་ནང་དུ་གསལ་བའི་ཚེ། །ཙིཏྟའི་དཀྱིལ་དུ་གནས་པ་ཡིན། །ཕྱིར་འཕྲོས་སྤྲིན་བྲལ་ནམ་མཁའ་འོ། །མིག་གི་རྣམ་ཤེས་དག་པ་ལ། །གསལ་བྱེད་འབར་བའི་འོད་ཟེར་ལྔ། །མི་འགྱུར་ཁྱབ་པའི་ཚུལ་དུ་ཡང་། །མཐིང་གའི་རང་གདངས་ཆེན་པོར་གནས། །ཞེས་སོ། །དགུ་པ་སྒོ་ནི། མིག་ནས་འཆར་ཏེ། དེ་ཉིད་ལས། འདི་ཡི་འཆར་སྒོ་མིག་ནས་ཡང་། །འགྱུར་མེད་ཁྱབ་པའི་ཚུལ་དུ་སྣང་། །འདི་ཡི་སྣང་བ་རང་དག་པས། །དབྱིངས་དང་རིག་པའི་ཟུང་འཇུག་སར། །ཡེ་ནས་གནས་ཏེ་ཅོག་གཞག་གོ། །རང་ཤར་རང་གི་སྤྱོད་ཡུལ་ལོ། །སྣང་བ་མིག་དང་རང་འབྲེལ་བས། །དེ་ཉིད་རྐྱེན་བྲལ་ནམ་མཁར་འཆར། །དེ་ལྟར་འཆར་སྒོ་མ་འགགས་པའོ། །ཞེས་སོ། །བཅུ་པ་དབྱིངས་ཀྱི་སྒྲོན་མ་དངོས་ནི། མིག་གི་ཟུར་གཉིས་ལས་ཤར་ཏེ་མཐིང་ག་ཁྱབ་པ་ཆེན་པོའི་འོད་མཐའ་མེད་པ་སྟེ། ནང་དུ་རིག་པ་འོད་དེའི་ཁང་པ་ན་བཞུགས་ལ། ཕྱིར་ལུ་གུ་ རྒྱུད་ཐིག་ལེ་སྟོང་པ་དང་བཅས་པ་དེའི་ར་བ་ན་བཞུགས་ཏེ། འོད་ལྔའི་སྣང་བ་དང་མུ་ཁྱུད་ཀྱི་ར་བ་གཉིས་དབྱིངས་དངོས་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་དངོས་པོ་རགས་པར་མེད་པས་གཟུང་ཡུལ་དུ་མ་གྲུབ། ཆད་པ་ཕྱང་ཆད་མ་ཡིན་པས་རང་གསལ་འཇའ་ཚོན་ལྟ་བུ། འབྱུང་བའི་གནོད་པས་མི་ཤིགས་པས་འདུས་བྱས་འཁོར་བ་མ་ཡིན་པ། གནད་དང་ལྡན་པས་མཐོང་ནས་གོམས་ན་ཡེ་སངས་ལ། ཡང་སངས་རྒྱ་བ་སྟེ། དེ་ཉིད་ལས། འདི་ལྟར་གནད་གསུམ་མན་ངག་དང་། །སུ་ལ་འཛོམ་པའི་སྐྱེས་བུ་ནི། །དབྱིངས་ལ་གོམས་ཏེ་མངོན་དུའོ། །སྲིད་པ་ཡི་ནི་ཡར་མཚམས་ན། །འདི་ཉིད་གཉིས་འཇུག་ཟུར་ལས་ནི། །ཐབས་དང་ཤེས་རབ་རང་བཞིན་ལས། །གཉིས་ནི་འཁྲིལ་ཏེ་གཅིག་པར་ཡང་། །སོར་གཅིག་གིས་ནི་མ་རེག་པར། །ཉིན་དུས་འབྱུང་བའི་རྐྱེན་ལྡན་པས། །སྣང་བར་འགྱུར་ཏེ་མཚན་མོ་ཡང་། །མཐིང་ག་རང་ངོ་ཉིད་དང་འབྱར། །དབྱིངས་ཀྱི
Chinese
我等。 见之法性未断绝， 智慧于空逝去之征兆， 于自性之显现中， 本体之 身显现。 显现之彼即是自身。 佛陀之意为量之法， 于真实义中如来。 此乃习之量中所示。 如是。第八处所： 基之界：心（藏文：ཙིཏྟ，梵文天城体：चित्त，梵文罗马拟音：citta，汉语字面意思：心）。 道之界：额间。 果自显之界之处所，如无云之虚空，灯焰燃烧。眼无生起之缘， 安住故，自之觉性即， 如线相续显现， 于无云之虚空中执持。 自识于内明亮之时， 于心（藏文：ཙིཏྟ，梵文天城体：चित्त，梵文罗马拟音：citta，汉语字面意思：心）之中央安住。 向外放射，无云之虚空也。 眼之识清净时， 明耀燃烧之五光芒， 于不变遍布之方式中， 亦安住于蔚蓝之大自声中。 如是。第九门： 从眼生起，彼即是。 彼中：此之生门亦从眼， 于不变遍布之方式中显现。 此之显现自清净故， 于界与觉性之双运处， 本初安住，任运自成。 自显为自之行境。 显现与眼自相连， 彼即于离缘虚空中显现。 如是生门无有断绝。 如是。第十界之灯真实者：从双眼之眼角生起，蔚蓝遍布广大之光芒无有边际，内中觉性安住于彼光之房屋中，向外如线 相续，与空点相合者，安住于彼围绕中，五光之显现与环绕之围绕二者为界之真实。 彼亦无有粗大之事物故，未成所取境。非断灭故，自明彩虹般。不为地水火风之损害所摧毁故，非有为轮回。具足要点故，见后若串习则本初成佛，亦复成佛。彼中：如此三要诀与口诀， 于何者聚合之士夫， 于界串习而现前。 有之向上边际中， 此二入于眼角中， 从方便与智慧自性中， 二者相合为一亦， 未为一指所触及， 白昼具足生起之缘故， 变为显现，夜晚亦， 蔚蓝与自面容相合。 界之
English
We. The nature of seeing is uninterrupted, A sign of wisdom departing into the sky, In the appearance of self-nature, The essence of body manifests. That which appears is oneself. The Buddha's intention is the Dharma of measure, In the true meaning, the Thus-Gone-One. This is shown as the measure of habituation. Thus it is. The eighth place: The sphere of the base: citta (藏文：ཙིཏྟ，梵文天城体：चित्त，梵文罗马拟音：citta，汉语字面意思：mind). The sphere of the path: between the eyebrows. The place of the sphere of self-arisen fruit is like a cloudless sky, where the lamp burns. The eye has no cause to arise, Because it abides, one's own awareness itself, Appears as a continuous line, It is held in the cloudless sky. When self-awareness is clear within, It abides in the center of citta (藏文：ཙིཏྟ，梵文天城体：चित्त，梵文罗马拟音：citta，汉语字面意思：mind). Radiating outward, it is also the cloudless sky. When the eye's consciousness is pure, The five rays of light that illuminate and blaze, In the manner of unchanging pervasiveness, Also abide in the great self-sound of azure. Thus it is. The ninth gate: It arises from the eye, and that is it. Therein: The gate of this arising is also from the eye, It appears in the manner of unchanging pervasiveness. Because this appearance is self-pure, In the place of the union of sphere and awareness, It abides from the beginning, spontaneously accomplished. Self-arisen is the field of one's own activity. Appearance is inherently connected to the eye, It appears in the causeless sky. Thus, the gate of arising is uninterrupted. Thus it is. The tenth, the actual lamp of the sphere: It arises from the two corners of the eyes, an immeasurable light of great pervasive azure, within which awareness dwells in the house of that light, and outwardly, like a line continuous, together with empty bindus, it dwells in that enclosure, the appearance of the five lights and the surrounding enclosure are the reality of the sphere. That, too, is not established as an object of grasping because it lacks gross substance. Because it is not annihilation, it is like a self-luminous rainbow. Because it is not destroyed by the harm of the elements, it is not conditioned samsara. Because it possesses the key points, if one sees it and becomes accustomed to it, one is primordially enlightened, and again becomes enlightened. Therein: Thus, these three key points and instructions, In whomsoever the person is assembled, Is habituated to the sphere and becomes manifest. In the upper limit of existence, These two enter from the corners of the eyes, From the nature of skillful means and wisdom, The two unite into one, Without being touched by a single finger, Because the daytime possesses the cause of arising, It transforms into appearance, and also at night, The azure merges with one's own face. The sphere of
Tibetan
་རང་བཞིན་འོད་ཀྱི་ཁྱིམ། །འགྱུར་མེད་ཡེ་གདངས་ཆེན་པོར་ནི། །སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ། །སུས་ཀྱང་བྱས་པ་མེད་པར་ནི། །ཡེ་ནས་གཉིས་མེད་མཉམ་པར་གནས། །འདི་ནི་ཁྱབ་ཆེ་ཕྲ་བ་ལས། །རང་གི་ཤེས་པའི་ཆར་ཤར་ནས། །མངོན་སུམ་ཉིད་དེ་རབ་ཏུ་གསལ། །གསང་བ་ཆེན་པོ་འདི་ཉིད་ལ། །གང་སུ་སྤྱོད་པར་འདོད་པ་དེས། །ཡེ་སངས་ཉིད་ལ་ཡང་སངས་རྒྱས། །ཞེས་སོ། །བཅུ་གཅིག་པ་འདིའི་མཐུན་དཔེ་ ནི། ཡི་གེ་ན་རོ་བཞིན་དུ་གཤོག་པ་གཉིས་བསྡོམས་པས་ན་རོ་གཅིག་འགྲུབ་པ་ལྟར། ཕྱིའི་དབྱིངས་མཐིང་ག་དང་དེ་ལས་ཤར་བའི་སྣང་བ་གཉིས་བསྡོམས་པས་དབྱིངས་ཀྱི་སྒྲོན་མ་ཞེས་གཅིག་ཏུ་བཏགས་ཤིང་། ན་རོའི་གཟུགས་ལྟར་མཐིང་ག་ཁྱབ་ཆེན་ཡང་དང་པོ་སྨིན་མཚམས་སུ་སྣང་དུས་རེ་ག་ནག་པོའི་རྣམ་པ་དྲེང་ཙམ་འཁྱོག་དང་བཅས་པ་ལས། དེ་ཉིད་ལ་གཏད་དུས་ཕྱིས་འཇའ་ཚོན་སྣ་ལྔ་ལྟར་བར་སྣང་ལ་སྣང་བ་སྟེ། དེ་ཉིད་ལས། དཔེར་ན་ཡི་གེ་ན་རོ་བཞིན། །གཉིས་ཀྱིས་བཟུང་སྟེ་བསྡོམས་པས་གཅིག །ནག་པོ་བསྒྱུར་དུ་བཏུབ་པ་མིན། །དེ་ལ་གོམས་པའི་གདེང་རྙེད་ནས། །བར་སྣང་འཇའ་ཚོན་ཇི་བཞིན་དུ། །ཁ་དོག་མ་འདྲེས་ཡོངས་སུ་རྫོགས། །དེ་ནས་ཡང་ནི་གོམས་སྟོབས་ཀྱིས། །དེ་ཡི་རྟགས་དང་ལྡན་པ་ལ། །བར་སྣང་ཁམས་ཀྱང་དེ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །བཞི་པ་ཤེས་རབ་རང་བྱུང་གི་སྒྲོན་མ་ལའང་། ངོ་བོ། ངེས་ཚིག །དབྱེ་བ། མཚན་ཉིད། སྒོ། གནས། ཚད། མཐུན་དཔེ་དང་བརྒྱད་ལས། དང་པོ་ངོ་བོ་ནི། སྒྲོན་མ་ཀུན་གྱི་ཤེས་བྱེད་དགོངས་པ་ཆོས་ཉིད་སྟོང་གསལ་རང་གནས་ཤེས་པའི་རྩལ་དང་བཅས་པ་སྟེ། ཐབས་སུ་རྒྱང་ཞགས། ཐིག་ལེ། དབྱིངས་གསུམ་མ་འགུལ་བར་གཏད་པས། ནང་དུ་རང་རིག་དྭངས་སངས་ཕྱེད་པ་རང་གནས་ཀྱི་དགོངས་པ་ཀློང་རྡོལ་གྱི་ཤེས་རབ་དང་བཅས་པ་ནི། སྒྲོན་མ་འབར་བ་ལས། ཤེས་རབ་རང་བྱུང་སྒྲོན་མ་ནི། །འདི་ལྟར་སྒྲོན་མ་ཐམས་ཅད་ཀྱི། །ཤེས་བྱེད་ཉིད་དུ་གནས་པས་ན། །ཀུན་གྱི་ཆ་ལ་ འདི་ཉིད་པས། །འབྱེད་པའི་ཤེས་རབ་ཉིད་པས་ནི། །འབྱེད་པ་མེད་པའི་ཚུལ་དུ་གནས། །ཆ་ཕྲ་སྐྱེད་པའི་ངོ་བོར་ནི། །ཡེ་ཐོག་ཉིད་ནས་གནས་པའོ། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ངེས་ཚིག་ནི། ནང་དུ་རང་གནས་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་དགོངས་པ་ཤེས་དུས་ཕྱིར་སྣང་བ་རང་སྣང་ཟང་ཐལ་དུ་ཤེས་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྤྱི་སྟོང་ཞིང་བདག་མེད་པར་ཤེས་ལ། རང་གི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚད་རྣམས་ཤེས་པས་ཤེས་ཞེས་བྱའོ། །རབ་ནི་ཀུན་གྱིས་རྟོགས་དཀའ་བའི་དགོངས་པ་མ་བཙལ་རང་ལས་རྙེད་པས་ཆེས་འཕགས་རྩེ་མོར་གྱུ
Chinese
自性光明的家。在不变的原始大乐中，所有佛和众生，无人造作，本来无二平等存在。这是广大而微细的，从自生的智慧中显现，如实现前，极其清晰。对于这伟大的秘密，任何想要修行的人，在原始成佛的状态中再次成佛。如是说。第十一的譬喻是：如同字母“那若”，两翼合起来形成一个“那若”一样，外在的蓝色虚空和从中显现的景象两者合起来，称为“虚空之灯”。如同那若的形状，蓝色广大，但最初在眉间显现时，是略微弯曲的黑色线条的形状。当专注于此，之后会像五色彩虹一样显现在空中。因此说：例如像字母“那若”，两者合起来成为一。黑色无法改变。一旦获得了对此熟悉的把握，就像空中的彩虹一样，颜色不混杂，完全圆满。然后又通过习惯的力量，对于具有该标志的事物，虚空界也是如此。如是说。第四，对于自生智慧之灯，也有体性、定义、分类、特征、门、处、量、譬喻这八个方面。第一，体性是：所有灯的知者，意为法性空明自住，具有觉性的力量。方法是，将远射、明点、虚空三者不动摇地专注于此，内在的自明清澈显现，具有自住的意和空性的智慧。灯燃起，自生智慧之灯是：像这样，所有灯的知者，安住于此，因此，在一切部分中，这是最殊胜的。由于是分别的智慧，因此安住在无分别的状态中。作为产生微细部分的体性，从原始之初就存在。如是说。第二，定义是：内在自住任运成就的意，当知晓时，外在的显现被知晓为自显现的通透。知晓一切法的总空性和无我性，并且知晓自己智慧的量，因此称为“知”。“极”是难以被所有人理解的意，不需寻找，从自身获得，因此是最殊胜的顶峰。
English
The home of self-nature light. In the unchanging primordial great bliss, all Buddhas and sentient beings, without any fabrication, are originally non-dual and equally existent. This is vast and subtle, arising from one's own wisdom, manifestly clear. For this great secret, whoever desires to practice, becomes a Buddha again in the state of primordial Buddhahood. Thus it is said. The analogy for the eleventh is: Just as the letter "Na Ro" is formed by combining two wings to create one "Na Ro," the external blue space and the appearances arising from it are combined and called the "Lamp of Space." Like the shape of Na Ro, the blue is vast, but when it first appears at the eyebrow center, it is in the form of a slightly curved black line. When focused on this, later it appears in the sky like a five-colored rainbow. Therefore, it is said: For example, like the letter "Na Ro," two are held and combined into one. Black cannot be transformed. Once one gains confidence in being familiar with it, like a rainbow in the sky, the colors are unmixed and completely perfect. Then, again, through the power of habit, for those who possess its signs, the space realm is also the same. Thus it is said. Fourth, for the Lamp of Self-Arisen Wisdom, there are also eight aspects: essence, definition, classification, characteristics, door, place, measure, and analogy. First, the essence is: the knower of all lamps, meaning the nature of reality, empty and clear, self-abiding, with the power of awareness. The method is to focus unwavering on the three: the far-reaching, the bindu, and the space. The inner self-awareness becomes clear and bright, with the self-abiding meaning and the wisdom of spontaneous perfection. The lamp blazes, the Lamp of Self-Arisen Wisdom is: Like this, the knower of all lamps abides in this, therefore, in all parts, this is the most supreme. Because it is discriminating wisdom, it abides in a state of non-discrimination. As the essence of generating subtle parts, it has existed from the very beginning. Thus it is said. Second, the definition is: the inner self-abiding, spontaneously accomplished meaning, when known, the outer appearances are known as self-appearing transparency. Knowing the general emptiness and selflessness of all phenomena, and knowing the measure of one's own wisdom, therefore it is called "knowing." "Supreme" is the meaning that is difficult for all to understand, not sought but found from oneself, therefore it is the most excellent peak.