Tibetan
ང་རྒྱུད་འོག་མ་བ་ཞེས་གྲགས་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི་དོན་དམ་པར་སྒྱུ་མ་ཙམ་དུའང་མི་གནས་ཏེ། ཡུལ་དང་རྣམ་པ་མེད་པས་དེ་མེད་པར་མྱོང་བའི་སོ་སོ་རང་རིག་ཀྱང་མེད་པ་ནི། མོ་གཤམ་གྱི་བུ་མེད་པས་དེ་འཇལ་བྱེད་ཀྱི་ཤེས་པ་མེད་པ་བཞིན་ནོ། །ཀུན་རྫོབ་ལ་བདེན་པར་མེད་པས་དོན་དམ་ལ་གང་ཡང་མི་གནས་ཏེ། རྨི་ལམ་སད་པའི་དུས་ན་རྟ་གླང་གི་སྣང་བ་འགགས་ཀྱང་། དང་པོ་མེད་པས་དོན་ལ་འགག་རྒྱུར་མ་གྲུབ་པ་བཞིན་ནོ། །ཡུམ་བར་མ་ལས། དོན་དམ་པར་ནི་འཁོར་བ་ཡང་མེད། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡང་མེད། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་མེད་དེ། ཚིག་གི་བླ་དྭགས་ཙམ་དུ་བས་ལགས་སོ་ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ་ཞེས་འདོད་དོ། །འདི་ལ་ཀུན་རྫོབ་རབ་ཏུ་མི་གནས་པ་དང་། རྒྱུ་མཚན་མི་གནས་པ་དང་། ལྡོག་ཆ་མི་གནས་པ་དང་། ལྡོག་བྱེད་མི་གནས་པ་དང་། གཅིག་མི་གནས་པ་དང་། དུ་མ་མི་གནས་པ་དང་། གཅིག་དང་དུ་མ་དང་བྲལ་བ་མི་གནས་པ་དང་། སྣང་ཙམ་རབ་ཏུ་མི་གནས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་གྲངས་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ཡོད་དེ། དབུ་མ་རང་རྒྱུད་གོང་མ་བ་ཞེས་གྲགས་སོ། །དབུ་མ་ཐལ་འགྱུར་བ་ནི། དེ་ལྟར་དོན་དམ་པར་མ་གྲུབ་པ་དང་། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སྣང་ཙམ་སྒྱུ་མར་གྲུབ་པ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་བཀག་ནས། ཡོད་མེད་ཀྱི་མཐའ་ལས་འདས་པའི་རང་བཞིན་ཁས་ལེན་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བར་འདོད་དེ། འཕགས་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རྒྱལ་པོ་ལས། རྟག་ དང་མི་རྟག་འདི་ཡང་མཐའ་ཡིན་ཏེ། །ཡོད་དང་མེད་ཅེས་བྱ་བ་གཉིས་ཀ་མཐའ། །དེ་ཕྱིར་གཉིས་ཀའི་མཐའ་ནི་རྣམ་སྤངས་ནས། །མཁས་པས་དབུས་ལའང་གནས་པར་མི་བྱེད་དོ། །ཞེས་པ་དང་། དཀོན་མཆོག་ཏ་ལའི་མདོ་ལས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྟག་ཏུ་སྐྱེ་མེད་ཆོས། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་བདེ་བར་གཤེགས་དང་འདྲ། །བྱིས་པའི་བློ་ཅན་མཚན་མར་འཛིན་པས་ན། །འཇིག་རྟེན་དག་ན་མེད་པའི་ཆོས་ལ་སྤྱོད། །ཅེས་པ་དང་། རྩ་བ་ཤེས་རབ་ལས། གང་གིས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་། །འགག་པ་མེད་པས་སྐྱེ་མེད་པ། །ཆད་པ་མེད་པས་རྟག་མེད་པ། །འོང་བ་མེད་པས་འགྲོ་མེད་པ། །ཐ་དད་དོན་མིན་དོན་གཅིག་མིན། །སྤྲོས་པ་ཉེར་ཞི་ཞིར་བསྟན་པ། །རྫོགས་པའི་རྒྱས་སྨྲ་རྣམས་ཀྱི། །དམ་པ་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཞེས་པ་དང་། རྩོད་བཟློག་ལས། གལ་ཏེ་ངས་དམ་བཅས་འགའ་ཡོད། །དེ་ཚེ་ང་ལ་སྐྱོན་འདི་ཡོད། །ང་ལ་དམ་བཅའ་མེད་པས་ན། །ང་ནི་སྐྱོན་མེད་ཁོ་ན་ཡིན། །ཞེས་པ་དང་། དགག་བྱ་ཅི་ཡང་མེད་པས་ན། །ང་ནི་ཅི་ཡང་མི་འགོག་གོ། །དེ་ཕྱིར་དགག་པ་བྱེད་དོ་ཞེས། །སྐུར་པ་དེ་ནི་ཁྱོད་ཀྱིས
Chinese
我被称为自续下派。第二，在胜义谛中，连如幻也不存在，因为没有对境和行相，所以也没有体验彼不存在的各别自证智，就像石女没有儿子，所以没有衡量他的意识一样。在世俗谛中没有真实，所以在胜义谛中什么也不存在，就像睡醒时马牛的显现消失，但因为最初不存在，所以在实际上没有成立为消失一样。《中观宝鬘论》中说：“在胜义谛中，既没有轮回，也没有涅槃，也没有空性，仅仅是言语的假名而已。”就是这样认为的。对此，有世俗完全不成立，理由不成立，相违不成立，相违品不成立，一不成立，多不成立，离一与多不成立，仅仅显现完全不成立等等，有无数种名称，被称为自续上派。应成派中观师则认为，像这样胜义谛中不成立，世俗谛中仅仅显现如幻成立等等全部遮破，超越有无二边的自性，远离一切承诺。如《圣妙吉祥秘密名称经》中说：“常与无常此亦边，有与无说二者边，是故二边皆舍离，智者不住于中央。”以及《宝积经》中说：“如来常住无生法，一切诸法如来等，愚童意者执着相，于世间中行无有。”以及《根本慧论》中说：“以是缘起故，无生亦无灭，不断亦不常，不来亦不去，异义亦非一，寂灭止戏论，我稽首礼彼，能说是因缘。”以及《诤论回避论》中说：“若我有少宗，尔时我应有彼过，然我实无宗，故我全无有过失。”以及“以我无所许，故我无所破，是故汝今者，唯谤而无过。”
English
I am known as the lower Svātantrika. Secondly, in the ultimate truth, even illusion does not exist, because there is no object and no aspect, so there is no individual self-awareness that experiences its non-existence, just as a barren woman has no son, so there is no consciousness to measure him. Since there is no truth in the conventional truth, nothing exists in the ultimate truth, just as the appearance of horses and cattle disappears when one wakes up from a dream, but because it did not exist in the first place, it is not established as disappearing in reality. The Intermediate Mother Sutra says, "In the ultimate truth, there is neither samsara nor nirvana, nor emptiness, it is only a verbal designation." This is what is believed. In this regard, there are countless names such as the conventional not being established at all, the reason not being established, the contradiction not being established, the contradictory not being established, one not being established, many not being established, being separate from one and many not being established, and mere appearance not being established at all, and so on. This is known as the higher Svātantrika. The Prasangika Madhyamikas, on the other hand, believe that in this way, everything such as not being established in the ultimate truth and merely appearing as illusion in the conventional truth is refuted, and the nature that transcends the extremes of existence and non-existence is free from all commitments. As it says in the Noble King of Samadhi Sutra: "Constancy and impermanence are also extremes, existence and non-existence are both extremes, therefore, having completely abandoned both extremes, the wise do not abide even in the middle." And as it says in the Konchok Ta Sutra: "The Thus Gone One is always the unborn Dharma, all Dharmas are like the Sugata, those with childish minds grasp at signs, and in the world they practice non-existent Dharmas." And as it says in the Root Wisdom: "Because of dependent arising, there is no birth and no cessation, no discontinuity and no permanence, no coming and no going, neither different meanings nor one meaning, peaceful cessation of elaboration, I prostrate to that supreme one of the perfect Buddhas who teaches this cause and condition." And as it says in the Refutation of Disputes: "If I had any thesis, then I would have this fault, but since I have no thesis, I am completely without fault." And "Since I have nothing to affirm, I have nothing to refute, therefore you are now only slandering without fault."
Tibetan
་བཏབ། །ཅེས་སོ། །དེའང་བློས་བཀོད་པའི་གྲུབ་མཐའ་གང་ཡང་མེད་དེ་སྤྲོས་པ་ཞི་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་འདོད་ཅིང་། སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་ཙམ་འཇིག་རྟེན་པ་ཇི་ལྟར་འཇོག་པ་ལྟར་བརྡ་ཤེས་པའི་ཡན་ལག་ཏུ་ བཞག་ཀྱང་། དེ་ཡང་ཁས་ལེན་མེད་པས། ཆོས་སུ་སྣང་བ་བདེན་རྫུན་ལས་འདས་པས་ཡོད་མེད་ཀྱི་མཐའ་དང་ད་ལྟའི་དུས་ནས་བྲལ་བར་འདོད་དོ། །འདི་ནི་སངས་རྒྱས་པ་རྣམས་ཀྱི་གྲུབ་པའི་མཐའ་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱི་རྩེ་མོ་ཡིན་ནོ། །འདིའི་གཞུང་ཆེན་པོ་དབུ་མ་རིགས་པའི་ཚོགས་དྲུག་སྟེ། རྩ་བ་ཤེས་རབ། རིགས་པ་དྲུག་ཅུ་པ། སྟོང་ཉིད་བདུན་ཅུ་པ། ཞིབ་མོ་རྣམ་འཐག །རྩོད་པ་བཟློག་པ། ཐ་སྙད་གྲུབ་པའོ། །དེ་ཡང་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ནས། བཀའ་དང་པོ་བདེན་པ་བཞིའི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་འགྲེལ་པར་གཏམ་གྱི་ཚོགས་མཛད་དོ། །བར་པ་མཚན་ཉིད་མེད་པའི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་འགྲེལ་པར་རིགས་པའི་ཚོགས་མཛད་དོ། །ཐ་མ་དོན་དམ་རྣམ་པར་ངེས་པའི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་འགྲེལ་པར་བསྟོད་པའི་ཚོགས་མཛད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་སློབ་དཔོན་འདི་ནི་སངས་རྒྱས་གཉིས་པས་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བ་སྟེ། འདིའི་བསྟན་བཅོས་རྣམས་ཀྱང་བཀའ་དང་ཁྱད་པར་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །དོན་བཞི་པ་བྱ་བ་རྒྱུད་ཀྱི་ཐེག་པ་གཏན་ལ་དབབ་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། རྒྱུའི་ཐེག་པ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་ཚུལ་བསྟན་པ་དང་། ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ཐེག་པ་ཉིད་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཐེག་པ་རྒྱུ་ལ་འབད་པ་ཆེར་བྱས་ནས་ཚེགས་ཆེན་པོས་བསྒྲུབ་དགོས་པ་ལས། སྔགས་ནི་རྒྱུ་ལ་ལྟོས་ནས་འབྲས་བུ་སྨིན་ཟིན་པས་འབད་རྩོལ་ཆུང་ངུས་སངས་རྒྱས་ཐོབ་ པས་འཕགས་པ་དང་། རྒྱུ་ནས་ལམ་ལྔ་ས་བཅུ་དཀའ་བ་ཆེན་པོས་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་མང་པོ་ན་སངས་རྒྱ་ལ། སྔགས་ནི་རབ་ཚེ་གཅིག །འབྲིང་བར་དོ། །ཐ་མས་ཀྱང་སྐྱེ་བ་བརྒྱུད་ནས་སངས་རྒྱ་བས་དུས་མྱུར་བས་ཀྱང་འཕགས་པ་དང་། རྒྱུ་ས་དང་པོ་བདེན་པ་མཐོང་བ་ལའང་ཚོགས་དཔག་མེད་སོགས་དགོས་ལ། སྔགས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཚོགས་མཆོད་ལ་སོགས་པ་ཕྲ་མོས་འགྲུབ་པས་ཀྱང་འཕགས་པ་དང་། རྒྱུས་ལམ་ཐད་དྲང་དུ་སྟོན་པར་མི་བྱེད་དེ། དྲང་དོན་དང་ངེས་དོན། དགོངས་པ་དང་ལྡེམ་དགོངས་སུ་བསྟན་ནས་རྣམ་པར་འཇོག་ལ། སྔགས་ནི་ལམ་ཅིག་ཅར་ཐད་དྲང་དུ་བསྟན་པས་ཉེ་ཞོ་དང་བར་ཆད་མེད་པའི་ཕྱིར་འཕགས་པ་ཡིན་ནོ། །མདོར་བསྡུ་ན། རྒྱུའི་ཐེག་པ་བས་སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པ་འདོད་པའི་དོན་བསྒྲུབ་པ་ལ། ཐབས་མང་བ་དང་། དཀའ་བ་མེད་པ་དང་། མ་རྨོངས་པ་དང་། དབང་པོ་རྣོན་པོ
Chinese
བཏབ། །如是说。 也就是说，没有任何由分别念造作的宗派，因为是为了寂灭戏论。虽然认为仅仅显现为各种各样的世间法，是作为通达名言支分，但那也是不承认的。因为显现为法的，是超越真假的，所以认为远离有无的边和现在的时。 这是佛教徒中，宣说宗义者的顶峰。 它的伟大论著是中观理聚六论，即：《根本慧论》、《六十正理论》、《七十空性论》、《广破论》、《回诤论》、《成名言论》。 又是，圣者龙树的面前，在第一法轮四谛法轮的解释中，造了言词之集。 在第二法轮无相法轮的解释中，造了理智之集。 在第三法轮真实义决定的法轮的解释中，造了赞颂之集。 因此，这位论师是第二佛陀，转了法轮，这位的论典们也是与佛语没有差别的。 第四义，抉择行续部的乘，有二，即：显示从因的乘超胜之理，和宣说超胜的乘本身。 第一，是说相乘要对因作很大的努力，以极大的辛苦才能成就，而密咒是依赖于因，果已经成熟，以小小的努力就能获得成佛，所以是超胜的。从因到五道十地，要以极大的困难，在无数劫中才能成佛，而密咒是上等者一生，中等者中阴，下等者也经过几世就能成佛，因为时间快速所以也是超胜的。因地初地见道也要无数劫等的资粮，而密咒的坛城会供等，以微小的就能成就，所以也是超胜的。因不直接显示道，而是以不了义和了义，密意和隐蔽密意来显示而安立，而密咒是刹那间直接显示道，因为没有过失和障碍的缘故是超胜的。 总之，比起因的乘，密咒的乘在成办所欲之义上，方法多，没有困难，不愚痴，根器敏锐。
English
established. It is said. Furthermore, it is believed that there is no philosophical system established by conceptualization, because it is for the pacification of elaboration. Although it is regarded as a branch of understanding conventional terms, just as things appear in various ways to ordinary people, even that is not accepted. Because what appears as Dharma is beyond truth and falsehood, it is believed to be free from the extremes of existence and non-existence and from the present time. This is the pinnacle of those who expound philosophical tenets among Buddhists. Its great treatises are the six collections of reasoning of the Madhyamaka, namely: the Root Wisdom, the Sixty Stanzas on Reasoning, the Seventy Stanzas on Emptiness, Thorough Analysis, Refutation of Objections, and Establishment of Names. Moreover, in the presence of the noble Nagarjuna, he composed a collection of words in the commentary on the first turning of the Dharma wheel of the four truths. In the commentary on the second turning of the Dharma wheel of signlessness, he composed a collection of reasoning. In the commentary on the third turning of the Dharma wheel of definitive meaning, he composed a collection of praises. Therefore, this teacher is the second Buddha who turned the wheel of Dharma, and his treatises are no different from the words of the Buddha. The fourth meaning is the establishment of the vehicle of action tantra, which has two aspects: showing how it is superior to the vehicle of cause, and explaining the superior vehicle itself. The first is that the characteristic vehicle requires great effort on the cause and must be accomplished with great difficulty, whereas mantra relies on the cause and the result is already ripe, so enlightenment is attained with little effort, thus it is superior. From the cause to the five paths and ten grounds, it takes countless eons with great difficulty to attain Buddhahood, whereas mantra takes one lifetime for the best, the intermediate state for the average, and even the worst takes only a few lifetimes to attain Buddhahood, so it is superior because of the speed of time. Even the first ground of seeing the truth requires immeasurable accumulations, etc., whereas the mandala and feast offerings of mantra are accomplished with subtle means, so it is superior. The cause does not directly show the path, but establishes it by showing it as provisional and definitive, intentional and hidden intentional, whereas mantra shows the path directly in one instant, so it is superior because there is no fault or obstacle. In short, compared to the vehicle of cause, the vehicle of mantra has more methods, no difficulties, no confusion, and sharp faculties for accomplishing the desired meaning.