Tibetan
ང་ལ་ཅི་ཡང་མེད་དུས་ཟླ་བའི་སྣང་བ་བྲི་བར་སྣང་ཡང་དང་པོ་ལས་ཆེར་སོང་བ་དང་ཆུང་ཏུ་སོང་བ་མེད་པ་ལྟར་རིག་པའི་སྣང་བ་ཡར་འཕེལ་དུས་ཆེར་མ་སོང་། མར་ཟད་དུས་ཆུང་དུ་མ་སོང་སྟེ་གདངས་དབྱིངས་སུ་རང་ཐིམ་ལ་སོང་བ་ནི་ཤེལ་འོད་ནང་དུ་བསྡུས་པའི་ཆ་ཙམ་སྟེ། གང་བ་མེད་ཅིང་བྲི་བ་མེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེའང་ཕྱིར་སྣང་དབྱིངས་སུ་ཐིམ་པས་སྣང་བ་ཆོས་ཅན་ཆོས་ཉིད་ལ་ཐིམ་ནས་ཆོས་ཉིད་གང་དུའང་བསམ་བརྗོད་མེད་པ་ལ་ཆོས་ཉིད་ཟད་པ་ཞེས་བྱའོ། །སྣང་བ་མེད་པ་ལ་ལྟོས་ནས་ཟད་ཅེས་བྱ། སྟོང་ཞེས་བྱ། མེད་ཅེས་བྱ། ཐ་སྙད་ལས་འདས་པའི་ཚིག་གོ། །ཚུལ་འདི་མདོ་ལས་ཀྱང་འབྱུང་སྟེ། ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལས། འོད་དང་པདྨོ་ལྟ་བུ་དང་། །རི་མོ་ནམ་མཁའ་འཇའ་འདྲ་མཐོང་། །མཚན་མ་སྣ་ཚོགས་འདི་དག་ནི། །མུ་སྟེགས་ཅན་ལམ་ཁྲིད་པར་བྱེད། །ཉན་ཐོས་དག་དང་རང་རྒྱལ་གྱི། །སྤྱོད་ ཡུལ་དུ་ཡང་ལྷུང་བྱེད་པས། །འདི་དག་ཐམས་ཅད་རྣམས་སྤངས་ཤིང་། །སྣང་བ་མེད་པར་གྱུར་པ་ན། །དེ་ཚེ་སངས་རྒྱས་ལྷ་ཡི་ཕྱག །ཕྱོགས་བཅུའི་ཞིང་ནས་ཕྱུང་ནས་ནི། །དེ་ཡི་མགོ་ལ་ཉུག་བྱས་མཛད། །ཡང་དག་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་ལྟས། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་ཁ་ཅིག་སྟོང་གཟུགས་འཁྲུལ་སྣང་དུ་འདོད་པ་དང་། ཁ་ཅིག་དོན་དམ་དུ་འདོད་པ་གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་ཏེ། ཁམས་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོའི་རང་གདངས་ཡིན་པས་མ་འཁྲུལ་ལོ། །རིག་གདངས་ཕྱིར་ཤར་གྱི་གཟུགས་བརྙན་ཡིན་པས་དོན་དམ་དངོས་སུ་མི་འཐད་དེ། སྙིང་པོའི་རང་གདངས་ཡིན་པས་ཕྱིར་སྣང་ཟད་དགོས་པའི་གནད་ནི་རིག་པ་གཡོ་བྱེད་ཀྱི་རླུང་དང་བྲལ་ནས་ངོ་བོ་ནང་དབྱིངས་སུ་བཙན་ས་ཟིན་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་དོན་ལ་རིག་པ་ཤེལ་གོང་ལྟར་གནས་ཏེ། དང་པོ་གཞི་དུས་ཀྱི་རིག་པ་ཤེལ་རང་ངོ་ན་ཡོད་པ་ལྟར་ལྷུན་གྲུབ་གཏིང་གསལ་གྱི་ཆར་གནས་པ་དེ་རླུང་གིས་གཡོས་པས་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་གདངས་ཕྱིར་གསལ་དུ་ཤར་བ་ཉི་མའི་རྐྱེན་གྱིས་འོད་ལྔ་ཤར་བ་ལྟ་བུ་ལས་སླར་ནང་དབྱིངས་སུ་ཐིམ་པས་ཉི་ཟེར་མེད་པས་འོད་ཆ་ཤེལ་གོང་དུ་ཡལ་བ་ལྟར་རིག་པ་རླུང་དང་བྲལ་བ་གདངས་རིག་པ་དབྱིངས་སུ་ལོག་སྟེ་ངོ་བོ་ལ་བཙན་ས་ཟིན་པའི་དུས་སོ། །དེའང་ནང་དབྱིངས་དང་པོའི་རིག་པ་ལས་རླུང་གཡོས་ཏེ་རབ་གདངས་སུ་ཤར་དུས་སུ་རླུང་དེས་ཕྱིར་འབྱུང་ལྔ་ཡུལ་ལྔར་སྣང་བའི་རྒྱུ་བྱས་པས་ལུས་དང་ཡུལ་དུ་རང་སྣང་། ནང་དུ་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་གི་རྟ་བྱས་པས་རྣམ་ཤེས་བརྒྱད་དང་སེམས་བྱུང་ལྔ་བཅུ་ རྩ་གཅིག་གི་རྣམ་པར་ཤར་ཏེ་གཟུང་འཛིན་ལས
Chinese
当我一无所有时，月亮的显现似乎在消退，但就像它没有比最初更大或更小一样，觉性的显现增长时没有变得更大，消退时没有变得更小，而是融入了法界之中，这就像光芒被收集到水晶中一样，被称为“无增无减”。同样，外在的显现融入法界，现象融入法性，法性中没有任何思维和言语，这被称为法性之灭尽。相对于没有显现而言，这被称为灭尽，被称为空，被称为无，是超越言语的词语。这种方式也出现在经典中，《楞伽经》中说：‘光明和莲花等，线条如虚空彩虹般显现，这些各种各样的相，会引导外道，也会使声闻和独觉，堕入其行境中。因此，舍弃所有这些，当显现消失时，那时佛陀诸神的双手，从十方刹土伸出，抚摸他的头顶，这是真正随行的征兆。’有些人认为空性和色相是错觉，有些人认为是究竟实相，这两种观点都不对，因为它是如来藏的自性光明，所以不是错觉。觉性光明是外在显现的影像，所以不应被认为是究竟实相，因为是心性的自性光明，所以外在显现必须灭尽，关键在于觉性要脱离摇动之风，从而在本性内在的法界中占据稳固的位置。因此，觉性如水晶球般存在，就像最初根本时的觉性存在于水晶的自性中一样，自然成就、深邃澄澈的状态，被风摇动，自然成就的光明向外显现，就像太阳的因缘使五彩光芒显现一样，当再次融入内在法界时，就像没有阳光时，光芒消散于水晶球中一样，觉性脱离风，光明觉性回归法界，从而在本性上占据稳固的位置。同样，当内在法界最初的觉性被风摇动，显现为明亮的光明时，那风就成了外在五大显现为五境的因，因此身体和外境自显。内在，它成为心和心所的坐骑，因此八识和五十一种心所，以能取所取的形态显现。
English
When I have nothing, the appearance of the moon seems to wane, but just as it doesn't become larger or smaller than the initial one, the appearance of awareness doesn't become larger when it increases, nor does it become smaller when it decreases, but rather it dissolves into the dharmadhatu. This is just like light being collected into a crystal, and it is called 'without increase or decrease.' Similarly, the external appearance dissolves into the dharmadhatu, phenomena dissolve into dharmata, and in dharmata there is no thought or expression, which is called the exhaustion of dharmata. Relative to the absence of appearance, it is called exhaustion, it is called emptiness, it is called non-existence, it is a word beyond terms. This way also appears in the sutras, in the Lankavatara Sutra it says: 'Light and lotus-like, lines appear like a rainbow in the sky, these various signs will lead the heretics, and will also cause the Shravakas and Pratyekabuddhas to fall into their realm of practice. Therefore, abandoning all these, when appearance disappears, then the hands of the Buddhas and gods, extending from the ten directions, will touch his head, this is the sign of true following.' Some think that emptiness and form are illusions, and some think that it is ultimate reality, neither of these views is correct, because it is the self-radiance of the Tathagatagarbha, so it is not an illusion. The radiance of awareness is the image of external appearance, so it should not be considered ultimate reality, because it is the self-radiance of the essence, so the key to the exhaustion of external appearance is that awareness must be separated from the moving wind, so as to occupy a firm position in the inner dharmadhatu of its nature. Therefore, awareness exists like a crystal ball, just as the awareness of the initial ground exists in the nature of the crystal, the spontaneously accomplished, deep and clear state, is moved by the wind, the spontaneously accomplished radiance appears outwardly, just as the cause of the sun causes the five colors of light to appear, when it dissolves back into the inner dharmadhatu, just as when there is no sunlight, the light dissipates into the crystal ball, awareness is separated from the wind, the radiance of awareness returns to the dharmadhatu, thereby occupying a firm position in its nature. Similarly, when the initial awareness of the inner dharmadhatu is moved by the wind, appearing as bright radiance, that wind becomes the cause of the external five elements appearing as the five objects, therefore the body and the external environment appear spontaneously. Inwardly, it becomes the mount of mind and mental factors, therefore the eight consciousnesses and fifty-one mental factors appear in the form of subject and object.