Tibetan
ས་སྣང་བློའི་ཞེན་པ་ལས་འདས་པར་སྤྱོད་པ་སྟེ། ནོར་བུ་འཕྲ་བཀོད་ལས། སྤྱོད་པ་རྒྱུན་གྱི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས། །ལུ་གུ་རྒྱུད་ཀྱི་ངོ་བོ་ལ། །དུས་བཞི་ཉིད་དུ་མ་བྲལ་ན། །སྤྱོད་པ་རྒྱུན་གྱི་རྣལ་འབྱོར་ཡིན། །ཞེས་དང་། ཡི་གེ་མེད་པ་ལས། སྤྱོད་པ་ཆེན་པོ་དེ་དང་མ་བྲལ་ན། །རྣམ་གསུམ་ངོ་བོ་ཉིད་དེ་ཡིན་པར་གསུངས། །ཞེས་སོ། །འབྲས་བུ་རྣལ་འབྱོར་དུ་བྱེད་པ་ནི་ལུ་གུ་རྒྱུད་ལ་བལྟ་དུས་དེར་རེ་དོགས་གང་ཡང་མེད་པར་ལྷུན་གྲུབ་རང་ཆས་སུ་རྟོགས་པས་ཉམས་སུ་ལེན་པ་སྟེ། དེ་ཉིད་ལས། སངས་རྒྱས་འབྲས་བུ་བྱར་མེད་ཆེན་པོའི་ཀློང་། །དེ་ལས་མ་འདས་ཆོས་ཉིད་བསྒྲུབ་ཏུ་མེད། །ཅེས་སོ། །དེ་དག་གི་གོལ་ས་བཅད་པ་ནི། རིག་པའི་ངོ་བོ་ལ་གོལ་མ་གོལ་མེད་ཀྱང་དེ་ཉིད་ཉམས་སུ་ལེན་དུས་ཤེས་མ་ཤེས་ཀྱི་ཁྱད་ལས་གོལ་མ་གོལ་དུ་བྱུང་བས་གོལ་ས་བཅད་པ་བསྟན་ཏེ། ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་པ་གསུམ་ལས། ལྟ་བ་ལ་སྟོང་པ་ཅང་མེད་དུ་བལྟས་ན་ཆད་པ། ཅང་མེད་ ཧད་པོར་བསྒོམས་ན་གཟུགས་མེད་དུ་གོལ། སྣང་བ་འོད་ལ་དགའ་བྲོད་དུ་འཛིན་པར་སོང་ན་རྟག་པ། གསལ་བ་རིགས་ཆད་དུ་བསྒོམས་ན་གཟུགས་ཁམས་ཀྱི་བསམ་གཏན་བཞིར་གོལ། སྟོང་གཟུགས་ལ་དག་གྲོལ་གྱི་དངོས་པོ་མཚན་མར་འཛིན་ན་གཟུང་འཛིན། དེའི་ངང་ལ་བསྒོམས་ན་འདོད་པར་གོལ་བ་སྟེ། ནོར་བུ་འཕྲ་བཀོད་ལས། ལྟ་བ་རྒྱུན་གྱི་རྣལ་འབྱོར་ལ། །གོལ་ས་རྣམ་པ་གསུམ་ཡོད་དེ། །སྟོང་པ་ཉིད་ལ་བལྟས་པ་ན། །གཟུགས་མེད་སྐྱེ་མཆེད་མུ་བཞིར་གོལ། །དངོས་པོ་ཉིད་དུ་བལྟས་པ་ན། །གཟུགས་ཁམས་གནས་རིགས་བཅུ་བདུན་དང་། །བེམས་པོ་ཉིད་དུ་གོལ་བར་འགྱུར། །ལུ་གུ་རྒྱུད་ཀྱི་སྣང་བ་ལ། །རྟག་པ་ཉིད་དུ་རབ་བལྟས་ནས། །ཆགས་པ་ཆེན་པོས་བཅིངས་གྱུར་ན། །འགྲོ་དྲུག་གནས་སུ་གོལ་བར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །དེས་ན་འོད་སྣང་ལ་མཐར་འཛིན་དང་ཞེན་ཆགས་མེད་པས་གོལ་ས་ཤུགས་ལ་ཆོད་པའོ། །སྒོམ་པའི་གོལ་ས་ལའང་། རྟོག་མེད་ལྟེངས་པོར་སོང་ན་ཞི་གནས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གོལ་བས་རིག་པའི་གསལ་རིག་རྗེན་རྗེན་ངོས་འཛིན་པ་གཅེས་སོ། །རྣམ་པ་གསལ་བ་རིས་ཅན་གུད་དུ་བཅད་ནས་བསྒོམས་ན་མཐར་འཛིན་ཕྱོགས་ལྷུང་དུ་གོལ་བས་མཐར་འཛིན་གྱི་འཁྲིས་མེད་པར་བྱའོ། །བྱུང་ཚོར་བཀག་པའི་སྟོང་པ་བསྒོམས་ན་སྟོང་ཆས་མུ་མེད་དུ་གོལ་བས་འཆར་བ་མི་དགག །རྗེས་མཐུད་མ་བྱུང་གང་ཤར་ཐད་ཀར་ཁད་ཁད་ འགྲོ་བ་ངོས་ཟིན་པ་གཅེས་སོ། །ཡང་དེ་ཉིད་ལས། སྒོམ་པ་རྒྱུན་གྱི་རྣལ་འབྱོར་ལ། །གོལ་ས་རྣམ་པ་གསུམ་ཡོད་དེ། །བཏང་སྙོ
Chinese
行持是超越了对地相和心识的执着。如《宝箧庄严》中所说：以行持相续瑜伽，于命脉之自性，若四时中不分离，即是行持相续瑜伽。又如《无字经》中所说：若不离彼大行持，则宣说彼是三性自性。如是。将果转化为瑜伽，即是观看命脉时，于彼无有任何希冀与疑虑，于任运自成中觉悟而修持。如彼经中所说：佛陀果位乃无作之大虚空，不离彼者，法性不可修。如是。断除彼等之歧途，即是于觉性之自性，虽无歧途与非歧途，然彼于修持之时，由知与不知之差别，而生歧途与非歧途，故显示断除歧途。于见、修、行三者中，于见，若视空性为一无所有，则成断见。若于一无所有中茫然修持，则误入无色界。若于显现光明中生起贪恋，则成常见。若于明晰中修持断绝种姓，则误入色界之四禅定。若于空与色中执持清净解脱之事物相，则成能取所取。若于彼状态中修持，则误入欲界。如《宝箧庄严》中所说：于见相续瑜伽中，有三种歧途，若观空性，则误入无色界之四无色处。若观事物之自性，则误入色界之十七处。若误入顽固之物，于命脉之显现中，若极度执着于常，为大贪所束缚，则误入六道之境。如是。因此，于光明显现中，无有边执与贪执，故歧途于无形中自断。于修持之歧途方面，若入于无念放逸，则误入止观一境性，故珍视觉性之明觉赤裸裸地认知。若将显明之相分割为异类而修持，则误入边执偏袒，故当无有边执之亲近。若修持遮止生起感受之空性，则误入空性无边，故不遮止生起。珍视于不追随过去，于任何显现中直接了知差别。又如彼经中所说：于修持相续瑜伽中，有三种歧途，若放
English
Practice is acting beyond attachment to the appearance of the earth and mind. As stated in the Ornament of Jewels: "With the continuous yoga of practice, if one does not separate from the essence of the lineage at all four times, it is the continuous yoga of practice." Also, as stated in the Scripture Without Letters: "If one does not separate from that great practice, it is said to be the very essence of the three aspects." Thus, transforming the result into yoga is to practice by realizing the spontaneous, inherent nature without any hope or doubt when looking at the lineage. As stated in that very scripture: "The Buddha's result is the expanse of great non-doing; without separating from it, the nature of reality cannot be cultivated." Thus, cutting off those deviations means that although there are no deviations or non-deviations in the essence of awareness, deviations and non-deviations arise from the difference between knowing and not knowing when practicing it. Therefore, it shows the cutting off of deviations. Among the three of view, meditation, and action, in view, if one views emptiness as utterly nothing, it becomes nihilism. If one meditates blankly on utter nothingness, one deviates into the formless realm. If one becomes attached to the delight and excitement of the appearance of light, it becomes eternalism. If one meditates on clarity as the extinction of lineage, one deviates into the four concentrations of the form realm. If one grasps the phenomena of purification and liberation as entities in emptiness and form, it becomes grasping at subject and object. If one meditates in that state, one deviates into desire. As stated in the Ornament of Jewels: "In the continuous yoga of view, there are three kinds of deviations. If one views emptiness, one deviates into the four formless abodes. If one views the essence of phenomena, one deviates into the seventeen abodes of the form realm. If one deviates into solid matter, in the appearance of the lineage, if one intensely clings to permanence and is bound by great attachment, one deviates into the realms of the six destinies." Thus, since there is no clinging or attachment to the appearance of light, deviations are cut off implicitly. Regarding the deviations of meditation, if one falls into mindless laxity, one deviates into one-pointed shamatha, so it is important to recognize the clear, naked awareness of rigpa. If one separates and meditates on distinct, clear aspects, one deviates into biased clinging, so one should be without the proximity of clinging. If one meditates on the emptiness of blocking arising sensations, one deviates into limitless emptiness, so do not block arising. It is important to directly recognize the differences in whatever arises without following the past. Again, as stated in that very scripture: "In the continuous yoga of meditation, there are three kinds of deviations. If one lets go...
Tibetan
མས་བདག་མེད་བསྒོམ་བྱས་ན། །ལྟེངས་ནས་མུན་སྣང་ཉིད་དུ་གོལ། །ཏིང་འཛིན་ཡིག་འབྲུ་བསྒོམ་བྱས་ན། །ཆགས་པས་འཁོར་བའི་གནས་སུ་གོལ། །མི་རྟོག་སྟོང་པར་བསྒོམ་བྱས་ན། །ཆགས་པ་མུ་མེད་ཉིད་དུ་གོལ། །ཞེས་སོ། །སྤྱོད་པ་ལའང་ཞེན་མེད་གཞི་གྲོལ་དུ་མ་སོང་བར་གང་སྣང་ལ་སྤྱད་ན་སྨྱོན་པ་དང་འདྲ་བས་ལྷ་མ་ཡིན་དུ་གོལ་ཏེ་ཤར་སྣང་ཐད་ཀར་གྲོལ་བ་གཅེས་སོ། །ཚིག་ལ་ཞེན་ནས་སྤྱོད་ན་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བར་གོལ་བས་ལྟ་སྒོམ་གྲུབ་མཐས་མ་བཅིངས་པ་གཅེས་སོ། །སྣང་བ་ལ་བུ་ཆུང་ལྟར་མིང་དོན་འཛིན་པ་མེད་ཀྱང་ཞེན་ཡུལ་དུ་སྤྱད་རྒྱུར་བྱུང་ན་ལུང་མ་བསྟན་གཏི་མུག་ཏུ་གོལ་བས་སྣང་ཤེས་རང་ས་ན་ཆོད་པའི་རྟོགས་པས་རང་ངོ་ཤེས་པ་གཅེས་སོ། །ནོར་བུ་འཕྲ་བཀོད་ལས། སྤྱོད་པ་རྒྱུན་གྱི་རྣལ་འབྱོར་ལ། །གོལ་ས་རྣམ་པ་གསུམ་ཡོད་དེ། །འདི་ལྟར་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ལ། །སྨྱོན་པ་ལྟ་བུར་སྤྱོད་བྱས་ན། །ལྷ་མ་ཡིན་དུ་གོལ་བར་འགྱུར། །དོན་མེད་ཚིག་རེངས་སྤྱད་བྱས་ན། །འཇིག་ཚོགས་ལྟ་བར་གོལ་བར་འགྱུར། །ཚོགས་དྲུག་ཡུལ་སྣང་ཐམས་ཅད་ལ། །བུ་ཆུང་ལྟ་བུར་སྤྱད་བྱས་ན། །ལུང་མ་བསྟན་པའི་གནས་སུ་གོལ། །ཞེས་སོ། །སྤྱིར་བློ་དམན་པ་དང་རྩལ་ཞེན་པ་ལ་གོལ་ས་ཡོད་ཀྱང་ལུ་གུ་རྒྱུད་ལ་རེ་ དོགས་ཀྱི་གཟེབ་མི་འཆིང་བ་འབྲས་བུ་རྒྱུན་བྱེད་རྩལ་ཅན་རྣམས་ལ་གོལ་ས་མེད་དེ། ཡང་དེ་ཉིད་ལས། གོལ་བའི་རྒྱུ་ནི་བསམ་ཡས་ཀྱང་། །གོལ་ས་ཆེན་པོ་དེ་ལ་མེད། །ལུ་གུ་རྒྱུད་ལ་གོལ་ས་མེད། །ལམ་པའི་རྒྱུད་ལ་གོལ་བར་སྣང་། །དོན་ལ་གོལ་ས་གཅིག་ཀྱང་མེད། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུར་བཏགས་པ་ཡང་། །གོལ་ས་བཅད་ཕྱིར་གསུངས་པའོ། །ཞེས་སོ། །འདི་དག་ཀྱང་གནད་གལ་པོ་ཆེ་ཡིན་པས་ཤེས་པར་བྱའོ། །དོན་གསུམ་པ་དེ་ལྟར་ཉམས་སུ་བླངས་པས་སྣང་བ་བཞི་ཇི་ལྟར་འཆར་བ་ལ་བཞི་སྟེ། ཐལ་འགྱུར་ལས། དེ་ལས་སྣང་བ་བཞིར་འགྱུར་ཏེ། །ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་སྣང་བ་ཡིས། །ཡིད་དཔྱོད་འཛིན་པའི་ཚིག་ལས་འདས། །གོང་གི་འཕེལ་བའི་ཉམས་སྣང་གིས། །འཁྲུལ་པའི་སྣང་བ་ནུབ་པར་བྱེད། །རིག་པ་ཚད་ཕེབས་སྣང་བ་ཡིས། །སྐུ་གསུམ་རྟོགས་པའི་ལམ་སྣང་འདས། །ཆོས་ཉིད་ཟད་པའི་སྣང་བ་ཡིས། །ཁམས་གསུམ་འཁོར་བའི་རྒྱུན་ཐག་གཅོད། །ཅེས་སོ། །དང་པོ་ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་གྱི་སྣང་བ་ལ་ཆོས་ནི་གཤིས་དོན་དམ་རིག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་འཕོ་འགྱུར་དང་བཅོས་བསླད་མེད་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དོ། །མངོན་ནི་རང་གདངས་དབང་པོས་བལྟར་ཡོད་པའོ། །སུམ་ནི་སྒོ་དང་ཡུལ་དང་རླུང་གི་གན
Chinese
如果以无我的方式禅修，就会偏离到昏暗的景象中。如果禅修三摩地的字句，就会因执着而偏离到轮回的处所。如果禅修无念的空性，就会偏离到无边的执着中。如是说。在行为方面，如果不对无执的根本解脱加以运用，而是对任何显现都加以运用，那就如同疯子一样，会偏离到非天，因此直接解脱显现至关重要。如果执着于言辞而行事，就会偏离到观视坏聚见，因此不被见、修、宗派所束缚至关重要。对于显现，虽然像小孩一样没有名义的执着，但如果成为执着的对象，就会偏离到无记的愚痴中，因此在显现和觉性自身处断定，以证悟来认识自性至关重要。《诺布扎阔》中说：在持续的行为瑜伽中，有三种偏离之处。如此，对于一切显现，如果像疯子一样行事，就会偏离到非天。如果运用无意义的僵硬言辞，就会偏离到观视坏聚见。对于六识的一切境相显现，如果像小孩一样行事，就会偏离到无记之处。如是说。一般来说，智慧低下和执着技巧的人会有偏离之处，但对于不束缚希望和疑虑之匣的、能持续结果的技巧者来说，没有偏离之处。又，在那里面说：偏离的原因虽然不可思议，但对于那个大的偏离之处来说，没有。对于鲁古的传承来说，没有偏离之处。对于道路的传承来说，显现为偏离。但实际上，一个偏离之处也没有。说安立为原因和结果，也是为了断除偏离之处。如是说。这些也都是非常重要的要点，因此应当了解。第三个意义是，像那样修持后，四种显现如何生起，有四种：在《塔觉》中说：由此会变成四种显现，即以法性现量显现，超越了心识执着的言辞。以上升的体验显现，使错乱的显现消失。以觉性达到极限的显现，超越了证悟三身的道路显现。以法性耗尽的显现，断除了三界轮回的延续。如是说。第一，法性现量的显现，法是自性，胜义，觉性的体性，性是无有变异和造作的如是性。现是自光，是根识所能见到的。量是门、境和风的处所。
English
If one meditates on selflessness, one will stray into a dark vision. If one meditates on the syllables of samadhi, one will stray into the realm of samsara due to attachment. If one meditates on non-conceptual emptiness, one will stray into limitless attachment. Thus it is said. In terms of conduct, if one does not apply the fundamental liberation of non-attachment and instead applies it to whatever appears, it is like a madman and one will stray into being an Asura, therefore it is crucial to directly liberate appearances. If one clings to words and acts, one will stray into viewing the aggregates as a self, therefore it is crucial not to be bound by views, meditation, or tenets. Although there is no clinging to names and meanings like a child towards appearances, if it becomes an object of attachment, one will stray into the unmentioned ignorance, therefore it is crucial to recognize one's own nature through the realization that appearance and awareness are cut off in their own place. In the 'Ornament of Jewels' it says: In the continuous yoga of conduct, there are three places of straying. Thus, towards all appearances, if one acts like a madman, one will stray into being an Asura. If one applies meaningless rigid words, one will stray into viewing the aggregates as a self. Towards all the appearances of the six consciousnesses, if one acts like a child, one will stray into the place of the unmentioned. Thus it is said. In general, those with inferior intelligence and those attached to skill have places of straying, but for those skilled ones who do not bind the box of hope and doubt, who perpetuate results, there are no places of straying. Also, in that same text it says: Although the causes of straying are inconceivable, there is no great place of straying in that. For the lineage of Lugu, there is no place of straying. For the lineage of the path, it appears as straying. But in reality, there is not a single place of straying. Saying that it is established as cause and effect is also said to cut off the place of straying. Thus it is said. These are also very important points, therefore one should understand them. The third meaning is, how the four appearances arise after practicing in that way, there are four: In the 'Thalgyur' it says: From that, four appearances will arise, namely, with the appearance of the direct perception of the nature of reality, it transcends the words of mental grasping. With the experiential appearance of increasing above, it causes the illusory appearances to subside. With the appearance of awareness reaching its limit, it transcends the path appearance of realizing the three kayas. With the appearance of the exhaustion of the nature of reality, it cuts off the continuity of the three realms of samsara. Thus it is said. First, the appearance of the direct perception of the nature of reality, dharma is the nature, ultimate truth, the essence of awareness, nature is the suchness that is without change and fabrication. Direct is self-radiance, that which can be seen by the senses. Sum is the place of the door, object, and wind.