Tibetan
། །ཐུན་མོང་མཆོག་གི་དབྱེ་བ་བརྟག །དེ་ལྟར་རྟགས་དང་ཚད་ཕེབས་ནས། །རྣལ་འབྱོར་དག་པའི་ངག་སྤྱོད་བརྩམ། །བརྗོད་པ་རྟོག་པའི་རང་བཞིན་ཕྱིར། །སྒྲ་སྐད་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པ། །ཅི་སྨྲས་བཟློག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། །ལྷ་དང་ཀླུ་དང་གནོད་སྦྱིན་དང་། །དྲི་ཟ་གྲུལ་བུམ་ཁྱབ་འཇུག་གི། །སྐད་ནི་བཟང་ངན་བྱེ་བྲག་བརྗོད། །མདོར་ན་འགྲོ་བ་དྲུག་གི་སྐད། །སེམས་ཀྱི་དྲན་བསམ་ངག་གིས་བརྗོད། །འདིར་ཡང་དགོས་པ་རྣམ་པ་གཉིས། །མཆོག་དང་ཐུན་མོང་མཐའ་ཡས་དབྱེ། །དེ་ལྟར་ཚད་ལ་ཕེབས་ནས་ཀྱང་། །རྣལ་འབྱོར་པ་ཡིས་སེམས་སྤྱོད་བྱ། །འདས་དང་མ་འོངས་ད་ལྟར་གྱི། །དྲན་བསམ་འཕྲོ་འདུའི་ངོ་བོ་བསྟན། །དགའ་དང་མི་དགའ་བཟང་ངན་སེམས། །ཡོད་མེད་སྣ་ཚོགས་ཐམས་ཅད་ལ། །ཕྱི་རུ་བརྟགས་ཏེ་ནང་དུ་བསམ། །ཇི་ལྟར་བསམས་པའི་དྲན་པ་ཉིད། །ཕྱི་ནས་སྐྱེ་རྒྱུན་ཆད་པར་ངེས། །འདི་ཡི་དགོས་པ་གོང་གིས་དབྱེ། །དེ་ལྟར་སྤྱོད་པ་རྫོགས་བྱས་ནས། །མངོན་སུམ་གནད་ལ་རྟག་ཏུ་དགར། །དེ་རྫོགས་ཁམས་གསུམ་འཇུག་པ་མིན། །རབ་ཏུ་གསངས་ཏེ་བསྟེན་པར་བྱ། །ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་སེམས་ཀྱི་སྣ་ཁྲིད་པར་བྱེད་པ་ལ་ལུས་ངག་སེམས་ཀྱི་སྔོན་འགྲོ་ལ། སྔོན་འགྲོ་དངོས་དང་རྣལ་དུ་དབབ་པ་གཉིས་ ལས། སྔོན་འགྲོ་དངོས་ནི། ཐལ་འགྱུར་ལས། ལུས་ཀྱི་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཡིས། །སོ་སོའི་བྱེད་པའི་རྒྱུ་འགག་པས། །རྡོ་རྗེའི་སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་བྱས་ཏེ། །ལུས་སྦྱངས་སེམས་ལ་ཕན་པའོ། །ངག་ནི་ཧཱུྃ་ཞེས་གནས་པ་ལས། །རྒྱས་གདབ་པ་དང་རྩལ་སྦྱང་ཉིད། །གཉེན་བཙལ་ལམ་དུ་གཞུག་པ་ཡིས། །དེ་ལྟར་ངག་སྦྱངས་སེམས་ལ་ཕན། །སེམས་ནི་ཐོག་མ་བྱུང་ས་དང་། །བར་དུ་གནས་དང་ཐ་མ་འགྲོ། །དེ་ལྟར་གསུམ་ལ་བརྟག་དཔྱད་ན། །སེམས་སྦྱངས་སེམས་ཀྱི་གནས་ལུགས་ཤེས། །ཞེས་སོ། །རྣལ་དབབ་ནི་དེ་ཉིད་ལས། རྣལ་འབྱོར་ལྡན་པས་རྣལ་དབབ་བྱ། །ཞེས་སོ། །སྔོན་འགྲོ་དེ་དག་གི་དགོས་པ་ནི། ཐུན་མོང་དུ་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གྱི་བར་ཆད་ཞི་ཞིང་སྡིག་སྒྲིབ་འབྱང་ལ། མཆོག་གི་དགོས་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་ཀློང་དུ་གྲོལ་བ་སྟེ། འདི་ལ་དགོས་པ་རྣམ་པ་གཉིས། །ཐུན་མོང་མཆོག་གི་དབྱེ་བ་བརྟག །ཅེས་སོ། །རྣལ་དབབ་གསུམ་གྱི་དགོས་པ་ནི། ལུས་རྣལ་དུ་ཕབ་པས་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་བྱང་སེམས་རྒྱས། ངག་རྣལ་དུ་ཕབ་པས་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་དོན་ལ་གནས་ཤིང་ཚིག་གི་རྟོག་དཔྱོད་ཟད་པར་འགྱུར། སེམས་རྣལ་དུ་ཕབ་པས་བསམ་པའི་ཞེན་ཡུལ་གྲོལ་བའི་དགོས་པ་ཡོད་དོ། །དེ་དག་གིས
Chinese
考察共同和殊胜的差别。 像这样，当征兆和程度都达到后，就开始清净瑜伽的语行。 因为言说是分别的自性，所以有各种各样的声音。 因为所说的话无法收回，所以要分辨天、龙、夜叉、乾闼婆、鸠槃荼、遍入天的语言的好坏差别。 总之，六道众生的语言，是用语言表达心中的忆念和思考。 在这里也有两种必要：区分殊胜和共同的无边差别。 像这样，当程度达到后，瑜伽士用心行。 显示过去、未来、现在的忆念和思考的来去之本质。 对于喜欢和不喜欢、好和坏的念头，以及存在和不存在的各种事物，在外面观察，在里面思考。 像所思考的忆念，必定会从外面断绝生长的延续。 这个的必要和前面所区分的一样。 像这样，完成修行后，总是要专注于现量之要点。 那个圆满不是进入三界。 应该极其秘密地奉行。 如此说。 第三，引导心的方法是身语意的加行，其中有真实的加行和安住于本性两种。 首先是真实的加行。《无垢忏悔续》中说：以身之先导，断绝各自的作用之因，结跏趺坐，调身有益于心。 语安住于“吽”（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽），是增长和锻炼。 寻找善知识并引入正道，这样调语有益于心。 心是最初生起之处，中间安住之处，最后去往之处。 像这样，如果对三者进行观察分析，调心就能了解心的实相。 如此说。 安住于本性，正如那部续中所说：具有瑜伽者安住于本性。 如此说。 这些加行的必要是：共同的是平息身语意三者的障碍，净化罪障。 殊胜的必要是解脱于佛陀的身语意之界。 对此有两种必要：考察共同和殊胜的差别。 如此说。 安住于本性三者的必要是：安住于身的本性，能增长蕴、界、菩提心。 安住于语的本性，能安住于不可言说的意义，并且能穷尽语言的分别念。 安住于心的本性，能解脱对所思之境的执着，具有这样的必要。
English
Examine the distinctions between the common and the supreme. Thus, when the signs and measure are reached, one begins the pure yogic conduct of speech. Because speech is the nature of conceptualization, there are various kinds of sounds. Because what is said cannot be reversed, one should distinguish the good and bad differences in the languages of gods, nagas, yakshas, gandharvas, kumbhandas, and those who pervade. In short, the language of the six realms expresses the mind's memories and thoughts through speech. Here, too, there are two necessities: to differentiate the supreme and the common, which are boundless. Thus, having reached the measure, the yogi engages in mental conduct. It shows the nature of the coming and going of memories and thoughts of the past, future, and present. For all kinds of things, such as liking and disliking, good and bad thoughts, and existence and non-existence, one examines outwardly and thinks inwardly. Like the memory that is thought, it is certain that the continuation of arising from the outside will be cut off. The necessity of this is distinguished by the previous one. Thus, having completed the practice, one should always focus on the key points of direct perception. That completion is not entering the three realms. It should be practiced with utmost secrecy. So it is said. Third, the method of guiding the mind involves the preliminaries of body, speech, and mind, of which there are two: the actual preliminaries and settling into the natural state. Of these, the actual preliminaries are: From the *Thal Gyur Tantra*: "By going before the body, the causes of individual actions are stopped. By doing the vajra posture, the body is trained and benefits the mind." Speech is abiding in "Hūṃ" (藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽), which is to increase and train. By seeking a virtuous friend and placing them on the path, thus training speech benefits the mind. The mind is where it first arises, where it abides in the middle, and where it goes in the end. Thus, if one examines and analyzes these three, training the mind knows the nature of the mind. So it is said. Settling into the natural state is, as it says in that same tantra: "One endowed with yoga settles into the natural state." So it is said. The necessity of these preliminaries is: commonly, pacifying the obstacles of body, speech, and mind, and purifying sins and obscurations. The supreme necessity is liberation into the expanse of the body, speech, and mind of the Buddha. For this, there are two necessities: to examine the distinctions between the common and the supreme. So it is said. The necessity of the three of settling into the natural state is: by settling into the natural state of the body, the aggregates, elements, and bodhicitta increase. By settling into the natural state of speech, one abides in the meaning that cannot be expressed, and the conceptualization of words is exhausted. By settling into the natural state of mind, there is the necessity of liberating from the object of thought's attachment. By these,
Tibetan
་སྔོན་འགྲོ་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །དོན་གཉིས་པ་དངོས་གཞི་ཟག་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་རྣལ་འབྱོར་པའི་རྒྱུད་ལ་ཇི་ལྟར་བསྟན་པ་གནད་ཀྱི་གདམས་པ་ལ་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་ཆེན་པོ་བཞི་ སྟེ། སྔོན་དུ་ལུས་ངག་ཡིད་ཀྱི་གནད་ཇི་ལྟར་གཟིར་བ། གནད་རྣམ་པ་གསུམ་ལ་བརྟེན་ནས་ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་རང་ཐོག་ཏུ་དབབ་པ། དེ་ལྟར་ཉམས་སུ་བླངས་པ་ལས་སྣང་བ་བཞི་ཇི་ལྟར་འཆར་བ་སྟེ། དེ་དག་གི་གྲོགས་སམ་རྒྱབ་རྟེན་ནམ་མཐའ་རྟེན་དུ་མན་ངག་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། རང་བྱུང་བསྟན་པའི་རྒྱུད་ལས། དེ་ལྟར་སྔོན་དུ་འགྲོ་བྱས་ནས། །མངོན་སུམ་དོན་ལ་བལྟ་བའི་ཕྱིར། །ལུས་ངག་ཡིད་ནི་རབ་ཏུ་གཅུན། །ལུས་ནི་སེང་གེ་ལྟ་བུ་དང་། །དྲང་སྲོང་དང་ནི་གླང་ཆེན་ཚུལ། །འདི་ལས་གཡོ་བར་མ་བྱས་ན། །སངས་རྒྱས་སུམ་སྟོང་ཉིད་དང་ཡང་། །སྐལ་བ་དག་ནི་མཉམ་པ་ཡིན། །ངག་ནི་ཇི་ལྟར་ལྐུགས་པ་བཞིན། །སུ་དང་བརྡ་ཙམ་ཉིད་མི་བྱ། །འདི་ལྟར་སུ་ཡིས་བྱས་པའི་མི། །སེམས་ཀྱི་འཕྲོ་འདུ་རང་ཆོད་དོ། །འདི་ལྟར་ལུས་ངག་སུས་གཅུན་པ། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་སྣང་བ་ལ། །འདི་ཡིས་གོམས་པར་འགྱུར་བ་ཡིན། །ཞེས་པ་དང་། ཐལ་འགྱུར་ལས། མངོན་སུམ་གནད་ནི་ལུས་ངག་སེམས། །སོ་སོའི་གནད་རྣམས་ངེས་པར་བསྟུན། །དེ་ཡང་ལུས་ནི་སྐུ་གསུམ་ལས། །རྒྱུན་དུ་འདའ་བར་མི་བྱའོ། །ངག་ནི་བསླབ་དང་གནས་པ་དང་། །ལ་བཟླ་བརྟན་པར་བྱ་བའོ། །སེམས་ནི་དབྱིངས་ལ་གཏད་པས་འགྲུབ། །ཅེས་པས། ལུས་ཀྱི་གནད་འདུག་སྟངས་གསུམ་ལས་མི་གཡོ་བ། ངག་གི་གནད་བརྗོད་དུ་མེད་པ་ལས་མི་གཡོ་བ། སེམས་ཀྱི་གནད་ཕྱིའི་ དབྱིངས་ནམ་མཁའ་སྟོང་པའི་དཀྱིལ་དུ་བལྟ་བ་ལས་མ་ཡེངས་ཤིང་རྟོག་པ་མེད་པའི་ངང་ལས་མི་གཡོ་བ་གསུམ་མཆོག་ཏུ་བསླབ་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་གནད་གསུམ་ལ་བརྟེན་ནས་ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་རང་ཐོག་ཏུ་དབབ་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། གནད་གསུམ་གྱིས་རང་ཐོག་ཏུ་དབབ་པ། མངོན་སུམ་གྱིས་རང་ངོ་སྤྲད་པ། ཉམས་ལེན་གྱིས་གནད་དུ་བསྣུན་པའོ། །དང་པོ་ནི། སངས་རྒྱས་སྲས་གཅིག་ལས། དེ་ལྟར་ལུས་ལ་སོགས་པ་ཡི། །གནད་ཀུན་རབ་ཏུ་གཟིར་བ་ཡིས། །རིག་པ་ཉིད་དང་མངོན་སུམ་དུ། །བླ་མའི་ལུང་ལས་ཤེས་པ་ཡིན། །ཞེས་པ་དང་། ཐལ་འགྱུར་ལས། གནད་གསུམ་མན་ངག་འབྲལ་མི་བྱ། །དེ་ཡང་སྒོ་དང་ཡུལ་ཉིད་དང་། །རླུང་དང་རིག་པའི་གནད་ཉིད་བསྟེན། །སྒོ་ནི་སྐུ་གསུམ་མིག་གིས་བལྟ། །ཡུལ་ནི་སྒྲིབ་བྱེད་བྲལ་བའོ། །རླུང་རིག་དལ་བས་ཡེ་ཤེས་འགྲུབ། །ཅེས་པས། སྒོའི་གནད། ཡུལ་གྱི་གནད། རླུང་རིག་གི་
Chinese
先前已经讲了前行。第二，正行，如何将无漏智慧瑜伽士的传承中所示的要诀传授给弟子，其中有四种主要的法类：首先，如何约束身语意；其次，依靠三种要诀，将法性显现于自身；再次，从这样的修持中，四种显现如何产生；最后，为了帮助、支持或最终确定这些，传授口诀。第一点，出自《自生教续》：如此做好前行之后，为了观察显现之义，应彻底约束身语意。身体要像狮子一样，像仙人一样，像大象一样。不从这些姿势动摇，与三千佛的福分相同。语言要像哑巴一样，不要与任何人进行任何交流。这样做了的人，自会断除心的散乱。如此约束身语者，会对法界之显现，由此而习惯。还有，《决断》中说：显现之要，即身语意，各自的要诀必须遵循。身体不应离开三身。语言应学习、安住和重复，使其稳固。心安住于法界即可成就。因此，身体的要诀是不动摇于三种坐姿；语言的要诀是不动摇于不可言说；心的要诀是不动摇于外观外在虚空之中心，不散乱且无分别念的状态，这三种要诀应精勤修习。第二，依靠三种要诀将法性显现于自身，有三点：以三种要诀将法性显现于自身，以显现认识自性，以修持使要诀稳固。第一点，出自《佛子独子》：如此约束身体等一切要诀，通过智慧本身和显现，从上师的教言中得知。还有，《决断》中说：三种要诀与口诀不可分离。也就是依靠门、境和气脉明点的要诀。门，即以眼观三身。境，即远离障碍。气脉明点缓慢，则成就智慧。因此，门的要诀，境的要诀，气脉明点的
English
The preliminaries have already been taught. Second, the main practice, how to teach the essential instructions shown in the lineage of the flawless wisdom yogi, there are four major categories of Dharma: First, how to restrain body, speech, and mind; second, relying on the three essential points, to manifest the nature of reality directly in oneself; third, how the four appearances arise from such practice; and finally, to help, support, or ultimately confirm these, to teach the oral instructions. The first point, from the Tantra of Self-Arising Teaching: Having done the preliminaries in this way, in order to observe the meaning of manifestation, one should thoroughly restrain body, speech, and mind. The body should be like a lion, like a sage, like an elephant. If one does not move from these postures, one's fortune is equal to that of three thousand Buddhas. Speech should be like that of a mute, not making any communication with anyone. The person who does this will cut off the distractions of the mind. Whoever restrains body and speech in this way will become accustomed to the appearance of the Dharmadhatu through this. And, from the Decisive: The essential point of manifestation is body, speech, and mind; the essential points of each must be followed. The body should not depart from the three kayas. Speech should be learned, abide, and repeated, making it stable. The mind is accomplished by entrusting it to the Dharmadhatu. Therefore, the essential point of the body is not to move from the three postures; the essential point of speech is not to move from the unspeakable; the essential point of the mind is not to waver from looking at the center of the outer expanse of empty space, and not to move from the state of being without distraction and without conceptualization. These three essential points should be diligently practiced. Second, relying on the three essential points to manifest the nature of reality directly in oneself, there are three points: manifesting the nature of reality in oneself with the three essential points, recognizing one's own nature with manifestation, and making the essential points firm with practice. The first point, from the Only Son of the Buddha: Having restrained all the essential points of body and so forth in this way, through wisdom itself and manifestation, one knows from the guru's instructions. And, from the Decisive: The three essential points and the oral instructions are inseparable. That is, relying on the essential points of the door, the object, and the winds and awareness. The door is to look at the three kayas with the eyes. The object is to be free from obscurations. When the winds and awareness are slow, wisdom is accomplished. Therefore, the essential point of the door, the essential point of the object, the essential point of the winds and awareness.