Tibetan
བྲེལ་བ་ལྟར་ཅང་མི་བཞུགས། མཐའ་དབུས་མེད་པ་ལྟར་སྣང་བ་ལ་ཕྱོགས་སུ་དམིགས་པ་ནི་ཅང་མི་བཞུགས། ཆ་ཡིས་མ་གོས་པ་ལྟར་སྣང་ལ་རིས་སུ་ཕྱེ་བ་ནི་ཅང་མི་བཞུགས། རྒྱན་མ་འགགས་པ་ལྟར་སྣང་ཞིང་དཔངས་མཐོ་བ་ལ་སྟེང་འོག་ཏུ་སྣང་བ་ནི་གང་ཡང་མེད་དོ། །རང་བཞིན་གྱི་སྣང་བ་ནི་ཡངས་པ་ལྟར་སྣང་བ་ལ་ཕྱོགས་ལྷུང་མེད་པ། གསལ་བ་ལྟར་སྣང་བ་ལ་དངོས་པོ་མེད་པ། མཐིང་ག་ལྟར་སྣང་བ་ལ་ཆ་མ་ཕྱེ་བ། དཀར་པོ་ལྟར་སྣང་བ་ལ་རིགས་མི་འཛིན་པ། སེར་པོ་ལྟར་སྣང་བ་ལ་ཡོན་ཏན་རྫོགས་པ། དམར་པོ་ལྟར་སྣང་བ་ལ་གོ་མ་འགགས་པ། ལྗང་གུ་ལྟར་སྣང་བ་ལ་ཡོན་ཏན་རྫོགས་པ། སྣ་ལྔ་ཉིད་དུ་གནས་པ་ལ་ཁ་དོག་མི་འཛིན་པ་ཆེན་པོ། ཟླུམ་པ་ལ་དབྱིབས་མེད་པ། མ་འགགས་པ་ལ་སྐྱོན་མེད་པ། ཁྱབ་པ་མེད་པ་ལ་རང་གདངས་ཆེན་པོ། རང་གསལ་བ་ལ་ཕྱི་ནང་དང་བཅས་པ། རྩོལ་སྒྲུབ་མེད་པ་ལ་བབས་ཀྱིས་གྲུབ་པའོ། །ཐུགས་རྗེའི་སྣང་བ་ནི་སྟོང་པ་ལྟར་སྣང་བ་ལ་གསལ་ལ་མ་འགགས་པ། སྤྲོས་པ་མེད་པ་ལ་སྤྲོས་པ་ཆེན་པོ། རང་བཞིན་མ་འགགས་པ་ལ་སྣ་ཚོགས་མ་ངེས་པ་ཆེན་པོ། གསལ་བས་མུན་པ་མེད་པ། མ་འགགས་པས་མེད་པ་ཆེན་པོ། བགས་ཀྱིས་སྟོང་པ་ལ་ཀུན་ཏུ་འཆར་བ་ཆེན་པོ། མ་འདྲེས་པ་ལ་ཡོངས་སུ་སྣང་བ་ཆེན་པོ། ཀུན་ལ་ཁྱབ་པ་ལ་གཅིག་ཏུ་འདུས་པ་ཆེན་པོ། དག་པ་ལ་འཁྲུལ་པ་མ་འགགས་པ་ཆེན་པོ། རྫོགས་པ་ལ་གཅིག་ཏུ་སྣང་བ་ཆེན་པོ། ཐུགས་རྗེའི་གོ་མ་འགགས་པར་བཞུགས་སོ་ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་རྣམ་པ་ལ་འཁྲུལ་གཞི་བཟློག་པ་ནི། ཀ་དག་གི་གཞི་དེ་ལ་ཡེ་ཤེས་སུམ་ལྡན་དུ་གསུངས་པའི་ངོ་བོ་སྐུར་གནས་པ་ལ་འཁྲུལ་ནས་འདི་ལ་ཁ་ཅིག་གིས་ཤེས་རབ་དང་རང་འོད་ཀྱི་ཁ་མིག་རྣ་བ་ཅན་ལ་སོགས་པར་འདོད་དེ། གསང་སྐོར་དང་འདྲེས་ཤིང་མ་ཧཱ་ཡོ་གའི་གོལ་ས་སྤང་བར་མི་ནུས་སོ། །གལ་ཏེ་ཁ་མིག་ཡོད་ན་དབང་པོ་གཟུགས་ཅན་དུ་རགས་པར་ཡོད་དམ་གཟུགས་མེད་པའི་ཡིད་ཀྱི་ཆ་ཙམ་དུ་ཡོད། དང་པོ་ལྟར་ན་འདོད་གཟུགས་རགས་པ་དང་ཁྱད་མེད། གཉིས་པ་ལྟར་ན་སྐྱེ་མཆེད་མུ་བཞི་དང་ཁྱད་མེད་དེ། རང་ཤར་ལས། ཆོས་སྐུ་རྣམ་དག་ཆེན་པོ་ལ། །དངོས་པོ་གཟུང་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར། །མཚན་མ་ཅན་དུ་བཏགས་པ་མེད། །གལ་ཏེ་མཚན་མ་ཡོད་གྱུར་ན། ། ཆོས་སྐུ་གཟུང་དུ་ཡོད་པར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །རང་བཞིན་འོད་ལྔར་བཤད་པ་ལ་འཁྲུལ་ནས་ཁ་ཅིག་གིས་འོད་ལྔ་རང་མཚན་དུ་ཡོད་པར་འདོད་དེ། ཆོས་སྐུ་དང་གཟུགས་སྐུ་ཁྱད་མེད་པ་དང་དབྱིངས་དེ་ཆོས་ཉིད་སྟོང་པ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ཉིད་ལས། མཚན་མ་ཅན་དུ་ལྡོག་པ
Chinese
如同忙碌一般什么也不停留。如同显现无边无际一般，却没有任何可以指向的目标。如同没有被部分沾染一般显现，却没有任何可以区分的类别。如同装饰没有停止一般显现，并且在高耸之处，没有任何上下之分。 自性的显现如同广阔一般显现，却没有偏袒。如同清晰一般显现，却没有实体。如同蓝色一般显现，却没有被分割。如同白色一般显现，却没有执着于种类。如同黄色一般显现，却圆满了功德。如同红色一般显现，却没有停止理解。如同绿色一般显现，却圆满了功德。安住于五种颜色之中，却没有执着于颜色，这是伟大的。圆形却没有形状。没有停止却没有缺陷。没有遍布却具有伟大的自性力量。自明却具有内外。 没有勤奋努力却自然成就。慈悲的显现如同空性一般显现，却清晰且没有停止。没有造作却具有伟大的造作。自性没有停止却具有伟大的不确定性。因为清晰而没有黑暗。因为没有停止而具有伟大的不存在。表面上是空性却具有普遍显现的伟大。没有混合却具有完全显现的伟大。普遍存在却具有统一的伟大。清净却具有不停止的迷惑的伟大。圆满却具有统一显现的伟大。慈悲的理解没有停止地存在着。第三，关于形态，遣除错乱的基础：本来清净的基础，被说成具有三种智慧的自性安住于法身，却错误地认为这具有智慧和自发光明的嘴、眼、耳等等。与秘密的循环相混淆，并且不能避免玛哈瑜伽的错误。如果真的有嘴和眼睛，那么感官是粗大的有形之物，还是仅仅是无形的意念的一部分？如果是前者，那么与粗大的欲望界没有区别。如果是后者，那么与十二处没有区别。如《自生》中所说：法身完全清净广大，因为没有可以执取的实体，所以没有被赋予任何相。如果真的有相，那么法身就会变成可以执取的。 对于自性被说成五种光芒而产生错乱，有些人认为五种光芒是具有自相的。这样一来，法身和色身就没有区别了，并且法界也不是法性空性了。如其自身所说：转变成具有相
English
Like being busy, nothing stays. Like appearing without beginning or end, there is no direction to aim at. Like appearing without being tainted by parts, there is nothing to divide into categories. Like ornaments never ceasing to appear, and in the high place, there is no up or down. The appearance of self-nature is like vastness, but without partiality. Like clarity, but without substance. Like blue, but without division. Like white, but without clinging to types. Like yellow, but complete with qualities. Like red, but without ceasing to understand. Like green, but complete with qualities. Abiding in the five colors, but without clinging to color, this is great. Round but without shape. Unceasing but without fault. Not pervasive but with great self-radiance. Self-luminous but with inside and outside. Without effort, it is naturally accomplished. The appearance of compassion is like emptiness, but clear and unceasing. Without elaboration, but with great elaboration. Self-nature is unceasing, but with great uncertainty. Because of clarity, there is no darkness. Because of unceasing, there is great non-existence. Outwardly empty, but with great universal manifestation. Unmixed, but with great complete appearance. Universally pervasive, but with great unity. Pure, but with the great unceasing delusion. Complete, but with the great unified appearance. The understanding of compassion abides without ceasing. Third, regarding the forms, reversing the basis of confusion: The basis of primordial purity is said to be the essence abiding as the Dharmakaya with three wisdoms, but some mistakenly believe that this has wisdom and self-luminous mouths, eyes, ears, and so on. It is confused with secret cycles and cannot avoid the mistakes of Mahayoga. If there really are mouths and eyes, are the senses gross and tangible, or are they merely parts of the formless mind? If the former, then there is no difference from the gross desire realm. If the latter, then there is no difference from the twelve sources. As it says in "Self-Arisen": In the great pure Dharmakaya, because there is no object to grasp, there is no imputation of characteristics. If there were characteristics, the Dharmakaya would be graspable. So it is said. Some people are confused by the explanation of self-nature as five lights, and they think that the five lights exist as self-characteristics. In this way, there would be no difference between the Dharmakaya and the Rupakaya, and the space would not be emptiness of Dharmata. As it says in the same text: Turning into having characteristics
Tibetan
ས་ན། །ཆོས་སྐུ་གཟུགས་སུ་ཡོད་པར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །ཐུགས་རྗེ་འགགས་མེད་ཀུན་ཁྱབ་སྤྲོས་བྲལ་དུ་བཤད་པ་ལ་འཁྲུལ་ནས་ཁ་ཅིག་གིས་ཡེ་ཤེས་རྒྱུན་ཆད་དུ་འདོད་དེ། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འཆར་གཞི་མེད་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཁྱེན་ཆ་མེད་པས་ཕྱང་ཆད་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའམ་ཡང་ན་བེམས་པོ་ལྟ་བུར་འགྲོ་སྟེ། ཀློང་དྲུག་པ་ལས། ཤེས་བྱ་ཡེ་ཤེས་གཉིས་མེད་ན། །བེམས་པོ་རྣམས་དང་ཁྱད་ཅི་ཡོད། །ཡང་ན་སྟོང་པ་ཕྱང་ཆད་དུ། །འདི་ཉིད་འགྱུར་བ་ཁོ་ནའོ། །ཤེས་བྱ་ཇི་ལྟ་ཉིད་མཁྱེན་པའི། །ཐུགས་རྗེའི་ཆ་ཡི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས། །རང་གི་དངོས་པོའི་གནས་ལུགས་མཁྱེན། །ཡེ་ཤེས་དེ་ཡི་ཆ་མེད་ན། །འབྱུང་བཞིའི་གཟུགས་དང་ཁྱད་ཅི་ཡོད། །ཤེས་བྱ་ཇི་སྙེད་མཁྱེན་པ་ཡི། །ཐུགས་རྗེ་ཡི་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས། །གདུལ་བྱ་རྣམས་ཀྱི་བསམ་པ་མཁྱེན། །འདི་མེད་ནམ་མཁའ་ཉིད་དང་མཚུངས། །དེ་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཡི། །ཡེ་ཤེས་ཐུགས་རྗེའི་ཆ་ལ་སྣང་། །འདི་ཀུན་དྲན་པས་བཟུང་བ་མིན། །རང་བཞིན་ཉིད་དུ་གནས་པ་ལས། །གཟུང་འཛིན་རགས་པར་མི་གནས་སོ། །གཏིང་གསལ་ཕྲ་བའི་ཆར་སྣང་བ། ། འདི་ནི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ལམ། །གོང་དུ་ས་བོན་བཞིན་དུ་འཕེལ། །ཞེས་སོ། །ཡེ་ཤེས་འདི་གཉིས་ཀ་དག་ཡེ་གཞི་ལ་འཆར་གཞིའི་ཆ་ཙམ་དུ་ཡོད་ལ་རགས་པར་མེད་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དུས་ན་ཡེ་ཤེས་དེ་གཉིས་འབྱུང་བའི་འཐད་པའོ། །སྡུད་པ་ལས་ཀྱང་། ཡེ་ཤེས་མེད་ན་ཡོན་ཏན་འཕེལ་མེད་བྱང་ཆུབ་མེད། །རྒྱ་མཚོ་འདྲ་བའི་སངས་རྒྱས་ཆོས་ཀྱང་མེད་པར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །འོ་ན་རིག་པ་འོད་ཀྱི་ཁང་པ་ཅན་འོད་མཐའ་མེད་པའི་ཡུལ་ཅན་བཤད་པ་འདི་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞེ་ན། བཤད་པ། ཡེ་གཞི་ན་དབྱིངས་ཀྱི་ཀ་དག་དང་གྲོལ་ས་མཐར་ཐུག་གི་ཀ་དག་གི་རང་དུས་ན་གཏིང་གསལ་འཆར་གཞིའི་ཆ་ཙམ་ལས་དངོས་སུ་སྐུ་དང་འོད་དང་གསལ་རིག་ཡུལ་ལ་འཇུག་པའི་ཆར་མེད་དེ། ཤིན་ཏུ་མི་གཡོ་བ་ཆོས་སྐུའི་གནས་སྐབས་གང་དུའང་དམིགས་པ་དང་མཚན་མར་མེད་པའི་ཕྱིར། ཤེལ་གོང་དྭངས་པ་ཉི་མ་ལ་ཡོད་དུས་དང་རྐྱེན་དང་བྲལ་ཏེ་གྲིབ་མ་ལ་ཡོད་དུས་གཉིས་སུ་གཏིང་གསལ་ཙམ་ལས་འོད་ལྔ་ཕྱིར་མི་སྣང་བ་བཞིན་ནོ། །རིག་པ་གཞི་ལས་འཕགས་ཏེ་གཞི་སྣང་དུ་ཤར་བའི་དུས་དང་། ད་ལྟ་ལུས་ལ་གནས་དུས་དང་། ཆོས་ཉིད་བར་དོའི་དུས་ན་འོད་ཀྱི་ཁང་པ་ན་གནས་ཏེ། རང་རིག་གཞི་ནས་ནི་འཕགས། མཐར་ཐུག་གི་ས་ནི་མ་ཟིན་པའི་བར་དེར་གཞི་སྣང་ལ་གནས་པས། མར་མེ་རང་འོད་ཀྱི་དབུས་ན་འདུག་པའམ། ཤེལ་ཉི་ཟེར་དང་འཕྲད་པའི་སྣང་བ་ བཞིན་ནོ། །མདོར
Chinese
此乃。法身转为色身。如是说。对慈悲无碍、周遍、无所戏论的解说产生误解，有些人认为智慧会断绝。如果没了智慧的计划，就没有佛陀的知晓，就会变成虚空般的断灭，或者如同顽石一般。如《虚空六法》所说：所知与智慧若无二，与顽石等有何异？或者变成断灭空，这只会是转变而已。如实知晓所知境，以慈悲部分的智慧，知晓自性实相。若无彼智慧之分，与四大之色有何异？如量知晓所知境，以慈悲之智慧，知晓所化众生的想法。若无此，则与虚空相同。因此，一切遍知者的智慧显现于慈悲分中。此等并非由忆念所持，而是安住于自性中，不粗显地安住于能取所取。清澈深邃显现于微细分中， 此乃众生之路，如种子般向上增长。如是说。此二智慧，俱生本始于本基中仅有计划之分，而无粗显，故于成佛之时，此二智慧得以生起。于《摄颂》中亦云：若无智慧则无功德增长，亦无菩提。如海之佛法亦将不存。如是说。那么，觉性具有光明之屋，是具有无边光明之境，此说又当如何解释呢？解释说：于本基中，于法界本净以及解脱究竟之本净的自有时，仅有清澈深邃的计划之分，而无实际的色身、光明以及明觉进入境的成分。因为在极不动摇的法身状态中，于任何时候都没有对境和相状。如同清澈的水晶球在阳光下，以及脱离因缘而在阴影中时，只有清澈深邃，而五光不会显现一样。觉性从本基中升起，于本基显现时，以及现在安住于身体时，以及法性中阴时，安住于光明之屋中。自明从本基中升起，在尚未获得究竟地之前，安住于本基显现中。如同蜡烛安住于自身光明中，或者水晶与阳光相遇的显现， 一般。
English
Here. The Dharmakaya transforms into a Rupakaya. Thus it is said. Some, misunderstanding the explanation of compassion as being unimpeded, all-pervasive, and free from elaboration, believe that wisdom ceases. If there is no plan for wisdom, there is no knowledge of the Buddha, and it becomes like a void of annihilation, or like a stone. As it says in the Klong Drugpa: If knowledge and wisdom are not two, what is the difference between them and stones? Or it becomes an empty annihilation, this is only a transformation. Knowing the knowable as it is, with the wisdom of the part of compassion, knows the reality of its own nature. If there is no part of that wisdom, what is the difference between it and the form of the four elements? Knowing the knowable as it is, with the wisdom of compassion, knows the thoughts of those to be tamed. Without this, it is the same as the sky. Therefore, the wisdom of the all-knowing appears in the part of compassion. These are not held by memory, but abide in their own nature, and do not coarsely abide in the grasper and the grasped. Clear and profound appearance in the subtle part, This is the path of sentient beings, growing upwards like a seed. Thus it is said. These two wisdoms, both pure, exist in the base as only a plan, and are not coarse, so at the time of enlightenment, these two wisdoms arise. It is also said in the Compendium: If there is no wisdom, there is no increase of qualities, and there is no Bodhi. The Dharma of the Buddha, like the ocean, will also not exist. Thus it is said. Then, how is it explained that awareness has a house of light, a realm of boundless light? It is explained that in the base, in the self-occurring purity of the Dharmadhatu and the ultimate purity of liberation, there is only a plan of clear and profound, but there is no actual element of the Rupakaya, light, and clear awareness entering the realm. Because in the state of the immutable Dharmakaya, there is no object or sign at any time. Just as a clear crystal ball in the sun, and when separated from conditions in the shade, there is only clear and profound, but the five lights do not appear. Awareness rises from the base, and when the base appears, and when it now abides in the body, and in the Bardo of Dharmata, it abides in the house of light. Self-awareness rises from the base, and until the ultimate ground is attained, it abides in the base appearance. Just as a candle abides in its own light, or the appearance of crystal meeting sunlight, In short.