Tibetan
དོག་རིས་བཅས་སུ་སོ་སོར་གྲུབ་པ་ནི་མེད་དོ། །ཐུགས་རྗེ་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་སུ་བཞུགས་པས་མཁྱེན་པའི་ཆ་མ་འགགས་པར་སོ་སོར་གསལ་ཀྱང་བྱ་བ་དང་བྱེད་པའི་རྣམ་པ་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་དུ་སྣང་བ་ནི་མེད་དེ། ཐལ་ འགྱུར་ལས། ཐོག་མའི་ངོ་བོ་རང་བཞིན་དང་། །ཐུགས་རྗེ་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་གནས། །དེ་ཡང་ངོ་བོ་སྐུར་གནས་པས། །ཆོས་དང་ལོངས་སྤྱོད་སྤྲུལ་པའི་ཆར། །མ་ཕྱེ་འབྱེད་པ་མེད་པའི་ཚུལ། །བབས་ལས་གྲུབ་པ་ཉིད་ལ་ཡང་། །སྐུ་མདོག་ལ་སོགས་བློ་ཡུལ་མེད། །རང་བཞིན་ཆར་བྱེད་འོད་ཀྱི་ཚུལ། །དཀར་དམར་སེར་དང་ལྗང་མཐིང་ནི། །མཚན་མ་རིས་ཅན་མ་ཡིན་པར། །རིས་མེད་ཤེས་པའི་བབས་ལས་གྲུབ། །ཐུགས་རྗེ་འཆར་གཞི་སྣ་ཚོགས་ལས། །འདི་འདྲ་གཅིག་ཏུ་ངེས་མེད་པས། །སྣ་ཚོགས་སྣང་ཕྱིར་གཞི་ཞེས་བྱ། །ཞེས་པ་དང་། ཀློང་དྲུག་པ་ལས། དེ་ལྟར་ཆོས་ཉིད་ཀ་དག་ལ། །ཡེ་ཤེས་མེད་ཅིང་སྐུ་ཡང་མེད། །འོད་མེད་ཁ་དོག་རྣམས་དང་བྲལ། །གང་གི་ངོ་བོར་གྲུབ་མེད་པས། །མ་རིག་པ་དང་ཉོན་མོངས་ཀྱང་། །སྨོས་ཅི་དགོས་ཏེ་ཡོད་མ་ཡིན། །རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་སྣང་བ་ལ། །མཚན་མར་འཛིན་པ་ཡེ་མེད་དེ། །ཁ་དོག་མ་ཡིན་རང་གསལ་བས། །ཤེས་ཤིང་རིག་པའི་ཆ་རྣམས་བཅོམ། །འཛིན་པའི་གཟུང་ཡུལ་གང་མེད་ཕྱིར། །རྣམ་པར་རྟོག་པའི་འཛིན་ཆ་མེད། །འོད་ལས་འདས་པའི་ཡེ་གདངས་སུ། །ཡེ་ཉིད་ནས་ནི་ཁྱབ་པར་གནས། །སྐུ་ལས་འདས་པའི་རང་གདངས་སུ། །རྣམ་དག་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོར་གནས། །འོན་ཏེ་རང་བཞིན་སྣང་བ་ལ། །མཚན་མ་དམིགས་པར་ཡེ་མེད་དོ། །དོན་གྱི་ཆ་ལ་འདི་ལྟར་གནས། །རང་གདངས་བསྐྱེད་པ་དཀར་པོའི་ཆ། །གཏིང་གསལ་ཆེན་པོ་ཉིད་ དུ་གནས། །གཏིང་གསལ་ངོ་བོ་བཀྲག་བསྐྱེད་པ། །སྣང་བ་རང་ཟད་སེར་པོའི་ཆ། །མི་མངོན་གཏིང་ནས་རང་ངོ་གསལ། །རང་ངོ་ཆགས་མེད་གདངས་བསྐྱེད་པ། །གང་གིས་བཅིངས་པ་དང་བྲལ་བའི། །ཆགས་པ་རང་ཟད་དམར་པོའི་ཆ། །གཏིང་གདངས་མ་འདྲེས་ཆེན་པོར་གནས། །མ་འདྲེས་སོ་སོའི་ཆ་འཛིན་པ། །བྱ་རྩོལ་བསྐྱོད་པ་དང་བྲལ་བའི། །མཛད་པ་མེད་པའི་ལྗང་གུར་ནི། །ཐོག་མ་རྣམས་ཀྱི་ཟེར་དུ་ཡང་། །མི་མངོན་གཏིང་ནས་གསལ་བའི་ཆ། །གཏིང་གསལ་ཁྱབ་པའི་འབྲེལ་བྱེད་པ། །འགྱུར་མེད་རྫོགས་པའི་མཐིང་གར་ནི། །ཡེ་རྫོགས་བྱས་པ་མེད་པར་གནས། །དེ་ལྟར་དེ་ཡི་རང་བཞིན་ལ། །སྐུ་ནི་སྣང་བའི་མཚན་ཉིད་བྲལ། །ཡེ་ནས་རང་དག་ཆེན་པོ་ལ། །རྫོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་རྩེ་མོར་གནས། །འདི་ལ་དབང་པོར་སྣང་བ་མེད། །གདོས་བཅས་མཚན་མ་རང་དག་ཕྱིར། །གཏིང་གསལ་ཆེན་པོའི
Chinese
因此，在具有界限和区别的事物中，各自成立是不存在的。由于安住于大悲智慧的智慧中，虽然了知的方面没有停止而各自显现，但作为能作和所作的形态，以及作为境和有境的显现是不存在的。如《超越转变》中所说：初始的体性是自性，大悲安住于三种形态中。其中，体性安住于身，如法、受用、化身的雨水般，没有分开和区分的方式，即使在自然成就的降临中，身色等也不在思维的范畴内。自性如降雨般是光的形式，白色、红色、黄色、绿色和蓝色，不是具有特征和界限的，而是从无界限的智慧降临中成就的。大悲的显现基础是多种多样的，因此不可能确定为某一种，因为显现多种多样，所以称为基础。如是说。又如《六界》中所说：如是，在法性本净中，既没有智慧也没有身，远离光明和各种颜色，由于在任何体性中都不成立，所以无明和烦恼，更不用说，是不存在的。在自性本身的显现中，根本没有执着于相状，因为不是颜色而是自明，所以摧毁了知和觉的各个方面。由于没有任何可执着的对境，所以没有分别念的执着部分。在超越光明的原始虚空中，从原始就遍布存在。在超越身的自性虚空中，安住于完全清净的大手印中。然而，在自性的显现中，根本没有执着于任何相状。意义的方面是这样存在的：产生自性光芒的白色部分，安住于广阔的深邃明澈之中。深邃明澈的体性产生光彩，显现自灭的黄色部分，从不可见的深处显现自性，自性无执着地产生光芒，与任何束缚分离的，执着自灭的红色部分，安住于不混杂的深邃光芒中。不混杂地执着于各自的部分，远离行为和努力的运动，在无造作的绿色中，即使在最初的光芒中，也有从不可见的深处显现的部分，深邃明澈地连接遍布，在不变圆满的蓝色中，原始圆满无为地存在。如是，在那样的自性中，身远离显现的相状。在原始清净的伟大中，安住于一切圆满的顶端。在此没有显现为根，因为具有形体的相状是自净的，在深邃明澈的
English
Therefore, in things that have boundaries and distinctions, there is no separate establishment. Because it abides in the wisdom of compassion and awareness, although the aspect of knowing is not obstructed and appears separately, the appearance as the mode of action and agent, and as object and subject, does not exist. As it says in the *Transcending Transformation*: The initial essence is self-nature, Compassion abides in three forms. Moreover, because the essence abides as the body, like the rain of Dharma, enjoyment, and emanation, there is no way to separate and distinguish them. Even in the naturally accomplished descent, body color and so on are not within the scope of thought. Self-nature, like rain, is the form of light, white, red, yellow, green, and blue, not having characteristics and boundaries, but accomplished from the descent of unbounded wisdom. The basis of the manifestation of compassion is diverse, so it is impossible to determine it as one thing, because the manifestations are diverse, it is called the basis. Thus it is said. Also, as it says in the *Six Spaces*: Thus, in the Dharma-nature, primordial purity, there is neither wisdom nor body, separated from light and various colors. Since it is not established in any essence, ignorance and affliction, needless to say, do not exist. In the manifestation of self-nature itself, there is no clinging to characteristics at all, because it is not color but self-luminous, so it destroys all aspects of knowing and awareness. Since there is no object to be grasped, there is no grasping part of conceptual thought. In the primordial space beyond light, it has been pervasive from the beginning. In the self-nature space beyond the body, it abides in the completely pure Great Seal. However, in the manifestation of self-nature, there is no clinging to any characteristics at all. The aspect of meaning exists in this way: The white part that generates self-luminosity abides in the vast, profound clarity. The essence of profound clarity generates radiance, the yellow part that self-exhausts the manifestation, from the invisible depths, self-nature is clear, self-nature unattached generates luminosity, the red part that is separated from any bondage, self-exhausting attachment, abides in the unmixed profound luminosity. Unmixedly clinging to each part, separated from the movement of action and effort, in the uncreated green, even in the rays of the first ones, there is a part that is clear from the invisible depths, profoundly clear connecting pervasiveness, in the unchanging, complete blue, primordial completeness exists without being made. Thus, in that self-nature, the body is separated from the characteristics of manifestation. In the primordial purity, it abides at the peak of all completeness. Here, there is no appearance as a sense faculty, because the characteristics with form are self-pure, in the profound clarity of the
Tibetan
་གཞི་མར་གནས། །ཁྱབ་དང་ཁྱབ་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་། །ཕྱང་དང་ཆད་པ་མེད་སྣང་བར། །གསལ་བྱེད་སྣང་བའི་ཆ་མ་འགགས། །སྙིང་པོ་ཐམས་ཅད་བཅུད་འདུས་པས། །དྲི་མ་མེད་ཅིང་རང་སར་དག །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་གསང་ཆེན་དུ། །རང་བཞིན་གྱི་ནི་ཆ་ལ་བཞུགས། །ཐུགས་རྗེའི་སྣང་ཆ་སྣ་ཚོགས་ལས། །སྟོང་ཆ་འགག་པ་མེད་པ་ཉིད། །ཤེས་བྱ་ཡེ་ཤེས་རྣམ་གཉིས་སུ། །སྣང་བའི་ཆ་ལས་སྣང་བར་བས། །མེད་པའི་སྣང་བ་རང་དག་ལས། །རང་བཞིན་ ཤུགས་ཀྱི་ཐུགས་རྗེ་ནི། །མཛད་པའི་རྩོལ་བ་ཡེ་མེད་པས། །མ་བྱས་སྣང་བའི་ཚུལ་དག་ཏུ། །ཡེ་ནས་འབྱེད་པ་མེད་པར་སྣང་། །ཉི་མ་ལས་ནི་འོད་བཞིན་དུ། །རང་གིས་བྱས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །རང་གི་རང་བཞིན་དེ་ལྟར་སྣང་། །ཞེས་པ་དང་། རང་ཤར་ལས། གཞི་ཀ་དག་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་སྟེ་ངོ་བོ་རང་བཞིན་ཐུགས་རྗེ་གསུམ་དུ་གནས་སོ། །ངོ་བོ་དེ་མི་འགྱུར་བའི་ཡེ་ཤེས་མ་འགགས་པར་གསལ་བ་གཞོན་ནུ་བུམ་པ་སྐུའི་གནས་ལུགས་ཞེས་བྱའོ། །རང་བཞིན་འོད་ལྔའི་སྣང་བ་མ་འགགས་པའོ། །ཐུགས་རྗེའི་སྣང་བ་ནི་དཔེར་ན་སྤྲིན་མེད་པའི་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ནི་ཀ་དག་གི་གནས་ལུགས་ཞེས་བྱ་སྟེ་རྒྱ་གར་ཡང་མ་ཆད་ཕྱོགས་གང་དུའང་མ་ལྷུང་བའོ་ཞེས་པ་དང་། བཀྲ་ཤིས་མཛེས་ལྡན་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་ལས། རྟོགས་པའི་སངས་རྒྱས་མ་བྱུང་མ་རྟོགས་པའི་སེམས་ཅན་མ་བྱུང་བའི་སྔོན་རོལ་ན་རིག་པ་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་གཞི་ལས་མ་གཡོས་ཏེ་རྐྱེན་མེད་པའི་སྣང་བ་གསུམ་དང་ཐབས་ཅིག་ཏུ་བཞུགས་སོ། །དེ་ནས་རང་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཉིད་ཀྱིས་རང་གི་འདུག་ཚུལ་གྱི་གནས་ལུགས་འདི་གསུངས་སོ། །ཀྱེ་སྣང་བ་ཆེན་པོ་ཡངས་པའི་ཀློང་འདི་ནི་མ་གཡོས་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཆེན་པོ་ལས་མ་འཁྲུལ་པའི་སངས་རྒྱས་ཆེན་པོར་བཞུགས་སོ། །ངོ་བོའི་སྐུ་མ་འགགས་པར་གནས་ཏེ། ངོ་བོ་མི་འགྱུར། ཐབས་གསང་བ། མ་གཡོས། མི་གཡོ། མ་བསྐྱོད་པ། སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ དུས་གཅིག་ལ་རྫོགས་པ། ཡེ་ཤེས་ཐམས་ཅད་སྐད་ཅིག་ལ་རྫོགས་པ། སྐུ་ཐམས་ཅད་སྨིན་པར་གནས་པ། འོད་ཀྱི་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་མ་བསྒྲིབས་པར་གསལ་བ། གནས་ལུགས་ཀྱི་སྣང་བ་ལ་སྣང་ཐབས་ཀྱིས་མ་བསྒྲིབས་པའི་ངོ་བོ་རང་བཞིན་ཐུགས་རྗེ་གསུམ་རྒྱ་མ་ཆད་པར་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ། ངོ་བོའི་གནས་ལུགས་ཆེན་པོ་དེ་ཡང་སྐུ་ལྟར་སྣང་བ་ལ་ཁ་མིག་རྣ་བར་དོད་པ་ནི་ཅང་མི་བཞུགས། སྟོང་པ་ལྟར་སྣང་བ་ལ་བེམས་སྟོང་ལྟར་ཅང་མི་བཞུགས། འོད་ལྔ་ལྟར་སྣང་བ་ཆེན་པོ་ལ་ཁ་དོག་ཏུ་ཕྱེ་བ་ནི་ཅང་མི་བཞུགས། རྒྱ་མ་ཆད་པར་སྣང་བ་ལ་འ
Chinese
处于基础中。遍及和遍及性空虚。在无悬无断的显现中，显现的明分不灭。一切精华凝聚，无垢且安住自位。在诸佛的大秘密中，安住于自性之分。从慈悲的各种显现中，空性之分永不停止。所知与智慧二者，从显现之分中显现。从无有之显现自净中，自性 力量的慈悲，因无有作为的勤作，于未作显现之方式中，本初即无有分别而显现。如太阳之光芒般，非自己所作，乃是自之自性如是显现。如是说。于自生中说，基始清净大者，即是体性、自性、大悲三者而安住。体性即是不变的智慧，不间断地明亮，称为童瓶身之安住方式。自性五光之显现不间断。大悲之显现譬如无云之虚空。那是始清净之安住方式，如印度亦未断绝，亦未落于任何一方。吉祥美严大续中说，在证悟之佛未生，未证悟之有情未生之前，觉性自生之智慧，从基中未动摇，与无有因缘之三种显现同时安住。之后，自明觉性之智慧本身宣说了自己安住方式之实相。奇哉！广大之显现大虚空，从不动摇之法身大者中，安住于未错乱之大佛中。体性之身不灭而安住，体性不变。方便隐秘。不动。不移。不摇动。一切显现 同时圆满。一切智慧刹那圆满。一切身成熟而安住。一切光之显现无有遮蔽而明亮。于安住方式之显现上，未被显现方式所遮蔽之体性、自性、大悲三者无有间断而完全圆满。体性之大安住方式，如身般显现，而口、眼、耳等显现则皆不住留。如空性般显现，而如顽空般亦不住留。如五光般显现之大者，亦不分颜色而住留。于无有间断之显现上，
English
It abides in the basis. It is empty of pervasiveness and pervasiveness itself. In the unobstructed and unbroken appearance, the clarifying aspect of appearance does not cease. Since all essences are condensed, it is stainless and rests in its own place. In the great secret of the Buddhas, it dwells in the aspect of its own nature. From the various appearances of compassion, the aspect of emptiness never ceases. The two, knowable and wisdom, appear from the aspect of appearance. From the self-purified appearance of non-existence, the nature, compassion of power, because there is no effort of action, in the manner of unmade appearance, it appears without any separation from the beginning. Like light from the sun, it is not done by oneself, but one's own nature appears as such. That is what it says. In Rangshar, it is said that the great basis of primordial purity is called the essence, nature, and compassion, and abides in the three. The essence is the unchanging wisdom, which is clearly unceasing, and is called the state of the youthful vase body. The appearance of the five lights of nature is unceasing. The appearance of compassion is like the cloudless sky. That is called the state of primordial purity, which has not been cut off from India and has not fallen into any direction. In the Tantra of Great Auspicious Beauty, it is said that before the enlightened Buddha has arisen and the unenlightened sentient being has arisen, the self-born wisdom of awareness has not moved from the basis, and abides together with the three appearances without conditions. Then, the self-aware wisdom itself spoke of the reality of its own way of abiding. Alas! This vast expanse of great appearance, from the great Dharmakaya that does not move, abides in the great Buddha that is not mistaken. The essence body abides without ceasing, and the essence does not change. The means are secret. Unmoving. Unchanging. Unwavering. All appearances complete at the same time. All wisdoms complete in an instant. All bodies abide in maturity. All appearances of light are clear without obscuration. On the appearance of the state of abiding, the essence, nature, and compassion, which are not obscured by the means of appearance, are completely perfect without interruption. That great state of abiding of essence, like the appearance of the body, does not abide in the appearance of mouth, eyes, ears, etc. It appears like emptiness, but does not abide like inert emptiness. The great one that appears like the five lights does not abide in the division of colors. On the appearance of uninterruptedness,