Tibetan
འི་ཆོས་སུ་མ་གྲུབ། རང་བཞིན་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པས་མེད་པ་ཆད་པའི་མཐའ་ལས་འདས་ཏེ། འོད་གསལ་སྟོང་པའི་ཆོས་ཉིད་རྣམ་དག །རང་བཞིན་གདོད་མའི་སངས་རྒྱས། ཆོས་སྐུ་འགྱུར་མེད་ཀྱི་དགོངས་པ། འཁོར་འདས་གང་དུའང་མ་གྲུབ་ལ་ཡེ་སྟོང་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་ཡེ་ཐོག་ཉིད་ནས་ནམ་མཁའ་ལྟར་གནས་པ་ནི། མུ་ཏིག་ཕྲེང་བ་ལས། ངོ་བོ་ཉིད་ནི་ཀ་དག་པས། །རང་བཞིན་ཉིད་ལ་ལྷུན་གྲུབ་བོ། །ས་དང་ཕྱོགས་དང་རིས་ལས་འདས། །ཡོད་དང་མེད་དང་བལྟ་རུ་མེད། །སྒྲ་ཚད་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་མིན། །གཅིག་དང་ གཉིས་དང་བགྲང་ཡུལ་མེད། །སྟོང་པ་ཆེན་པོར་བབས་ཀྱིས་གྲུབ། །ཅེས་པ་དང་། ཀློང་དྲུག་པ་ལས། སྤྲོས་བྲལ་ཆོས་ཉིད་ཀ་དག་ནི། །རང་ངོ་རྣམ་དག་སྙིང་པོའི་གཞི། །དེ་ལ་ཚིག་དང་ཡི་གེ་བྲལ། །བརྗོད་པས་གཏན་ལ་དབབ་ཏུ་མེད། །སྒྲོ་འདོགས་ཐ་སྙད་ཀུན་བྲལ་ཏེ། །གཟུང་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་རྟོག་མེད། །སངས་རྒྱས་མེད་ཅིང་སེམས་ཅན་མེད། །ཆོས་མེད་ཆོས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་མེད། །གང་མེད་ཅི་མེད་ཅི་ཡང་མེད། །དེ་ལྟར་མེད་པའི་སྙིང་པོ་ལ། །རེ་ཞིག་ཚིག་གིས་གཏན་ཕབ་ན། །ངོ་བོ་ཉིད་ལ་ཀ་དག་ལ། །རང་བཞིན་དུ་ནི་ལྷུན་གྲུབ་བོ། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་རྩོད་པ་དང་། ལན་གཉིས་ལས་རྩོད་པ་ནི། ངོ་བོ་ཀ་དག་ཡིན་ན་དྲི་མ་ཡེ་ཟད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་འཁོར་བར་འཁྲུལ་པ་མི་རིགས་ལ། རང་བཞིན་ལྷུན་གྲུབ་ཡིན་ན་འབྲས་བུ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་ཟིན་པས་ཡེ་ནས་འབད་མེད་དུ་སེམས་ཅན་རྣམས་གྲོལ་བར་རིགས་སོ་ཞེ་ན། ལན་ནི། ཡེ་ནས་གྲོལ་ཟིན་པས་དྲི་མ་བསྐྱར་ནས་མཚན་ཉིད་པ་སྦྱང་དུ་མེད་ཅིང་འཁྲུལ་པ་དང་གྲོལ་བ་རང་མཚན་པ་མེད་དེ་རྨི་ལམ་གྱི་གྲོལ་འཁྲུལ་ལྟར་རིག་པའི་རོལ་པ་ཙམ་དུ་སྣང་དུས་ཉིད་ནས་གྲུབ་མ་མྱོང་བས་ཀ་དག་ཡིན་པ་ལ་སྐྱོན་མེད། ལྷུན་གྲུབ་ཡིན་པས་ཡེ་ནས་དབྱིངས་ཀྱི་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་རང་བཞིན་རྣམ་དག་ཏུ་རྫོགས་ཀྱང་གཉིད་སད་པ་ལྟར་གློ་བུར་དྲི་བྲལ་གྱི་ཆ་ལས་ཡེ་ཐོག་དེར་མངོན་དུ་གྱུར་ཚར་ཡོད་པས་ སྐྱོན་མེད་དོ་ཞེས་བསྟན་པ་ནི། དེ་ཉིད་ལས། ངོ་བོ་ཉིད་ལ་ཀ་དག་པས། །སེམས་ཅན་འཁོར་བ་འདི་མི་རིགས། །མ་རིག་དྲི་མ་ཡེ་ཟད་ཕྱིར། །སྟོན་པས་གསུངས་པ་སེམས་དཔའ་ཆེ། །རང་བཞིན་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། །དེ་ཡང་མ་འགགས་རོལ་པར་སྣང་། །སེམས་དཔའ་ཉིད་ཀྱིས་ཡང་གསོལ་བ། །རང་བཞིན་ཉིད་ལ་ལྷུན་གྲུབ་ན། །སེམས་ཅན་འདི་དག་རང་གྲོལ་རིགས། །ཡེ་ནས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། །གསུངས་པ་སེམས་ཅན་འདི་དག་ནི
Chinese
之法未成。自性任运成就，故已超离无有断灭之边。光明空性之法性清净。自性原始之佛。法身不变之意。于轮涅任何处皆未成，而本空自生之大智慧，从原始即如虚空般安住。如《摩尼宝鬘》中所说：本体自性本净故，自性任运而成就。已超离地与方与类，有与无与观皆无有。声量等之行境非，一与二与数皆无有。于大空性降临而成就。如是说。又如《虚空藏六法》中所说：离戏论法性本净者，自面清净心性之基。于彼离言词与文字，以语词决定不可得。增益分别一切皆离，能取所取之分别念亦无。无有佛陀亦无有众生，无法亦无有法之概念。何无何无，任何皆无有。如是无有之精要上，暂且以语词而决定，本体自性本净上，自性之中任运成就。如是说。第二为辩论与答辩二者，辩论者：若本体本净，则垢染已尽故，众生于轮回中迷乱不应理。若自性任运成就，则果任运成就已竟，故从本来不需勤作，众生皆应解脱也。答辩者：从本来已解脱故，垢染不能再以体性而净治，且迷乱与解脱自体性亦无有，如梦中之解脱迷乱般，仅为明觉之游舞，于显现之时即未曾成立，故本净无有错谬。任运成就故，从本来法界之身与智慧自性清净中圆满，然如睡醒般，从忽然而离垢染之分中，于原始之处显现已竟，故无有错谬如是宣说。彼经中云：本体自性本净故，众生轮回不应理。无明垢染已尽故，导师所说大心者。自性任运成就故，彼亦无碍而显现。心性自亦复启请，自性之中任运成，此等众生自解脱。从本来任运成就故。宣说此等众生者。
English
It is not established as a dharma. Since it is spontaneously accomplished by its own nature, it transcends the extremes of annihilation and non-existence. The dharma nature of clear light emptiness is completely pure. The original Buddha of self-nature. The unchanging intention of the Dharmakaya. It is not established in either samsara or nirvana, and the great primordial wisdom of self-arising emptiness abides like the sky from the very beginning. As it is said in the Garland of Pearls: "The essence is pure from the beginning, the self-nature is spontaneously accomplished. It transcends the earth, directions, and categories. There is no being, non-being, or seeing. It is not the object of sound and measure. There is no one, two, or counting. It is accomplished by falling into great emptiness." And as it is said in the Six Spaces: "The dharma nature free from elaboration is pure from the beginning. The basis of the essence of self-face is completely pure. It is free from words and letters. It cannot be determined by expression. It is free from all imputation and terminology. There is no grasping or apprehending. There is no Buddha and no sentient beings. There is no dharma and no concept of dharma. There is nothing that is not, nothing at all. On the essence of such non-existence, if we temporarily determine it with words, on the essence of self-nature, it is spontaneously accomplished in its own nature." The second is debate and response. The debate is: If the essence is pure from the beginning, then since defilements are exhausted, it is unreasonable for sentient beings to be deluded in samsara. If the self-nature is spontaneously accomplished, then since the fruit is already spontaneously accomplished, sentient beings should be liberated effortlessly from the beginning. The response is: Since they are liberated from the beginning, defilements cannot be purified again by their nature, and there is no self-nature of delusion and liberation. Like delusion and liberation in a dream, it is merely a play of awareness. It has never been established at the time of appearance, so there is no fault in being pure from the beginning. Since it is spontaneously accomplished, it is complete from the beginning in the pure nature of the Dharmadhatu body and wisdom, but like waking up from sleep, it has already manifested in the original place from the part that is suddenly free from defilements, so there is no fault, as it is taught. It is said in that very text: "Since the essence is pure from the beginning, it is unreasonable for sentient beings to be in samsara. Since the defilements of ignorance are exhausted, the great Bodhisattva spoke. Since the self-nature is spontaneously accomplished, it also appears unhindered. The mind itself also asks again, the self-nature is spontaneously accomplished in its own nature, these sentient beings are self-liberated. Since it is spontaneously accomplished from the beginning. It is said that these sentient beings are."