Tibetan
བུ་ནི་འབད་པ་མེད་པར་ཉམས་སུ་ལོན་པའི་གདེང་རྙེད་ནས་སྣང་བ་དང་སྐུ་གསུམ་དབྱེར་མེད་དུ་འཚང་རྒྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སོ། །འདི་དག་ནི་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་འདིའི་རིག་པ་མངོན་སུམ་རྗེན་པའི་སྒོ་མཐོང་ནས་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་ངོ་བོ་ལ་སྦྱར་ནས་བཤད་དེ། གཞན་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་གནད་རླབས་པོ་ཆེ་ལ་ལ་བཟླ་བ་ཡིན་ནོ། །དོན་གཉིས་པ་བྱ་བྲལ་ཟང་ཐལ་རྗེན་པར་འགག་བསྡམ་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཆོས་སྐུ་ངོས་གཟུང་བ་དང་། ངང་དེར་འགག་བསྡམ་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཚོགས་དྲུག་གི་ཡུལ་ལ་ཕར་འཆར་རམ་རང་གནས་ཀྱི་ཤེས་པ་ནང་དུ་གནས་པའམ་གང་ཡིན་ཀྱང་རིག་པའི་ཆ་ལ་རང་གསལ་རྗེན་པ་གསལ་རིག་ཏུ་ལྷག་གེ་བ། ངན་རྟོག་ཏུ་ཤར་ཡང་རང་སངས་སུ་རྗེན་ནེ། བཟང་རྟོག་ཏུ་ཤར་ཡང་མཐའ་གྲོལ་དུ་སངས་སེ། རང་ས་ན་གནས་ཀྱང་བར་མེད་དུ་ཧ་རེ་བ་ཡུལ་གྱིས་མ་བསྒྱུར། འཛིན་པས་མ་བསླད། སྤང་གཉེན་མ་ཞུགས་པར་ས་ལེ་སང་ངེ་བའི་རིག་ཆ་དེ་ཟང་ཐལ་རྗེན་པའི་ཆོས་སྐུར་ངོས་བཟུང་སྟེ། ཤེས་རིག་མ་ཡིན་ན་ཕར་ཞོག །ཡིན་ན་ངོ་བོ་དེ་ཆོས་སྐུར་མ་ཡིན་པ་མི་སྲིད་པས་ངོ་ཤེས་པར་བྱ་བ་ནི། ཁྱུང་ཆེན་ལས། མ་བསྒོམས་བཞག་པ་དེ་ཉིད་རང་རིག་པ། །སྒྲ་དང་བློ་བྲལ་ཀུན་གྱི་ཕ་རོལ་ཞིང་། །དམིགས་བཅས་རང་སོ་ཉིད་དེ་བཅོས་ཅི་དགོས། །གནས་པས་འགག་ལ་འགྱུས་པས་རང་སར་དག །མེད་མཐོང་མ་སྤངས་དེ་ལ་སངས་པ་མེད། །ས་མེད་འདི་ཉིད་གནས་དེ་གང་གི་ཡུལ། །འཇུག་སྟེ་གང་གི་ཕ་རོལ་སོང་མེད་པའོ། །རང་བཞིན་ཡོད་མེད་བརྟག་དཀའི་སེམས་ལ་རེག་ནུས་ཤིང་། །མ་བསམས་འཁྲུལ་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཉིད། །བྱ་བྲལ་གླེན་པའི་ཤུགས་འཆང་བློ་བདེ་བ། །སྤྲོས་མེད་ནམ་མཁའི་ཡིད་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་བྱོས། །ཞེས་སོ། །འདི་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ལ་ཡེ་སངས་རྗེན་པར་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཡིན་ལུགས་ཀྱི་ཆོས་སྐུར་རང་མལ་དུ་རང་ངོ་ཤེས་པས་དབྱིངས་རིག་མ་བུ་འདྲེས་པར་བརྗོད་ཀྱང་དོན་ལ་རང་གནས་ཆོས་ཟད་ཀྱི་དགོངས་པ་ངོས་ཟིན་པས་འཁོར་བ་ཆོས་སྐུར་སངས་པ་ཞེས་བྱའོ། །འདིའི་ངོ་བོ་ལ་སྒྲོ་སྐུར་གྱི་དྲི་མ་བསལ་བ་ནི། མུ་ཏིག་ཕྲེང་བ་ལས། རང་བཞིན་དག་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ། །དྲི་མ་མེད་པས་ཕྲ་རགས་ལོག །གཟུགས་འཛིན་མེད་པས་འཁྲུལ་པ་ལོག །འགྱུ་བ་མེད་པས་ལས་རླུང་ལོག །ཟང་ཐལ་ཡིན་པས་དངོས་པོ་ལོག །རང་གྲོལ་ཡིན་པས་སྣང་བ་ལོག །གསལ་བ་ཡིན་ཕྱིར་སྟོང་པ་ལོག །ཡེ་ནས་རྫོགས་པས་བསྐྱེད་རིམ་ལོག །རྩོལ་བ་མེད་པས་སྤྱོད་པ་ལོག །མ་བཙལ་བཞག་པས་སྒོམ་པ་ལོག །མངོན་ དུ་སྣང་བ
Chinese
因此，弟子无需努力就能获得体验的把握，证悟显现与三身无别。这些是针对大圆满的觉性，从现量赤裸之门见到后，结合修持的体性而说的。这是为了重复那些超越其他法门，极其殊胜的要点。第二，关于任运、赤裸、通透的止观，分为两点：认识法身和在那个状态中止观。第一点是：无论六识的对境向外显现，还是自住的觉性安住于内，觉性的部分都是自明赤裸、明觉朗然。即使生起恶念，也是自解脱的赤裸。即使生起善念，也是解脱于边际的清明。即使安住于自地，也是无间断的坦然，不被对境所转，不被执着所染，不涉取舍，而是坦然澄明的觉性部分，将其认定为通透赤裸的法身。如果不是觉性，那就不用说了。如果是觉性，那么它的体性不可能不是法身，所以要认识它。 《大鹏经》中说：不修不整，即是自明觉。远离声音和分别，是超越一切的净土。安住于有相的自性，还需要什么改造？安住则止，动则自解。不见无，不舍有，其中没有证悟。无处可住，此地是何处？进入，无处可超越。自性有无难以测度的心，能够触及。不思议，无错乱的智慧。任运，怀着愚者的力量，心怀坦荡。无戏论，空行之士们行持吧！这样说。此自性的体性，称为本初解脱的自生智慧。因为在实相的法身中，于自地认识自性，所以说界智母子相合，但实际上是证悟了自住法尽的密意，所以说轮回于法身中成佛。为了遣除对此体性的增益和诽谤，在《摩尼宝鬘》中说：自性清净的诸法，没有垢染，所以微细和粗大都错谬。没有执着形象，所以错乱都错谬。没有动摇，所以业风都错谬。因为是通透的，所以实有都错谬。因为是自解脱的，所以显现都错谬。因为是明亮的，所以空性都错谬。因为本来圆满，所以生起次第都错谬。因为没有造作，所以行持都错谬。因为不寻而安住，所以禅修都错谬。显现
English
Therefore, the disciple, without effort, gains confidence in experience and becomes enlightened, with appearance and the three kayas inseparable. These are spoken in relation to the nature of practice after seeing the gate of directly naked awareness of this Great Perfection. This is to repeat those extremely special key points that surpass other methods. Second, regarding the cessation and binding of effortless, thorough, naked contemplation, there are two points: recognizing the Dharmakaya and cessation and binding in that state. The first point is: whether the objects of the six consciousnesses appear outward or the self-abiding awareness dwells inward, the aspect of awareness is self-luminous, naked, clear, and vivid. Even if bad thoughts arise, they are self-liberated and naked. Even if good thoughts arise, they are clear and liberated from extremes. Even when abiding in its own ground, it is uninterruptedly open, not transformed by objects, not obscured by grasping, not involved in rejection or acceptance, but that clear and lucid aspect of awareness is recognized as the thorough, naked Dharmakaya. If it is not awareness, then there is no need to mention it. If it is awareness, then it is impossible for its nature not to be the Dharmakaya, so it should be recognized. In the "Great Garuda Sutra," it says: "Without meditation, without fabrication, that itself is self-awareness. Separated from sound and thought, it is the field beyond all. What need is there to alter that which is self-settled in its own state? Abiding is cessation, moving is self-liberation. Not seeing non-existence, not abandoning existence, there is no enlightenment in that. This very groundless state, where is its place? Entering, there is nowhere to go beyond. The mind whose nature, existence, and non-existence are difficult to ascertain, can be touched. Unthinkable, the very wisdom without confusion. Effortless, holding the strength of the foolish, be content. Without elaboration, practice it, you who are mindful of the sky!" So it is said. The nature of this itself is called the self-arisen wisdom of primordial liberation. Because in the Dharmakaya of reality, one recognizes one's own nature in its own place, it is said that the wisdom of the sphere and awareness are like mother and child merging, but in reality, it is realizing the meaning of the exhaustion of phenomena in its own state, so it is said that samsara is enlightened in the Dharmakaya. To dispel the defilements of exaggeration and denigration of this nature, in the "String of Pearls" it says: "For phenomena that are pure in their nature, without defilement, subtle and coarse are wrong. Without grasping at form, confusion is wrong. Without movement, karmic winds are wrong. Because it is thorough, substantiality is wrong. Because it is self-liberated, appearances are wrong. Because it is clear, emptiness is wrong. Because it is primordially complete, the generation stage is wrong. Because there is no effort, conduct is wrong. Because it is left unfound, meditation is wrong. Manifestly appearing
Tibetan
ས་ལྟ་བ་ལོག །སྒྲ་ཚིག་མེད་པས་ཐ་སྙད་ལོག །ཡོད་མ་མྱོང་བས་ཞེན་པ་ལོག །མེད་མ་མྱོང་བས་གཞན་ལྟོས་ལོག །གཟུང་དུ་མེད་པས་བློ་རྒྱ་ལོག །ཉག་གཅིག་ཡིན་པས་གྲངས་མཐའ་ལོག །ཡོངས་ལ་ཁྱབ་པས་གཞན་བྱུང་འགགས། །རང་ཤར་ཡིན་པས་མུན་པ་སངས། །སྙིང་པོ་ཡིན་པས་ཆོས་སྐུར་ཁྱབ། །གསལ་བར་སྣང་བས་ལོངས་སྐུར་རྒྱས། །མ་བུ་ཕྲད་པས་སྤྲུལ་སྐུར་བྱུང་། །རྟོགས་སུ་ཡོད་པས་ཐབས་སུ་བྱུང་། །བསམ་འདས་ཡིན་པས་དྲན་པ་སངས། །རྟག་ཆད་མེད་པས་གྲུབ་མཐའ་རྫོགས། །བཅུད་དུ་འདྲིལ་བས་རིག་པར་གསལ། །རང་གྲོལ་ཡིན་པས་ཅོག་གཞག་ཡིན། །དེ་ཉིད་ལོག་པའི་རིག་པ་ནི། །རང་ལས་འབྱུང་བས་གྲོལ་ཞེས་བྱ། །གནས་པ་ཡིན་པས་ཁྱབ་ཅེས་བྱ། །མཚན་མ་མེད་པས་སྟོང་ཞེས་བྱ། །ནུབ་པ་མེད་པས་ཤར་ཞེས་བྱ། །རྡོས་བཅས་མེད་པས་ཟང་ཐལ་པོ། །གྲོལ་བར་གནས་པས་ལོག་ཅེས་བྱ། །སྣ་ཚོགས་སྣང་བས་གདངས་ཞེས་བྱ། །གཉིས་སུ་མེད་པས་གཅིག་པུ་ཉིད། །ཐམས་ཅད་བསྐྱེད་པས་རྒྱུ་ཞེས་བྱ། །མ་ལུས་རྫོགས་པས་འབྲས་བུ་ཉིད། །དམིགས་པ་དག་པས་ལམ་ཞེས་བྱ། །འཁྲུལ་པ་ཟད་པས་ལུང་ཡང་ཡིན། །རང་ལ་གནས་པས་རྒྱུད་ཅེས་བྱ། །མཚོན་དུ་ཡོད་པས་མན་ངག་ཡིན། །གྲངས་ལས་འདས་པས་རྩིས་ཞེས་བྱ། །དེ་ལྟ་བུ་ཡི་སེམས་ཉིད་ནི། །དགོས་འདོད་སྐོང་བས་ ནོར་བུ་འདྲ། །དགོས་པ་ཚང་བས་བང་མཛོད་བཞིན། །གང་བསྟན་སྣང་བས་མེ་ལོང་འདྲ། །དྲི་མེད་གསལ་བས་ཤེལ་གོང་འདྲ། །སྣ་ཚོགས་ཟ་འོག་གུར་ཁྱིམ་འདྲ། །སྤྲོ་བསྡུ་མེད་པས་ཁྱུང་ཆེན་འདྲ། །ལྟ་བའི་རྩལ་རྫོགས་སེང་གེ་འདྲ། །གཏིང་རྫོགས་ཁྱབ་པས་རྒྱ་མཚོ་འདྲ། །ནང་བྱུང་གྲོལ་གཞི་ནམ་མཁའ་བཞིན། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ངང་དེར་འགག་བསྡམ་པ་ནི། རིག་པ་རྗེན་པ་དེ་འཆར་རམ་གནས་ཀྱང་ཅོག་གཞག་བཅོས་བསླད་མེད་པར་རང་སོར་གློད་ནས་དྭངས་ཕྱིན་པར་གསལ་ངར་དང་བཅས་པ་སྟེ་རྗེན་ཡེར་རེ་རེ་ངོས་བཟུང་དུས་རིག་པ་རྗེན་པ་དེ་དུས་གསུམ་འབྲེལ་ཐག་ཆད་པའི་སྟེང་དུ་ཕོག་པས་ཆོས་སྐུ་རང་མལ་ན་རང་བཞིན་བར་མེད་ཀྱི་བསམ་གཏན་ལ་བཞུགས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཁྱུང་ཆེན་ལས། སྣང་མེད་སྟོང་དང་བྲལ་བའི་ཡེ་ཤེས་དེ། །མ་བཟུང་མ་བཏང་མ་བསླད་རང་སོ་སྟེ། །གཅིག་གིས་གསུམ་ལ་སུ་ཡིས་ཕོག་པ་ཉིད། །རྫུན་མིན་བདེན་མིན་གནས་ཐབས་ལྷང་ངེ་བའོ། །ཞེས་སོ། །འདིའི་དུས་སུ་རྟོག་པར་སྣང་ཡང་རང་ངོ་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་སུ་རྗེན་ལ་བུད་ཟིན་ཏེ། གཟུང་འཛིན་དང་དུས་གསུམ་གྱི་འབྲེལ་ཐག་ཆད་པའི་རིག་པ་རང་ས་ན་གསལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །སེང་གེ་རྩལ་རྫོག
Chinese
地见为邪见。 无声无词故，名言为邪说。 未曾有故，执着为邪念。 未曾无故，依赖他者为邪见。 不可取故，心胸为邪念。 唯一故，数量边际为邪说。 周遍一切故，他生止息。 自生故，黑暗消散。 是精华故，遍布法身。 显明故，增长报身。 母子相遇故，化身显现。 可证悟故，成为方便。 超思故，念头消散。 无常断故，宗义圆满。 凝结为精髓故，明晰为觉性。 自解脱故，是本然安住。 彼性颠倒之觉性， 自生故，名为解脱。 安住故，名为遍布。 无相故，名为空性。 不灭故，名为显现。 无实体故，通彻明净。 安住于解脱故，名为颠倒。 显现种种故，名为光辉。 无二故，是唯一。 生一切故，名为因。 无余圆满故，是果。 所缘清净故，名为道。 错乱尽故，也是圣教。 安住于自性故，名为续。 可诠释故，是口诀。 超数量故，名为算。 如是之心性， 满足所欲故， 如宝珠。 圆满所需故，如宝库。 所显现皆明亮故，如明镜。 无垢清澈故，如水晶球。 种种绫罗帐篷般。 无伸缩故，如大鹏鸟。 见之功力圆满，如狮子。 深邃圆满遍布，如大海。 内生解脱之基，如虚空。 如是说。 第二，于彼状态中阻断收摄：觉性赤裸显现或安住时，皆是本然安住，不加改造，于自性中放松，清澈透彻且具明觉，即是赤裸裸、清晰可见。一旦以念头去执取，觉性赤裸便会落在断绝三时联系的状态上，因此说是法身安住于自性无间之禅定中。如《琼钦》所说： 无有显现离空性之智慧， 不取不舍不改造，任其自然。 一者如何触及三者之境地？ 非真非假，安住之法坦然自在。 如是说。 此时，虽有念头显现，然已赤裸显现于不执着自性之智慧中。因断绝了能取所取与三时之联系，觉性于自性中显现之故。狮子功力圆满。
English
The view of earth is wrong. Without sound or words, terminology is wrong. Never having existed, attachment is wrong. Never having not existed, dependence on others is wrong. Because it cannot be grasped, the scope of mind is wrong. Because it is unique, the limit of numbers is wrong. Because it pervades everything, the arising of others ceases. Because it is self-arisen, darkness is dispelled. Because it is the essence, it pervades the Dharmakaya. Because it appears clearly, it increases the Sambhogakaya. Because mother and child meet, the Nirmanakaya arises. Because it can be realized, it becomes a method. Because it transcends thought, memory is cleared. Because there is no permanence or annihilation, the philosophical tenets are perfected. Because it is condensed into essence, it is clear in awareness. Because it is self-liberated, it is naturally settled. The awareness that reverses that very nature: Because it arises from itself, it is called liberation. Because it abides, it is called pervasive. Because it is without characteristics, it is called emptiness. Because it does not disappear, it is called arising. Because it is without substance, it is thoroughly clear. Because it abides in liberation, it is called reversal. Because various things appear, it is called radiance. Because it is non-dual, it is the only one. Because it creates everything, it is called cause. Because it is completely perfect, it is the result. Because the object is pure, it is called the path. Because delusion is exhausted, it is also scripture. Because it abides in itself, it is called continuum. Because it can be symbolized, it is the oral instruction. Because it transcends numbers, it is called calculation. Such is the nature of mind, Because it fulfills needs and desires, It is like a jewel. Because it fulfills needs, it is like a treasury. Because whatever is shown appears, it is like a mirror. Because it is immaculate and clear, it is like a crystal ball. Like a tent of various silks. Because there is no expansion or contraction, it is like a great garuda. Like a lion with perfected viewing skills. Because it is deep, perfect, and pervasive, it is like an ocean. Like the sky, the basis of inner arising and liberation. Thus it is said. Second, obstructing and gathering in that state: Whether naked awareness arises or abides, it is naturally settled without fabrication or adulteration, relaxed in its own state, clear and pure with clarity and intensity, that is, naked and distinct. Once it is grasped with thought, naked awareness falls upon the state of severing the connection of the three times, therefore it is said that the Dharmakaya abides in the uninterrupted meditation of its own nature. As the 'Khyungchen' says: That wisdom devoid of appearance and emptiness, Not grasping, not abandoning, not adulterating, naturally as it is. How does one touch the realm of the three? Neither false nor true, the way of abiding is naturally free. Thus it is said. At this time, although thoughts appear, they have already nakedly emerged into the wisdom that does not grasp its own nature. Because the connection of the grasper, the grasped, and the three times is severed, awareness is clear in its own state. The lion's skill is perfected.