Tibetan
ས། །འཛིན་པའི་ཡུལ་ལྔ་རང་སར་གྲོལ། །ཉོན་མོངས་ལྔ་ཉིད་རང་ཡིན་པས། །ཁམས་གསུམ་ཉིད་ནི་གཞི་ལ་བསྐྱལ། །མ་རིག་པ་ཉིད་རང་བྱུང་བས། །འཁྲུལ་པའི་རྒྱུ་ཉིད་ཡེ་ནས་སངས། །ཀུན་གཞི་ཆོས་སྐུར་རང་ཤར་བས། །བརྒྱུད་པའི་སྐྱེ་བ་རྩད་ནས་བཅད། །ཡིད་བཞིན་དགོངས་པར་ཡེ་གནས་པས། །འགྱུ་བྱེད་རྣམས་ནི་རང་གཞག་ཡིན། །དབུགས་ནི་ཡེ་ནས་རྒྱུན་ཆད་པས། །སྐྱེ་ཤི་གདོད་ནས་ཡོད་ པ་མིན། །འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ཡེ་རྫོགས་པས། །ཞེན་པའི་མཐའ་ནི་ཆོས་ཉིད་ཀློང་། །ཡན་ལག་མ་བསྐྱོད་ཡེ་ཕྱིན་པས། །འགྲོ་བའི་ལམ་ཉིད་ཡེ་ནས་བགྲོད། །སྨྲས་པའི་ངག་ནི་བརྗོད་མེད་པས། །ཡེ་ནས་སྨྲ་བསམ་ཡུལ་ལས་འདས། །བསམ་པའི་འཕྲོ་འདུ་ཡེ་སྟོང་པས། །ཡེ་ནས་བསམ་གཏན་ཆེན་པོར་གནས། །བྱས་དང་བྱུང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། །ཐོག་མ་ཉིད་ནས་བྱ་བྱེད་བྲལ། །གཞི་ནས་གཞན་བྱུང་ཆོས་མེད་པས། །གདོད་ནས་རང་བྱུང་ཉག་གཅིག་གོ། །གཅིག་དང་གཉིས་ཀྱི་གྲངས་ཟད་པས། །ཐིག་ལེ་ཟླ་དང་བྲལ་བ་ཉིད། །མུན་པ་གདོད་ནས་རྣམ་དག་པས། །རིག་པ་ཡེ་ནས་འོད་གསལ་ཉིད། །འཁོར་བ་ཆོས་ཉིད་འགགས་ཟིན་པས། །ཡེ་ནས་ལྷུན་རྫོགས་སངས་རྒྱས་པ། །མཚན་མའི་དངོས་པོ་སྟོང་སངས་པས། །བདག་འཛིན་བློ་ནི་ཡེ་ནས་ཟད། །ཅེས་སོ། །ཇི་ལྟར་སྣང་བ་ཡེ་ནས་དག་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་རང་བཞིན་དུ་དག་ཟིན་ཏེ། རང་ཤར་ལས། དོན་ནི་སྐྱེ་མེད་རང་གསལ་ཉིད། །དེ་ལ་གཉེན་པོས་གཞིག་ཏུ་མེད། །དེ་ལ་ཕྱོགས་དང་རིས་སུ་མེད། །ང་དང་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་མེད། །བཟང་དང་ངན་པའི་རྣམ་རྟོག་མེད། །ཡིན་དང་མིན་པའི་མཐའ་ལས་འདས། །རྟོག་དང་མི་རྟོག་ཆོས་ལས་འདས། །རྟག་དང་ཆད་པར་གཉིས་དང་བྲལ། །གོལ་དང་སྒྲིབ་པའི་ཆོས་ལས་འདས། །རྟོགས་དང་མ་རྟོགས་གཉིས་སུ་མེད། །དག་དང་མ་དག་མཐའ་ལས་འདས། །སེམས་དང་ཡིད་དང་ཆོས་ལས་འདས། །ཤེས་དང་མ་ཤེས་གཉིས་སུ་མེད། །མ་རིག་འཁྲུལ་པའི་ སེམས་ལས་འདས། །སྒྲ་དང་ཐ་སྙད་ཚིག་དང་བྲལ། །གཟུང་འཛིན་སེམས་ཀྱི་དྲི་མ་མེད། །རྟོག་པ་ལམ་གྱི་དྲི་མ་བསལ། །དངོས་པོར་འཛིན་པའི་ཆོས་དང་བྲལ། །ས་དང་ལམ་ལ་སྦྱང་དུ་མེད། །ལྷ་ལ་མཆོད་པ་དབུལ་མི་དགོས། །དགེ་བ་བཅུ་ཡིས་བསྐྱབ་ཏུ་མེད། །སྡིག་པས་དེ་ལ་གོས་མི་འགྱུར། །འཁོར་བ་ངན་སོང་ག་ལ་ཡོད། །མྱ་ངན་འདས་པའི་ཆོས་མེད་ཅིང་། །བདག་དང་གཞན་ཅེས་གྲུབ་པ་མེད། །ལོག་དང་མ་ལོག་ག་ལ་ཡོད། །ཡོད་དང་མེད་པའི་མཐའ་ལས་འདས། །ཁ་དོག་མེད་ཅིང་དབྱིབས་མེད་པ། །དཔེ་མེད་མཚོན་མེད་བསྟན་དུ་མེད། །གཟུང་དང་འཛིན་པའི་ཆོས་མེད་ཅིང་། །སངས་རྒྱས་མེད་ཅིང་སེམས་ཅན་མེད། །ཅེས་དང་། ཁྱུང་ཆེན་ནམ་མཁའ་ལྡིང་ལས། རྒྱུ་རྐྱེན་བྲལ་བའི་རང་སྣང་སྒྲིབ་མེད་ཉིད། །རྩོལ་བྲལ་ཉག་གཅིག་སུས་ཀྱང་མ་བྱས་པའི། །ཡེ་རྫོགས་སྙིང་པོ་ལྷུན་གྲུབ་ཡུལ་ལ་རོལ། །སྒྱུ་མའི་ཆུ་དེ་གཟུགས་ལས་བྱུང་བ་ཡི། །སྙིང་པོ་བརྒྱ་དང་རྟག་ཆད་ཡིད་ཟད་དེ། །སྒྲིབ་བྲལ་ཅོག་གཞག་བསླད་པ་མེད་པ་ཉིད། །མཐོང་མེད་མཚུངས་པ་མེད་ཅིང་ཡེ་ཤེས་དངོས། །འཁྲུལ་པའི་ཡུལ་ལ་གཟུང་བའི་ལྟོས་བྲལ་ཉིད། །ཅེས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་སྣང་ཤེས་ཐམས་ཅད་གཟུགས་བརྙན་གྱི་རོལ་པ་ཡེ་སྟོང་རྩ་བ་དང་བྲལ་བར་ཐག་ཆོད་པར་མ་ཟད་ཡེ་ནས་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་ཆོས་སྐུར་སངས་རྒྱས་པས་རང་སྣང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོ་རང་ཤར་ཏེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་དང་སྣང་བ་ཆེན་པོ་རྒྱལ་མཆོག་ཀུན་ ཏུ་བཟང་པོའི་རོལ་བར་ལ་བཟླ་བ་སྟེ། ཐལ་འགྱུར་ལས། སྣང་བ་འཁྲུལ་པའི་རང་བཞིན་འདི། །ཡེ་ཤེས་ཡིན་པར་སྔར་མ་མཐོང་། །རྟོག་བཅས་འཁྲུལ་པ་གཞི་མེད་པས། །ཀུན་གཞི་ཆོས་སྐུ་ཆེན་པོར་རྟོགས། །འཁྲུལ་པའི་རང་རྟོག་རྒྱུན་ཆད་དོ། །དེ་ལྟར་འཁྲུལ་མེད་སྣང་བ་འདི། །ཡེ་ནས་གྲོལ་བའི་གནད་ལས་ཤར། །འགྲོ་བའི་ཕུང་པོ་སངས་རྒྱས་སྐུ། །ཡེ་ནས་ཡིན་པར་སུས་མ་རིག །ཕུང་པོ་སངས་རྒྱས་མངའ་བདག་ཏུ། །རྩ་གནས་ཡི་གེར་གྲུབ་ལས་བྱུང་། །ཆུ་བུར་མིག་ལ་ཡེ་ཤེས་ནི། །རང་སྣང་ཡིན་པར་སུས་མ་མཐོང་། །ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་ཆོས་ཡེ་ཟིན། སངས་ཡེ་རྒྱས། འཁོར་བ་ཡེ་གྲོལ། མྱང་འདས་ཡེ་ཐོག་ཏུ་ལ་བཟླ་བ་སྟེ། རིན་པོ་ཆེ་སྤུངས་པ་ལས། རང་བཞིན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ཡི། །དེ་ཀུན་བློ་ཡི་དཀྱིལ་དུ་ཚུད། །མི་སྣང་ཡུལ་མེད་རྟོག་པ་ཡང་། །མ་བཅད་རང་ས་ཉིད་དུ་ཆོད། །འཁྲུལ་མ་མྱོང་བས་མ་རིག་བརྩད། །མ་བརྟགས་ཡེ་ནས་ཆོད་ནས་འདུག །གོང་དུ་འདི་ཀུན་སུས་མ་ཚོར། །རགས་པའི་འབྱུང་བ་འདི་ཀུན་ཡང་། །ཐོག་མ་ཉིད་ནས་རང་དེངས་པར། །འགྲོ་བའི་གནས་མེད་རང་སོང་བས། །རང་ལུས་ཡེ་ནས་མེད་པར་ནི། །སྔ་ཕྱི་མེད་པར་འདིར་ཡང་རིག །འདི་ཀུན་དུས་མེད་ཡང་འདུས་པས། །གཅིག་དང་གཉིས་དང་དྲུག་གསུམ་གྱི། །སྣང་མེད་སྣང་དང་ཡང་ཕྱེད་སྣང་། །མི་སྣང་མཛད་པའི་རང་སྒྲར་ཡང་། །ས་འཛིན་ས་ལ་གནས་པར་ནི། །ཡེ་ནས་འདུག་ པ་སུས་མ་ཚོར། །བགྲོད་དུ་ཡེ་ནས་མེད་པ་ཡི། །ལམ་ནི་ཡེ་ནས་ཉེ་བར་ནི། །འདི་ཡང་རང་ལ་ཡེ་འདུག་པ། །སྔར་མ་མཐོང་སྟེ་རང་རིག་རྟུལ། །མི་གནས་བསམ་གཏན་དགོངས་པ་ན། །སྒོམ་པ་མེད་པར་ཡེ་འདུག་པ། །འདི་ཡང་གང་གིས་སྔར་མ་
Chinese
། 五种所执境，于自位解脱。 五毒即自性，三界置于基。 无明乃自生，错乱之因净。 俱生法身自显现，断绝传承之生根。 如意念中本安住，能动诸法自安立。 气息本已断，生死本非有。 欲妙本圆满，执着边际法性界。 肢体未动本已达，轮回之路本已行。 所说之语不可说，本离言思之境。 思绪之起灭本空，本住大禅定之中。 无作无生故，初始即离作与为。 基始无他生法，原始自生唯一也。 一与二之数已尽，明点离月之性也。 黑暗本自清净故，觉性本为光明也。 轮回法性已止息，本自任运已成佛。 相之事物空寂故，我执之念本已尽。 如是说。 ཇི་ལྟར་སྣང་བ་ཡེ་ནས་དག་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་རང་བཞིན་དུ་དག་ཟིན་ཏེ། རང་ཤར་ལས། དོན་ནི་སྐྱེ་མེད་རང་གསལ་ཉིད། ཇི་ལྟར་སྣང་བ་ཡེ་ནས་དག་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་རང་བཞིན་དུ་དག་ཟིན་ཏེ། རང་ཤར་ལས། དོན་ནི་སྐྱེ་མེད་རང་གསལ་ཉིད། 其义乃无生自明，彼无对治可摧毁， 彼无方分与派系，无有我与我执持， 无有善恶之分别，超越是与非之边， 分别与无分别超于法，常与断灭离二边。 迷谬与遮障超于法，证悟与未悟无二， 清净与不清净超边，心与意及法皆超， 知与未知亦无二，超离无明错乱心。 离于声音名相语词，无有能取所取心垢， 分别念除道之垢染，离于执实之法性。 于地与道无须修治，于天不需供养献祭， 十善不能救护于彼，罪恶不能染污于彼， 轮回恶趣何处有？ 无有寂灭涅槃法， 无有自他之成立，邪与非邪何处有？ 超离有与无之边，无有颜色亦无形， 无喻无表不可示，能取与所取之
English
The five objects of grasping are liberated in their own place. The five afflictions are self-existing, so the three realms are placed on the ground. Ignorance is self-arisen, so the cause of delusion is primordially purified. Since the basis, the Dharmakaya, is self-arisen, the lineage of birth is cut off at its root. Since it abides primordially in the mind of satisfaction, all moving things are self-established. Since the breath is primordially cut off, there is no birth or death from the beginning. Since the qualities of desire are primordially complete, the extreme of attachment is the realm of Dharma. Since the limbs have not moved, they have gone from the beginning, the path of going has been traversed from the beginning. Since the spoken word is unspeakable, it is primordially beyond the realm of speech and thought. Since the arising and ceasing of thought is primordially empty, it abides primordially in great contemplation. Since there is no doing or happening, from the very beginning it is free from doing and being done. Since there is no other-born Dharma from the ground, it is primordially self-born, the only one. Since the number of one and two is exhausted, it is the nature of the Bindu separated from the moon. Since darkness is primordially pure, awareness is primordially clear light. Since the Dharma nature of Samsara is stopped, it is primordially spontaneously accomplished Buddhahood. Since the object of signs is empty and clear, the mind of self-grasping is primordially exhausted. Thus it is said. As it appears, it is primordially pure, and it is already pure in the nature of the Dharmakaya. From Rangshar: The meaning is unborn self-illumination. There is no antidote to destroy it. There is no partiality or faction in it. There is no grasping at self and mine. There is no discrimination between good and bad. It transcends the extremes of yes and no. It transcends thought and non-thought, Dharma. It is separated from the two, permanent and annihilation. It transcends the Dharma of straying and obscuration. There is no duality of realization and non-realization. It transcends the extremes of purity and impurity. It transcends mind, intellect, and Dharma. There is no duality of knowing and not knowing. It transcends the mind of ignorance and delusion. It is free from sound, name, word. There is no stain of the grasping mind. Delusion removes the stain of the path. It is free from the Dharma of grasping at objects. There is no need to purify the ground and the path. There is no need to offer worship to the gods. The ten virtues cannot protect it. Sin does not change its clothes. Where is Samsara and the lower realms? There is no Dharma of Nirvana. There is no establishment of self and other. Where is wrong and not wrong? It transcends the extremes of existence and non-existence. It has no color and no shape. There is no example, no symbol, no teaching. The grasping and the grasped
Chinese
无有希求，无有佛陀亦无有众生。如是说。 琼钦南喀丁中说： 离因缘之自显无遮蔽， 离勤唯一谁亦未造作， 本来圆满心要任运于境嬉。 幻化之水由色所生起， 心要百数常断意耗尽， 离遮止寂静无杂染之体性， 无可见无等同且是本智实。 于错乱之境离执取之系缚。 如是说。 如此则显现觉知一切皆是影像之戏耍，确信本来空性离根，不仅如此，本来即于任运之法身成佛，故自显智慧之体性自生，于佛之刹土及大显现胜王普贤之嬉戏中安住。 彻底论式中说： 显现错乱之自性， 未曾见为本智也， 有念错乱无有基， 故知普基大身法身。 错乱之自念断绝矣， 如是无错乱之显现， 从本来解脱之要处生， 众生之蕴身佛陀身， 谁未了知本来即是耶？ 蕴身佛陀为自在， 从根处字成而生， 水泡于眼本智者， 谁未见为自显耶？ 如是说。 又是，法本来得，佛本来成，轮回本来解脱，涅槃本来证得而安住。 宝积聚中说： 自性圆满大， 彼一切入于心之中央， 无可见无处所之分别念， 不断于自地而止息。 未曾经历错乱故争论无明， 未曾观察本来即已止息而安住。 向上此一切谁未觉知？ 粗大之诸元素此一切， 初始之时即已自清净， 众生之无处所自消逝故， 自身本来无有者， 无有先后于此亦了知。 此一切无时亦聚集故， 一与二与六三之， 无显现显现亦半显现， 作不显现之自声亦， 持地者住于地之上， 本来安住谁未觉知？ 本来无有可行之， 道乃本来近者， 此亦本来在于自， 未曾见故自智钝。 不住禅定之意， 无有修持本来安住者， 此亦谁曾
English
Without seeking, without Buddha, and without sentient beings. Thus it is said. From the Great Garuda, Namkhading: The self-appearance, free from causes and conditions, is without obscuration. Effortless, unique, unmade by anyone, The essence of primordial perfection enjoys the spontaneously accomplished realm. That illusory water arises from form, The essence of hundreds, permanence and annihilation, exhausts the mind. The nature of being free from obscuration, stillness, and impurity, Invisible, without equal, and the reality of primordial wisdom. In the realm of delusion, it is free from the need to grasp. Thus it is said. Thus, all appearances and cognitions are the play of reflections, and it is decisively established that they are free from the root of primordial emptiness. Moreover, since one is enlightened as the spontaneously accomplished Dharmakaya from the beginning, the essence of self-appearing wisdom arises spontaneously, and one abides in the play of the Buddha's field and the great appearance of the supreme king, Samantabhadra. In the Prasangika: This nature of deluded appearance, Has not been seen as primordial wisdom before. Since conceptual delusion is without basis, Therefore, realize the ground of all, the great Dharmakaya. The self-thought of delusion is cut off. Thus, this appearance without delusion, Arises from the key point of primordial liberation. The aggregates of beings are the body of the Buddha, Who has not realized that it is primordially so? The aggregates are the master of the Buddha, Arising from the root place, established in letters. The wisdom in the bubble eye, Who has not seen it as self-appearing? Thus it is said. Moreover, Dharma is primordially attained, Buddha is primordially accomplished, Samsara is primordially liberated, Nirvana is primordially attained, and one abides. In the Heap of Jewels: The great perfection of self-nature, All of that is contained in the center of the mind. Non-appearance, without place, also conceptual thoughts, Without cutting, it stops in its own place. Since delusion has not been experienced, ignorance is disputed. Without examination, it has been primordially stopped and remains. Who has not perceived all of this above? All of these coarse elements, From the very beginning, are self-purified. Since the homeless of beings has disappeared, The self-body is primordially non-existent, Without before or after, it is also known here. Since all of this is timeless and also gathered, Of one and two and six three, Non-appearance, appearance, and also half-appearance, Also in the self-sound that makes non-appearance, The earth-holder abides on the earth, Who has not perceived that it has been primordially abiding? Of that which is primordially unapproachable, The path is primordially near, This is also primordially in oneself, It has not been seen before, so self-awareness is dull. In the contemplation of non-abiding, Without meditation, one who is primordially abiding, Who has not