Tibetan
་རྫོབ་མིང་ཡང་མེད། །རིག་པ་མེད་པས་མ་རིག་མིང་ཡང་མེད། །སངས་རྒྱས་མེད་ པས་སེམས་ཅན་མིང་ཡང་མེད། །སྟོན་པ་མེད་པས་སྟོན་བྱེད་མིང་ཡང་མེད། །ཅེས་སོ། །འདི་ལྟར་སྣང་བ་དང་སེམས་པའང་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ངང་ལས་ཤར་བ་ཙམ་ལས་གཞན་དུ་གྲུབ་པའི་ཆོས་མེད་པས་སྣང་སེམས་ལ་བླང་དོར་དང་རྩོལ་སྒྲུབ་བྱ་མི་དགོས་ཏེ། ཡི་གེ་མེད་པ་ལས། ཐམས་ཅད་འབྱུང་ཞིང་འཁྲུལ་སྣང་ང་ཡི་སེམས། །ཐམས་ཅད་གནས་པ་འཁྲུལ་སྣང་ང་ཡི་ཐུགས། །ཐམས་ཅད་སྣང་བ་འཁྲུལ་སྣང་ང་ཡི་སྐུ། །ཐམས་ཅད་འགག་པ་འཁྲུལ་སྣང་ང་ཡི་གསུང་། །མཐོང་བ་མ་འགགས་ང་ཡི་གཟུགས་ལྟར་སྣང་། །ཐོས་པ་མ་འགགས་ང་ཡི་སྒྲ་ལྟར་གྲག །སྣོམ་བྱེད་མ་འགགས་ང་ཡི་དྲི་ལྟར་ཚོར། །མྱོང་བྱེད་མ་འགགས་ང་ཡི་རོ་ལྟར་བདའ། །ཚོར་བྱེད་མ་འགགས་ང་ཡི་ཡིད་ལྟར་མགྱོགས། །གསང་བའི་ཉོན་མོངས་ང་ཡི་ཆོ་འཕྲུལ་ཏེ། །སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་ང་ཡི་དུར་ས་ཡིན། །ཀུན་བྱེད་ང་ནི་སྣང་བ་རང་གསལ་ཆེ། །ཞེས་པ་དང་། ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ཐུགས་ཀྱི་མེ་ལོང་ལས། སྣང་སྲིད་མ་བཅོས་ཆོས་སྐུའི་ངང་། །ཡེ་ཤེས་མ་བཅོས་ཐུགས་ལ་རོལ། །འབྱུང་བ་མ་བཅོས་ལོངས་སྐུའི་ངང་། །ཁ་དོག་མ་བཅོས་དབྱིངས་ལ་རོལ། །སེམས་ཅན་མ་བཅོས་སྤྲུལ་སྐུའི་ངང་། །ཐུགས་རྗེ་མ་བཅོས་འགག་མེད་ཀློང་། །ཀུན་གཞི་མ་བཅོས་བདེ་ཆེན་ངང་། །རིག་པ་མ་བཅོས་ནམ་མཁའི་ཀློང་། །ཡེ་ཤེས་མ་བཅོས་རྣམ་དག་པ། །གཉིས་མེད་མ་བཅོས་སྟོང་པའི་ངང་། །རང་བྱུང་མ་བཅོས་རིག་པའི་ ཀློང་། །སེམས་ཉིད་མ་བཅོས་རིག་པའི་ངང་། །ཡིད་རྣམས་མ་བཅོས་ཡེ་ཤེས་འོད། །འགྱུ་བྱེད་མ་བཅོས་རང་བཞིན་འོད། །སེམས་ཅན་མ་བཅོས་སངས་རྒྱས་དངོས། །མ་རིག་མ་བཅོས་རིག་པ་དངོས། །དུག་ལྔ་མ་བཅོས་ཡེ་ཤེས་ལྔ། །ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་སྣང་སྲིད་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མེད་པ་གསལ་སྣང་རིག་པའི་ངང་ལས་སྣང་བ་ཙམ་ལས་གཞན་མེད་པའང་ཡེ་ནས་ཡོད་མ་མྱོང་བའི་དོན་ལ་ཐུག་པས་ཡེ་སངས་ཡེ་གྲོལ་ཡེ་ཕྱིན་ཙམ་གྱི་རོལ་པ་སྟེ། མུ་ཏིག་ཕྲེང་བ་ལས། འཁོར་བ་ཉིད་ཀྱང་རུ་ནས་བཟློག །དཔྱོད་པས་མ་ཕྱེ་ཡུལ་དུ་མེད། །རྩ་བ་ལྔ་དང་ཡེ་ཤེས་སྐུ། །དྲན་བྱེད་ཡེ་སངས་རང་རིག་དག །ཀུན་གྱི་ལམ་ལ་རྣམ་པར་སྣང་། །ཀུན་གཞི་ལུས་ཀྱི་མེ་ལོང་ལ། །སྟོང་རིག་གསལ་བའི་བཞིན་བསྟན་པས། །གཞན་འབྱུང་འཁྲུལ་པ་གཞི་ལ་བསྐྱལ། །ཕུང་པོ་ལྔ་ཉིད་རྒྱུ་མེད་པས། །འཁྲུལ་པའི་ལུས་ནི་སྔོན་སངས་རྒྱས། །འབྱུང་བ་ལྔ་ཉིད་ཡེ་དྭངས་པས། །སྣང་བ་འོད་གསལ་ཉིད་དུ་གྲོལ། །དབང་པོ་ལྔ་ཉིད་ཅེར་བཞག་པ
Chinese
虚假之名也没有。没有觉性，所以无明之名也没有。没有佛，所以众生之名也没有。没有导师，所以能引导者之名也没有。如是。如此显现和心识也只是从法性的状态中显现而已，没有其他成立的法，因此对显现和心识不需要取舍和勤作，因为无有文字。一切生起，是错觉我的心。一切安住，是错觉我的意。一切显现，是错觉我的身。一切止息，是错觉我的语。所见不灭，如我的色般显现。所闻不灭，如我的声般响彻。所嗅不灭，如我的香般觉知。所尝不灭，如我的味般体验。所觉不灭，如我的意般迅速。秘密的烦恼，是我的神变。佛与众生，是我的坟墓。普作我乃显现自明大光明。如是说。 普贤王如来意之明镜中说：显有不作意，法身之状态。本智不作意，于意中嬉戏。五大不作意，报身之状态。颜色不作意，于界中嬉戏。众生不作意，化身之状态。大悲不作意，无碍之界。阿赖耶不作意，大乐之状态。觉性不作意，虚空之界。本智不作意，极清净。无二不作意，空性之状态。自生不作意，觉性之界。 心性不作意，觉性之状态。诸意不作意，本智之光。动摇不作意，自性之光。众生不作意，实为佛。无明不作意，实为觉性。五毒不作意，五智。如是说。 又是，显有之诸法全部，从无有之明朗觉性状态中显现，除此之外别无他物，也归结于本来未曾有之义，仅仅是本初成佛、本初解脱、本初成就之嬉戏。如《摩尼宝鬘经》中说： 轮回自身也从根断绝。 若不以智慧分别，则无处所。 五根与本智身， 忆念本初成佛自明清净。 于一切道上种种显现。 阿赖耶身之明镜上， 以空觉明之面容显示， 他生之错觉送回本基。 五蕴自身无有因， 错觉之身本初即佛。 五大自身本初即清净， 显现于光明之中解脱。 五根自身安住于此
English
Even the name of falsehood does not exist. Because there is no awareness, there is no name of ignorance. Because there is no Buddha, there is no name of sentient being. Because there is no teacher, there is no name of guide. Thus it is said. In this way, appearance and mind are merely arising from the state of Dharmata, and there is no other established dharma. Therefore, there is no need to accept or reject, or to strive for appearance and mind, because there are no letters. All arise, the deluded appearance is my mind. All abide, the deluded appearance is my intention. All appear, the deluded appearance is my body. All cease, the deluded appearance is my speech. What is seen does not cease, appearing like my form. What is heard does not cease, resounding like my sound. What is smelled does not cease, being sensed like my scent. What is tasted does not cease, being experienced like my flavor. What is felt does not cease, being swift like my mind. Secret afflictions are my magical displays. Buddhas and sentient beings are my graveyard. The all-creating me is the great clear light of self-illumination. Thus it is said. From the Mirror of the Mind of Kuntuzangpo (Samantabhadra): Appearances and existence, uncorrected, are the state of the Dharmakaya. Primordial wisdom, uncorrected, plays in the mind. The elements, uncorrected, are the state of the Sambhogakaya. Colors, uncorrected, play in the space. Sentient beings, uncorrected, are the state of the Nirmanakaya. Compassion, uncorrected, is the unobstructed expanse. The alaya, uncorrected, is the state of great bliss. Awareness, uncorrected, is the expanse of space. Primordial wisdom, uncorrected, is utterly pure. Non-duality, uncorrected, is the state of emptiness. Self-arisen, uncorrected, is the expanse of awareness. Mind itself, uncorrected, is the state of awareness. All minds, uncorrected, are the light of primordial wisdom. Movement, uncorrected, is the light of self-nature. Sentient beings, uncorrected, are truly Buddhas. Ignorance, uncorrected, is truly awareness. The five poisons, uncorrected, are the five wisdoms. Thus it is said. Furthermore, all the dharmas of appearance and existence arise from the state of clear and luminous awareness, which is non-existent. There is nothing other than that, and it all comes down to the meaning of never having existed from the beginning, merely the play of being primordially enlightened, primordially liberated, and primordially accomplished. As it says in the String of Pearls: Even samsara itself is turned back from the root. If not separated by wisdom, there is no place. The five roots and the body of primordial wisdom, Remembering the primordially enlightened, self-aware purity. Appearing in various ways on all paths. On the mirror of the alaya body, Showing the face of empty awareness and clarity, The delusion of other-arising is sent back to the ground. The five aggregates themselves have no cause, The deluded body is primordially enlightened. The five elements themselves are primordially pure, Appearances are liberated into the clear light itself. The five senses themselves remain here