Tibetan
ངོས་ལྟ་བུ་དང་། མིག་གི་རྣམ་ཤེས་གཟུགས་སྣང་ལ་མི་རྟོག་པ་དང་། རྣ་བ་དང་། སྣ་དང་། ལྕེ་དང་། ལུས་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་རང་རང་གི་ཡུལ་སྣང་ལ་མི་རྟོག་པ་མེ་ལོང་དུ་གཟུགས་བརྙན་ཤར་ཟིན་པ་ལྟ་བུ་དང་། ཡིད་རང་ཡུལ་ཆོས་དུ་མ་ལ་རྟོག་པའི་ཆ་ལས་མངོན་གྱུར་དབང་པོའི་ཡུལ་ལ་དབང་ཤེས་དང་འཛིན་སྟངས་ སུ་འཇུག་གམ་དོན་སྤྱི་རྟོག་པའི་ཡུལ་མེད་པ་གསལ་སྣང་རྡོ་རྗེ་གདན་ལྟ་བུར་རྟོག་དུས་ན་དང་པོར་རྟོག་པའི་ཤེས་པ་བཟུང་བར་སྐྱེས་པ་དེ་ཡིད་ཤེས། དེའི་རྗེས་ལ་ཆགས་སྡང་བར་མ་གང་རུང་དུ་སྤྱོད་པར་སྐྱེས་པ་དེ་འཛིན་པའི་ཤེས་པ་སྟེ་ཉོན་ཡིད་ཅེས་བྱའོ། །འདི་དག་གི་ཆ་ཤས་དབྱེ་བ་དང་ལུང་རྣམས་ཤིན་ཏུ་མང་བས་ཡི་གེས་འཇིགས་ནས་མ་སྤྲོས་སོ། །གཉིས་པ་ཁྱད་པར་གྱི་གནས་ངེས་པ་ལ་ལྔ་སྟེ། ངོ་བོ། གནས། ལམ། བྱེད་ལས། འབྲས་བུའོ། །སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ནི་གཟུང་འཛིན་གྱི་ཤེས་པ་ཁམས་གསུམ་པའི་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་སྟེ། སེམས་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་ཡིད་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བ་ཡུལ་ལ་སྤྱོད་པ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྒོ་ལྔའི་རྣམ་ཤེས་ཏེ། དེ་གསུམ་ངོ་བོ་གཅིག་པའི་ཤེས་པ་རང་མ་རིག་པ་དུག་ལྔའི་རྩ་བ་ཅན་ནོ། །གནས་ནི་གློ་བ་ནས་སྙིང་དུ་འབྲེལ་བའི་རྩ་སོག་མའི་སྦུ་གུ་ཙམ་ན་གནས་ཏེ། གློ་བ་ནས་སྙིང་གི་འགྱུ་ཆ་ལྟ་བུ་ལ་སྙིང་གནས་རིག་པའི་ཆའི་རང་གདངས་མིག་ལྟ་བུ་བར་དེར་འདྲེས་པས་མི་བཀྲ་དགུ་བཀྲའི་སེམས་ཞེས་གློ་བུར་དུ་རྐྱེན་གྱི་ཆ་ལས་བྱུང་བའོ། །ལམ་ནི་དེ་ནས་སྒལ་ཚིགས་འདབ་ན་ཡར་རྩ་གཅིག་རྩེ་ཆུང་ནས་ཁ་སྣར་འབྲེལ་བས་ན་ཡར་རྒྱུ་བའོ། །བྱེད་ལས་ལས་ཐ་དད་པས་སོག་པར་བྱེད་དོ། །འབྲས་བུ་འཁོར་བའི་འཁྲུལ་སྣང་དུ་སྨིན་པའོ། །དེའང་མ་དག་སུམ་བརྩེགས་ཞེས་བྱ་སྟེ། སྙིང་དང་གློ་བའི་བར་གྱི་རྩ་འདབ་དབུགས་ཀྱི་རྟ་ལ་རིག་པའི་གདངས་ཏེ། ངོ་བོ་མ་རིག་པ། རྣམ་པ་སེམས། རྟོག་པ་ཡིད་ཅེས་བྱ་བ། སུམ་ལྡན་ གྱི་ཚོགས་པ་སྟེ། རང་ཤར་ལས། མ་དག་པ་ཡི་གནས་ལུགས་ནི། །སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་རང་རྒྱུད་ལ། །མ་དག་སུམ་བརྩེགས་གནས་པའོ། །དེ་ཡང་གནས་ལུགས་འདི་ལྟ་སྟེ། །སྙིང་དང་གློ་བའི་བར་དུ་ཡང་། །བརྩེགས་མ་གསུམ་དུ་གནས་པའོ། །དེ་ནས་རྩ་ནས་འགྱུ་བའོ། །སྲོག་པ་རྩ་ནས་ལམ་འབྱུང་ངོ་། །སྒོ་ནི་ཁ་དང་སྣ་ནས་འབྱུང་། །དེ་ལ་སྟོང་ཕྲག་བརྒྱད་ཅུའོ། །དེ་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་རྣམས། །སྣ་ཚོགས་དུ་མར་འབྱུང་བའོ། །ཞེས་པ་དང་། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་སྙིང་གི་མེ་ལོང་ལས། སྐྱེ་འགྲོ་སྲོག་གིས་བསྡུས་པའི་སེམས་ཅ
Chinese
就像我这样，眼识不执着于色相，耳、鼻、舌、身识也不执着于各自的对境，就像镜子里显现的影像一样。意识自己对各种对境法进行分别，从显现的根识对境上，意识是以根识和执持的方式进入，还是以无有总义分别的对境，如明亮显现的金刚座（菩提伽耶）一样进行分别时，最初分别的识被抓住而生起，那就是意识。在那之后，生起以贪嗔痴任何一种方式行事，那就是执持的识，也就是所谓的烦恼意。这些的组成部分、分类和教证非常多，因为害怕文字繁多而没有展开。第二，特别之处的确定有五种，即：体性、处所、道路、作用、果。心的体性是能取所取的识，是三界的一切分别。心是阿赖耶识，意是恒常流动的，是对境而行事，是各别识，是五根识。这三者是体性相同的识，是自性无明，是五毒的根本。处所是从肺连接到心脏的脉络，位于像毛发管子那么细的地方。就像从肺到心脏的流动一样，心脏是智慧的处所，其自性光芒像眼睛一样混合在那里，所以说是“不明显、九明显”的心，是从突发的因缘部分产生的。道路是从那之后，在脊椎骨的侧面，有一根向上延伸的脉，从细小的顶端连接到口鼻，所以是向上运行的。作用是由于业的不同而产生各种想法。果是成熟为轮回的错觉显现。那也被称为“不清净的三重叠加”。心脏和肺之间的脉络是气息的骏马，是智慧的光芒。体性是无明，相是心，分别是意。这是三者具备的集合。自显现中说：不清净的处所的实相是，存在于一切有情众生的自续中，不清净的三重叠加存在着。那样的实相是这样的：在心脏和肺之间，也以三重叠加的方式存在着。从那之后，从脉络中流动。命根从脉络中产生道路，门是从口和鼻中产生，那有八万种。对于那些等等的烦恼，以各种各样的方式产生。以及，《金刚萨埵心之明镜》中说：以有情的命根所摄持的心
English
Like myself, the eye consciousness does not cling to the appearance of form, and the ear, nose, tongue, and body consciousnesses do not cling to their respective objects, just like images appearing in a mirror. The mind itself discriminates various objects and phenomena, and from the manifested objects of the senses, the mind enters as sense consciousness and grasping, or when discriminating objects without general meanings, like the clear appearance of Vajrasana (Bodh Gaya), the first consciousness that discriminates is grasped and arises, that is the mind consciousness. After that, whatever arises as acting in any way with attachment, aversion, or indifference, that is the grasping consciousness, which is called afflicted mind. The components, classifications, and scriptural references of these are very numerous, and I have not elaborated on them for fear of voluminous writing. Secondly, the determination of specific aspects has five parts: essence, location, path, function, and result. The essence of the mind is the consciousness of grasping and being grasped, the all-discriminating of the three realms. The mind is the alaya-consciousness, the mind is the constantly moving, acting on objects, the separate consciousness, the five sense consciousnesses. These three are consciousnesses of the same essence, are self-nature ignorance, and are the root of the five poisons. The location is in the subtle channel connecting the lungs to the heart, located in a place as thin as a hair tube. Just like the flow from the lungs to the heart, the heart is the location of wisdom, its inherent radiance mixes there like an eye, so it is said to be the "unclear, nine-clear" mind, which arises from sudden circumstantial parts. The path is from there, on the side of the vertebrae, there is a channel extending upwards, connected from the small tip to the mouth and nose, so it runs upwards. The function is to generate various thoughts due to the difference in karma. The result is to ripen into the illusory appearance of samsara. That is also called the "impure triple layering." The channel between the heart and lungs is the steed of breath, the radiance of wisdom. The essence is ignorance, the aspect is mind, the discrimination is mind. This is a collection possessing three aspects. From Self-Arisen it says: The reality of the impure place is, existing in the self-continuum of all sentient beings, the impure triple layering exists. That reality is like this: between the heart and lungs, it also exists in a triple layered way. From then on, it flows from the channels. The life force arises the path from the channels, the doors arise from the mouth and nose, there are eighty thousand of them. For those and other afflictions, they arise in various ways. And, in the Mirror of the Heart of Vajrasattva it says: The mind held by the life force of beings
Tibetan
ན་ཐམས་ཅད་ལ་ཉོན་མོངས་པ་མ་རིག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཤས་ཆེར་གནས་སོ། །དེ་ཡང་རྟེན་གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལ་བརྟེན་ནས་སྙིང་དང་གློ་བའི་བར་ན་གནས་སོ། །དེ་ཡང་མ་རིག་པ་རྐྱང་པར་མེད་དེ་སེམས་ཞེས་བྱ་བ་བག་ཆགས་ཐམས་ཅད་སྡུད་པས་བརྒྱན་ནས་གནས་སོ། །དེ་ལ་ཡིད་ཅེས་བྱ་བ་རྟོག་པ་དང་ལྷན་ཅིག་གནས་སོ། །དེ་གསུམ་གཅིག་ཏུ་འདུས་པ་ལས་མ་རིག་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ་འཁོར་བ་ཁོ་ནའོ། །དེ་ལས་དུག་ལྔ་ཁོང་ཁྲོ་དང་དྲུག་བྱུང་ངོ་། །དེ་ལས་ཉོན་མོངས་པ་སྟོང་ཕྲག་དྲུག་ཅུ་བྱུང་ངོ་། །དེ་རྣམས་ལམ་གང་ནས་འབྱུང་ཞེ་ན། གློ་བ་དང་སྙིང་དུ་འབྲེལ་བའི་བར་ན་སྲོག་རྩ་དམར་པོ་ཞེས་བྱ་བ་སོག་སྦུབས་ཙམ་གྱི་ནང་དུ་ཡར་རྒྱུ་སྟེ་དེ་ཡང་སྒལ་ཚིགས་ཀྱི་འདབ་ན་ཡར་རྒྱུའོ། །དེ་ཡང་རྩེ་ཆུང་གཡོན་པ་དང་འབྲེལ་ལོ། །དེ་ནས་དབུགས་ཀྱི་རྟ་ལ་ཞོན་ནས་རྒྱུའོ། །དེ་ ཡང་ཁ་དང་སྣ་ནས་རྒྱུའོ། །དེ་ལས་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་སྣ་ཚོགས་འབྱུང་ངོ་ཞེས་སོ། །དོན་གཉིས་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་གནས་རྟོགས་དཀའ་བ་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཐུན་མོང་གི་དབྱེ་བ་དང་། ཁྱད་པར་གྱི་གསང་ཆེན་ངེས་པའོ། །དང་པོ་ལ། ངོ་བོ། ངེས་ཚིག །དབྱེ་བ་གསུམ་ལས། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོ་འོད་གསལ་བའི་རིག་པ་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་སྟེ། ཐལ་འགྱུར་ལས། ཡེ་ཤེས་རྟོག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །ངོ་བོ་རང་གསལ་སྙིང་པོའི་དོན། །ཞེས་སོ། །ངེས་ཚིག་ནི་ཡེ་ནས་གནས་པའི་ཤེས་པ་དམ་པ་ཡིན་པས་ན་ཡེ་ཤེས་ཏེ། དེ་ཉིད་ལས། ངེས་ཚིག་ཡེ་ནས་གནས་པའི་དོན། །ད་ལྟ་ཤེས་པས་ཡེ་ཤེས་སོ། །ཞེས་སོ། །དབྱེ་ན་གཞི་གནས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས། མཚན་ཉིད་འཛིན་པའི་ཡེ་ཤེས། ཡུལ་ལ་ཁྱབ་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་གསུམ་སྟེ། དེ་ཉིད་ལས། དབྱེ་བ་དག་ནི་གསུམ་དུ་འདོད། །ཅེས་པ་དང་། མུ་ཏིག་ཕྲེང་བ་ལས། ཡེ་ཤེས་ཉིད་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། །གཞི་གནས་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་། །མཚན་ཉིད་འཛིན་དང་ཡུལ་ཁྱབ་བོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་གཞི་གནས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ངོ་བོ་རང་བཞིན་ཐུགས་རྗེ་གསུམ། མཚན་ཉིད་འཛིན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཆོས་དབྱིངས། མེ་ལོང་། མཉམ་ཉིད། སོར་རྟོག །བྱ་བ་གྲུབ་པ་དང་ལྔ། ཡུལ་ལ་ཁྱབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཇི་ལྟ་བ་དང་ཇི་སྙེད་མཁྱེན་པ་གཉིས་ཏེ་སྔར་བཤད་པ་དང་ཕྱིས་འོག་ཏུ་རྒྱས་པར་འཆད་དོ། །གཉིས་པ་ཁྱད་པར་གྱི་གསང་ཆེན་ངེས་ པའི་གནས་ལ་བརྒྱད་དེ། ངོ་བོ། རྟེན། གནས། ཕོ་བྲང་། ལམ། སྣང་བ། བྱེད་ལས། འབྲས་བུའོ། །དང་པོ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོ་ནི་སྔར་བཤད་པའི་གཞི་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་དེའོ། །རྟེ
Chinese
总而言之，众生都为烦恼，无明所占据。它依赖于作为基础的色蕴，位于心脏和肺部之间。它并非仅仅是无明，而是被称为“心”的，以收集所有习气的方式存在。它被称为“意”，与分别念一同存在。这三者合一，即是无明，也就是轮回本身。由此产生五毒和六种情绪。由此产生六万种烦恼。如果问这些是从哪里产生的，那么在连接肺和心脏的中间，有一条叫做红脉，像鸟羽管一样粗细，向上延伸，它也沿着脊椎的边缘向上延伸。它与左侧的小脉相连。然后，它骑着气息之马运行。它通过嘴和鼻子运行。由此产生各种各样的业和烦恼。以上。 第二部分是关于难以理解的智慧之地的详细解释，分为两部分：共同的区分和特殊的伟大秘密的确定。第一部分包括：本体、词义、分类三种。智慧的本体是光明清净的觉性，是如来藏。如《现观庄严论》的释论中说：智慧不是分别念，本体是自明的精要之义。 词义是：因为是本来就存在的殊胜智慧，所以是“耶谢”（ཡེ་ཤེས，梵文：jñāna，梵文罗马拟音：jnana，汉语：智慧）。如《现观庄严论》的释论中说：词义是本来就存在之义，现在了知故为耶谢。 如果分类，则有基础位的智慧、相状执持的智慧、周遍于所缘的智慧三种。如《现观庄严论》的释论中说：分类有三种。 又如《珍珠鬘》中说：智慧即是如下：基础位的清净智慧，相状执持和周遍所缘。 其中，基础位的智慧有自性、本体、大悲三种。相状执持的智慧有法界体性智、大圆镜智、平等性智、妙观察智、成所作智五种。周遍于所缘的智慧有如所有智和尽所有智两种，之前已经说过，之后会详细解释。 第二，特殊伟大秘密的确定之处有八个方面：本体、所依、处所、宫殿、道路、显现、作用、果。第一，智慧的本体就是之前所说的基础，如来藏。
English
In short, all beings are mostly possessed by afflictions, known as ignorance. It relies on the skandha of form as its basis and resides between the heart and lungs. It is not merely ignorance alone, but is called 'mind,' adorned with the collection of all habitual tendencies. It is called 'thought,' existing together with conceptualization. The union of these three is called ignorance, which is samsara itself. From this arise the five poisons and six emotions. From this arise sixty thousand afflictions. If one asks from where these arise, then in the middle connecting the lungs and heart, there is a red vein called the life vein, about the size of a bird's feather quill, extending upwards, and it also extends upwards along the edge of the spine. It is connected to the small vein on the left side. Then, it travels riding on the horse of breath. It travels through the mouth and nose. From this arise various kinds of karma and afflictions. The end. The second part is a detailed explanation of the difficult-to-understand place of wisdom, divided into two parts: the common distinctions and the determination of the special great secret. The first part includes: essence, definition, and classification. The essence of wisdom is the clear light of awareness, the essence of the Sugata (Tathāgatagarbha). As it says in the commentary on the Ornament of Clear Realization: Wisdom is not conceptual thought; its essence is the meaning of self-luminous essence. The definition is: because it is the supreme knowledge that has existed from the beginning, it is jñāna (ཡེ་ཤེས，梵文：jñāna，梵文罗马拟音：jnana，汉语：智慧). As it says in the commentary on the Ornament of Clear Realization: The definition is the meaning of having existed from the beginning; knowing now, it is jñāna. If classified, there are three types of wisdom: the wisdom of the base location, the wisdom of grasping characteristics, and the wisdom that pervades objects. As it says in the commentary on the Ornament of Clear Realization: The distinctions are considered to be three. And as it says in the Garland of Pearls: Wisdom itself is as follows: the pure wisdom of the base location, grasping characteristics, and pervading objects. Among these, the wisdom of the base location has three aspects: nature, essence, and compassion. The wisdom of grasping characteristics has five aspects: the wisdom of the Dharmadhatu, the mirror-like wisdom, the wisdom of equality, the wisdom of discernment, and the wisdom of accomplishing activities. The wisdom that pervades objects has two aspects: the knowledge of how things are (as they are) and the knowledge of how many things there are (as many as there are), which have been discussed before and will be explained in detail later. Secondly, the determination of the special great secret has eight aspects: essence, basis, place, palace, path, appearance, function, and result. First, the essence of wisdom is the basis mentioned earlier, the essence of the Sugata.