Chinese
极其珍贵。 第二，解释法身的特点，分为五个方面：本体、定义、分类、作用、以及名称使用的原因。首先，法身的本体是不受轮回污染的觉性，如同虚空一般。如《现观庄严论》中说：“法身离戏论，无有自执相，本体空明无别。”《摩尼宝鬘论》中说：“法身漏已尽，空而明，明而遍，不为思所染，念清明，离戏论自性，如虚空般遍且空，远离一切自性。” 定义方面，如《现观庄严论》中说：“定义法即正道，身由此而成。” 分类有三种，如经中说：“分类法、报、化三身，以三者区分而产生差别。” 作用方面，通过见、修、行、果、功德、事业的运作，使其变得清净。如《自显论》中说：“无碍无执无贪恋，是法身之行。坦然澄澈无散乱，是法身之修。无可见已见见已圆满，是法身之见。无作无生无有生，是法身之果。无修已修修已圆满，是法身之事业。一生二生一切生，是法身之功德。” 名称使用的原因：在空性、事物和无相之身中，圆满了力量、无畏和不混杂的功德之法，因此称为法身。如经中说：“无畏力与明，一切事业皆圆满，是法身之定义。” 此处所说的法身，是指作为基础的法身，具有自性清净、本体、自性、大悲这三种特征。如《自显论》中说：“本体自性与大悲，是法身之特征。” 第二，关于心和智慧的关键在于两者：共同的分类是普遍的展示，以及各自的自性是分别的解释。第一部分分为五个方面：真实的差别，不了解的过失，了解的教导方式，这两者的本体，各自的处所。第一，差别在于心是
English
It is extremely precious. Second, explaining the characteristics of the Dharmakaya, there are five aspects: essence, definition, classification, function, and the reason for the use of the name. First, the essence of the Dharmakaya is the awareness that is not contaminated by samsara, like the sky. As the *Abhisamayalankara* says, "The Dharmakaya is free from elaboration, without self-grasping characteristics, its essence is emptiness and clarity, inseparable." The *Mani Garland* says, "The Dharmakaya has exhausted defilements, empty and clear, clear and pervasive, not stained by thought, clear in memory, free from the nature of elaboration, pervasive and empty like the sky, free from all self-nature." Regarding the definition, as the *Abhisamayalankara* says, "The definition of Dharma is the correct path, the body is formed from it." There are three classifications, as the scripture says, "The classification is the Dharma, Sambhoga, and Nirmana bodies, distinguished by these three, differences arise." Regarding the function, it becomes pure through the operation of view, meditation, conduct, result, qualities, and activities. As the *Self-Emergence* says, "Unobstructed, unattached, without craving, is the conduct of the Dharmakaya. Serene and clear, without distraction, is the meditation of the Dharmakaya. Nothing to see, already seen, seeing is complete, is the view of the Dharmakaya. Without doing, without arising, without existence, is the result of the Dharmakaya. Without cultivation, already cultivated, cultivation is complete, is the activity of the Dharmakaya. One arises, two arise, everything arises, is the quality of the Dharmakaya." The reason for using the name: In the body of emptiness, things, and no characteristics, the qualities of power, fearlessness, and unmixed Dharma are perfected, therefore it is called Dharmakaya. As the scripture says, "Fearlessness, power, and clarity, all activities are perfected, is the definition of the Dharmakaya." The Dharmakaya mentioned here refers to the Dharmakaya as the basis, possessing the three characteristics of self-nature purity, essence, self-nature, and great compassion. As the *Self-Emergence* says, "Essence, self-nature, and great compassion, are the characteristics of the Dharmakaya." Second, the key to mind and wisdom lies in two aspects: the common classification is the general presentation, and the respective nature is the separate explanation. The first part is divided into five aspects: the real difference, the fault of not understanding, the way of teaching understanding, the essence of these two, and their respective places. First, the difference is that mind is
Tibetan
ར་བའི་ཆོས་ཏེ་ལས་དང་བག་ཆགས་ཀྱི་རང་བཞིན་དྲི་མར་སྐྱེས་པའི་སྐྱོན་དེ་རིག་པ་ལ་ལྡན་དུས་སེམས་ཅན་ཞེས་བཏགས་ཤིང་། སེམས་དེས་འགྲོ་དྲུག་སོ་སོར་འཁྲུལ་པར་བྱེད་ལ། རིག་པ་དེ་སེམས་དང་བྲལ་དུས་གློ་བུར་དྲི་བྲལ་གྱི་སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱའོ། །ཡེ་ཤེས་གང་ཡིན་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་ཏེ་ལས་དང་བག་ཆགས་བསྲེགས་པས་མེ་དང་འདྲ་ཞིང་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་སྟོང་གསལ་ནམ་མཁའི་རང་བཞིན་ཅན་ཏེ། མུ་ཏིག་ཕྲེང་བ་ལས། སེམས་ནི་བག་ཆགས་ཀུན་གྱི་གཞི། །ལུས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དྲི་མ་ཡིན། །གཟུང་བ་ཡུལ་ལ་འཛིན་པ་སེམས། །དེ་ཕྱིར་འཁོར་བའི་ཆོས་ཉིད་དོ། །སེམས་དེ་བྲལ་ན་སངས་རྒྱས་པ། །ལུས་ཅན་ཀུན་གྱི་དྲི་མ་དག །འགྲོ་བ་རྣམས་ནི་སེམས་དེས་འགྲོ། །དེ་མིན་འགྲོ་བར་ནུས་མིན་ཏེ། །དེ་ཕྱིར་འགྲོ་རྣམས་འཁྲུལ་འཁོར་བཞིན། །ཐུགས་ནི་བསྐྱོད་པ་ཀུན་བྲལ་བ། །བེམས་པོ་ལྟ་བུ་མ་ཡིན་ཏེ། །ཤེས་ཤིང་རེག་ལ་གསལ་བྱེད་སྣང་། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཀུན་བསྲེགས་ཏེ། །ཡེ་ཤེས་ཉིད་ནི་མེ་བཞིན་ཟ། །ནམ་མཁའ་ཉིད་དང་མཚུངས་པ་ཡིན། །སྟོང་གསལ་རིག་བཅས་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་ཕྱིར་ཡེ་ཤེས་སྣང་བར་སྟོན། །འབྱེད་མེད་ཐུགས་རྗེ་རང་ཤར་བས། །ཁྱབ་ཅིང་ཀུན་འབྲེལ་ཆོས་ཀུན་རྫོགས། །དྲན་པ་ཉིད་ནི་དྲན་མེད་པས། །ཡེ་ ཤེས་དྲན་གཞི་ཉིད་དང་བྲལ། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། སེམས་དང་ཡེ་ཤེས་གཉིས་མ་ཕྱེད་ན་སྣང་བ་ཡུལ་གྱི་རྩ་བ་མི་ཆོད་པས་སེམས་ཀྱི་ཡུལ་འཁྲུལ་སྣང་འཁོར་བ་ལས་མི་ཐར་བའི་སྐྱོན་ཡོད་དེ། སེང་གེ་རྩལ་རྫོགས་ལས། སེམས་དང་ཡེ་ཤེས་གཉིས་སུ་མ་ཕྱེ་ན། །སྣང་བ་ཡུལ་གྱི་རྩ་བ་མི་ཆོད་པས། །སྐྱོན་བྲལ་ཆོས་ཉིད་དོན་གྱིས་རྟོགས་པར་དཀའ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལ་སེམས་ཀྱི་ཡུལ་འཁྲུལ་ཆོས་ཉིད་དོན་གྱིས་རྟོགས་པར་དཀའ། །ཞེས་པའོ། །དེ་ལ་སེམས་ཀྱི་ཡུལ་འཁྲུལ་སྣང་འཁོར་བའི་ཆོས་ཏེ་བསྡུ་ན་གཟུགས་སྒྲ་དྲི་རོ་རེག་དང་ཆོས་ཏེ་དྲུག་གོ། །འདི་དག་སེམས་ཀྱི་བག་ཆགས་ལས་སྐྲ་ཤད་ཀྱི་རྣམ་པ་ལྟར་སྣང་བ་སྟེ། གང་ལ་སྣང་ན་འཁྲུལ་པའི་སེམས་ལ་སྣང་བའོ། །ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་ནི་དག་པའི་ཆོས་ཉིད་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་དང་། འོད་གསལ་གྱི་སྣང་བ་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཞིང་སྣང་རྒྱ་ཆེ་བ་རྣམས་སོ། །གཉིས་པ་མ་ཤེས་པའི་སྐྱོན་ནི། འདི་ལ་སེམས་རང་ངོ་ཤེས་ན་ཡེ་ཤེས་ཡིན། ད་ལྟའི་སྣང་བ་འདི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འོད་གསལ་ཡིན་བྱ་བ་དང་། སེམས་རྟོགས་ན་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པས་ཞེས་བཤད་པའི་ཚིག་ལ་འཁྲུལ་ནས་སེམས་མི་རྟོག་པའི་ཆ་རྐྱ
Chinese
轮回的法，即由业和习气的自性垢染所生的过患，当它与觉性相合时，便称为有情。此心使六道众生各自迷惑。当觉性与心分离时，便称为远离了突发垢染的佛。何为智慧？即超越痛苦的法，如同燃烧了业和习气的火焰，远离一切分别念，是空明如虚空的自性。如《牟帝噶宝鬘经》所说：心是所有习气的根基，是众生的垢染。心执着于所取的对境，因此是轮回的自性。当心远离时，即是成佛，清净所有众生的垢染。众生由心而流转，否则无法流转。因此，众生犹如迷途的轮子。心远离一切动摇，不像顽石，它能知、能触、能显现光明。它焚烧一切分别念，智慧如火般吞噬。它与虚空无别，是空明觉性的自性。因此，智慧显现光明。无分别的慈悲自然生起，遍及一切，与一切相连，圆满了所有法。忆念本身即是无忆念，智慧远离了忆念的基础。以上。 第二，如果心和智慧没有区分，现象对境的根源就不会断绝，因此会有心的对境迷乱显现，无法从轮回中解脱的过患。如《狮子力圆满经》所说：如果心和智慧没有区分，现象对境的根源就不会断绝，因此难以证悟无过患的法性之义。以上。因此，心的对境迷乱，难以证悟法性之义。因此，心的对境迷乱显现是轮回的法，总而言之，即色、声、香、味、触和法这六种。这些是从心的习气中显现的，如同毛发般的幻象。它显现在哪里呢？显现在迷乱的心中。智慧的对境是清净的法性，如虚空一般，以及光明清澈的显现，广大如身和智慧的刹土。第二，不认识的过患是：如果认识心的自性，就是智慧。现在这个显现是智慧的光明，以及“认识心就是智慧”等说法，因为对这些话语产生误解，所以不认识心的部分原因
English
When the fault of being born into the nature of karma and habitual tendencies, which is the Dharma of the periphery, is possessed by awareness, it is called a sentient being. That mind causes the six realms of beings to be deluded individually. When that awareness is separated from the mind, it is called a Buddha free from sudden defilements. What is wisdom? It is the Dharma that transcends suffering, like a fire that has burned away karma and habitual tendencies, free from all conceptualizations, and is the nature of emptiness and clarity like the sky. As it says in the Garland of Pearls: "The mind is the basis of all habitual tendencies, it is the defilement of embodied beings. The mind grasps at the object of grasping, therefore it is the nature of samsara. When the mind is separated, it is enlightenment, purifying the defilement of all embodied beings. Beings wander because of the mind, otherwise they cannot wander. Therefore, beings are like a wandering wheel. The heart is free from all movement, it is not like an inanimate object, it knows, touches, and illuminates clearly. It burns all conceptualizations, wisdom itself devours like fire. It is equal to the sky itself, it is the nature of emptiness, clarity, and awareness. Therefore, wisdom shows forth light. Unseparated compassion arises naturally, pervading and connecting all, completing all Dharmas. Remembrance itself is non-remembrance, wisdom is free from the basis of remembrance." So it is. Secondly, if mind and wisdom are not distinguished, the root of phenomenal objects will not be severed, therefore there is the fault of the mind's object being a deluded appearance from which one cannot be liberated from samsara. As it says in the Lion's Strength Perfection: "If mind and wisdom are not distinguished, the root of phenomenal objects will not be severed, therefore it is difficult to realize the meaning of the faultless Dharma nature." So it is. Therefore, the mind's object is deluded, and it is difficult to realize the meaning of Dharma nature. Therefore, the deluded appearance of the mind's object is the Dharma of samsara, which can be summarized as the six: form, sound, smell, taste, touch, and Dharma. These appear from the habitual tendencies of the mind, like the appearance of hair falling in front of the eyes. Where does it appear? It appears in the deluded mind. The object of wisdom is the pure Dharma nature, like the sky, and the clear light appearance, vast like the realms of body and wisdom. Secondly, the fault of not knowing is: if one knows the nature of the mind, it is wisdom. This present appearance is the clear light of wisdom, and because of being mistaken about the words that say "realizing the mind is wisdom," the partial cause of not realizing the mind