Tibetan
།དུ་མ་གཟུགས་སྣང་ཡིད་མེད་པའོ། །ཞེས་སོ། །འདི་གཉིས་ཀྱི་གསལ་བའི་དཔེར་བརྗོད་པ་ནི། རང་ཤར་ལས། ཀུན་གཞི་དང་ཆོས་སྐུའི་དཔེ་རྒྱ་མཚོ་དང་གྲུའི་ཚུལ་དུ་ལམ་འབྱུང་ཞེས་པས། གཞི་གནས་ཀྱི་ཆོས་སྐུ་རྒྱ་མཚོ་དྭངས་པ་ལྟ་བུའི་ངང་ན། ཀུན་གཞི་གྲུ་ལྟ་བུ་སྟེ་སེམས་རྣམ་ཤེས་ཚོགས་པ་དུ་མའི་མི་དང་ལས་དང་བག་ཆགས་ཀྱི་ཡོ་བྱད་དུ་མས་བཀང་ནས་རིག་པ་ཆོས་སྐུའི་ངང་ལས་ལམ་བྱུང་བའི་ཚུལ་ལོ། །དེ་ཡང་མདོ་རྒྱུད་ཁ་ཅིག་ཏུ་གཞིའི་ཆ་ལ་ཀུན་གཞིར་མིང་བཏགས་པ་དགོངས་པ་མ་ལོན་པ་ཁ་ཅིག་དེ་གཉིས་གཅིག་ཏུ་འདོད་པ་ཡོད་དེ་ཤིན་ཏུ་ནོར་ས་ཁམ་པོ་ཆེ་ཡིན་པས་སྐྱོན་དུ་མ་ཡོད་དེ། ཀུན་གཞི་བག་ཆགས་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་ཆོས་སྐུ་བག་ཆགས་དང་བཅས་པར་ཐལ་བ་དང་། ཀུན་གཞི་གནས་འགྱུར་དགོས་པའི་ཕྱིར་ཆོས་སྐུ་ཡང་གནས་འགྱུར་དགོས་པར་ཐལ་བ་དང་། ཀུན་གཞི་འཁོར་བའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཆོས་ལ་ལྟོས་པས་རེས་འགའ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཆོས་སྐུ་ཡང་རེས་འགའ་བར་ཐལ་བ་སོགས་ཀྱི་སྐྱོན་མང་ངོ་། །རང་ཤར་ལས་ཀྱང་དེ་གཉིས་གཅིག་པ་ལ་འགལ་བ་སྡུད་པའི་རིག་པ་དྲི་ལན་རྒལ་རྩོད་དང་བཅས་པར་གསུངས་པ་ནི། ལ་ལ་ཀུན་གཞི་ཆོས་སྐུར་འདོད། །དེ་ལ་ལན་བཏབ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། །ཀུན་གཞིའི་མཚན་ཉིད་འདི་ལྟར་ཡིན། །དེ་ནས་དེ་ཡི་ལན་སྨྲས་པ། །ཐམས་ཅད་རྫོགས་ཕྱིར་ཀུན་གཞི་ཡིན། །དེ་ནས་དྲིས་པའི་ཚིག་གིས་བཟློག །སངས་རྒྱས་འགྱུར་བ་ཡོད་པར་རིགས། ། ཀུན་གཞི་སྣ་ཚོགས་འཆར་བའི་ཕྱིར། །དེ་ལས་ཐམས་ཅད་རྫོགས་པའི་ཕྱིར། །སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་སེམས་ཅན་རིགས། །ཅི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་རྫོགས་པའི་ཕྱིར། །ཡང་ན་རེས་འཇོག་ཅན་དུ་འགྱུར། །ཅི་ཕྱིར་སྣ་ཚོགས་འཆར་བའི་ཕྱིར། །རེས་འགའ་སངས་རྒྱས་ཡིན་པར་འགྱུར། །རེས་འགའ་སེམས་ཅན་ཡིན་པར་འགྱུར། །ཅི་ཕྱིར་རེས་འཇོག་ཡོད་པའི་ཕྱིར། །ཞེས་དང་། ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ཐུགས་ཀྱི་མེ་ལོང་ལས་ཀྱང་། ཀུན་གཞི་ཆོས་སྐུར་འདོད་པ་ང་ལས་གོལ་བ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །འོ་ན་ཇི་ལྟར་ཡིན་ན་འཁོར་འདས་ཀྱི་གཞི་ཐ་དད་ལ་ལྟོས་ནས་སོ་སོར་ཕྱེ་བ་ཡིན་ཏེ། རང་ཤར་ལས། སེམས་ཅན་གཞི་དང་སངས་རྒྱས་གཞི། །ཁྱད་པར་གཅིག་གིས་ཕྱེ་བར་ངེས། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ཁྱད་པར་སོ་སོར་བཤད་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཀུན་གཞིའི་ཁྱད་པར་དང་། ཆོས་སྐུའི་ཁྱད་པར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ཀུན་གཞིའི་ངོ་བོ། ངེས་ཚིག །དབྱེ་བ། བྱེད་ལས། སྒྲ་འཇུག་པའི་རྒྱུ་མཚན་དང་ལྔ་ལས། ངོ་བོ་ནི་སེམས་སེམས་བྱུང་གིས་ཉེ་བར་བསྡུས་པས་འཁོར་འདས་ཀྱི་ལས་དང་བག
Chinese
。众多形象无心识啊。如此说。这二者的清晰比喻是，自显中说，阿赖耶和法身的比喻，如海洋和船只般显现道路。意思是，作为基础处所的法身，在如清澈海洋般的状况中，阿赖耶如船只般，即充满众多心、识的集合，人和业以及习气的器物，从觉性法身的状况中显现道路之理。而且，在一些经续中，对基础的部分命名为阿赖耶，一些未领会密意的人认为这二者是一体的，这是非常大的错误之处，有很多过失。因为阿赖耶具有习气，所以会推论出法身也具有习气；因为阿赖耶需要转变，所以会推论出法身也需要转变；因为阿赖耶依赖于轮回状态的法，所以是无常的，因此会推论出法身也是无常的等等，有很多过失。自显中也说，对于这二者是一体，以辩论的方式，以问答辩驳的方式，汇集了相违之处，即：有些人认为阿赖耶是法身。为了回答并阐释它，阿赖耶的特征是这样的。之后说了它的答案。因为圆满了所有，所以是阿赖耶。之后用提问的语句来反驳。佛陀有变化的道理。因为阿赖耶显现各种各样。因为从中圆满了所有。众生之类成为佛陀。为什么圆满了所有？或者变成轮流交替。为什么显现各种各样？有时成为佛陀。有时成为众生。为什么有轮流交替？如此说。普贤王如来心镜中也说：认为阿赖耶是法身，是偏离我的。如此说。那么，如果怎样才是正确的呢？轮回和涅槃的基础，依赖于不同，从而各自区分。自显中说：众生的基础和佛陀的基础。确定以一个差别来区分。如此说。第二，分别阐述差别，分为二：阿赖耶的差别和法身的差别之阐述。第一，阿赖耶的体性、词义、分类、作用、词语使用的理由这五个方面。体性是，以心和心所紧密集合，因此是轮回和涅槃的业和习
English
It is the multitude of unreal appearances without mind. So it is said. An example to clarify these two is, from Rangshar: "The analogy of the alaya and the dharmakaya is that the path arises like the ocean and a boat." This means that the dharmakaya, as the ground of being, is in a state like a clear ocean. The alaya is like a boat, filled with the various minds and consciousnesses, people, actions, and habitual tendencies, and the path arises from the state of awareness dharmakaya. Moreover, in some sutras and tantras, the part of the ground is named alaya. Some who have not understood the intention consider these two to be one, which is a very big mistake, and there are many faults. Because the alaya has habitual tendencies, it would follow that the dharmakaya also has habitual tendencies. Because the alaya needs to be transformed, it would follow that the dharmakaya also needs to be transformed. Because the alaya depends on the dharmas of samsaric existence, it is impermanent, therefore it would follow that the dharmakaya is also impermanent, and so on, there are many faults. In Rangshar, the contradictions of considering these two as one are gathered in the form of reasoning, with questions and answers and refutations, as follows: Some consider the alaya to be the dharmakaya. To answer and explain this, the characteristics of the alaya are as follows. Then the answer is given. Because it perfects all, it is the alaya. Then it is refuted with a question. It is reasonable that the Buddha has change. Because the alaya manifests various things. Because all are perfected from it. Sentient beings become Buddhas. Why are all perfected? Or it becomes alternating. Why does it manifest various things? Sometimes it becomes a Buddha. Sometimes it becomes a sentient being. Why is there alternation? So it is said. Also, in the Mirror of the Mind of Kuntuzangpo, it says: Considering the alaya to be the dharmakaya is deviating from me. So it is said. So, how is it correct? The basis of samsara and nirvana is separated by relying on differences. Rangshar says: The basis of sentient beings and the basis of Buddhas. It is certain that they are distinguished by one difference. So it is said. Second, the differences are explained separately, divided into two: the differences of the alaya and the explanation of the differences of the dharmakaya. First, the nature, definition, classification, function, and reason for the use of the term alaya, in five aspects. The nature is that it is closely gathered by mind and mental factors, therefore it is the actions and habits of samsara and nirvana.