Tibetan
ང་རྟག་མི་རྟག་ལས་འདས་པས་རྟག་ པ་ཁོ་ནར་མི་འདོད་པ་དང་། འོད་གསལ་བ་དེ་བླ་མའི་མན་ངག་གིས་མཐོང་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་སུས་ཀྱང་མི་མཐོང་བའི་ལྐོག་གྱུར་ཏུ་མི་འདོད་པ་དང་། ངོ་བོ་སྟོང་གསལ་མཐའ་བྲལ་ཡིན་པས་མཐེ་བོང་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་རང་མཚན་དང་ཆོས་མི་སྦྱོར་བ་དང་། དངོས་པོ་དང་མཚན་མར་མེད་པས་ལུས་ཆེ་ཆུང་ལ་སྙིང་པོ་ཆེ་ཆུང་དང་བཟང་ངན་དུ་མི་འདོད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་ཤིན་ཏུ་མང་ངོ་། །མུ་སྟེགས་ཀྱིས་དེ་ལྟར་སྨྲས་པ་དེ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྙིང་པོ་དང་ཀུན་ཏུ་མི་མཚུངས་ཀྱང་མིང་ཙམ་མམ་ཚིག་གི་བརྗོད་པ་ལས་འདྲའོ་སྙམ་དུ་འཁྲུལ་པས་ཁྱོད་ཅག་བློ་གྲོས་བླུན་པོར་ཁོ་བོ་ཅག་གིས་མཐོང་བ་ནི། སྔོན་རྒྱལ་པོའི་རལ་གྲི་སྟོར་བ་ལས་དབུལ་པོ་ཞིག་གིས་རྨི་ལམ་དུ་རལ་གྲི་རྨིས་པ་བླ་རྡོལ་དུ་ཤར་བ་ལ་རལ་གྲི་བརྩད་པས་མིང་ཙམ་ལས་དོན་མ་མཐོང་བས་རལ་གྲི་མ་མཐོང་བར་རྣམ་པར་གཞག་པ་དང་འདྲ་སྟེ། ཡང་མདོ་དེ་ཉིད་ལས་བུས་པ་གླེན་པ་དག་ཐམས་ཅད་ལ་བདག་ཡོད་དོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ནི་མི་དབུལ་པོ་གཞན་གྱི་ཁྱིམ་ན་གཉིད་ལོག་པ་ལས་རལ་གྲི་རལ་གྲི་ཞེས་བླ་བརྡོལ་སྨྲ་བ་དང་མཚུངས་སོ། །ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་བདག་ཅེས་བྱ་བའི་མཚན་ཉིད་ཅི་འདྲ་དྲིས་ན། དེ་ལ་ཁ་ཅིག་གིས་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་དང་བདག་ཅེས་བྱ་བ་མཚན་ཉིད་མཐེ་བོང་ཙམ་ཞིག་ཡོད་དོ་ཞེས་སྨྲའོ། །ཁ་ཅིག་ནི་ཁྲེའི་འབྲུ་ཙམ་ཞིག་ཡོད་དོ་ཞེས་སྨྲའོ། ། ཁ་ཅིག་ནི་ཏིལ་གྱི་འབྲུ་ཙམ་ཞིག་ཡོད་དོ་ཞེས་སྨྲའོ། །ཁ་ཅིག་ནི་བདག་གི་མཚན་ཉིད་སེམས་ལ་གནས་ཏེ་ཉི་མ་ལྟ་བུར་འབར་ཞིང་གསལ་ལོ་ཞེས་སྨྲ་སྟེ། དེ་ལྟར་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་དག་བདག་ཅེས་བྱ་བའི་མཚན་ཉིད་མི་ཤེས་པ་ཡང་། ཇི་ལྟར་བླུན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་རལ་གྲི་བཟང་པོ་དེ་མི་ཤེས་པ་བཞིན་ནོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་དེ་ལྟར་བདག་ཅེས་བྱ་བའི་མཚན་ཉིད་བསྟན་པ་བུས་པ་གླེན་པ་དག་གིས་མི་ཤེས་པས་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་སུ་བྱེ་བྲག་ཕྱེ་སྟེ་བདག་ཅེས་བྱ་བའི་མཚན་ཉིད་འཛིན་པ་ནི། རལ་གྲིའི་དབྱིབས་ཅི་འདྲ་ཞེས་དྲིས་ན་རྭ་རུ་འདྲའོ་ཞེས་སྨྲ་བ་དང་མཚུངས་སོ། །དེ་ལྟར་བུས་པ་མ་རབས་དག་ནི་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་ངན་པར་ལྟ་བ་བསྐྱེད་དེ། དེ་ལྟར་ངན་པར་ལྟ་བ་བཅད་པའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་བདག་མེད་པར་བསྟན་པ་ནི། དཔེར་ན་རྒྱལ་པོ་དག་བློན་པོ་རྣམས་ལ་ངའི་མཛོད་ན་དེ་འདྲ་བའི་རལ་གྲི་མེད་དོ་ཞེས་སྨྲ་བ་དང་མཚུངས་སོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་དེ་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་བདག་ཅེ
Chinese
我超越常与无常，因此不执着于仅仅是常。光明是可以通过上师的口诀见到的，因此不执着于谁也见不到的隐秘。本体是空明无别的，因此不将拇指等事物与自相和法相混合。由于没有事物和相状，因此不执着于身体的大小与精华的大小和好坏等等，有非常多的差别。外道那样说，虽然与佛陀的精华完全不相同，但因为仅仅是名称或者词语的表达相似而迷惑，我们认为你们的智慧愚蠢，这就像以前国王的宝剑丢失了，一个穷人在梦中梦到宝剑，突然醒悟过来而索要宝剑，因为仅仅是名称而没有见到实义，就像没有见到宝剑一样安立。又，在那部经中说，愚蠢的人们都说有我，这就像穷人在别人家里睡觉，突然醒悟过来而说宝剑宝剑一样。如果询问声闻和缘觉的众生，所谓的我的相状是什么样的？其中一些人说，执着于我，所谓的我，相状有拇指那么大。一些人说，有黍米那么大。 一些人说，有芝麻那么大。一些人说，我的相状住在心里，像太阳一样燃烧而明亮。像这样，各自的凡夫不了解所谓的我的相状，也就像愚蠢的人们不了解那把好剑一样。菩萨那样开示所谓的我的相状，愚蠢的人们不了解，因此以各种方式区分，执着于所谓的我的相状，这就像询问剑的形状是什么样的，回答说像角一样。像这样，下劣的愚人不断地产生恶见。为了断除那样的恶见，如来开示无我，这就像国王对大臣们说，我的仓库里没有那样的剑一样。种姓之子，如来就这样说我
English
I am beyond permanence and impermanence, therefore I do not cling to mere permanence. Luminosity can be seen through the guru's oral instructions, therefore I do not cling to the hidden that no one can see. The essence is emptiness, clarity, and non-duality, therefore I do not mix thumbs and other things with their own characteristics and dharma characteristics. Since there are no things and no characteristics, therefore I do not cling to the size of the body with the size and goodness or badness of the essence, and so on, there are very many differences. When non-Buddhists say that, although it is completely different from the essence of the Buddha, they are confused because only the name or the expression of words is similar. We think that your wisdom is foolish, just like when the king's sword was lost, a poor man dreamed of a sword in his dream, and suddenly woke up and asked for the sword. Because it was only a name and he did not see the real meaning, it is established as if he had not seen the sword. Also, in that sutra, it is said that foolish people all say that there is a self. This is like a poor man sleeping in another person's house, and suddenly waking up and saying sword, sword. If you ask the Hearers and Solitary Buddhas, what is the characteristic of the so-called self? Some of them say that they cling to the self, and the so-called self has a characteristic as big as a thumb. Some people say that it is as big as a millet grain. Some people say that it is as big as a sesame seed. Some people say that the characteristic of the self dwells in the mind, burning and shining like the sun. In this way, ordinary people do not understand the characteristic of the so-called self, just as foolish people do not understand that good sword. When the Bodhisattva teaches the characteristic of the so-called self in this way, foolish people do not understand, so they distinguish in various ways and cling to the characteristic of the so-called self. This is like asking what the shape of the sword is like, and answering that it is like a horn. In this way, inferior fools constantly generate evil views. In order to cut off such evil views, the Tathagata taught non-self, just as the king said to the ministers, "I do not have such a sword in my treasury." Son of the lineage, the Tathagata thus speaks of the self.
Tibetan
ས་བྱ་བར་བསྟན་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རང་བཞིན་དེ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་བསྟན་པའི་ཆོས་ཀྱི་ནང་ན་རལ་གྲི་ཤིན་ཏུ་གསལ་ཞིང་དག་པ་དང་མཚུངས་སོ་ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་ངེས་ཤེས་ཁྱད་པར་ཅན་གྱིས་སྤྲོ་དགའ་བསྐྱེད་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། ཡང་དག་པའི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྱིས་མ་བསྟན་ན་མཐོང་དུ་མི་རུང་བའི་དོན་བླ་མ་དམ་པ་ ལས་རྙེད་པས་ཀྱང་སྤྲོ་བར་རིགས་པ། ས་ལ་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཀྱང་རྟོགས་དཀའ་བའི་གནས་སུ་འགྱུར་ན་ཚུར་རོལ་མཐོང་བས་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས་ཞེས་སངས་རྒྱས་ཁོ་ནའི་གསང་བ་རྡོ་རྗེའི་གནས་ཡིན་པས་ཀྱང་སྤྲོ་དགའ་བསྐྱེད་པ། ཡང་དག་པའི་བླ་མས་བསྟན་ན་དངོས་སུ་མཐོང་ལ་རང་བཞིན་དུ་བར་དོར་རང་སྣང་མངོན་དུ་འཆར་བས་ཀྱང་སྤྲོ་དགའ་བསྐྱེད་པར་རིག་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཡང་མདོ་དེ་ཉིད་ལས། རིགས་ཀྱི་བུ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དེ་དང་འདྲ་སྟེ། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་བསྙེན་བཀུར་མ་བྱས་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡོད་ཀྱང་མཐོང་བར་མི་ནུས་སོ་ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི་འཕགས་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་མདོ་ལས། རིགས་ཀྱི་བུ་འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་གང་ཟག་དམུས་ལོང་ཞིག་མིག་གསོ་བའི་ཕྱིར་སྨན་པ་མཁས་པ་དག་གི་གན་དུ་སོང་པ་ལས་སྨན་པས་གསེར་གྱི་གྲི་ཐོགས་ཏེ་མིག་གི་རབ་རིབ་ཀྱི་སྤྲིས་མ་བཅད་ནས་མཛུབ་མོ་གཅིག་བསྒྲེངས་ཏེ་བསྟན་ན་ལོང་བ་དེས་མི་མཐོང་ངོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །མཛུབ་མོ་གཉིས་སམ་གསུམ་བསྟན་ན་གདོད་ཅུང་ཟད་ཅིག་མཐོང་ཞེས་ཟེར་རོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་སྡེ་འདི་མ་གསུངས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཚད་མེད་པ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ནས་ས་བཅུའི་བར་དུ་གནས་ཀྱང་སངས་ རྒྱས་ཀྱི་རང་བཞིན་མི་མཐོང་བ་ནི་དེ་དང་འདྲ་སྟེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གསུངས་ནས་ཅུང་ཟད་ཅིག་མཐོང་བར་གྱུར་ཏོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དག་དེ་ལྟར་མཐོང་བར་གྱུར་ནས་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲའོ། །ཤིན་ཏུ་ངོ་མཚར་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་བདག་ཅག་ནི་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པའི་བར་དུ་འཁོར་བར་འཁོར་ཏེ་བདག་མེད་པས་ཡོངས་སུ་བསྡུས་པར་གྱུར་ཏོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ས་བཅུ་ལ་གནས་པས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རང་བཞིན་གསལ་བར་མི་མཐོང་ན་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་མཐོང་བ་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས་ཞེས་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། སེང་གེ་རྩལ་རྫོགས་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་ལས། སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་
Chinese
所谓的指示“地”，指的是佛性。如此，佛性在佛陀所开示的佛法中，就像一把非常明亮和纯净的剑。第三，以殊胜的定解生起欢喜有三点：如果不是由真正的善知识指示，就无法见到，从上师处获得难以见到的意义，因此理应欢喜；即使是安住于地的菩萨也很难证悟，更何况是凡夫，因此因佛陀独有的秘密金刚处而生起欢喜；如果由真正的上师指示，就能亲眼见到，并且自性上在中阴显现自相，因此应知生起欢喜。第一点，又如经中所说：‘善男子，一切众生也是如此，因为没有依止善知识，即使有佛性也无法见到。’第二点，如《圣大涅槃经》中所说：‘善男子，譬如一个盲人为了治疗眼睛，去拜访一位有经验的医生，医生用金刀切开他眼睛的白内障，然后伸出一根手指给他看，盲人说他看不见。如果伸出两根或三根手指，他才会稍微看见。善男子，如果不宣说这部《大般涅槃经》，那么无数的菩萨，即使圆满了波罗蜜多，安住于十地，也无法见到佛性，就像那个盲人一样。如来宣说了之后，他们才稍微见到。菩萨摩诃萨们这样见到之后，会说：‘太稀奇了！世尊，我们无量劫以来都在轮回中流转，被无我所摄持。’善男子，即使安住于十地的菩萨也无法清楚地见到佛性，更何况是声闻和独觉，更不用说了。’经中广说。第三点，如《狮子圆满大势至续》中所说：一切有情
English
The so-called indication of "ground" refers to Buddha-nature. Thus, that Buddha-nature, within the Dharma taught by the Buddha, is like a sword that is extremely bright and pure. Third, there are three points to generating joy with special conviction: If it is not indicated by a true virtuous friend, it cannot be seen; it is reasonable to rejoice because one obtains the meaning that is difficult to see from the supreme guru; even a Bodhisattva abiding on the ground finds it difficult to realize, so what need is there to mention ordinary beings, therefore, joy arises because it is the secret vajra place unique to the Buddha; if indicated by a true guru, one can see it directly, and naturally, self-appearance manifests in the bardo, therefore, one should know that joy arises. The first point, again, as it says in the same sutra: 'Son of good family, all sentient beings are the same, because they have not relied on a virtuous friend, even though they have Buddha-nature, they cannot see it.' The second point, as it says in the Noble Nirvana Sutra: 'Son of good family, for example, a blind person goes to visit a skilled doctor to cure his eyes. The doctor takes a golden knife and cuts the cataract in his eyes, then holds up one finger to show him, but the blind person says he cannot see it. If he holds up two or three fingers, he will see a little. Son of good family, if this Great Nirvana Sutra is not spoken, then countless Bodhisattvas, even if they have perfected the Paramitas and abide on the ten grounds, will not see Buddha-nature, just like that blind person. After the Tathagata speaks it, they will see a little. The Bodhisattvas, the great beings, having seen it in this way, will say: 'It is very wonderful! Blessed One, we have been wandering in samsara for countless kalpas, held by selflessness.' Son of good family, even if a Bodhisattva abiding on the ten grounds cannot clearly see Buddha-nature, what need is there to mention the Shravakas and Pratyekabuddhas, let alone others?' The sutra speaks extensively. The third point, as it says in the Lion's Complete Great Power Sutra: All sentient beings