Tibetan
ཉིད་ཀྱང་བག་ལ་ཆགས། །རྐྱེན་བཞི་དམིགས་པ་མ་དག་ཕྱིར། །སྣང་བ་ཉིད་ནི་དུ་མར་ཤར། །ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་འཁྲུལ་པའི་རྒྱུ་མ་རིག་པ། རྐྱེན་ཤེས་པ་ལ་ཡུལ་སྣང་བ། གཞི་ལས་གཞི་ཤེས་སུ་སྣང་བ་འཁྲུལ་མཁན་འགྱུ་བ་མཆེད་པའི་རིག་པ་གཟུང་འཛིན་དུ་བཅིངས་པ་སྟེ། ཐལ་འགྱུར་ལས། འཁྲུལ་པའི་རྒྱུ་ནི་མ་རིག་པ། །གཞི་དང་ཤེས་པ་སྦགས་པ་དང་། །གཟུང་དང་དབང་པོ་འཁོར་ཚུལ་ལོ། །རྐྱེན་ནི་ཡུལ་དང་གཟུང་ཆ་ལས། །མཐའ་ཡི་སོ་སོར་འབྱེད་པ་དང་། །གཅིག་མ་ཤེས་པའི་དམིགས་རྟེན་ནོ། །གཞི་ནི་གར་ཡང་འབྱེད་མེད་ཅིང་། །ངེས་པ་མེད་པར་བཅོམ་ལས་སོ། །ཤེས་པ་འགྱུ་དང་ཡལ་བ་དང་། །མཆེད་པར་འཛིན་པ་རྣམས་ཡིན་ནོ། །སྦགས་པ་དྲི་མར་འཛིན་པ་སྟེ། །ཤེས་བྱས་རང་རྒྱུད་བཅིངས་པའོ། །གཟུང་བ་མ་ཡིན་པ་ལ་ཡང་། །བདེན་པས་དམ་དུ་བཅིངས་པའོ། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་རྣམ་པ་རྐྱེན་གྱི་ཆ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ནི། དེ་ཡང་མེད་པ་ལ་ཡོད་པར་མཐོང་སྟེ་དེ་ལ་འཁྲུལ་པའི་རྒྱུ་མ་རིག་པ་གསུམ་སྟེ། དོན་གྱི་མ་འཁྲུལ་པའི་ཆ་ལ་རང་མ་རིག་པས་བརྟགས་ནས་འཁྲུལ་པར་སོང་བ་ལ་རྒྱུ་བདག་ཉིད་གཅིག་པའི་མ་རིག་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ཉིད་ངོ་མ་ཤེས་པ་ལ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་མ་རིག་པ་སྟེ་འཁོར་འདས་གཉིས་ཀྱི་སྣང་ཆར་བྱུང་བའོ། །ཡུལ་ཐ་དད་སྣང་བ་ལ་སོ་སོར་ཀུན་ཏུ་བརྟག་དཔྱད་སྐྱེས་པས་ཀུན་བརྟགས་པའི་མ་རིག་པའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་རྒྱུ་དེ་ལ་རྐྱེན་ནི་བཞི་སྟེ། རྒྱུའི་རྐྱེན་དེ་ལྟར་མ་རིག་པ་གསུམ་འདུས་པས་འཁྲུལ་པ་འབྱུང་བ་ནི་སྐྱེས་བུ་གཟུགས་དང་ཡན་ལག་དང་ལྡན་པ་ལ་བྱད་རང་ཆས་སུ་འབྱུང་བ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ལས་དམིགས་པའི་རྐྱེན་མེ་ལོང་དང་འདྲ་བར་ཕྱི་ཡུལ་ལ་ཤར་བ་དང་དེ་ལ་བཞིན་ཡོད་པས་རྐྱེན་མེ་ལོང་གི་ནང་དུ་ཤར་བ་ལྟར། དམིགས་པའི་ཡུལ་རང་འོད་ཕྱིར་ཤར་བ་ལས་བདག་པོའི་རྐྱེན་མེ་ལོང་དང་བཞིན་དང་བདག་དངོས་སུམ་དུ་བཟུང་བས་བཞིན་དང་མེ་ལོང་དུ་རྟོག་པ་ལྟར། འོད་དང་རིག་པ་དང་ཆོས་ཉིད་གསུམ་དུ་རྟོག་པ་དང་བཅས་པས་བདག་པོའི་རྐྱེན་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་རྒྱུ་མ་རིག་པ་གསུམ་དང་རྐྱེན་གསུམ་དུས་མཚུངས་པས་མཚུངས་པ་དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་ཏེ་འཁྲུལ་པ་དངོས་སུ་འབྱུང་བའོ། །དེ་དག་ཀྱང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་སྙིང་གི་མེ་ལོང་གི་རྒྱུད་ལས། ཁམས་གསུམ་གྱི་སེམས་ཅན་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ནི་དང་པོ་གཞི་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་པ་ལས་ཅིར་ཡང་འཁྲུལ་ལོ། །གཞི་དེའི་ངོ་བོ་སྟོང་པ། རང་བཞིན་གསལ་བ། ཐུགས་རྗེ་སེམས་ཅན་ལ་སྣང་ནུས་པའོ། །དེ་ལ་འཛིན་བྱེ
Chinese
您也习惯了。因为四种缘起的目标不纯净。显现本身显现为多种。如是说。也就是，错乱的因是不明，缘是知识对境显现，从基显现为基识是错乱者，流动蔓延的知识被束缚于能取所取。 《现观庄严论》中说：错乱的因是不明，基与知识被染污，能取和根的运转方式。缘是境和能取分，区分边际的各自，是不知一的所缘。基无论何处都无分别，无有定准而被摧毁。知识是流动和消逝，以及执持蔓延者。染污是执持为垢染，即知识由自续束缚。对于非能取者也，以真实而紧紧束缚。如是说。第二，详细阐述缘起之相，也就是，将无有视为有，对此有三种错乱之因，即不明：对于事物未错乱的部分，由自不明而考察并陷入错乱，称为自性一体的不明。对于未能认识其本身，有俱生不明，即于轮回涅槃二者的显现中产生。对于境各异的显现，由各自的周遍考察而产生遍计所执不明。对于如是的因，有四种缘：如是因的缘，由三种不明聚集而产生错乱，犹如士夫具有形体和肢体，而自然产生魔祟。由此，所缘的缘如镜子般在外境显现，并且其上有面容，缘如面容显现在镜中。 由所缘的境自身的光芒向外显现，因此，主宰的缘执持镜子、面容和自身实物三者，犹如思择面容和镜子。与思择光、知识和法性三者一起，称为主宰的缘。如是，因三种不明和缘三种同时，因此，同时的即刻缘，是错乱实际产生。这些也出自《金刚萨埵心镜续》中：三界的一切有情，最初从什么也不是的基中错乱为任何事物。该基的体性是空性，自性是光明，大悲能对有情显现。于此执...
English
You are also accustomed. Because the objects of the four conditions are impure. Appearance itself appears as manifold. Thus it is said. That is, the cause of delusion is ignorance, the condition is the appearance of objects to knowledge, the appearance of the base as base-knowledge is the deluder, the knowledge that flows and spreads is bound to the apprehended and the apprehender. In the Prasangika it says: The cause of delusion is ignorance, the base and knowledge are defiled, and the way the apprehended and the senses revolve. The condition is from the object and the part of the apprehended, distinguishing the extremes separately, and the support of the object is not knowing the one. The base is without distinction anywhere, and is destroyed without certainty. Knowledge is the movement and disappearance, and the holding of those that spread. Defilement is holding to impurity, that is, knowledge is bound by its own continuum. Even for what is not apprehended, it is tightly bound by truth. Thus it is said. Second, the aspect of the condition is explained in detail, that is, seeing what is not there as being there, there are three causes of delusion for this, namely ignorance: For the part of the thing that is not deluded, it is examined by its own ignorance and goes into delusion, and is called the ignorance of the same self-nature. Not knowing that itself, there is co-emergent ignorance, which occurs in the appearances of both samsara and nirvana. For the appearance of different objects, the ignorance of complete imputation arises from the separate complete examination. For such a cause, there are four conditions: The condition of the cause, the delusion arises from the combination of the three ignorances, just as a man with form and limbs naturally has an evil spirit. From this, the object of the condition appears on the external object like a mirror, and because there is a face on it, the condition appears in the mirror. Because the object of the condition, its own light, shines outward, the condition of the master holds the mirror, the face, and the self-substance as three, just like thinking of the face and the mirror. Together with thinking of light, knowledge, and dharmata as three, it is called the condition of the master. Thus, because the three causes of ignorance and the three conditions are simultaneous, the simultaneous immediate condition is the actual arising of delusion. These also come from the Vajrasattva Heart Mirror Tantra: All these sentient beings of the three realms are first deluded into anything from a base that is nothing at all. The essence of that base is emptiness, its nature is clarity, and compassion is able to appear to sentient beings. To this, holding...
Tibetan
ད་ཀྱི་ཤེས་པ་མ་རིག་པའི་ཆ་ལས་བྱུང་བ་བྲེང་ཙམ་ཞིག་འགྱུས་པ་ལས། ཤེས་པ་དམུན་པོས་ཕ་གི་ལས་ང་བྱུང་ངམ་ང་ལས་ཕ་གི་བྱུང་ངམ་སྙམ་པའི་ཤེས་པ་བྱུང་བ་ཙམ་གྱིས་འཁྲུལ་ལོ། །མ་རིག་པ་དེ་གཞི་ལ་མེད་དེ་ཉམས་སམ་རྣམ་པ་ལ་ཡོད་དོ། །རྣམ་པ་ལས་རྐྱེན་རྣམ་པ་བཞི་འབྱུང་ངོ་། །དེ་ཡང་གཞི་འོད་ཁྱིམ་གྱི་ཚུལ་དུ་གནས་པ་ལ་རྒྱུའི་རྐྱེན་ཞེས་བྱ་སྟེ་མ་རིག་པ་དངོས་སོ། །དེ་ལ་འཛིན་རྟོག་ཏུ་སོང་བས་བདག་པོའི་རྐྱེན་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་ཡུལ་ཅན་དུ་བཟུང་བས་དམིགས་པའི་རྐྱེན་ཞེས་བྱ་སྟེ། དཔེར་ན་མེ་ལོང་ལ་སྐྱེས་བུའི་བྱད་བསྟན་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་གསུམ་དུས་མཚུངས་པས་དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་ཞེས་བྱའོ། ། དེ་རང་གི་གཞི་ཡིན་པ་ལ་རང་གིས་ངོ་མ་ཤེས་ཏེ་འཁྲུལ་ནས་ཁམས་གསུམ་འཁོར་བ་གྲུབ་བོ། །དེ་ལས་ཉོན་མོངས་པ་རགས་སུ་སོང་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་གཟུགས་ཐ་དད་བྱུང་ངོ་། །གཞི་དེ་ལྟ་བུ་མ་དག་པ་ལས་འཁྲུལ་ལོ། །ཞེས་པ་དང་། བཀྲ་ཤིས་མཛེས་ལྡན་ལས། དེ་ཡང་ལྷུན་གྲུབ་རིན་པོ་ཆེའི་གའུའི་གནས་ལུགས་ལས་སྣང་བ་མ་འགགས་པ་ལས་གཞི་མ་འགྱུར་བར་སྣང་བ་འགྱུར་ཏེ་ཡུལ་དུ་མའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ཏེ་ཐམས་ཅད་ལ་རྟོག་པའོ། །ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་སྣང་བ་མ་འགྱུར་ཡང་འཁྲུལ་པའི་སྣང་བ་ལ་འགྱུར་འགྱུར་ལྟར་བྱུང་བའོ། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ལ་འཁྲུལ་པ་མི་མངའ་ཡང་སེམས་ཅན་ལ་འཁྲུལ་པའི་ཚུལ་བསྟན་པའོ། །ཐ་མ་རང་གི་སྣང་བ་རང་རྐྱེན་གྱི་གཞི་ལ་བཟློག་པའོ། །གཉིས་སུ་མེད་པའི་སྣང་བ་རང་ཤར་བར་མ་ཤེས་ཏེ་འཁྲུལ་པ་ལ་བདག་པོར་བཟུང་བས་བདག་པོའི་རྐྱེན་ནོ། །རང་རིག་པའི་འབྲས་བུ་རང་ཤར་བར་མ་ཤེས་ཏེ་རྒྱུ་ཉིད་ལྟོས་ཅན་དུ་བཟུང་བས་རྒྱུའི་རྐྱེན་ནོ། །ཡུལ་དང་ཤེས་པ་སྟོང་པར་ནི་མ་ཤེས་ཏེ་དམིགས་པ་ལ་ཡུལ་དུ་བཟུང་བས་རང་ངོའི་རྐྱེན་ནོ། །དུས་ལ་ལྟོས་ནས་འོད་རང་བྱུང་བར་མ་ཤེས་ཏེ་དེ་མ་ཡིན་ལ་དེར་འཛིན་པའི་ཤེས་པ་བྱུང་བས་མཚུངས་པ་དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་ནོ་ཞེས་དང་། ཐལ་འགྱུར་ལས། དེ་ལ་འཁྲུལ་པའི་རྒྱུ་དང་རྐྱེན། །ཆ་དང་ཡན་ལག་ཉིད་དང་ཡང་། །མ་སྨིན་རྣམ་རྟོག་འཁོར་བའོ། །མ་རིག་པ་ནི་རྣམ་པ་གསུམ། །བདག་ཉིད་གཅིག་ པས་འཁྲུལ་རྩ་བྱས། །ལྷན་གཅིག་སྐྱེས་པས་རྟོག་པ་གཉིས། །ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པས་ཡུལ་དུ་གྱུར། །རྐྱེན་ནི་རྣམ་པ་བཞི་དག་གིས། །འདུས་ཤིང་བཟུང་བས་འཁྲུལ་ཞེས་བྱ། །ཆ་ནི་འདུ་བྱེད་ལ་སོགས་པས། །འཁྲུལ་ཡུལ་ཆ་ལས་བཅུ་གཉིས་ཕྱེད། །སྨིན་པས་ལོ་དང་བྱེད་ལས་སོ། །ཡན་ལག་སྤྲོས་པ་ཐ་དད་ལས། །ཐ
Chinese
如今的觉识是从无明的分位中产生，稍微地动了一下，愚昧的觉识就产生了“是从它生出我，还是从我生出它”的想法，仅仅是这样就迷惑了。那个无明不在基上，而是在经验或者现象上存在。从现象中产生四种缘。也就是，基以光蕴的形式存在，这被称为俱生缘，也就是真正的无明。对它产生执着分别，这被称为增上缘。把它执着为所缘，这被称为所缘缘，比如镜子中显现人的面容。这三者同时发生，所以被称为等无间缘。 它本来是自己的基，自己却不认识，迷惑了，于是形成了三界轮回。从中烦恼变得粗大，众生的形相就各不相同了。这样的基从不净中产生迷惑。以及，《吉祥庄严》中说：也就是，从自然成就的珍宝盒子的状态中，显现没有停止，基没有改变，显现却改变了，追随各种境，对一切进行分别。法身的光明没有改变，但迷惑的光明却像是改变一样地显现。金刚萨埵没有迷惑，但却示现了众生迷惑的方式。最后，是把自己的显现转回到自缘的基上。没有认识到无二的显现是自生的，把迷惑执着为我，这是增上缘。没有认识到自明觉的果是自生的，把因执着为有待，这是俱生缘。没有认识到境和觉识是空性的，把所缘执着为境，这是自性的缘。没有认识到时间是依赖于光明自生的，产生了不是它却执着为它的觉识，这相同于等无间缘。以及，《破斥论》中说：因此，迷惑的因和缘，分和支分，自性和也，未成熟的分别念是轮回。无明有三种，自性唯一而成为迷惑的根本。俱生而生的分别有二，普遍分别成为境。缘有四种，聚合和执着被称为迷惑。分是行等，从迷惑的境中分出十二分。成熟是年龄和事业等。支分是广大的差别。
English
Now, awareness arises from the aspect of ignorance, with a slight movement. The ignorant awareness then has the thought, "Did I arise from it, or did it arise from me?" Merely with this, one is deluded. That ignorance is not on the ground, but exists in experience or appearance. From appearance, four conditions arise. That is, the ground exists in the form of a light sphere, which is called the causal condition, which is the actual ignorance. When it goes into grasping and conceptualization, it is called the dominant condition. When it is grasped as an object, it is called the objective condition, like the appearance of a person's face in a mirror. These three occur simultaneously, so it is called the immediately preceding condition. It is one's own ground, but one does not recognize it, and is deluded, thus the three realms of samsara are formed. From this, the afflictions become coarse, and the forms of sentient beings become different. Such a ground is deluded from impurity. And, in "Glorious and Beautiful," it says: That is, from the state of the spontaneously accomplished jewel box, appearance does not cease, the ground does not change, but appearance changes, following various objects, conceptualizing everything. The appearance of the Dharmakaya does not change, but the appearance of delusion appears as if it changes. Vajrasattva does not have delusion, but he shows the way sentient beings are deluded. Finally, it is turning one's own appearance back to the ground of self-cause. Not recognizing that the non-dual appearance is self-arisen, grasping delusion as self, this is the dominant condition. Not recognizing that the fruit of self-awareness is self-arisen, grasping the cause as dependent, this is the causal condition. Not recognizing that objects and awareness are empty, grasping the object as an object, this is the condition of self-nature. Not recognizing that time is dependent on the self-arisen light, the awareness arises that it is not it but grasps it as it, this is the same as the immediately preceding condition. And, in "Refutation," it says: Therefore, the cause and condition of delusion, parts and limbs, self-nature and also, immature conceptual thoughts are samsara. Ignorance has three aspects, self-nature is one and becomes the root of delusion. The conceptualizations born together are two, universal conceptualization becomes the object. The conditions are four, aggregation and grasping are called delusion. Parts are actions and so on, from the object of delusion, twelve parts are divided. Maturation is age and activity, etc. Limbs are vast differences.