Tibetan
ད་པ་བརྟགས་ཏེ་བཙན་སར་ བཅས་ནས་ཕྱིས་ཚང་དུ་ནམ་འཇུག་ཀྱང་རྟོག་དཔྱོད་མེད་པར་སྐད་ཅིག་ལ་འཇུག་པ་ལྟར། རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་ཡང་ཐོས་བསམ་གྱིས་སྒྲོ་འདོགས་གཅོད་པའོ། །གཉིས་པ་ནི་དཔེ་དེ་བཞིན་དུ་དང་པོར་ཐོས་བསམ་གྱིས་བློའི་སྒྲོ་འདོགས་བཅད་ནས་སྒོམ་དུས་དོན་ཐོག་དེར་ཐེ་ཚོམ་མི་ཟ་བས་ཅར་ཕོག་ཏུ་བསྒོམ་པའོ། །དེ་ཡང་དང་པོར་རང་བཞིན་གྱི་གྲུབ་པའི་མཐའ་དང་ཐེག་པའི་རྣམ་གྲངས་དུ་མ་ལ་ཐོས་བསམ་གྱིས་བློ་སྦྱངས་པས་བློའི་སྤྲོས་པ་མཐའ་དག་ཆོད་པར་བྱེད་པའོ། །སྤྱིར་གང་ཉམས་སུ་བླང་བ་དེ་ཐོས་པས་ཆོག་མོད་ཀྱང་གང་ཟག་སྔོན་ནས་ལས་སད་པའི་རིགས་དང་། སྔོན་བསྐལ་པ་བཟང་དུས་བླ་མ་ཡང་གྲུབ་ཆེན་ཤ་སྟག་བྱོན་དུས་རང་གི་ལས་འཕྲོ་དང་བླ་མའི་ཐུགས་རྗེ་དང་མངོན་པར་མཁྱེན་པས་གནད་དུ་འགྲོ་བའི་ཆོས་རང་གང་མོས་ལས་འཕྲོ་ཡོད་པ་གཅིག་པུ་དེས་གྲོལ་བ་ཡིན་ཀྱང་། ད་ལྟའི་དུས་ན་ལས་འཕྲོ་བཟང་པོའང་དཀའ་ལ། རྣམ་རྟོག་གྲངས་མང་བས་སྤྲོས་པ་གཅིག་གིས་ཆོད་པའང་སྲིད་མཐའ་མ་ཁེགས་པ་ཙམ་ལས། ཕལ་པ་ཀུན་ཐོས་བསམ་ཕྱོགས་མེད་དུ་སྦྱོང་དགོས་ཏེ། ད་ལྟའི་སྙིང་ཏིག་འདིའི་བསྟན་པའི་མཐའ་མ་མོས་པས་སྤྱོད་པའི་ས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སླེབ་པའི་དུས་ཏེ། ཁྱད་པར་དུ་གསང་བ་རྒྱལ་པོ་འདི་ཀུན་གྱི་རྩེ་མོ་ཡིན་པས་ཀྱང་ཐོས་བསམ་ཆེ་ལ་ཤེས་རབ་དང་སྐལ་བ་མཆོག་མ་གཏོགས་པས་འདིའི་དོན་རྟོགས་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་ན་ཐེག་པ་འདིར་འཇུག་པ་ལ་ཐོས་བསམ་ཆེ་བ་ཞིག་བསྟེན་དགོས་ཏེ། ཐལ་འགྱུར་ ལས། ཚིག་བརྗོད་གྲུབ་མཐའི་རྣམ་གྲངས་ཀྱི། །རིམ་པ་དགུ་ནི་ཡིད་དཔྱོད་པས། །མངོན་སུམ་གནད་དང་བྲལ་བ་ལ། །མ་འོངས་གདུལ་བྱའི་སེམས་ཅན་དང་། །རྟོག་པ་རགས་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས། །ཚིག་ལ་སྤྱོད་ཕྱིར་སྨིན་པ་མིན། །འདི་ཡི་བསྟན་པའི་ཐ་མ་ལ། །མོས་པས་སྤྱོད་པའི་ས་ཞེས་བྱ། །ཚིག་འདས་སྤྲོས་པ་ཡོངས་རྫོགས་ཆེ། །གསང་བ་ངེས་པའི་རྒྱུད་འདི་ཡི། །མངོན་སུམ་ལམ་ལ་བརྟེན་པ་ཡིས། །རང་ཤེས་རིག་པ་འདུས་པའོ། །སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་གཅིག་བསྡུས་པའི། །རང་རིག་ངེས་པའི་ཆོས་ཉིད་ནི། །མཉམ་ཉིད་འདྲེས་པ་མེད་པར་སྤྱད། །དེ་ནི་ཚིག་འདས་རིམ་པའོ། །ཞེས་སོ། །འོ་ན་དབང་པོ་ལ་རྣོ་རྟུལ་མེད་པར་བཤད་པ་དང་འགལ་ལོ་སྙམ་ན། དེ་ནི་སྔོན་ལས་སད་པས། ཚེ་འདིར་བླ་མ་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པ་ཞིག་ལ་ཆོས་འདི་ཐོས་ན་སྤྲོས་པ་དུས་གཅིག་ལ་ཆོད་དེ་འདི་བས་འདི་ཟབ་མང་པོ་མི་འཚོལ་བར་ཉམས་ལེན་མདུང་འདྲིལ་དུ་ཐོད་རྒལ་ཁོ་ན་ལ་བྱེད་པ་རྣམས་ལ་ཟེར་གྱི། ཕལ་པ་སྤྲོས་བཅས་ཚིག་ལ་ཞེན་ནས་ཐོད་རྒལ་མཐོང་ཡང་ངེས་ཤེས་མེད་པ་རྣམས་ལ་སྤྲོས་པའི་ཆོས་དགོས་ལ། དེས་གྲོལ་བ་ལ་ཐོས་པ་དུ་མའི་སྒྲོ་འདོགས་གཅོད་དགོས་པས་ཐོས་བསམ་གནད་ཆེ་བར་བསྟན་པའོ། །ཧྲིལ་གྱིས་བསྡུ་ན་ད་ལྟའི་དུས་སུ་ཐོད་རྒལ་ལ་ཡིད་ཆེས་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་སྐྱེས། ཁྲེགས་ཆོད་ཀྱི་དེ་ལ་འཛིན་པ་རྡུལ་ཙམ་མེད་པ་འདུག་ན་ལས་ཅན་ཡིན་པས་མང་པོའི་ཁ་ན་མེད་དོ། །ཡིད་ཆེས་པ་འདི་གཅིག་པུས་ལམ་བགྲོད་པས་ ཉམས་ལེན་ལ་བརྩོན་པ་གཅིག་པུས་ཆོག་ལ། དེ་མི་འདུག་པ་དང་གཞན་ལ་སྟོན་པའི་བླ་མར་མིང་འདོགས་ན་ངེས་པར་ཐོས་བསམ་རྒྱ་ཆེ་དགོས་ཏེ། རང་གཞན་གྱི་ལམ་མ་ནོར་བ་ཤེས་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྷག་པར་སློབ་དཔོན་དེ་ལམ་མ་ནོར་བ་དགོས་ཏེ། ནོར་ན་དེས་བསྟན་ཚད་ནོར་བ་ལ་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་དང་པོ་ཐོས་བསམ་རྒྱ་ཆེ་བ་གཅེས་སོ། །དེ་ལྟར་ཕྱི་ཐོས་བསམ་གྱིས་ཤེས་བྱའི་སྒྲོ་འདོགས་བཅད་ནས་ནང་སྒོམ་པས་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ངང་ལ་བསྐྱང་ཞིང་གསང་བ་དབྱིངས་རིག་གི་རང་རིག་རྗེན་ལ་ཕུད་ནས་ཆོས་སྐུ་ཅེར་མཐོང་དུ་གོམས་པ་ལ་རྟག་ཏུ་བརྩོན་པར་བྱ་སྟེ། ཉི་ཟླ་ཁ་སྦྱོར་ལས། དབྱིངས་ཀྱི་སྒྲོན་མ་སུས་མཐོང་བ། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་མངོན་དུ་སྤྱོད། །ཐིག་ལེའི་སྒྲོན་མ་སུས་མཐོང་བ། །རྩོལ་བཅས་རྣམས་ཀྱི་རེ་གནས་ཐོབ། །ཤེས་རབ་སྒྲོན་མ་སུས་མཐོང་བ། །སྤྱི་དང་རང་གི་མཚན་ཉིད་རྟོགས། །ཆུ་ཡི་སྒྲོན་མ་སུས་མཐོང་བ། །དབང་པོ་རྣམས་ལ་དབང་སྒྱུར་ཐོབ། །ལུ་གུ་རྒྱུད་ལ་སུ་གོམས་པ། །རིག་པ་རྣམས་ནི་སྲང་ལ་ཐེབས། །དེ་ཡི་འབྲས་བུ་སྐུ་གསུམ་པས། །འདི་ཉིད་རྣམས་ནི་རང་རིག་པ། །རང་བཞིན་གནས་པའི་བར་མ་དོར། །འདི་རྣམས་གོམས་པའི་སྐྱེས་བུ་ནི། །འབྱུང་བ་ཐམས་ཅད་རང་དེངས་སུ། །འགྱུར་བར་འདི་ལ་ཐེ་ཚོམ་མེད། །ཅེས་སོ། །དོན་གཉིས་པ་འཆི་ཀའི་བར་དོ་ལ་མི་གསལ་བ་གསལ་གདབ་པ་སྒེག་མོ་མེ་ལོང་བལྟ་བ་ལྟ་བུའི་གདམས་ངག་ལ་གཉིས་ཏེ། ཐུན་མོང་པ་སྤྱིའི་རང་བཞིན་དང་། ཁྱད་པར་མཆོག་གི་བྱེ་བྲག་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ་བདུན་ཏེ། འཆི་བར་ངེས་པའི་རྒྱུ་མཚན། འཆི་བ་བརྟག་པའི་ཐབས། དེ་ལས་བཟློག་པའི་ཐབས། འཆི་ཀ་མའི་སྣང་བ། རྣལ་འབྱོར་པའི་གདམས་ངག །འགྲོ་དྲུག་ཕལ་པའི་སྐྱེ་རྟགས། དེ་ཉིད་སྦྱོང་བའི་ཆོ་གའོ། །དང་པོ་ནི་སྐྱེས་པ་ཉིད་ནས་འཆི་བར་ངེས་པས་དམ་པའི་ཆོས་ཁོ་ན་ལ་བརྩོན་དགོས་ཏེ། རིན་ཆེན་སྤུངས་པའི་རྒྱུད་ལས། སྐྱེས་བུ་བརྟན་པའི་ཚེ་སྲོག་ལ། །དུས་བཏབ་མེད་པས་ཡ་རེ་ཆ། །ཚོགས་དྲུ
Chinese
就像检查地基后，在坚固的地方建造，之后无论何时进入房间，都能毫不犹豫地立即进入一样。瑜伽士也是通过闻思来断除增益损减。第二种情况是，就像那个比喻一样，首先通过闻思断除心中的增益损减，然后在禅修时，对所修的义理毫不怀疑，从而直接命中要害地禅修。这也是首先通过闻思，在自性成立的边见和各种乘的分类上修习，从而断除一切心之戏论。一般来说，任何要修习的法，仅仅听闻就足够了，但是对于那些前世业力觉醒的人，以及过去贤劫时期，上师都是大成就者，自己的业缘、上师的慈悲和神通，以及与自己相应的法，仅仅依靠一个与自己有缘的法就能解脱。但是，现在这个时代，好的业缘也很难得，而且由于分别念众多，仅仅依靠一个戏论就能断除的情况也只是勉强排除可能性而已。大多数人需要无偏颇地修习闻思。现在是宁提教法末期，到达所谓的“以信欲行持之地”的时候。特别是，这个秘密之王是所有教法的顶峰，因此，如果不是闻思广博、智慧超群、具足善根的人，就不可能理解它的意义。因此，进入这个乘需要依止广博的闻思。在《现观庄严论》中说：词句表述宗派的各种次第，九个次第以心智推敲，对于远离现观要点者，未来所化有情与粗重分别心者，为于词句而行故不成熟。此之教法之末期，名为信欲行持之地。超越词句戏论极圆满，此秘密决定之续部，依于现观道，自识觉性相合也。一切佛陀集于一，自明决定之法性，无有混杂平等而行持，彼乃超越词句之次第。如是说。如果有人认为这与所说的根器没有利钝相违背，那是因为前世业力觉醒。今生如果听闻具相上师宣讲此法，就能同时断除戏论，而不会寻找比这更深奥的法，而是将修法集中在妥噶上。
English
Just as after examining the foundation, building on a solid place, and then entering the room at any time without hesitation, entering immediately, so too, the yogi cuts off the additions and subtractions through hearing and thinking. The second case is that, like that metaphor, first cutting off the mental additions and subtractions through hearing and thinking, and then when meditating, not doubting the meaning being meditated upon, thereby meditating directly hitting the mark. This is also done by first studying the extremes of inherent existence and the various categories of vehicles through hearing and thinking, thereby cutting off all mental proliferation. In general, whatever is to be practiced, merely hearing is sufficient, but for those who have awakened their karma from previous lives, and in the past good kalpa, when the lamas were all great accomplished ones, their own karmic connections, the lama's compassion and clairvoyance, and the dharma that is appropriate for them, liberation is possible by relying on only one dharma that they have a connection with. However, in this present time, good karmic connections are also difficult to obtain, and because there are many conceptualizations, the possibility of cutting off with just one proliferation is only barely excluded. Most people need to practice hearing and thinking without bias. Now is the end of the Nyingtik teachings, the time to reach what is called "the place of practice with faith and desire." In particular, this Secret King is the pinnacle of all teachings, so if one is not vast in hearing and thinking, has superior wisdom, and possesses excellent fortune, it is impossible to understand its meaning. Therefore, entering this vehicle requires relying on great hearing and thinking. In the Ornament of Clear Realization, it says: The various stages of verbal expression of philosophical tenets, the nine stages are pondered by the mind, for those who are far from the points of clear realization, future beings to be tamed and those with coarse conceptual minds, because they act on words, they are not matured. The end of this teaching, is called the place of practice with faith and desire. Transcending words, proliferation is completely perfect, this secret definitive tantra, relying on the path of clear realization, the union of self-awareness and rigpa. All Buddhas gathered into one, the nature of self-knowing certainty, practice equality without mixing, that is the stage of transcending words. So it is said. If someone thinks that this contradicts what is said about the faculties not having sharpness or dullness, that is because of the awakening of karma from previous lives. In this life, if one hears this dharma from a qualified lama, one can cut off proliferation at once, and instead of seeking many more profound dharmas than this, one concentrates one's practice solely on Tögal.
Chinese
对于那些执着于繁琐言辞，即使见到脱噶（Thod rgal）却无有定解的人们，需要繁琐的佛法。为了从中解脱，必须断除诸多闻法的增益，因此闻思至关重要。总而言之，现在这个时代，对脱噶生起非同寻常的信心，如果克彻（Khregs chod）的那个境界连微尘般的执着都没有，那就是有缘之人，这样的人不多。仅仅凭着这份信心就能行道，仅仅精进于修行就足够了。如果不是这样，却以示人的上师自居，那就必须广闻博思，因为必须了知自他的道路不被错谬。尤其是上师不能错谬道路，如果错谬，那他所教导的一切都会走向错谬，所以首先广闻博思至关重要。如此这般，以外在的闻思断除所知障的增益，然后在内在通过禅修安住于法性之中，秘密是将法界智慧的自性觉性赤裸裸地展现出来，要恒常精进于习惯于直视法身。如《日月和合续》所说：谁见法界之灯？便能显现受用法的法界。谁见明点之灯？便能获得勤作之人的希望之所。谁见智慧之灯？便能了知共同与自生的体性。谁见水之灯？便能获得对诸根的自在。谁习惯于命脉之流？诸种觉性便能达到平衡。那（光明）之果即是三身，这些即是自性觉性。在自性安住的中间状态，这些习惯之人，一切生起皆为自解脱，对此毫无疑问。如是。第二，对于临终中阴不清晰之处，使其清晰，如同美女照镜子般的窍诀有二：共同的一般自性，以及特殊的殊胜差别。第一部分有七：确信死亡的理由，检验死亡的方法，从中遣除的方法，临终时的显现，瑜伽士的窍诀，六道凡夫的出生之相，以及净治它们的仪轨。第一，从出生之时就注定要死亡，因此必须只精进于殊胜的佛法。《宝积经》中说：士夫稳固的寿命，没有确定之时，真是稀奇！六聚
English
For those who cling to elaborate words and, even seeing Thod rgal, lack definite understanding, elaborate Dharma is needed. To be liberated from that, one must cut through the accretions of much hearing, so hearing and thinking are shown to be essential. To summarize, in this present time, uncommon faith in Thod rgal has arisen. If there is not even a speck of clinging to that of Khregs chod, then one is fortunate, and such people are rare. Merely with this faith, one can travel the path; merely striving in practice is sufficient. If this is not the case, and one takes the name of a lama who shows others, then one must necessarily have vast hearing and thinking, because one must know that one's own and others' paths are not mistaken. Especially the teacher must not mistake the path; if he does, then everything he teaches will go astray, so at first, vast hearing and thinking are precious. Thus, having cut through the accretions of what is to be known with external hearing and thinking, then internally, by meditating, abide in the state of Dharma-nature, and secretly, having stripped bare the self-awareness of the wisdom of the expanse, one should always strive to become accustomed to directly seeing the Dharmakaya. As it says in the "Union of Sun and Moon": Who sees the lamp of the expanse? They manifestly use the expanse of Dharma. Who sees the lamp of the bindu? They obtain the hope of those who strive. Who sees the lamp of wisdom? They realize the characteristics of the general and the individual. Who sees the lamp of water? They obtain mastery over the senses. Who is accustomed to the lineage of the channels? The awarenesses reach a balance. The fruit of that is the three kayas; these are self-awareness. In the intermediate state of abiding nature, these who are accustomed, all phenomena are self-liberated; there is no doubt about this. So it is. Second, to clarify what is unclear in the bardo of dying, the instructions are like a beautiful woman looking in a mirror, and there are two aspects: the common general nature, and the special supreme distinctions. The first has seven parts: the reasons for certainty of death, the method of examining death, the method of averting it, the appearances of dying, the yogi's instructions, the signs of birth of ordinary beings in the six realms, and the ritual for purifying them. First, from the moment of birth, death is certain, so one must strive only in the sacred Dharma. As it says in the "Heap of Jewels Sutra": The life of a stable person, has no fixed time, how strange! Six aggregates