Tibetan
་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་རིག་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་རྩལ་མ་དག་པ་དང་དེའི་རོལ་པས་རིག་པ་ཉིད་བསྒྲིབས་པར་སེང་གེ་རྩལ་རྫོགས་ལས། སངས་རྒྱས་ཉིད་ལ་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱིས་བསྒྲིབས། །སྤྱན་གསུམ་གསལ་བའི་ཡེ་ཤེས་རང་སར་དྭངས། །ཞེས་གསུངས་སོ། །རིག་པ་ཉིད་ཀྱི་རྩལ་དང་རོལ་པས་བསྒྲིབས་པ་དེ་ཉིད་སེལ་བྱེད་དུ་ཡང་ཉི་མ་ཉིད་བྱུང་ངོ་ཞེས་བཤད་པ། ཉི་ཟེར་རྩལ་ལས་རླུང་བསྐྱོད་སྤྲིན་དེངས་ལྟར། །རང་ངོ་རྟོགས་ལས་རོལ་པ་རྒྱན་དུ་ཤར། །འཁྲུལ་པ་ཡེ་གྲོལ་རང་སར་དེ་གྲོལ་བས། །འཁྲུལ་སྣང་འཁྲུལ་འཛིན་མ་སྤངས་དབྱིངས་སུ་དག །གར་སོང་ཆ་མེད་དྭངས་པའི་ནམ་མཁའ་ལ། །སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ལྷུན་གྲུབ་ཉི་མ་ཤར། །གཞན་ནས་མ་འོངས་རང་སྣང་དག་པ་ཙམ། །ཉི་མ་བསྒྲིབས་པ་མེད་པར་ནམ་མཁའི་དཀྱིལ་ན་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་དེ་ཡང་ཉི་མ་ཉིད་ལ་ཐུག་སྟེ། ཉི་ཟེར་འཕྲོས་པས་ཀུན་ཏུ་གསེང་བྱེད་ཀྱི་རླུང་རང་སོར་གནས་པ་བསྐྱོད་དེ་ ལངས་པ་ལས། སྤྲིན་རྣམས་ནམ་མཁའི་ངང་དུ་སྟོར་བས། ཉི་མ་འོད་གསལ་བ་ལྟར། རིག་པ་ཆོས་སྐུའི་སྙིང་པོ་ལས་རང་རྩལ་འཆར་སྒོ་མ་འགགས་པས། རང་ངོ་རྟོགས་པར་ཤར་བ་དེས་སྣང་བ་དང་སེམས་ཀྱི་རོལ་པ་གཞི་མེད་རྩ་བ་དང་བྲལ་བ་སྟོང་པའི་རང་གཟུགས་སུ་ཤེས་ཏེ། སྤང་བླང་བྱེད་དོན་མེད་པར་མཐོང་ནས་ཅོག་གཞག་ཏུ་བཏང་བས། སྣང་སེམས་དེ་དག་རང་གིས་རང་གྲོལ་བ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྒྱན་དུ་ཤར་ཏེ། མ་སྤངས་ལ་རང་སར་དག་པས། གང་དུ་སོང་བའི་སོང་ས་དང་། སོང་བ་པོ་གཞི་མེད་དུ་སངས་པ་དང་། ལྷུན་གྲུབ་རང་ཆས་སུ་རང་ངོར་འཆར་བ་དུས་མཉམ་པའོ། །དེ་ཡང་བརྩོན་འགྲུས་རབ་ལ་ཚེ་འདི་ཉིད་དུ་ཕྱི་ནང་གི་གདོས་བཅས་དག་པས་སྐུ་གསུམ་རང་སྣང་དུ་ཤར་ཏེ། ཀ་དག་གི་གཞི་དབྱིངས་སུ་འབྲས་བུ་གཅིག་ཏུ་དྲིལ་བ་ཐོབ་དུས་རང་ངོ་ཆོས་སྐུ་ལས། རང་སྣང་ལོངས་སྤྲུལ་དུ་ཤར་ཏེ། འགྲོ་བའི་དོན་གཉིས་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་འབྱུང་བའོ། །དེ་ཡང་དབྱིངས་ཀྱི་ཆོས་སྐུ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ངང་ལས་མ་གཡོས་ཤིང་། གང་དུའང་མ་ཕྱེ་མི་འབྱེད་པ་ལས། དངོས་པོ་རིས་ཅན་དུ་གྲུབ་པའི་སངས་རྒྱས་ཞེས་ཀྱང་གདགས་གཞིར་མེད་ལ། གཟུགས་སྐུ་ཀུན་གྱི་འཆར་གཞིར་འབྱུང་བ་ཡང་། ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་ཆ་ལས། གདུལ་བྱའི་ངོར་སྐད་ཅིག་ལ་སྔ་ཕྱི་མེད་པར་སྣང་སྟེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྣང་བ་དེ་སེམས་ཅན་གྱི་འདུལ་བྱེད་དུ་སྣང་བ་དང་། སེམས་ཅན་རྣམས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གདུལ་གཞིར་སྣང་བ་ཡང་། ཐུགས་རྗེ་དང་འཇུག་ཡུལ་དུ་འབྲེལ་པ་ གྲུབ་པའི་རྟེན་འབྲེལ་དག་པ་སྟེ། ཐལ་འགྱུར
Chinese
是也。又，觉性自力未净，及其作用障蔽觉性，如雄狮力圆满中云：“佛陀自性为佛陀自性所蔽。三目澄明之智慧于自位清净。”如是说。为遣除觉性自力与作用所蔽，亦说太阳出现。如日光力动风驱散云雾般，自识自面，作用显现为庄严。错乱本解脱，自位彼解脱故。错觉显现错觉执，不舍于法界中净。去向无踪，于澄净之虚空中。身与智慧任运成就之日轮升起。非从他来，唯自显清净尔。太阳无有障蔽，于虚空中央，自性光明，亦归于太阳本身。如日光照射，遍一切处之风，动摇安住自位，奋然而起。云雾消散于虚空之中。如太阳光明般，觉性法身之精要，自力显现之门不绝。自识自面显现，彼识知显现与心之作用，无基无根，离空性之自性。见无有可舍可取之义，故置于当下。显现心识彼等自解脱，显现为智慧之庄严。不舍而于自位清净故。去向何处之去处，与去者无基而醒觉。任运成就自性于自面显现同时也。又，精进极者，于此生即内外粗重清净，三身显现为自显。于本初之基界中，获得果一而总集之时，自识法身。自显报化身显现。为利有情二者任运成就而生。又，界之法身，不离法性之状态。于任何处亦不分不离。无有可立为实有差别之佛陀。色身一切之显现基也。亦从任运成就之分中。于所化前，刹那无有先后而显现。佛陀之显现，显现为有情之调伏者。有情众生，显现为佛陀之所调伏。亦是慈悲与趣入处，连结成立之清净缘起。太过渡。
English
It is so. Moreover, when the self-power of awareness itself is not pure, and its play obscures awareness itself, as it is said in the Lion's Complete Power: "Buddha's own nature is obscured by Buddha's own nature. The wisdom of the three clear eyes is purified in its own place." It is said that to dispel what is obscured by the power and play of awareness itself, the sun itself also appears. Like the wind moving from the power of sunlight, dispelling the clouds, when one recognizes one's own face, the play appears as an ornament. Confusion is primordially liberated, and because it is liberated in its own place. Confused appearances and confused grasping are purified in the expanse without being abandoned. Gone without a trace, in the clear sky. The spontaneously accomplished sun of body and wisdom rises. It does not come from elsewhere, but is merely a pure self-appearance. The sun, without being obscured, shines brightly by its own nature in the center of the sky, and it also touches the sun itself. Like sunlight shining, the wind that pervades everywhere moves and rises, abiding in its own place. The clouds are lost in the sky. Like the bright sun, the essence of the Dharmakaya of awareness, the gate of self-power manifestation is unceasing. When one's own face is recognized and appears, one knows that the play of appearances and mind is without foundation, rootless, and the self-nature of emptiness. Seeing that there is no meaning in abandoning or taking, one leaves it as it is. Those appearances and minds are self-liberated, appearing as the ornament of wisdom. Because they are purified in their own place without being abandoned. The place where one has gone, and the one who has gone, awaken without foundation. Spontaneous accomplishment and self-nature appear simultaneously in one's own face. Moreover, for those who have great diligence, in this very life, the outer and inner obscurations are purified, and the three bodies appear as self-appearances. In the basic expanse of primordial purity, when one obtains the fruit gathered into one, one's own face is the Dharmakaya. The self-appearing Sambhogakaya and Nirmanakaya appear. The two purposes of beings arise spontaneously. Moreover, the Dharmakaya of the expanse does not move from the state of Dharmata. It is not divided or separated in any place. There is no basis for establishing a Buddha who is established as a distinct entity. The basis for the appearance of all form bodies also comes from the part of spontaneous accomplishment. To those to be tamed, it appears without before or after in an instant. The appearance of the Buddha appears as the tamer of sentient beings. Sentient beings also appear as those to be tamed by the Buddha. It is also the pure dependent arising where compassion and the place of entry are connected and established. Extreme change.
Tibetan
་ལས། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ནི། །མ་ཕྱེ་མི་འབྱེད་མཉམ་པ་ལ། །སྒྲ་ཚིག་མིང་དུ་ག་ལ་སྲིད། །ལྟོས་གཞི་རང་དག་འཁྲུལ་པ་དག །འཁོར་འདས་མིང་དུ་མི་གྲགས་སོ། །མ་བྱུང་མ་སྐྱེས་འགག་པ་མེད། །ཀུན་འབྱུང་ཡེ་ཤེས་གང་མ་ཡིན། །ལེན་པ་མེད་ཅིང་འགྲོ་བ་མེད། །རྒྱུ་རྐྱེན་བྲལ་བའི་སྐད་ཅིག་ལ། །སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་གཞི་མར་སྣང་། །དུ་མ་ཆ་ཤས་ཀུན་བྲལ་བའོ། །ཞེས་སོ། །གདོས་བཅས་ལུས་རྒྱ་དང་བྲལ་བས་རང་ངོ་རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པའི་འཐད་པ་བསྟན་པ་ནི། གཉིས་སྐྱེས་སྒོ་ངའི་ནང་ནས་འདབ་རྒྱས་པ། །སྒོང་རྒྱས་འཐུམས་ལྟར་ད་ལྟར་མི་སྣང་ཡང་། །སྒོང་རྒྱ་རལ་བས་མཁའ་དཀྱིལ་ལྡིང་བ་ལྟར། །གཟུང་འཛིན་འཁྲུལ་རྟོག་ཟག་པ་སྔར་ཟད་ཀྱང་། །ཟག་འབྲས་ལྷག་བཅས་སྒོང་རྒྱ་རལ་མ་ཐག །ལྷུན་གྲུབ་རིག་པ་རང་གསལ་རང་ལ་འཆར། །སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་སྣང་བས་མཁའ་དབྱིངས་ཁྱབ། །རང་ངོ་ཤེས་པས་ཀུན་བཟང་ཀློང་དུ་གྲོལ། །ཁྱུང་གི་ཕྲུ་གུ་ནི་སྒོ་ངའི་ནང་ནས་འདབ་གཤོག་རྫོགས་པས། སྒོང་རྒྱ་ལས་གྲོལ་མ་ཐག་ནམ་མཁར་ལྡིང་ནུས་པ་ལྟར། རང་བཞིན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཡང་། གདོས་བཅས་ཀྱི་ལུས་རྒྱ་ནས་རྟོགས་པའི་འདབ་གཤོག་རྫོགས་ཏེ། གཟུང་འཛིན་འཁྲུལ་པ་ལ་བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་ཟག་པ་ཚེ་འདིར་ཟད་ཀྱང་། གདོས་བཅས་ཟག་འབྲས་རྣམ་སྨིན་སྐྱེས་ཀྱི་ཆ་དོར་བྱར་ལུས་པ་འདི་ དང་མ་བྲལ་བས། སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་དངོས་སུ་རྒྱ་ཆེར་སྣང་བར་མ་ནུས་ཀྱང་། གདོས་པ་དང་བྲལ་དུས་ཆོས་ཉིད་དག་པའི་བར་དོར་རང་སྣང་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བས་གང་བ་འཆར་བ་ལ་རང་ངོ་ཤེས་པས། ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་ཀློང་དུ་གྲོལ་བ་ནི། སེང་གེ་རྩལ་རྫོགས་ལས། ང་བདག་འཛིན་པ་མེད་ན་ཆོས་ཉིད་མ་དང་འཕྲད། །འབྱུང་བའི་མདུད་པ་གྲོལ་ན་འཛིན་པའི་བརྟོད་ཕུར་ཐེངས། །བག་ཆགས་སྦུབས་དང་བྲལ་ན་ཆོས་ཉིད་དབྱིངས་སུ་འཁྱིལ། །ཡེ་ཤེས་རང་སྣང་མཐོང་ན་འབྱུང་བའི་གདོས་ཐག་ཆོད། །སྣང་བའི་སྒྲིབ་ཤིང་མེད་ན་ཡེ་ཤེས་མཐའ་ལ་གསལ། །ཞེས་པ་དང་། སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་རང་ལུས་ལ། །ཡེ་ཤེས་དག་པའི་སྣང་བ་གནས། །དཔེར་ན་མངལ་དང་སྒོ་ངའི་རྒྱ། །མངོན་དུ་མི་འབྱུང་བསྒྲིབས་གྱུར་ཀྱང་། །རང་རྩལ་རྫོགས་ནས་འབྱུང་བ་བཞིན། །རྣམ་རྟོག་ལུས་འདི་བོར་མ་ཐག །རང་སྣང་ཡུལ་དང་འཕྲད་པར་འགྱུར། །ཡེ་ནས་གནས་པའི་རང་རིག་ཉིད། །ངོ་བོ་རྟོག་མེད་མཐོང་བར་འགྱུར། །ཡེ་ཤེས་དག་པའི་སྣང་བ་དང་། །སངས་རྒྱས་བདེན་པ་མཐོང་བར་འགྱུར། །ཞེ
Chinese
从此以后，诸佛的法性是，不分不离平等性，声音词语名字又在哪里存在呢？依赖的基础是自净，错觉是，轮回涅槃的名字不称说。没有出现没有出生没有停止，不是一切产生的智慧。没有接受也没有行走，在脱离因缘的刹那间，显现佛与众生的基础，是脱离众多部分一切分段的。如此说。因为脱离有碍的身体束缚，所以显示瑜伽士证悟自性而获得佛果的合理性是：如同小鸟在蛋中长出翅膀，虽然像被蛋壳包裹一样现在看不见，但像蛋壳破裂后飞翔于天空一样，虽然能取所取的错觉烦恼先前已尽，但残留着烦恼的果报，一旦蛋壳破裂，自然成就的觉性自明自显，身与智慧的光芒遍布虚空，认识自性便在普贤的境界中解脱。如同鹏鸟的幼鸟在蛋中长成翅膀，一旦脱离蛋壳就能飞翔于天空一样，自性大圆满的瑜伽士也是，从有碍之身的束缚中证悟，长成翅膀，虽然能取所取的错觉执着为我的烦恼在此生已尽，但由于尚未脱离有碍之身的烦恼果报异熟生的部分，所以身与智慧的功德无法真实广大地显现，但当脱离有碍之身时，在法性清净的中阴界，自显的身与智慧的光芒充满显现，认识自性，便在普贤的境界中解脱。如狮子奋迅力中说：我执若无则与法性之母相遇，五蕴之结若解则执着的橛子脱落，若离习气之壳则回旋于法性虚空，若见智慧自显则断绝五蕴的粗绳，若无显现的障蔽之树则智慧彻底明朗。以及，一切有情之自身上，存在智慧清净的显现，譬如胎与卵的束缚，虽然不显现而被遮蔽，但如自身能力圆满后出现一样，一旦舍弃分别念之身，便会与自显的境相遇，本来存在的自性，其自性无分别将会被见到，智慧清净的显现和，佛陀的真谛将会被见到。
English
From then on, the Dharma-nature of all Buddhas is: undivided, inseparable, and equal. Where can sound, words, and names exist? The basis of reliance is self-purification, and delusions are such that the names of samsara and nirvana are not spoken. There is no arising, no birth, no cessation. It is not the wisdom of all arising. There is no taking and no going. In the moment of being free from causes and conditions, the basis of Buddhas and sentient beings appears, which is free from many parts and all divisions. So it is said. Because of being free from the bondage of the material body, it shows the rationality of the yogi realizing his own nature and attaining Buddhahood: Just as a bird grows wings in an egg, although it is not visible now as if wrapped in an eggshell, but like flying in the sky after the eggshell breaks, although the delusions and afflictions of grasping and clinging have been exhausted before, but the remaining fruits of affliction remain. As soon as the eggshell breaks, the spontaneously accomplished awareness manifests itself clearly, and the light of body and wisdom pervades the sky. Recognizing one's own nature is liberated in the realm of Kuntuzangpo. Just as a Garuda's cub completes its wings in the egg, and can fly into the sky as soon as it is free from the eggshell, so also the yogi of the Great Perfection of self-nature, from the bondage of the material body, realizes and grows wings. Although the afflictions of grasping and clinging to delusions as self are exhausted in this life, but because the part of the material body's afflictive results, the Vipaka-born part, has not been abandoned, the qualities of body and wisdom cannot be truly and greatly manifested. But when one is free from the material body, in the Bardo of pure Dharma-nature, the self-appearing light of body and wisdom fills the manifestation, and recognizing one's own nature is liberated in the realm of Kuntuzangpo. As it is said in the Lion's Play: If there is no self-grasping, one will meet the Mother of Dharma-nature. If the knot of the elements is untied, the peg of clinging will fall out. If one is free from the shell of habitual tendencies, one will whirl in the space of Dharma-nature. If one sees the self-appearing wisdom, one will cut the coarse rope of the elements. If there is no obscuring tree of appearance, wisdom will be completely clear. And, in the very body of all sentient beings, there exists the pure manifestation of wisdom. For example, the bondage of the womb and the egg, although obscured and not manifest, but just as they appear after their own abilities are perfected, as soon as one abandons the body of conceptual thoughts, one will meet the self-appearing realm. The self-awareness that has always existed, its nature of non-discrimination will be seen, and the pure manifestation of wisdom and the truth of the Buddha will be seen.