Tibetan
་བསལ་མེད་པར་རང་གཅིག་པས། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཟད་སྟོང་མཉམ་གདལ་བར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་སྟེ། རྒྱ་ཆད་དང་ཕྱོགས་ལྷུང་མེད་པའི་དགོངས་པ་མཐའ་གྲོལ་ཀློང་ཡངས་ཆེན་པོར་ལ་ཟློས་པ་ནི། ངོ་མཚར་གྱི་གསང་ཚིག་རྣམ་པ་བདུན་རང་གི་རྒྱུད་ལ་རང་ཤར་བ་སྙམ་བྱེད་པའི་མཐུས་རང་སྣང་བའོ། །གང་ཞེ་ན་རིན་པོ་ཆེ་སྤུངས་པ་ལས། དེ་ནས་སྟོན་པ་ཉིད་ཀྱིས་རང་ལ་ངོ་མཚར་བའི་ཚིག་གི་རྒྱལ་པོ་འདི་དག་རང་བྱུང་དུ་གསུངས་སོ། །ཨེ་མ་ཧོ། གསུང་གི་རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོ་ཁྱོད་ཉོན་ཅིག །རང་གི་རིག་པ་ཉིད་སྐྱེ་ཤི་དང་བྲལ་བའི་གནད་ཀྱིས། སེམས་ཅན་བྱེ་བའི་སྲོག་གཅོད་པ་དང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བཅུ་རྟག་ཏུ་སྤྱད་པའི་གང་ཟག་ལ། རིག་པའི་ངོ་བོ་མཐོང་བ་ལ་ཁྱད་པར་རྡུལ་ཙམ་ཡང་མེད་པར་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ངས་བསྟན་པའོ། །ཀྱེ་སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་གསུང་གི་རྡོ་རྗེ། ཆོས་ཉིད་ལ་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་གནད་ཀྱིས། རྟག་ཏུ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་གོམས་པའི་སྐྱེས་བུ་དང་། སྟོང་པ་ཉིད་ཡིད་ལ་སྐད་ཅིག་ཀྱང་མ་བྱས་པའི་གང་ཟག་གཉིས། སངས་རྒྱ་བ་ལ་ཁྱད་པར་རྡུལ་ཙམ་ཡང་མེད་པར་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ངས་བསྟན་པའོ། །ཀྱེ་གསུང་གི་རྡོ་རྗེ་རིག་པ་ཉིད་འདུས་མ་བྱས་པའི་གནད་ཀྱིས་འདུས་བྱས་ཀྱི་དགེ་བ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་བྱས་པའི་དད་པ་ཅན་དང་སྲོག་གཅོད་པ་ལ་རྟག་ཏུ་བརྩོན་པའི་མི་གཉིས་ལ། ཚོགས་རྫོགས་པའི་སྒོ་ལ་ཁྱད་པར་རྡུལ་ཙམ་ཡང་མེད་པར་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ངས་བསྟན་པའོ། །ཀྱེ་གསུང་གི་རྡོ་རྗེ། རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་འགྲོ་འོང་མེད་པའི་གནད་ཀྱིས། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རྟགས་སྣ་ཚོགས་ལུས་ངག་ལ་བྱུང་བའི་སྐྱེས་བུ་དང་། ཐོས་བསམ་ལ་བློ་སྐད་ཅིག་ ཀྱང་མ་སྦྱངས་པའི་གང་ཟག་གཉིས། དངོས་པོ་མཐོང་བ་ལ་ཁྱད་པར་རྡུལ་ཙམ་ཡང་མེད་པར་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ངས་བསྟན་པའོ། །ཀྱེ་གསུང་གི་རྡོ་རྗེ། ཆོས་ཉིད་ལ་སྐྱེ་འགག་མེད་པའི་གནད་ཀྱིས། དམྱལ་བ་ཚ་གྲང་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་སྐྱེས་བུ་དང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་བདེ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་སྐྱེས་བུ་གཉིས་ལ་རྟོགས་པའི་སྒོ་ཐོབ་པ་ལ་ཁྱད་པར་རྡུལ་ཙམ་ཡང་མེད་པར་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ངས་བསྟན་པའོ། །ཀྱེ་གསུང་གི་རྡོ་རྗེ། རིག་པ་ལ་འགྱུར་བ་མེད་པའི་གནད་ཀྱིས་ཡིད་ཆོས་ཀྱི་སྤྲོས་པ་ཆོད་པའི་སྐྱེས་བུ་དང་བདག་རྟག་པར་ལྟ་བ་གཉིས་ལ། ངོ་བོ་རྟོགས་པ་ལ་ཁྱད་པར་རྡུལ་ཙམ་ཡང་མེད་པར་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ངས་བསྟན་པའོ། །ཀྱེ་གསུང་གི་རྡོ་རྗེ། ཆོས་སྐུ་རང་ལ་ཡོད་པའི་གནད་ཀྱིས་ཕྱི་རོལ་དུ་མཆོད་པ་དང་བསྟོད་པ་དང་གསོལ་བ་སྣ་
Chinese
无有分别而自唯一，一切法于法尽空性平等扩展中任运成就。 无有边际与偏袒之见解，于究竟解脱之广阔大空中不断回响，以觉悟七种奇妙之秘密语自然显现于自相续之力量，乃是自现。何者？乃是珍宝堆积之（法）。其后，导师自己于自前自然宣说了这些奇妙之语王。唉玛霍！语之金刚心要，汝谛听！自之觉性远离生死的要点是，对于斩杀无数众生之性命者，与恒常修持十度之补特伽罗，于见觉性之自性上，无有丝毫差别，普贤我已宣说。嗟，一切佛之语金刚，法性无有戏论之要点是，恒常串习空性之士夫，与于心中刹那亦未作意空性之补特伽罗二者，于成佛上，无有丝毫差别，普贤我已宣说。嗟，语之金刚，觉性乃无为之要点是，造作无量有为之善业之具信者，与恒常勤于杀生之二人，于圆满资粮之门上，无有丝毫差别，普贤我已宣说。嗟，语之金刚，觉性之智慧无有来去之要点是，于身语上生起种种法性之相之士夫，与于闻思上刹那亦未修习心之二者，于见实相上，无有丝毫差别，普贤我已宣说。嗟，语之金刚，法性无有生灭之要点是，于地狱中感受寒热之士夫，与感受诸佛之安乐之士夫二者，于获得证悟之门上，无有丝毫差别，普贤我已宣说。嗟，语之金刚，觉性无有改变之要点是，断除意法之戏论之士夫，与恒常执著我之二者，于证悟自性上，无有丝毫差别，普贤我已宣说。嗟，语之金刚，法身自具之要点是，于外境作供养与赞颂及祈请等
English
Without separation, being self-unique, all dharmas are spontaneously accomplished in the expanse of exhausted dharmas, emptiness, and equality. The view without limits or partiality, echoing in the vast expanse of ultimate liberation, is the self-appearance through the power of realizing that the seven wondrous secret words naturally arise in one's own continuum. What are they? They are from the Heap of Jewels. Then, the Teacher himself spontaneously spoke these kingly words of wonder to himself. Emaho! Listen to the Vajra Essence of Speech! The key point that one's own awareness is free from birth and death is that, for the one who slaughters the lives of countless beings and the individual who constantly practices the ten perfections, there is not even a particle of difference in seeing the nature of awareness, I, Samantabhadra, have declared. O Vajra of Speech of all Buddhas! The key point that the nature of reality is free from elaboration is that, for the person who constantly habituates themselves to emptiness and the individual who does not even momentarily bring emptiness to mind, there is not even a particle of difference in attaining Buddhahood, I, Samantabhadra, have declared. O Vajra of Speech, the key point that awareness is uncompounded is that, for the faithful one who has performed immeasurable compounded virtuous deeds and the two people who are constantly diligent in killing, there is not even a particle of difference in the gateway to perfecting the accumulations, I, Samantabhadra, have declared. O Vajra of Speech, the key point that the wisdom of awareness has no coming or going is that, for the individual in whose body and speech various signs of the nature of reality arise and the two people who have not even momentarily trained their minds in listening and contemplating, there is not even a particle of difference in seeing reality, I, Samantabhadra, have declared. O Vajra of Speech, the key point that the nature of reality has no arising or ceasing is that, for the individual who experiences the heat and cold of hell and the individual who experiences the bliss of all the Buddhas, there is not even a particle of difference in obtaining the gateway to realization, I, Samantabhadra, have declared. O Vajra of Speech, the key point that awareness is unchanging is that, for the individual who has cut off the elaborations of mental dharmas and the two who constantly view the self as permanent, there is not even a particle of difference in realizing the essence, I, Samantabhadra, have declared. O Vajra of Speech, the key point that the Dharmakaya is self-existent is that, externally, offerings, praises, and prayers, etc.
Tibetan
ཚོགས་བཏབ་པའི་སྐྱེས་བུ་དང་ལས་སུ་བྱ་བྱེད་དང་བྲལ་བར་འདུག་པ་གཉིས་ལ། འབྲས་བུ་ཐོབ་པ་ལ་ཁྱད་པར་རྡུལ་ཙམ་ཡང་མེད་པར་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ངས་བསྟན་པའོ། །ཀྱེ་གསུང་གི་རྡོ་རྗེ། དེའི་ཕྱིར་ན་རང་བྱུང་ཆེན་པོའི་ཚིག་འདི་དག་ལ་སྤྱོད་པའི་སྐྱེས་བུ་ནི། འབད་པ་མེད་པར་ཉམས་སུ་ལོངས་པའི་གདེང་རྙེད་ནས། སྣང་བ་དང་སྐུ་གསུམ་དབྱེར་མེད་དུ་སངས་རྒྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པའོ། །ད་ནི་རྟོགས་པ་ངེས་པའི་འགལ་ཟླ་བསལ་བར་གདམས་པ་ནི། ཕྱོགས་མེད་ཕྱོགས་སུ་འཛིན་པས་བཅིངས་པ་རྣམས། །རང་བཞིན་མ་ཤེས་རང་གིས་རང་བསླད་པས། །རང་ལ་རང་རྨོངས་ འཁྲུལ་པ་ཨ་རེ་འཁྲུལ། །འཁྲུལ་པ་མེད་ལ་གཡང་སར་འཛིན་པས་འཁྲུལ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སུ་ངང་གཅིག་པས་རྒྱ་ཆད་དང་ཕྱོགས་ལྷུང་མེད་པ་ལ་བསོད་ནམས་ཆུང་ངུ་ལམ་དང་ཐེག་པ་དམན་པ་ལ་མོས་པ་རྣམས་དང་། བྱིས་པ་ཐ་མལ་གྱི་འགྲོ་བ་རྣམས་ཀྱིས། དགྲ་གཉེན་དང་། བདག་གཞན་དང་། གྲུབ་མཐའ་དང་། ལྟ་སྒོམ་ལ་སོགས་པའི་ཕྱོགས་འཛིན་སོ་སོར་བཅས་ཏེ། རང་དང་གཞན་གྱི་ཕྱོགས་སུ་འཛིན་པས་རིག་པ་བཅིངས་ཏེ། རང་བཞིན་ཕྱོགས་བྲལ་ནམ་མཁའ་ལྟར་མ་ཤེས་པས་རང་གི་རིག་པ་བསླད་ནས། རང་རིག་ཆོས་སྐུར་ཡོད་ཀྱང་རང་ལ་ཡོད་པར་མ་ཤེས་པས་རྨོངས་ཏེ། ཐ་མལ་འཁྲུལ་སྣང་གི་ཆོས་ལ་སྤྱོད་པ་རྣམས། བྱིས་པ་རྩེད་མོའི་ཁང་བུ་དང་ཆོས་འཆད་ཅིང་ཉན་པའི་ལད་མོ་ལ་བདེན་པ་རང་མཚན་དུ་འཛིན་པས་འཁྲུལ་ལོང་དང་དགག་སྒྲུབ་བྱེད་པ་ལྟར་ཨ་རེ་འཁྲུལ་ཏེ། འཁྲུལ་པ་མེད་པ་ལ་བདག་ཏུ་འཛིན་པས་སོ་སོ་ན་འཁྲུལ་པ་རྣམས་ངར་འཛིན་པའི་རྩེད་མོས་ཨ་ཐང་ཆད་ནས་དོན་མེད་པའི་སྣང་བ་ལ་བདག་ཏུ་འཛིན་པར་ཟད་དོ། །ས་ར་ཧས། ང་ཡིས་རྩེད་མོ་བྱས་པ་ལ། །བྱིས་པ་རྣམས་ནི་ཨ་ཐང་ཆད། །ཅེས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་འཁྲུལ་ཞིང་གཡེངས་པས་འཁོར་བ་རྨི་ལམ་དང་འདྲ་བར་འཁྲུལ་པ་ཉིད། སེང་གེ་རྩལ་རྫོགས་ལས། དེ་ལྟར་མ་ཡིན་སེམས་ཅན་རྣམས། །རང་གི་རྣམ་རྟོག་འདུ་འཛིས་གཡེངས། །ཇི་ལྟར་བྱིས་པ་ཤེད་མ་བྱེད། །བྱ་ བྱེད་མང་པོས་གཡེངས་པ་ལྟར། །དེ་བཞིན་མ་རྟོགས་སེམས་ཅན་རྣམས། །རྣམ་རྟོག་འཁོར་བའི་བདུད་ཀྱིས་གཡེངས། །དེ་ཡང་བསྟན་པ་འདི་ལྟ་སྟེ། །ལ་ལ་ཕྱི་ཡི་གཟུང་བས་གཡེངས། །ལ་ལ་ནང་གི་འཛིན་པས་གཡེངས། །ལ་ལ་བསམ་གཏན་བསྒོམ་པས་གཡེངས། །ལ་ལ་བྱ་བྱེད་སྤྱོད་པས་གཡེངས། །ལ་ལ་འཁོར་བའི་ཆགས་པས་གཡེངས། །དེ་བཞིན་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀུན། །ཉོན་མོངས་ལྔ་ཡི་འཆིང་བས་གཡེངས། །རང་རིག་ཡེ་ཤེས་དོན་མ་མཐོ
Chinese
对于建立法会的人和远离作为与不作为而安住的这二者，在获得果实上没有丝毫差别，这是普贤王如来我所开示的。 嘿！语金刚。 因此，行持这些自生大语的补特伽罗，无需勤作就能获得受用的把握，显现和三身无别而证得菩提。 现在是为了遣除证悟确定的违品而作教诫： 被执着于无有方分者所束缚的众生们， 因为不了解自性，自己欺骗自己， 对自己愚昧。 迷惑啊，真是迷惑！ 对无有迷惑者执着为险处而迷惑。 一切法于菩提心中为一味，因为没有边际和偏袒，对于小福德、小乘道和低劣乘具有信者们，以及孩童庸俗的行者们，设立敌人和朋友，自己和他人，宗派和见修等等的方分执着，执着于自己和他人之方，束缚觉性，因为不了解自性离方如虚空，欺骗自己的觉性，明明自明是法身，却因为不了解存在于自己而愚昧，对于庸俗错乱显现之法行持者们，如同孩童对游戏房屋和讲经听法的模仿执着为真实的自相，如是迷惑而作诤论和破立，啊，真是迷惑！ 对无有迷惑者执着为我，各自于迷惑中以傲慢执着的戏耍而精疲力竭，最终执着于无意义的显现。 如萨ra哈说： 我做了游戏， 孩子们却精疲力竭。 正是如此。 如此迷惑而散乱，轮回如梦一般，正是迷惑。 狮子力圆满中说： 并非如此的众生们， 被自己的分别念纷扰所散乱， 犹如孩童不务正业， 被众多作为所散乱一般。 同样不觉悟的众生们， 被分别念轮回的魔所散乱。 这也是教法， 某些人被外境所散乱， 某些人被内在的执着所散乱， 某些人被禅定修习所散乱， 某些人被作为行持所散乱， 某些人被轮回的贪着所散乱， 同样一切众生， 被五毒的束缚所散乱， 未能见到自明智慧之义。
English
For both the person who establishes a gathering and the one who abides detached from actions and non-actions, there is not even a particle of difference in obtaining the result; this is what I, Samantabhadra, have taught. Hey! Vajra of Speech. Therefore, the person who practices these words of the Great Self-Arisen, without effort, gains confidence in enjoyment, and attains enlightenment inseparably from appearance and the three bodies. Now, to advise on dispelling the obstacles to definite realization: Those who are bound by clinging to the partyless, Because they do not know their own nature, they deceive themselves, They are ignorant of themselves. Delusion, oh, what a delusion! Deluded by clinging to the pit in the absence of delusion. All dharmas are of one taste in the mind of enlightenment, because there is no limit and no partiality, those who have faith in small merit, the small vehicle, and the inferior vehicle, and the ordinary childish practitioners, establishing enemies and friends, self and others, sects and views, and so on, clinging to the parts, clinging to the sides of self and others, binding awareness, because they do not know that self-nature is partyless like the sky, deceiving their own awareness, even though self-awareness exists as the Dharmakaya, they are ignorant because they do not know that it exists within themselves, those who practice ordinary deluded appearances, like children clinging to the imitation of playhouses and teaching and listening to the Dharma as true characteristics, thus deluded, they argue and establish and refute, ah, what a delusion! Clinging to the absence of delusion as self, each exhausted by the arrogant clinging play in delusion, ultimately clinging to meaningless appearances. As Saraha said: I played a game, But the children were exhausted. Just like that. Thus, being deluded and distracted, samsara is like a dream, it is delusion itself. From the Lion's Strength Perfection: Those sentient beings who are not like that, Are distracted by the confusion of their own thoughts, Just as children do not do proper work, Distracted by many actions. Likewise, unenlightened sentient beings, Are distracted by the demon of conceptual samsara. This is also the teaching, Some are distracted by external objects, Some are distracted by internal clinging, Some are distracted by meditation, Some are distracted by actions, Some are distracted by attachment to samsara, Likewise, all sentient beings, Are distracted by the bonds of the five poisons, They have not seen the meaning of self-aware wisdom.