Tibetan
ང་། །སྣང་བ་འདི་ལ་བདེན་ཞེན་ནས། །དག་སྣང་ཆེན་པོའི་ཞལ་མ་མཐོང་། །མི་ལ་སོགས་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས། །རང་དབང་རང་གིས་མ་ཐོབ་པས། །འཁོར་བ་དག་ལ་ཡུན་རིང་གནས། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་འཁྲུལ་པ་ཡང་མེད་པ་ལ་བདག་ཏུ་བཟུང་བས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་ཞེན་འཛིན་སྤང་བར་གདམས་པ་ནི། འཁྲུལ་དང་མ་འཁྲུལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཀློང་། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ལ་འཁྲུལ་གྲོལ་ཡེ་ནས་མེད། །དེ་ལས་རོལ་པར་ཤར་ལ་འཛིན་པས་བཅིངས། །དོན་ལ་འཆིང་གྲོལ་གཉིས་མེད་ཡུལ་སེམས་མེད། །མེད་ལ་ཡོད་པར་འཛིན་པས་མ་བསླུ་ཞིག །རིག་པའི་ངོ་བོ་ལ་འཁོར་འདས་མ་གྲུབ་པས་འཆིང་གྲོལ་དང་འཁྲུལ་པ་དང་འཁོར་བ་མེད་ལ། དེའི་རྩལ་ལས་རོལ་པ་འཁོར་འདས་སུ་ཤར་བ་སྒྱུ་མའི་དཔེ་བརྒྱད་དུ་སྣང་བ་ལ་དོན་དུ་འཛིན་པ་རྒྱུན་མཐུད་པས་བཅིངས་ཀྱང་། རོལ་པར་སྣང་བའི་དུས་ ནས་དོན་གྱི་ངོ་བོ་མ་གྲུབ་པས་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པ་དང་། དེ་འཛིན་པའི་སེམས་གཉིས་མེད་པས་འཆིང་བ་ཡེ་མེད་སྟོང་པའི་རང་བཞིན་ལ། ཡོད་པར་འཛིན་པས་རང་གི་རིག་པ་མ་བསླུ་ཞིག་ཅེས་པ་སྟེ། དོན་ལ་སེམས་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་མ་རིག་པར་ངང་ལས་ཤར་བའི་ཆོས་སྣང་སེམས་གཉིས་ལ་བཟུང་བས་འཁོར་བར་འཁྲུལ་ཏེ། ཀུན་བྱེད་ལས། ཀུན་བྱེད་ང་ཡི་རང་བཞིན་མ་རྟོགས་པར། །ང་ཡིས་བྱས་པའི་ཆོས་ལ་ངེས་བརྟགས་པས། །བརྐམ་ཞིང་ཆགས་པའི་དབང་གིས་སྣང་བ་གྲུབ། །མི་རྟག་སྒྱུ་མའི་རང་བཞིན་འཇིག་པར་འགྱུར། །ཆ་མེད་དམུས་ལོང་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་འཁྲུལ་པའི་རྩ་བ་འཛིན་པ་ལ་ཐུག་ལ། དེ་རྟོག་པས་ཡུལ་ཚོལ་བ་ལ་ཐུག་པས། ཐུག་ཕྲད་རྗེས་མེད་དུ་གྲོལ་ཐུབ་པའི་ལམ་ཁྱེར་གཅེས་པའི་གནད་དེ་ཡིན་ནོ། །འཁྲུལ་པ་ལྡོག་པའི་ལུགས་ལ་མང་ཡང་གསུམ་དུ་འདུ་སྟེ། འཁྲུལ་པ་གཞི་ལས་ལྡོག་པ་འཁྲུལ་གཞི་ངོས་འཛིན་པས་འཁྲུལ་པ་རང་ལོག་པ་འདྲེ་རྐུན་ངོས་ཟིན་པས་རྐུན་མོ་ཕྱིར་ལོག་སྟེ་རང་ཁྱིམ་ན་བློ་བདེ་བ་ལྟ་བུ་རང་བཞིན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་ལུགས་སོ། །འཁྲུལ་པ་ལམ་ནས་ལྡོག་པ་ཉོན་མོངས་པས་འཁྲུལ་པས་དེ་ཉིད་ལམ་དུ་བྱས་པས་གྲོལ་བར་འདོད་པ་ལམ་ནོར་བ་དག་ལམ་དེ་ཉིད་ལ་ཞུགས་ཏེ་ཕྱིར་ལོག་པས་མ་ནོར་བར་འཇུག་པ་ལྟར་གསང་སྔགས་ཐུན་མོང་བ་རྣམས་སོ། །འཁྲུལ་པ་འབྲས་བུ་ལས་ལྡོག་པ་རྒྱུ་ མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཐེག་པ་སྟེ་སངས་རྒྱས་ཐོབ་ནས་འཁྲུལ་པ་ཆ་དང་བཅས་པ་ལོག་པར་འདོད་དེ་རྒྱལ་པོ་སྲིད་ཟིན་ནས་ཕ་རོལ་གྱི་ཡུལ་འཇོམས་པར་ནུས་པ་ལྟ་བུའོ། །འདི་དག་ཀྱང་བློའི་རྩལ་འཕང་ཐ་དད་པས་གྲུབ་པའི་མཐའ་དང
Chinese
我。從對此顯現的真實執著，未見廣大清淨顯現之面容。人等眾生，因未以自力獲得自主，故於輪迴中長久安住。如是說。如是，於本無錯亂之法執為我而生，故教誡捨棄執著：錯亂與不錯亂菩提心之界，於菩提心中本無錯亂解脫。自彼顯現為遊戲，執著而束縛。然於義上，無束縛解脫二者，亦無境與心。於無執為有，勿自欺！以覺性之本質，輪涅未成立，故無束縛解脫與錯亂及輪迴。然其力用所顯現之輪涅，如幻化八喻般顯現，若執為實有而持續不斷，雖受束縛。然於顯現為遊戲之時， 自義之本質未成立，故無境之相狀。且因無執彼之心，故本無束縛，於空性之自性中。執為有者，勿自欺汝之覺性，如是說。於義上，若未了知心性之本質，則於自性中顯現之法相與心二者執為實有，而錯亂於輪迴。如《普作續》云：普作我之自性未證得，我所作之法作決定觀察故，貪婪且執著之故顯現成立，無常幻化之自性將毀滅，如無分盲者之自性。如是說。如是，錯亂之根本在於執著，而彼則在於以分別尋求境，故能無痕解脫之相遇，乃是珍愛之要訣。雖有眾多使錯亂還滅之方式，然可歸納為三：錯亂從基礎還滅，乃是藉由辨識錯亂之基礎，使錯亂自解，如辨識出鬼與盜賊，盜賊便會返回，如於自家安心般，乃是自性大圓滿之宗。錯亂從道還滅，乃是藉由煩惱而錯亂，欲以彼為道而得解脫，如誤入歧途者，入於彼道而返回，如是不誤入般，乃是共同密咒等。錯亂從果還滅，乃是因 乘，謂於成佛後，錯亂連同習氣皆滅，如國王掌握政權後，能摧伏他國般。此等亦是由於根器高下不同所成立之宗派等。
English
Me. From clinging to the truth of this appearance, the face of great pure appearance is not seen. Sentient beings such as humans, because they have not obtained autonomy by their own power, remain in samsara for a long time. Thus it is said. Thus, clinging to the non-existent as self arises, therefore the instruction to abandon clinging: The realm of bodhicitta, confused and not confused, in bodhicitta there is originally no confusion and liberation. From that, it arises as a play, bound by clinging. But in meaning, there is no bondage and liberation, no object and mind. Do not deceive yourself by clinging to the non-existent as existent! Because the essence of awareness is not established in samsara and nirvana, there is no bondage and liberation, confusion and samsara. But the play arising from its power, appearing as the eight similes of illusion, if clinging to it as real and continuous, although bound. But at the time of appearing as a play, Since the essence of meaning is not established, there is no aspect of object. And because there is no mind clinging to it, there is originally no bondage, in the nature of emptiness. Do not deceive your own awareness by clinging to the existent, thus it is said. In meaning, if the essence of mind itself is not recognized, then clinging to the Dharma appearance and mind that arise from its own nature, one is confused in samsara. As the All-Creating Tantra says: The All-Creating, if the self-nature of me is not realized, because of definitely examining the Dharma created by me, appearance is established by the power of greed and attachment, the self-nature of impermanence and illusion will be destroyed, like the self-nature of a partless blind person. Thus it is said. Thus, the root of confusion lies in clinging, and that lies in seeking objects with discrimination, therefore the encounter that can liberate without a trace is the key to cherish. Although there are many ways to reverse confusion, they can be summarized into three: Confusion reverses from the ground, that is, by identifying the ground of confusion, the confusion itself is resolved, like identifying a ghost and a thief, the thief will return, like being at ease in one's own home, it is the tradition of the Great Perfection of Self-Nature. Confusion reverses from the path, that is, confused by afflictions, wanting to take that as the path to liberation, like those who go astray, entering that path and returning, like not going astray, it is the common mantra and so on. Confusion reverses from the result, that is, the cause Vehicle, saying that after attaining Buddhahood, confusion along with its habitual tendencies are eliminated, like a king who, after seizing power, can subdue other countries. These are also the tenets established by the different levels of intelligence and so on.