Tibetan
་མོ་ལ་ཆགས་པ་ལྟར་ཆོས་ཉིད་དགོངས་པའི་ངང་དང་མཇལ་དུས་མེད་པས། འབད་རྩོལ་གྱི་ཐབས་ལམ་སྤངས་ན་བདེའོ། །རིག་པ་ཟང་ཐལ་གྱི་རྩལ་ལས་རོལ་པར་ཤར་བའི་སྟོང་གཟུགས་མེད་པ་གསལ་སྣང་ཙམ་དུ་མ་ཤེས་པར། ལ་ལས་སྣང་བ་རང་གི་སེམས་ཡིན་དུ་འཛིན་པ་དང་། ལ་ལས་དོན་གཞན་ཕྱི་རོལ་དུ་འཛིན་པ་སྟེ། ལྗོན་ཤིང་སྙིང་པོ་བསྐམས་པ་ལ་ལོ་འདབ་མི་འབྱུང་བ་ལྟར། འབྲས་བུ་ངལ་བ་དོན་མེད་པས་སྣང་བ་འདི་ཡིན་གྱི་ཕྱོགས་འཛིན་ཐམས་ཅད་བཏང་ན་བདེའོ། །སྤྱིར་སྣང་བ་རྩལ་ལས་རོལ་ པར་ཤར་བ་དེ་འཛིན་པ་དག་པས་དག་པར་སྣང་བ་དང་། མ་དག་པས་འཁྲུལ་པར་སྣང་སྟེ། སྣང་དུས་ནས་རོལ་པ་ཙམ་ལས་ཕྱི་ནང་གང་ནའང་མེད་ལ་ཅིར་ཡང་མ་གྲུབ་པས་གཞི་མེད་ཀྱི་སྟོང་གཟུགས་མེད་པ་གསལ་སྣང་ཁོ་ནའོ། །འདི་སྔར་ཡང་བཤད་ཟིན་ཏོ། །རིག་པའི་ངོ་བོ་རང་བཞིན་ཐུགས་རྗེ་གསུམ་སྐུ་གསུམ་དོན་དམ་གྱི་བདེན་པར་མ་ཤེས་པར་དབྱིངས་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ག་ཤེད་ན་སྟོང་སྟོང་པོ་ཅིག་ཡོད་པར་འདོད་པ་སྟེ། གླང་པོ་རང་ཁྱིམ་དུ་བྱུང་ནས་ཕུག་ན་ཡོད་པ་དེ་མ་ཤེས་པར་རྗེས་ལ་ཕར་བཅད་ནས་ཡུལ་ཐམས་ཅད་དུ་བཙལ་ཡང་མི་རྙེད་པ་དང་འདྲ་བས་དོན་དམ་གཤིས་ལ་ཚོལ་བའི་བློ་སྤངས་ན་བདེའོ། །རིག་པ་ཆོས་ཟད་ཟང་ཀ་རྗེན་ཡེར་ཡེར་བ་འདི་མ་ཤེས་པར་ཕྱི་སྣང་བའི་སྟོང་གཟུགས་རིག་གདངས་ལ་རིག་པར་འཛིན་པ་ནི་གཟུང་འཛིན་གྱི་སྒྲོག་ལས་མི་ཐར་ཏེ་བྱ་སྲད་བུས་བཏགས་པ་དེ་འཕུར་བར་འདོད་ཀྱང་དར་རེ་ལས་འགྲོ་ས་མེད་པ་དང་འདྲ་བས་འོད་སྣང་ལ་དག་གྲོལ་སྤངས་ན་བདེའོ། །རིག་པ་རིག་ས་དེར་ཅོག་གཞག་རང་གྲོལ་གྱི་དོན་མ་རྟོགས་པར། སྟོང་པ་དང་། བདེ་བ་དང་། གསལ་བ་དང་། བྱར་མེད་ལ་སོགས་པའི་གོ་སྤྱི་རེ་རེའི་ཆ་བཀག་ནས་ངས་ལྟ་བ་རྟོགས་སོ་སྙམ་དུ་སེམས་ཤིང་རྟོགས་པར་ཁས་འཆེ་ཡང་། ནལ་ཕྲུག་ངོ་གསར་པ་མེད་པ་དེ་ཆ་ལུགས་བཅོས་ནས་ང་རྒྱལ་པོའོ་ཞེས་བརྫུ་བ་དང་འདྲ་བས་ཡིད་དཔྱོད་ཀྱི་ལྟ་བ་སྤངས་ན་བདེའོ། །རྩ་ཤེ་ལས་ཀྱང་། ལྟ་བ་ཐམས་ཅད་སྤང་བའི་ཕྱིར། །གོའུ་ཏ་མ་ཁྱོད་ཀྱིས་ གང་གསུངས་པ། །ཞེས་པ་བཞིན་ནོ། །མངོན་རློམ་ཡིད་དཔྱོད་ལ་གདེང་བཅས་ནས་ངས་ལྟ་བ་རྟོགས་སོ་བྱར་མེད་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྔམ་པོ་ཆེར་སྨྲ་བ་ནི། རྣལ་དོན་དང་མ་འབྲེལ་བས་ངོ་ཚ་མེད་པའི་ཚིག་སྟེ་བླུན་རྨོངས་མུན་པ་ཅན་མིན་པ་སུ་ཞིག་དེ་སྐད་སྒྲོག་པར་བྱེད། གང་ལ་བློ་གྲོས་ཀྱི་མིག་ཟུམ་ཞིང་ལོག་པར་ཞུགས་པའི་ཕྱོགས་མང་བ་དག་གི་འདོད་པ་སྟེ། ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་དེ་ནི་བསྟན་པ་དམ་པའི་ཆོས་ད
Chinese
就像贪恋女色一样，如果没有与法性见解的境界相遇之时，放弃努力的方法才是安乐。不明白从明空通彻的智慧游戏中显现的空色无有，仅仅是明相，有些人执着显现是自己的心，有些人执着是外境的他物。就像树木的树干枯萎就不会有枝叶一样，果实是徒劳的，所以舍弃认为“这个显现是这样的”的所有执着才是安乐。总的来说，显现从智慧游戏中显现，执着清净就显现为清净，不清净就显现为错乱。从显现之时起就仅仅是游戏，内外任何处都没有，也没有成立任何事物，所以是无有根基的空色，仅仅是明相而已。这之前也已经说过了。不明白智慧的自性、本体、大悲三者是三身，是胜义谛，认为胜义谛的法界在某个地方有一个空空洞洞的东西，就像大象回到自己的家中，却不知道它就在洞里，反而沿着踪迹向外追寻，即使在所有地方寻找也找不到一样，所以舍弃在胜义自性中寻找的心才是安乐。不明白智慧是法尽、赤裸裸、光秃秃的，反而执着外在显现的空色、智慧的光芒为智慧，这样就无法从能取所取的束缚中解脱，就像鸟被丝线缠住，想要飞翔却只能在原地打转一样，所以舍弃在光明中寻求清净解脱才是安乐。不明白智慧在智慧之处，当下安住、自然解脱的意义，就仅仅对空性、乐、明、无为等等概念各自进行片面理解，然后心中想“我证悟了见解”，并且自诩为证悟，就像没有新意的劣质小孩，只是改变装束就冒充说“我是国王”一样，所以舍弃分别念的见解才是安乐。如《中观根本慧论》所说：“为了舍弃一切见解，乔达摩（梵文：Gautama）您说了什么。”就是这样。以傲慢的分别念为基础，自以为是地说“我证悟了见解，是无为的”，这样大言不惭，因为与真实意义无关，所以是无耻的言语，除了愚昧无知、一片黑暗的人，谁会这样宣扬呢？这是那些智慧之眼紧闭，陷入邪见的歧途的人的意愿，这种颠倒错乱就是正法的敌人。
English
Just like being attached to women, if there is no time to meet with the state of understanding the nature of reality, it is comfortable to abandon the methods of effort. Without understanding that the empty forms that arise as play from the skill of penetrating awareness are merely clear appearances, some grasp appearances as their own mind, and some grasp them as other external things. Just as no leaves appear on a tree whose heartwood has dried up, the fruit is a meaningless effort, so it is comfortable to abandon all clinging to the idea that "this appearance is like this." In general, the appearance that arises as play from skill appears as pure when grasping is pure, and as confused when it is impure. From the time of appearance, it is merely play, and there is nothing inside or outside, and nothing is established, so it is an empty form without a basis, just a clear appearance. This has already been said before. Not understanding that the essence, nature, and compassion of awareness are the three kayas, the truth of ultimate reality, some believe that there is an empty void somewhere in the realm of ultimate truth. It is like an elephant returning to its own home, but not knowing that it is in the cave, instead cutting off its tracks and searching in all places, but not finding it. Therefore, it is comfortable to abandon the mind that seeks the ultimate nature. Not understanding that awareness is the exhaustion of phenomena, naked and bare, some grasp the empty forms of external appearances and the radiance of awareness as awareness. This does not free one from the bonds of grasping and being grasped. It is like a bird tied with silk thread that wants to fly but can only go as far as the thread allows. Therefore, it is comfortable to abandon seeking purification and liberation in light and appearance. Without understanding the meaning of settling in the place of awareness, self-liberation, one blocks off each aspect of the general concepts of emptiness, bliss, clarity, and non-action, and thinks, "I have realized the view," and claims to have realized it. It is like a worthless child with no originality who changes his clothes and pretends to be a king. Therefore, it is comfortable to abandon the view of intellectual speculation. As it says in the Root Verses [of the Middle Way], "For the sake of abandoning all views, what did you, Gautama, say?" It is like that. Relying on arrogance and intellectual speculation, one speaks boastfully, saying, "I have realized the view, it is non-action." This is a shameless statement because it is unrelated to the true meaning. Who but a foolish, ignorant, and darkened person would proclaim such a thing? It is the desire of those whose eyes of wisdom are closed and who have entered into many paths of wrong views. This perversion is the enemy of the sacred Dharma.
Tibetan
ང་འགལ་བས་མཁས་པ་དག་གིས་ཤིན་ཏུ་སྨད་པའི་གནས་སོ། །སྐྱེ་བ་མེད་པའི་དོན་དངོས་སུ་རྟོགས་ན་དངོས་པོ་ལ་ཞེན་པའི་འཁྲུལ་པ་འཇིག་ཅིང་། ལུས་ངག་ལ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་དྲོད་རྟགས་ཞེན་པ་མེད་པ་དང་། འཆི་བ་ལ་མི་སྐྲག་པ་དང་། སྣུམ་ཞིང་གཞོན་ཤ་ཆགས་པ་དང་། སྐྲ་དཀར་དང་གཉེར་མ་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་སྟེ། རྟགས་དེ་དག་གང་ཡང་མེད་པར་ངས་སྐྱེ་མེད་རྟོགས་སོ་ཞེས་སྨྲ་བ་ནི་ལུང་སྟོང་གི་རླུང་པོ་འཕྱོ་བ་དང་འདྲ་བས་མ་རྟོགས་པའི་ཁ་འབྱམས་དང་ཡིད་དཔྱོད་ཀྱི་འཛིན་པ་སྤངས་ན་བདེའོ། །རིག་པའི་རང་ངོ་ཟང་ཀ་རྗེན་པ་ལ་དངོས་པོར་མ་གྲུབ་ལ་བྱང་མ་ཆད་པས་སྟོང་གསལ་ལུ་གུ་རྒྱུད་ཀྱི་དོན་ཟང་ཐལ་དུ་མ་གོམས་པར། འཁོར་བའི་འཁྲུལ་སྣང་འཁྲུལ་འཛིན་དང་བཅས་པ་འགག་པར་ཁས་ལེན་པ་ནི་མུན་ཁུང་དུ་མཛུབ་ཡུག་བྱས་པ་རང་གཞན་གཉིས་ཀས་མི་མཐོང་བ་ལྟར་འཁྲུལ་པ་གཟུང་འཛིན་གྱི་ཆ་སོག་པ་ལས་འདག་མི་ནུས་པས་དམིགས་གཏད་བློའི་བསྒོམ་པ་སྤངས་ན་བདེའོ། ། རིག་པ་ཆོས་ཟད་རྗེན་པའི་རང་གནད་བླ་ན་མེད་པའི་རྒྱུད་རང་ངོ་མ་ཤེས་པར། ཐབས་དང་བྱ་རྩོལ་ཅིས་ཉམས་སུ་བླངས་ཀྱང་། ད་རེས་ཐག་ཆོད་པ་ལྟར་བྱུང་ཡང་མཐའ་མ་ཁྲོལ་ཕུ་མ་འཁྲུས་པས་ཐེ་ཚོམ་དང་ཡིད་དཔྱོད་ཀྱི་འཛོལ་ས་མང་བས་གོལ་སྒྲིབ་ཀྱི་ལམ་འཁྱོག་པ་ནི། རྒྱུས་མེད་ལམ་ཁ་བྲག་ཏུ་འཁྱམས་པ་དང་འདྲ་བས་སྟོང་བསྒོམ་མུན་པའི་ངོ་སྤྲོད་སྤངས་ན་བདེའོ། །སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་དགའ་རབ་རྡོ་རྗེའི་ཞལ་སྔ་ནས། ཡིད་དཔྱོད་འཛིན་པའི་ལྟ་བ་ཉོན་རེ་མོངས། །དེ་ལ་བརྟེན་པའི་བསྒོམ་པ་ཡི་རེ་མུག །དེ་ལ་སྤྱོད་པའི་སྤྱོད་པ་ཐང་རེ་ཆད། །དེ་ལ་འབྲས་བུ་རེ་བ་ཡོང་རེ་འཁྲུལ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །གཟུང་འཛིན་འཁོར་བའི་བདུད་ལས་རྒྱལ་བར་གདམས་པ་ནི། ཐིག་ལེ་ཉག་གཅིག་གྲྭ་ཟུར་མེད་པ་ལ། །གཅིག་དང་ཐ་དད་འཛིན་པ་འཁྲུལ་པའི་སེམས། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་རྒྱུ་རྐྱེན་མེད་པ་ལ། །འཁོར་བའི་ལམ་དུ་འཛིན་པ་བྱང་ཆུབ་གེགས། །ལྷུན་གྲུབ་ཕྱོགས་མེད་མཐའ་དང་བྲལ་བ་ལ། །ཕྱོགས་ལྟའི་མཐའ་ལ་ཞེན་པ་སྙེམས་བྱེད་བདུད། །དངོས་མཚན་མེད་པའི་སྟོང་པ་འགག་མེད་ལ། །ཡོད་མེད་སྣང་སྟོང་འདོགས་པ་ལོག་པའི་བློ། །དེས་ན་གང་འདོད་ཕྱོགས་རིས་གཟེབ་བོར་ལ། །ལྷུན་གྲུབ་ཕྱོགས་མེད་ནམ་མཁའ་ལྟར་ཤེས་བྱོས། །རིག་པ་ཟང་ཐལ་ཐིག་ལེ་ཉག་གཅིག་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བ་ལ། ཡོད་མེད་དང་། སྣང་སྟོང་དང་། ལྟ་སྒོམ་ལ་སོགས་པའི་ ངོ་བོ་གཅིག་ཏུ་འདོད་པ་དང་། ཐ་དད་དུ་འདོད་པ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་
Chinese
我因违背（此理）而被智者们深深地责备。如果真正证悟了无生之义，那么对事物的执着之错觉就会消失，身语上会有法性的暖相，如无有执着，不畏惧死亡，容光焕发且青春常驻，没有白发和皱纹等等。如果没有任何这些征兆，却说我已证悟无生，这就像空谷的风在飘荡一样，所以如果舍弃未证悟的夸夸其谈和分别念的执着，就会安乐。对于觉性本面赤裸裸的（状态），未成立为事物且未断绝觉性，如果没有通达空明长续之义，就声称轮回的错觉和错觉的执着会止息，这就像在黑暗中伸出手指，自己和他人谁也看不见一样，因为错觉能取所取的成分无法消除，所以如果舍弃有目标的心的修习，就会安乐。
English
I am greatly blamed by the wise for contradicting (this principle). If the meaning of non-origination is truly realized, then the illusion of clinging to things will vanish, and there will be signs of the warmth of Dharma-nature in body and speech, such as non-attachment, fearlessness of death, radiance and youthfulness, absence of white hair and wrinkles, and so on. If there are none of these signs, yet one says, 'I have realized non-origination,' it is like the wind blowing in an empty valley. Therefore, it is better to abandon the boastful talk of non-realization and the clinging of conceptual mind. If one has not become thoroughly familiar with the meaning of the empty-clear continuous stream, in which the intrinsic face of awareness is naked, not established as an entity, and without cutting off the awareness, and claims that the illusion of samsara and the clinging to illusion will cease, it is like pointing a finger in the dark, which neither oneself nor others can see. Because the components of the illusion of grasping and the grasped cannot be eliminated, it is better to abandon the meditation of the mind with a target.