Tibetan
ཞེས་བྱ་བ་ཡོད་ན་ཆོས་ཡིན་ཕན་ཆད་རང་བཞིན་མེད་པས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་བཅིངས་གྲོལ་མེད་པ་ཉིད་དང་། གློད་པ་ཡེ་ནས་གྲོལ་ཏེ་གློད་རྒྱུ་གཞི་མེད་པ་ཉིད་དང་། ཅོག་གཞག་ཡེ་ནས་གྲོལ་ཏེ་གཞག་པ་དང་འཇོག་བྱེད་དང་འཇོག་རྒྱུ་ཡོད་མ་མྱོང་བའི་ཕྱིར། ཡེ་ནས་གཉིས་སུ་མེད་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་དེ། རྩལ་རྫོགས་ལས། རྫོགས་ཆེན་དགོངས་དོན་ལྟ་བ་ནི། །དགེ་སྡིག་ཕྱོགས་སུ་མ་ལྷུང་བས། །ཡིན་མིན་གཉིས་ཀྱི་མཐའ་ལས་འདས། །རྫོགས་དང་མ་རྫོགས་གཉིས་སུ་མེད། །རྫོགས་ཆེན་རིག་པའི་ངོ་བོ་ལ། །འཁྲུལ་དང་མ་འཁྲུལ་མེད་པའོ། །ཞེས་པ་དང་། རང་ཤར་ལས། རྟོག་པའི་ཡུལ་ལས་རྣམ་པར་འདས། །གཟུང་འཛིན་ཞེན་པའི་མཐའ་ལས་གྲོལ། །མཚན་མའི་མིང་ཚིག་མཐའ་ལས་འདས། །ཞེས་སོ། །གནད་ངེས་པའི་འགག་བསྡུ་བ་ནི། མདོར་ན་སྣང་ཞིང་སྲིད་པའི་ཆོས་རྣམས་དང་། །མི་སྣང་མི་སྲིད་ཆོས་ལས་འདས་སོ་ཅོག །ཐམས་ཅད་ཡེ་ནས་དབྱིངས་སུ་གྲོལ་ཟིན་པས། །ད་གཟོད་འབད་པས་སུས་ཀྱང་འགྲོལ་མི་དགོས། །བློའི་ཡུལ་རུང་སྣང་སྲིད་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དང་། མི་སྣང་ཞིང་མི་སྲིད་པ་ནི་རེ་ཞིག་ཚུ་རོལ་མཐོང་བའི་བློའི་ཡུལ་དུ་མ་གྱུར་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་སྟེ། དོན་དམ་བློ་ཡི་སྤྱོད་ཡུལ་མིན། ། ཞེས་བརྗོད་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། མདོར་ན་འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡེ་སྟོང་བསམ་བརྗོད་ལས་འདས་པ་གདོད་མའི་དབྱིངས་སུ་གྲོལ་ཟིན་པ་སྟེ། རང་བཞིན་མེད་པའི་ཕྱིར་འབད་པས་བསྐྱར་ནས་གྲོལ་མི་དགོས་པ་ནི་ཡེ་གྲོལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཐལ་འགྱུར་ལས། ཡེ་ནས་གྲོལ་བས་བསྐྱར་མི་དགོས། །ཞེས་སོ། །དེ་དག་གི་འཐད་པ་དགོད་པ་ཡང་འདི་ལྟར་འབད་ཅིང་རྩོལ་བའི་དོན་མེད་པ་ཉིད་ནི། དེ་ལ་འབད་རྩོལ་བྱས་ཀྱང་དོན་མེད་པས། །མ་བྱེད་མ་བྱེད་རྩོལ་ཞིང་སྒྲུབ་མ་བྱེད། །མ་བལྟ་མ་བལྟ་ཡིད་ཀྱི་ཆོས་མ་བལྟ། །མ་བསྒོམས་མ་བསྒོམས་བློ་ཡི་ཆོས་མ་བསྒོམས། །མ་དཔྱད་མ་དཔྱད་ཡུལ་སེམས་རྗེས་མ་དཔྱད། །མ་བསྒྲུབས་མ་བསྒྲུབས་རེ་དོགས་འབྲས་མ་བསྒྲུབས། །མ་སྤངས་མ་སྤངས་ཉོན་མོངས་ལས་མ་སྤངས། །མ་ལེན་མ་ལེན་ཡང་དག་ཆོས་མ་ལེན། །མ་འཆིངས་མ་འཆིངས་རང་གི་རྒྱུད་མ་འཆིངས། །རིག་པའི་ངོ་བོ་ཟང་ཐལ་བས་གང་དུའང་མ་གྲུབ་པའི་ངོ་བོ་ལ་ལྟོས་ནས་དགག་པའི་ཚིག་ཉིས་བརྩེགས་སུ་བརྗོད་པ་དེ་ཡང་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་ཚུལ་གཉིས་སུ་གྱུར་པ་འགོག་པ་སྟེ། རིག་པའི་ངོ་བོ་ལ་བྱ་བའི་ཆོས་གཟུང་བ་དང་། བྱེད་པའི་ཆོས་འཛིན་པ་མེད་པས། རྩོལ་བའི་བྱ་བ་དང་སྒྲུབ་པའི་བྱེད་པ་གཉིས་མ་བྱེད
Chinese
如果存在所谓的“是”，那么一切法都遍及于无自性，因此根本不存在束缚和解脱。解脱是本来就解脱的，因此根本没有需要解脱的基础。一切本来就已安住，因此从未存在过安住者、安住的行为和安住的基础。这就是本来就二元对立的真如。如《功德藏》中所说：“大圆满见解的要义是，不堕入善恶的任何一方，超越了‘是’与‘非’的二边，没有圆满和不圆满的分别。大圆满觉性的自性中，没有错乱和不错乱。”又如《自生》中所说：“完全超越了分别念的境地，从能取所取的执着中解脱，超越了相的名称和词语。” 要点在于总结关键：总而言之，显现和存在的诸法，以及不显现不存在的超越诸法的一切，都已从一开始就在法界中解脱，因此现在不需要任何人通过努力来解脱。所有能被心识所接受的显现和存在的诸法，以及不显现和不存在的，是指暂时未成为此岸所见心识之境的涅槃，但究竟而言，它们并非心识的行境。正如所说的那样，总而言之，轮回和涅槃的一切法，都是本来空性，超越了思议言说，已在原始的法界中解脱。因为没有自性，所以不需要通过努力再次解脱，因为它们是本来解脱的。如《根本慧论》中说：“因为本来解脱，所以不需要再次解脱。” 论证这些观点的合理性如下：努力和勤奋本身是没有意义的，因为即使努力也没有意义。不要做，不要做，不要努力和修行。不要看，不要看，不要看心识的法。不要修，不要修，不要修意识的法。不要观察，不要观察，不要观察境和心识的后续。不要成就，不要成就，不要成就希望和恐惧的结果。不要舍弃，不要舍弃，不要从烦恼中舍弃。不要取，不要取，不要取正确的法。不要束缚，不要束缚，不要束缚自己的相续。觉性的自性是空明的，因此针对任何都未成立的自性，以双重否定的方式表达，这也是为了阻止能取和所取的两种方式。因为觉性的自性中没有作为行为的所取，也没有作为行为者的能取，所以不要做努力的行为和修行的行为。
English
If there is such a thing as 'is,' then all phenomena are pervaded by the absence of inherent existence, therefore there is no bondage and liberation. Liberation is primordially liberated, therefore there is no basis for liberation. Everything is primordially abiding, therefore there has never been an abider, an act of abiding, or a basis for abiding. This is the suchness that is primordially non-dual. As it says in Tsal Dzog: 'The view of the Great Perfection's intent is that it does not fall to either side of virtue or vice, it transcends the extremes of 'is' and 'is not,' there is no duality of perfection and imperfection. In the nature of Great Perfection awareness, there is no delusion and non-delusion.' Also, as it says in Rangshar: 'It completely transcends the realm of conceptualization, it is liberated from the extremes of grasping and clinging, it transcends the extremes of names and words of characteristics.' The point is to summarize the key points: In short, all phenomena that appear and exist, and all that does not appear and exist, which transcends phenomena, have been liberated in the dharmadhatu from the beginning, so now no one needs to liberate them through effort. All phenomena that can be accepted by the mind, which appear and exist, and that which does not appear and does not exist, refers to nirvana, which for the time being has not become the object of the mind that sees this shore, but ultimately, they are not the objects of the mind's activity. As it is said, in short, all the dharmas of samsara and nirvana are primordially empty, beyond thought and expression, and have been liberated in the primordial dharmadhatu. Because there is no inherent existence, there is no need to liberate them again through effort, because they are primordially liberated. As it says in the Root Wisdom: 'Because it is primordially liberated, there is no need to liberate it again.' The justification for these views is as follows: Effort and diligence themselves are meaningless, because even if you make an effort, it is meaningless. Do not do, do not do, do not strive and practice. Do not look, do not look, do not look at the dharmas of the mind. Do not meditate, do not meditate, do not meditate on the dharmas of consciousness. Do not examine, do not examine, do not examine the sequence of objects and mind. Do not accomplish, do not accomplish, do not accomplish the results of hope and fear. Do not abandon, do not abandon, do not abandon from afflictions. Do not take, do not take, do not take the correct dharma. Do not bind, do not bind, do not bind your own continuum. The nature of awareness is empty and clear, therefore, expressing in a double negative way towards the nature that is not established in anything, this is also to prevent the two ways of the grasper and the grasped. Because in the nature of awareness there is no grasped as an action, and no grasper as an actor, therefore do not do the action of effort and the action of practice.
Tibetan
་མ་བྱེད་ཅེས་ནན་ཆེར་བརྗོད་དེ། སྡེབ་སྦྱོར་རིན་ཆེན་འབྱུང་གནས་ལས། །ཤིན་ཏུ་དོན་དང་ལྡན་པ་ལ། །ཚིག་གཅིག་ལན་གཉིས་བརྗོད་པར་བྱ། ། ཞེས་པ་བཞིན་ནོ། །རིག་པའི་ངོ་བོ་ལ་བལྟ་བྱ་ལྟ་བྱེད་གཉིས་མེད་པས་ལྟ་བ་པོ་སེམས་ཀྱི་ཡུལ་རིག་པ་ལ་མ་བལྟ་ཞིག །རིག་པ་ལ་བསྒོམ་བྱ་སྒོམ་བྱེད་གཉིས་མེད་པས་མ་བསྒོམས་ཤིག །དེ་བཞིན་དུ་སྤྱོད་པ་དང་། སྒྲུབ་པ་དང་། སྤོང་ལེན་དང་། འཆིང་ཞེན་མ་བྱེད་ཅིག་ཅེས་གདམས་ཏེ། ཡོད་མེད་གཟུང་འཛིན་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་ཤར་ལས། ཡོད་དང་མེད་པའི་ཆོས་ལས་གྲོལ། །གཟུང་འཛིན་སེམས་ཀྱི་དྲི་མ་མེད། །ཅེས་སོ། །དེ་དག་གི་གནད་ཀྱང་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་ངོ་བོ་བཅུ་དྲུག་དབྱེ་བ་དང་བཅས་པ་ལ་ཐུག་པ་ལས། རིག་པའི་ངོ་བོ་འཁྲུལ་མ་འཁྲུལ་ལས་འདས་པའི་གནད་མན་ངག་གི་སྙིང་པོ་གསུམ་ནི། ངོ་བོ་རང་བཞིན་ཐུགས་རྗེ་གསུམ་མོ། །ལྟ་བའི་གཞག་ཐབས་གསུམ་ནི། ཕྱི་སྣང་བ་ཅོག་གཞག །ནང་འགྱུ་བ་ཅོག་གཞག །གསང་བ་རིག་པ་ཅོག་གཞག་གོ། །སྤྱོད་པ་ཆགས་མེད་རང་གྲོལ་གྱི་གནད་གསུམ་ནི། སྣང་བ་ཅེར་གྲོལ། འགྱུ་བ་རང་གྲོལ། རིག་པ་ཡེ་གྲོལ་ལོ། །ཡེ་ཡོད་ཆིག་ཆོད་ཀྱི་བསྒོམ་པ་བཞི་ནི། ཕྱི་སྣང་བ། ནང་ཤེས་པ། གསང་བ་རིག་པ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གནས་ལུགས་བཞི་ལ་དྲན་བསམ་གྱི་རྟེན་དང་བྲལ་བའོ། །རྟོགས་པ་རང་གསལ་དུ་གཟུང་བའི་གསང་བཅུད་གཉིས་ནི། གནས་དུས་དང་། འགྱུ་བའི་དུས་ཀྱི་རང་རིག་ཟང་ཐལ་ལ་ངོས་འཛིན་པའོ། །རིག་པ་རང་བབས་རྟོག་མེད་ཀྱི་སྐྱེལ་ས་གཅིག་ནི་ཀ་དག་རྗེན་པའོ། །རིག་པ་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་སྙིང་པོ་གཉིས་ནི་ངོ་བོ་ཀ་ དག་ལ་རང་བཞིན་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་གནས་པས་རྟག་ཆད་ལས་འདས་པའོ། །འབྲས་བུ་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་མན་ངག་གསུམ་ནི། སྟོང་པ། གསལ་བ། འགག་པ་མེད་པ་གསུམ་མོ། །ཐུག་ཕྲད་ལྔ་ནི་ཉོན་མོངས་དུག་ལྔ་རང་དག་གི་ངོ་བོ་རྗེན་པ་ལྔའོ། །སྟོང་གསལ་དགོངས་པའི་དྭངས་མ་དྲུག་ནི། ཡེ་སྟོང་ཡིན་པས་སྤྲོ་བསྡུ་མེད་པ། རང་སྟོང་ཡིན་པས་རང་སར་གཞག་པ། གསལ་སྟོང་ཡིན་པས་ཡུལ་སྣང་མི་དགག་པ། ངོ་སྟོང་ཡིན་པས་ངང་ལས་མི་གཡོ་བ། ཡོད་སྟོང་ཡིན་པས་དངོས་པོ་དང་མཚན་མར་མི་འཛིན་པ། མེད་སྟོང་ཡིན་པས་རིག་པའི་དྭངས་མ་འགག་པར་འཇོག་པའོ། །སྐྱེལ་ས་བརྒྱད་ནི། ཡོད་པ་དང་། མེད་པ་དང་། སྣང་བ་དང་། སྟོང་པ་དང་། འཁོར་བ་དང་། འདས་པ་དང་། བཅིང་བ་དང་། གྲོལ་བ་དང་བརྒྱད་ཀྱི་འཛིན་པ་མེད་པའི་མཐའ་གྲོལ་ཀློང་ཡངས་ཆེན་པོ་ཆོས་ཟད་མིང་མེད་ཀྱི་ཀ་དག་ལ་སྐྱེལ་བའོ།
Chinese
强烈地说不要这样做。如《组合珍宝之源》中所说：对于极其有意义的事，一句话要说两遍。就像那样。觉性的自性没有能见和所见，所以不要看觉性，即心的对境。觉性没有能修和所修，所以不要修。同样，告诫说不要有行为、修持、取舍、执着，因为已超越有无执取。如《自显》中所说：已从有和无的法中解脱，没有执取之心的垢染。这些要点都归结于具有十六种分类的法相。觉性的自性超越了迷惑和不迷惑的要点，口诀的精髓有三：自性、自性、大悲。见解的安立法有三：外在显现任其自然，内在念头任其自然，秘密觉性任其自然。行为无执着、自解脱的要点有三：显现当下解脱，念头自解脱，觉性本初解脱。本有决定的四种禅修是：外在显现、内在觉知、秘密觉性、如是性实相这四者，远离忆念思维的所依。将证悟执取为自明的秘密精髓有两个：安住之时和念头生起之时的自明觉性，认识为通透。觉性自然安住、无造作的归宿处是本来清净。觉性任运自成的精髓有两个：自性本来清净，自性任运自成，超越常断。果任运自成的口诀有三：空性、光明、无碍。五种相遇是五毒烦恼自净的五种赤裸自性。空明见之精华有六：由于本初空性，没有收放；由于自性空性，安住于自性；由于明空，不遮止外境显现；由于本体空性，不从本性动摇；由于有空，不执着事物和相；由于无空，安立觉性之清明不灭。八种归宿处是：对于有、无、显现、空性、轮回、涅槃、束缚、解脱这八者的执着，在无有边际解脱的广阔大空中，送入法尽名灭的本来清净中。
English
It is strongly stated not to do so. As it is said in 'The Source of Combined Jewels': For things that are extremely meaningful, one word should be said twice. Just like that. Since the nature of awareness has no seer and nothing to be seen, do not look at awareness, which is the object of the mind. Since awareness has no meditator and nothing to be meditated upon, do not meditate. Likewise, it is advised not to have actions, practices, acceptance and rejection, or clinging, because it transcends existence and non-existence, grasping. As it is said in 'Self-Arisen': Freed from the dharmas of existence and non-existence, there is no stain of grasping mind. The key points of these all come down to the sixteen aspects of the categories of dharma, along with their divisions. The key point where the nature of awareness transcends delusion and non-delusion, the essence of the pith instructions, are three: essence, nature, and compassion. The three ways of establishing the view are: let external appearances be, let internal thoughts be, and let secret awareness be. The three key points of action, unattached and self-liberated, are: appearances are liberated as they are, thoughts are self-liberated, and awareness is primordially liberated. The four meditations of primordial certainty are: external appearances, internal awareness, secret awareness, and suchness reality, these four are free from the support of memory and thought. The two secret essences of taking realization as self-luminous are: recognizing the self-awareness of the time of abiding and the time of arising thoughts as transparent. The one place of conveyance for awareness, naturally abiding and without fabrication, is original purity. The two essences of spontaneously accomplished awareness are: essence is originally pure, nature is spontaneously accomplished, transcending permanence and annihilation. The three pith instructions of spontaneously accomplished result are: emptiness, clarity, and unceasing. The five encounters are the five naked natures of the self-purification of the five poisons. The six purities of the meaning of emptiness and clarity are: because it is primordially empty, there is no gathering and scattering; because it is self-empty, it abides in its own place; because it is clear-empty, it does not negate external appearances; because it is essence-empty, it does not move from its nature; because it is existent-empty, it does not grasp at things and signs; because it is non-existent-empty, it establishes the clarity of awareness as unceasing. The eight places of conveyance are: for the eight, existence, non-existence, appearance, emptiness, samsara, nirvana, bondage, and liberation, in the vast expanse of great liberation without clinging, convey into original purity where dharma is exhausted and names are extinguished.