Tibetan
ཡང་། །གཡས་སུ་འཁྱིལ་ཞིང་ཁམ་ནག་མདོག །ལུས་ལ་བཀུར་སྟི་ཆུང་བ་དང་། །ཕྱི་ཡི་སྤྱོད་ལམ་ཐ་མལ་མདོག །ཚིག་རྣམས་ཤུགས་འབྱུང་སྨྲ་བ་དང་། །ཡང་ན་ཚིག་གི་རྣམ་པ་ཀུན། །གཅིག་གིས་གང་ལྟར་སྨྲས་པ་ལྟར། །སྐྱེས་བུ་དེ་ཡང་དེ་ལྟར་སྨྲ། །རྫོགས་ཆེན་གདམས་ངག་བསྟན་པར་གསུངས། །དེ་རྣམས་གཅིག་ལ་ཚང་བ་ན། །ཤན་པའི་རིགས་སམ་སྨད་འཚོང་རིགས། །ཕྱག་དར་ཁྲོད་པའི་རིགས་ཀྱང་རུང་། །རིགས་ངན་གང་དག་སུ་ཡིན་ཀྱང་། །གསང་བའི་མན་ངག་བཅུད་འདི་གཏད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །ད་ནི་མན་ངག་ངེས་པའི་དོན་ཆོས་ཉིད་ཅོག་གཞག་ཆེན་པོར་བསྡུ་བའི་གནམ་གཟེར་ནི། མདོར་ན་གང་སྣང་ཡུལ་སེམས་རྐྱེན་རྣམས་ལ། །གཉེན་པོ་མི་འཇུག་རྩོལ་བས་མ་སྤངས་པར། །རང་གཞག་ཅོག་གཞག་རང་བབས་རིག་པའི་གནད། །རྐྱེན་སྣང་རང་སར་གྲོལ་བ་རང་བབས་ཅོག་གཞག་རིག་པ་རྗེན་པའི་གནད་ལས་བྱུང་བ་སྟེ། ཐ་མལ་པ་འཆིང་བ་རྣལ་འབྱོར་པའི་གྲོལ་ལམ་དུ་ཤར་བ་ནི་འདིའི་ཁྱད་པར་གྱི་ཆོས་སུ་ གཞི་ནས་ཤར་ཏེ། ཁྱུང་ཆེན་ལས། སྒྲིབ་བྲལ་ཅོག་གཞག་བསླད་པ་མེད་པའི་ལམ། །མཐོང་མེད་མཚུངས་པ་མེད་ཅིང་ཡེ་ཤེས་ཀུན་གྱི་དངོས། །འཁྲུལ་པ་ཡུལ་ལ་གཟུང་བའི་ལྟོས་བྲལ་ཉིད། །རང་བཞིན་ཡུལ་ལ་འགག་མེད་སྙིང་པོའི་རྗེས། །སྟོང་ཡུལ་མ་དཔྱད་རང་སར་བཞག་སྟེ་གྲོལ། །ཞེས་པ་དང་། གང་གིས་མ་བསླད་རང་རིག་གྲོལ་བའི་གནད། །ལུས་དང་སེམས་དང་ཉོན་མོངས་རང་གི་ཆོས། །མི་ཤེས་བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱར་སྣང་ཡང་། །རང་གཞག་མ་བཅོས་རྣལ་མའི་རང་རིག་པ། །ཡེ་ནས་རང་གྲོལ་སུས་ཀྱང་བཤིག་པ་མེད། །མ་བཀྲོལ་རང་སར་གྲོལ་བས་འབད་ཅི་དགོས། །ཡེ་ནས་རང་གྲོལ་གྲོལ་བའི་རྒྱུ་མེད་ཉིད། །སྡིག་སྤྱོད་མི་དགེ་རྣམ་སྨིན་བདེ་བའི་གྲོགས་ཆེ་བས། །རང་ཤུགས་མ་བཙལ་འབད་པ་མེད་པའི་གནད། །འདི་ཉིད་རྟེན་བྲལ་དགེ་བས་སུ་ལ་ཕན། །སངས་རྒྱས་མེད་ཅིང་སུ་ཡིས་བཅིངས་པའི་རྒྱ། །འཁྲུལ་དང་མ་རིག་སེམས་ཅན་སུ་ལ་སྲིད་མིང་མེད། །དེ་ཕྱིར་ཡེ་ནས་མ་བཀྲོལ་ཕྱིས་གྲོལ་མེད་པའོ། །ཞེས་སོ། །དོན་འདི་ཉིད་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་བདེན་པ་ལ་གོམས་པས་སེམས་ལ་ལྟད་མོར་ཆེ་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཀློང་དྲུག་པ་ལས། བདེན་བསྒོམ་རྣལ་འབྱོར་སྐལ་ལྡན་པ། །སུས་མ་རྙེད་པའི་ནོར་བུ་རྙེད། །འདི་ལ་རིན་ཐང་དཔག་ཏུ་མེད། །དཔག་མེད་ནོར་དང་འཕྲད་པའི་མིས། །སུས་མ་མཐོང་བའི་སྣང་བ་མཐོང་། །འདི་ཉིད་རང་རིག་ལྟད་རེ་ཆེ། །དེ་ལྟར་སེམས་ལ་ལྟད་ཆེ་བ། །ཆོས་ཅན་དུམ་བུར་ཕྱགས་མས་བཏབ། །ཆོས་ཅན་དུམ་བུར་ སུས་ཆོད་པ
Chinese
又，右旋且呈褐黑色，对身体不甚爱惜，外在行为举止寻常，言语自然流露，或者一切言辞，都如他人所说一般，此人也如是说，据说这是大圆满的口诀。如果这些特征集于一人之身，无论是屠夫种姓、妓女种姓，还是清扫垃圾者的种姓，无论属于何种恶劣种姓，都应传授这秘密的心髓口诀。如是说。现在，将口诀的确定意义汇集为法性大休歇之钉：简而言之，对于一切显现的境、心、缘，不施加对治，不以努力断除，而是自置、休歇、自住于觉性之要点。境相于自身解脱，此乃自住休歇、觉性赤裸之要点所生。凡夫束缚于此，瑜伽士解脱之道显现，是此之殊胜法。如鹏鸟大王所说：无垢休歇，无有错乱之道，无可见、无等同，乃一切智慧之体性。于错乱境上执取的对治即是无有。自性于境上无碍，乃心髓之印记。不观察空境，自置而解脱。如是说。任何未曾错乱，自明解脱之要点，身与心及烦恼，乃自身之法。不识之孩童虽显为障碍，然自置、无造作、真实之自明，本自解脱，无人能毁。不解脱，于自身解脱，何须勤作？本自解脱，乃无解脱之因。罪行恶业，反成熟为安乐之大助伴。不寻觅自力，乃无勤作之要点。此无有依凭，善行于谁有益？无有佛陀，谁缚之网？错乱与无明，于众生何有？名亦无有。是故，本自不解脱，无有后解脱。如是说。此意义以串习法性之真谛，于心上成为大奇观，如《虚空六法》所说：实谛修习瑜伽士，获得无人寻得之宝。此无有价值可衡量，与无量之宝相遇之人，得见无人曾见之景象。此乃自明之大奇观。如是心上之大奇观，有法被扫帚击碎，有法被谁所断？
English
Furthermore, being right-spiraling and brownish-black in color, having little regard for the body, and having ordinary external conduct, words arise spontaneously, or all forms of speech are just as someone else has spoken them; that person speaks in the same way. It is said that this is the instruction of Dzogchen. If all these qualities are complete in one person, whether they are of the butcher caste or the prostitute caste, or even of the sweeper caste, no matter which of the evil castes they belong to, entrust them with this secret pith instruction. Thus it is said. Now, the sky peg that gathers the definitive meaning of the essential instructions into the great natural state of resting: In short, for all that appears—objects, mind, and conditions—without applying antidotes and without abandoning them through effort, the key is to rest naturally, to let be, and to abide in the nature of awareness. The arising of conditions dissolves in its own place; this arises from the key point of naturally letting be, naturally resting, and naked awareness. The ordinary person is bound, but the yogi's path of liberation dawns; this is the special characteristic of this teaching. As the Great Garuda says: The path of resting naturally, free from obscurations and without adulteration, is unseen, unequaled, and the essence of all wisdom. The antidote to grasping at deluded objects is non-attachment itself. The unimpeded essence of nature in objects is the seal of the heart. Without examining the empty realm, it is liberated by resting in its own place. Thus it is said. Whatever is not adulterated is the key to the liberation of self-awareness. Body, mind, and afflictions are one's own nature. Although they appear as obstacles to ignorant children, genuine self-awareness is naturally liberated, uncreated, and cannot be destroyed by anyone. Since it is liberated in its own place without being liberated, what need is there for effort? Naturally liberated from the beginning, it is without a cause for liberation. Sinful actions and non-virtue are great friends to the ripening of bliss. The key is not to seek self-power but to be without effort. Since this is devoid of support, who benefits from virtue? There is no Buddha, and who is bound by the net? Delusion and ignorance do not exist for sentient beings; there is not even a name for them. Therefore, since it is not liberated from the beginning, there is no later liberation. Thus it is said. This meaning, through familiarizing oneself with the truth of the natural state, becomes a great spectacle in the mind, as it is said in the Klong Drugpa: The fortunate yogi who practices the truth finds the jewel that no one has found. Its value cannot be measured. The person who encounters immeasurable wealth sees a vision that no one has seen. This is the great spectacle of self-awareness. Thus, the great spectacle in the mind is that the phenomena are struck into pieces by a broom. The phenomena are cut into pieces by whom?
Tibetan
། །འདིས་ནི་རང་རིག་སྤར་གྱིས་ཟིན། །འདི་ལྟར་ཟིན་པའི་སྐྱེས་བུ་ནི། །སངས་རྒྱས་པས་ཀྱང་སྔར་སངས་རྒྱས། །བདེ་བ་ཡི་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ། །སུ་ཡིས་བལྟ་བར་ནུས་པ་དེ། །རིག་སྔགས་ཀུན་གྱི་གཙོ་བོར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །ཆོས་ཅན་དུམ་བུ་ནི་གང་ཤར་ཅིར་སྣང་རེང་བུའོ། །ཕྱགས་མས་བཏབ་པ་ནི་རང་གསལ་རྟོག་པའོ། །བདེ་སྡུག་རོ་མཉམ་དུ་བསྲེ་བའི་གནམ་གཟེར་ནི། བདེ་སྡུག་ཐམས་ཅད་རིག་པའི་འཆར་ཚུལ་ལ། བླང་དོར་གཉིས་སུ་གཟུང་བས་སྲིད་པར་འཆིངས། །ཆུ་གཅིག་ལས་ཤར་བའི་དབའ་རླབས་གཉིས་ལ་བླང་དོར་དུ་འཛིན་ན་མི་རིགས་པ་ལྟར། རིག་པ་གཅིག་ལས་ཤར་བའི་ཤེས་པ་ལ་བདེ་བ་བླང་བྱར་འཛིན་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་དོར་བྱར་འཛིན་པ་མི་རིགས་ཏེ། ཆགས་སྡང་འཁོར་བའི་རྒྱུར་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དབང་རྣམ་པར་ཕྱེ་བ་ལས། བདེ་སྡུག་ཐམས་ཅད་རིག་པའི་ཆོ་འཕྲུལ་ལ། །སྤང་བླང་གཉིས་སུ་འཛིན་པ་ཡང་རེ་འཁྲུལ། །ཞེས་པ་དང་། ཀུན་བྱེད་ལས། བདེ་བ་མ་ལེན་སྡུག་བསྔལ་མ་སྤངས་ཞེས་སོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གང་སྣང་ཡུལ་མཉམ་དབང་པོའི་ངོར་གསལ་ཙམ། །གང་ཤར་སེམས་མཉམ་དྲན་རིག་རྗེས་མེད་ཙམ། །གཉིས་ཀ་འཕྲལ་མཉམ་དགག་སྒྲུབ་འཆིང་བ་ཙམ། །དོན་ལ་ཕུག་མཉམ་གཞི་མེད་སྣང་བ་ཙམ། །ཡུལ་རྣམས་རིས་མཉམ་གཞིགས་ན་རྗེས་མེད་ཙམ། །བློ་རྣམས་ངོར་མཉམ་དཔྱད་ན་ནམ་མཁའ་ཙམ། །ཡུལ་སེམས་གཉིས་མེད་བར་སྣང་དག་པ་ཙམ། །དེ་ལྟར་ སུས་ཤེས་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་གདུང་། །རྒྱལ་བའི་སྲས་མཆོག་ས་རབ་རིག་པ་འཛིན། །འདི་ལྟར་རིག་པ་གཅིག་གི་རྩལ་ལས་ཤར་བའི་ཤེས་པ་བདེ་སྡུག་དང་། བཟང་ངན་དང་། རྟོགས་མི་རྟོགས་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རིག་པས་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་གནས་ཏེ། དེ་ཡང་ཡུལ་ལ་ཤར་ནས་དབང་ཤེས་རང་གསལ་དུ་མཉམ་པ་དང་། ཤར་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཡལ་བར་སྐྱེས་པ་ཆུའི་རི་མོ་ལྟར་མཉམ་པ་དང་། ཡུལ་ཕྱིར་འབྲངས་པས་ཡེངས་ལ་སེམས་འཆིང་བས་གསེར་ཐག་དང་གྲེས་ཐག་ལྟར་འཕྲལ་དུ་འཆིང་བར་མཉམ་པ་དང་། དོན་ལ་གཞི་མེད་རྩ་བ་དང་བྲལ་བས་ཐམས་ཅད་མ་གྲུབ་པར་ཕུགས་མཉམ་པ་དང་། རྗེས་མེད་རང་ཡལ་ལ་འགྲོ་བས་རང་གྲོལ་དུ་ངོ་བོ་མཉམ་པ་དང་། དོན་ལ་ཡོད་མ་མྱོང་བས་གཤིས་མཉམ་པ་དང་། འཆར་གཞི་རིག་པར་གཅིག་པས་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་སུ་རོལ་པར་མཉམ་པ་དང་། ཡུལ་དང་སེམས་གཉིས་མེད་པ་གསལ་སྣང་དུ་རིས་མཉམ་པས། ཡུལ་ཕྱིར་མ་གྲུབ། སེམས་ནང་དུ་མ་གྲུབ་སྟེ། ནམ་མཁའི་རང་བཞིན་དུ་རྟོགས་པ་དེ་ནི་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་གདུང་འཛིན་པས་སྐལ་བཟང་རིག་པ་འཛིན་པ་སྙི
Chinese
凭借此，自性觉知得以掌握。 如此掌握的士夫， 即使是佛陀也早已成佛。 在安乐的坛城中， 谁能观看， 他将成为一切明咒之主。 如是说。 法性片段是任何显现，任何所见，都是赤裸的。 如扫帚扫过，是自明觉。 将乐与苦混合的冰雹是：一切乐与苦在觉性的显现方式上，执着于取舍二者，便束缚于轮回。 如同从同一水中生起的两个波浪，若执着于取舍，则不合理。同样，从一个觉性中生起的觉知，执着于乐为应取，苦为应舍，是不合理的，因为贪嗔同样是轮回之因。 从分别诸法中说：一切乐与苦都是觉性的幻化，执着于取舍也是一种错觉。 如是说。《普贤根本续》中说：不取乐，不舍苦。 为什么呢？ 任何显现，境与根识平等，仅是明了。 任何生起，心与念平等，仅是无迹。 二者当下平等，仅是破立束缚。 究竟而言，根本平等，仅是无基显现。 境皆平等，观察则无迹。 诸识平等，分析则如虚空。 境心二者无二，仅是清净虚空。 如是 谁知晓，普贤王如来的血脉。 殊胜佛子，地上智者，持明者。 如此，从一个觉性的力量中生起的觉知，乐与苦，善与恶，证悟与未证悟等等，一切都安住于法性觉知的平等性中。即，在境上显现时，根识自明平等；显现即逝，如水纹般平等；追随外境而散乱，心被束缚，如金索与铁索般当下束缚平等；究竟而言，无基无根，一切皆不成立，根本平等；无迹自灭，自解脱，本体平等；究竟而言，从未存在，体性平等；显现之基在觉性上是唯一的，在自生智慧中游戏平等；境与心无二，在明空中平等，境上不成立，心中不成立，于虚空自性中证悟，此乃普贤王如来的血脉，是具缘持明者的心髓。
English
Through this, self-awareness is grasped. Such a being who has grasped this, Even the Buddhas have already become Buddhas before. In the mandala of bliss, Whoever is able to look, He will become the lord of all vidyas. Thus it is said. The dharmata fragment is whatever appears, whatever is seen, is naked. As swept by a broom, it is self-luminous cognition. The hailstorm of mixing pleasure and pain equally is: all pleasure and pain, in the way they appear in awareness, clinging to acceptance and rejection binds one to samsara. Just as it is unreasonable to cling to acceptance and rejection of two waves arising from the same water, similarly, it is unreasonable to cling to pleasure as something to be accepted and suffering as something to be rejected from the awareness arising from one consciousness, because attachment and aversion are equally the cause of samsara. From the differentiation of powers, it says: all pleasure and pain are the magical displays of awareness, and clinging to acceptance and rejection is also a delusion. Thus it is said. The Kunjed Gyalpo Tantra says: Do not take pleasure, do not abandon suffering. Why is that? Whatever appears, the object and sense are equal, it is merely clear. Whatever arises, the mind and memory are equal, it is merely without trace. The two are equal in the moment, it is merely binding through negation and affirmation. Ultimately, the root is equal, it is merely a groundless appearance. The objects are all equal, when examined, they are without trace. The minds are all equal, when analyzed, they are like the sky. The object and mind are non-dual, it is merely pure space. Thus, Who knows, the lineage of Kuntuzangpo. The supreme son of the Victorious Ones, the wise one on the ground, the vidyadhara. Thus, from the power of one awareness, the knowledge that arises, pleasure and pain, good and bad, realization and non-realization, etc., all abide in the equality of the awareness of dharmata. That is, when it appears in the object, the sense consciousness is equally self-luminous; the arising itself vanishes, equal like ripples in water; following external objects, distraction and the binding of the mind are equal in binding immediately like a golden rope and an iron rope; ultimately, without a basis and without a root, everything is unestablished, the root is equal; without trace, it goes to self-extinction, the essence is equal in self-liberation; ultimately, it has never existed, the nature is equal; the basis of appearance is one in awareness, it is equal in playing in self-born wisdom; the object and mind are non-dual, the clarity and appearance are equally undifferentiated, the object is not established externally, the mind is not established internally, realizing the nature of space, this is the lineage of Kuntuzangpo, it is the heart essence of the fortunate vidyadhara.