Tibetan
མ་ཡིན། །ཕྱོགས་མེད་ཕྱོགས་ལས་འདས་པ་མ་ཡིན་པས། །བསྒོམ་དང་མི་བསྒོམ་ཕྱོགས་ལ་གནས་མི་བྱེད། །ལྟ་བ་བསྒོམ་དུ་མེད་པའི་དོན་རྟོགས་ན། །མ་བཅོས་མཉམ་པའི་རྒྱལ་པོར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ། །ཅེས་སོ། །བསྒོམ་མེད་བསྒོམ་པ་ལས་འདས་པའི་སྒོམ་པ་ནི། མ་བསྒོམས་རིག་པ་བཏང་གཞག་བྲལ་བ་ལ། །ཡང་ཡང་བསྒོམས་ན་བསྒོམ་དུ་མེད་པ་མཐོང་། །བསྒོམ་མེད་རིག་པ་སྤྱི་བླུགས་སྒོམ་པ་ཡིན། །ངོ་བོ་ནི་རིག་པ་རྗེན་པ་སྟེ། ཐལ་འགྱུར་ལས། བསྒོམས་པའི་མཚན་ཉིད་སྣང་ཚུལ་ནི། །མཚན་ཉིད་སྟོང་གསལ་རིག་པ་ལ། །རང་བཞིན་གང་དུ་མ་འདྲེས་པ། །གཟུང་དང་འཛིན་པའི་མཐའ་ཟད་དང་། །ཆོས་ཉིད་རང་ངོ་དག་པའོ། །སྣང་ཚུལ་འཁྲུལ་པ་མ་ཡིན་ལ། །རྒྱུ་རྐྱེན་དག་པའི་རང་བཞིན་ལ། །དངོས་དང་དངོས་མེད་རང་དག་ནས། །སྒོ་ལྔའི་ཡུལ་ཞེན་དག་པ་དང་། །འབྱུང་བའི་རགས་པ་དག་པ་དང་། །ཡེ་ཤེས་དག་པས་འཕེལ་སྣང་སྟོན། །དེ་ལས་ཟད་པའི་ཆོས་ཉིད་དོ། །ཞེས་ སོ། །བསྒོམ་ཚུལ་ནི། ཀུན་བྱེད་ལས། བསྒོམ་དུ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་བྱང་ཆུབ་ལ། །བསྒོམ་དང་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་གཉིས་མེད་པས། །མ་བསྒོམས་རང་བཞིན་བཞག་ན་སྒོམ་པ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །སྤྱད་བྱ་དང་སྤྱོད་བྱེད་ལས་འདས་པ་ཆོས་ཉིད་ཀློང་གསལ་ཆེན་པོའི་སྤྱོད་པ་ནི། གཉིས་མེད་བླང་དོར་བྲལ་བའི་གནས་ལུགས་ལ། །ཡང་ཡང་སྤྱད་ན་སྤྱད་དུ་མེད་པ་མཐོང་། །སྤྱད་མེད་རིག་པ་སྤྱི་བླུགས་སྤྱོད་པ་ཡིན། །རིག་པའི་ངོ་བོ་བྱ་བྱེད་དང་བྲལ་བས། དེའི་ངང་དུ་སྣང་སེམས་ཅི་ཤར་ལ་སྒོ་གསུམ་ལྷུག་པར་བཞག་སྟེ། ཀུན་བྱེད་ལས། ཀྱེ་སེམས་ནི་ཇི་བཞིན་པ་ཡི་ངོ་བོ་སྟེ། །ཇི་བཞིན་པ་ལ་འཆོས་པར་བྱེད་མ་མྱོང་། །རང་བྱུང་ངང་ལ་རྒྱུ་རྐྱེན་ཀུན་དང་བྲལ། །སྒོ་གསུམ་རྩོལ་མེད་ལྷུག་པ་ཉིད་དུ་ཞོག །ཅེས་སོ། །བསྒྲུབ་མེད་ཡེ་གྲུབ་ཀྱི་འབྲས་བུ་ནི། ཡེ་ཟིན་རེ་དོགས་བྲལ་བའི་ལྷུན་གྲུབ་ལ། །ཡང་ཡང་བསྒྲུབས་ན་བསྒྲུབ་ཏུ་མེད་པ་མཐོང་། །བསྒྲུབ་མེད་རིག་པ་སྤྱི་བླུགས་འབྲས་བུ་ཡིན། །ཟང་ཀའི་རིག་པ་གཅེར་བུ་ལྷིང་པ་འདི་ཉིད་ཆོས་སྐུ་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་འབྲས་བུ་སྟེ། དེའི་ངང་ལས་མ་གཡོས་པར་འཇོག་པ་ནི། ཀུན་བྱེད་ལས། ཀྱེ་སེམས་དཔའ་འམ་རྡོ་རྗེ་ལེགས་པ་ང་སྒོམས་ཤིག །མ་སྐྱེས་རྣམ་པར་དག་པའི་དོན་སྣང་བས། །སྣང་བ་དངོས་པོར་མི་ལྟ་འཇིག་མི་བྱེད། །སྣང་བ་སྐྱེ་བ་མེད་པར་རང་གྲོལ་བས། །སྟོང་པ་མི་བསྒོམ་ཇི་བཞིན་རྟོགས་པས་གྲོལ། །ཀྱེ་སྟོན་པའི་སྟོན་པ་ཀུན་བྱེད་རྒྱལ་པོ་ངས། །ཇི་ ལྟར་སྣང་བའི་ཆོས་ནི་ཐམས་ཅད་ཀུན། །མ་སྐྱེས་རྣམ་པར་དག་པ་ལུང་བསྟན་པས། །ཇི་ལྟར་སྐྱེ་བའི་སྙིང་པོ་ཉིད་དུ་རྟོགས། །ཀྱེ་ང་ལས་བྱུང་བའི་སྐུ་གསུམ་སྟོན་པ་ལ། །སེམས་ཉིད་སྐྱེ་མེད་ཡིན་ཞེས་ཀུན་སྨྲ་ཞིང་། །རང་བཞིན་མེད་པའི་དོན་ལ་ཀུན་རྩོལ་ཀྱང་། །སྐྱེ་མེད་སྔོན་དུ་ཀུན་གྱིས་རྟོགས་པ་མེད། །དེ་ཕྱིར་ཀུན་བྱེད་རྒྱལ་པོའི་ལུང་འདི་ལ། །ཤེས་ནས་མ་ཡེངས་དོན་ལ་གནས་པ་ལས། །རྩོལ་བས་མི་འཇུག་གཉེན་པོས་སེམས་མི་སྦྱོང་། །ཡུལ་ལ་མི་འཇོག་དྲན་པའི་སེམས་མི་སྡུད། །གང་ལྟར་བྱུང་བ་དེ་ཉིད་དོན་ཡིན་པས། །ཀུན་བྱེད་ང་ཡི་དོན་ལ་འཇུག་པར་གྱིས། །ཀྱེ་སྟོན་པའི་སྟོན་པ་ཀུན་བྱེད་རྒྱལ་པོ་ཡིས། །མ་བཅོས་སེམས་ཀྱི་འཁོར་ལ་ལུང་ཕོག་པ། །མ་ལུས་སྐྱེ་མེད་རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས། །རང་བཞིན་བཅུ་ལ་རྩོལ་བར་མ་བྱེད་ཅིག །ཀུན་བྱེད་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ལས། །ཤེས་པས་གཟུང་འཛིན་མི་ཤེས་སྤང་དུ་མེད། །རྟོགས་པས་དབང་སྒྱུར་དོན་ལ་གནས་པ་ཡིས། །ཀུན་བྱེད་རྒྱལ་པོའི་དགོངས་པར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ། །ཅེས་སོ། །དེ་ལྟར་རང་གནས་ཆེན་པོའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་འབྲས་ལས་འདས་པ་བཞིའི་དོན་རིག་པ་ཟང་ཀ་རྗེན་སང་ངེ་བ་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་ཏེ། ཕྱི་སྣང་བ་ལ་སེམས་མི་སྤྲོ། ཤར་བ་རང་གི་རྒྱན་ལས་མ་འདས་པས་རང་ཡལ་རྗེས་མེད་ཀྱི་ཤེས་པར་ཟང་ཐལ་ལེ། ནང་འགྱུ་བ་སེམས་ཀྱི་བློ་མི་རྟོག །གདངས་མ་འགགས་པ་ཐུགས་རྗེའི་རྩལ་ དུ་ཤེས་པས་རང་དྭངས་རྒྱ་མཚོ་དྭངས་པའི་ངང་དུ་ཀློང་ཡངས། བར་གཉིས་མེད་མཉམ་པའི་ངང་མི་བསྒོམ། རང་བབས་གནས་ཆའི་བསམ་གཏན་དུ་ཤར་བ་ལ་རིག་པ་ཟང་ཀའི་རྒྱལ་པོ་གནས་པ་ལས་མ་གཡོས་པར་བྱ་སྟེ། ཚོགས་དྲུག་ལྷུག་པ་ལ་འཛིན་རྩོལ་གྱི་གཉེན་པོས་མ་བསླད་པ་ནི། ཀློང་དྲུག་པ་ལས། རང་གནས་ཅོག་གཞག་ཏིང་ངེ་འཛིན། །དབང་པོའི་སྒོ་རྣམས་མི་འགག་ཅིང་། །ལུས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་སྤྱད་མི་བྱ། །གཉིད་ཀྱང་སྤང་བར་མི་བྱ་སྟེ། སེམས་ཀྱིས་གུད་དུ་དཔྱད་པ་མིན། །མདོར་ན་ལུས་ངག་རང་སོ་ལ། །ཡིད་འབྱུང་ཆ་རྣམས་ཕྱིར་མི་ཤོར། །དབང་པོའི་ཡུལ་རྣམས་དྲུག་ལ་ཡང་། །ཤེས་བཞིན་དཔྱོད་པའི་ཡིད་མ་འགྱུས། །རང་སྣང་མི་རྟོག་ཆེན་པོ་ལས། །གསལ་ལ་རྟོག་མེད་ཉམས་སྐྱེས་པའོ། །ཞེས་སོ། །ཐོག་བབས་ཆེན་པོའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི། མཉམ་ཉིད་ངང་ལས་ཡུལ་དུ་མི་རྟོག་ཅིང་། །སེམས་སུ་མི་འཛིན་རེ་དོགས་འབྱུང་འཇུག་ཞི། །ཡུལ་སེམས་མཉམ་པའི་ངང་དེར་གནས་པ་ནི། །ཆོས་ཉིད་ཀློང་སྟེ་ངང་གིས་གཡོས་པ་
Chinese
不是的。因为不是无偏颇，不是超越偏颇的，所以修与不修不会停留在偏颇上。如果了悟了见解是无法修持的意义，就会自然成就于无为平等的君王之位。如是说。无修超越修持的修持是：在未修持、觉性离弃舍的状态中，如果反复修持，就会见到无法修持。无修的觉性是普洒的修持。本体是赤裸的觉性。在《归谬论》中说：修持的特征显现的方式是，在特征空明觉性上，自性不与任何事物相混杂，能取和所取的边际止息，法性自性清净。显现的方式不是错乱的，在因缘清净的自性上，有实和无实自性清净后，五根的对境执着清净，以及元素粗重清净，以智慧清净显示增长之相。那是止息的法性。如是说。修持的方式是，在《普作王》中说：在无法修持的法性菩提上，因为修与所修二者不成立，所以不修而安住于自性就是修持。如是说。超越所行和能行，法性大清净之行的行为是：在无二取舍离的状态中，如果反复行持，就会见到无法行持。无行的觉性是普洒的行为。因为觉性的本体远离能作和所作，所以在其状态中，对所显现的显现和心，三门随意安住。在《普作王》中说：唉！心是如是之本体，从未对如是之本体进行改造。在自生状态中，远离一切因缘。三门安住于无勤任运的状态中。如是说。无修任运成就之果是：在本来成就、远离希望和疑虑的任运成就中，如果反复修持，就会见到无法修持。无修的觉性是普洒的果。桑嘎的赤裸寂静觉性，这本身就是法身任运成就之果。安住于不离其状态中，在《普作王》中说：唉！菩萨或金刚善者，你修持我吧！因为未生本来清净之义显现，所以显现不视为实有，不会毁灭。因为显现无生而自解脱，所以不修空性，如实了悟而解脱。唉！导师之导师，普作王我，如 何显现
English
It is not. Because it is not impartial, not beyond partiality, so meditation and non-meditation do not dwell on partiality. If you realize the meaning that the view cannot be meditated upon, you will naturally achieve the position of the unconditioned, equal king. Thus it is said. The meditation of no-meditation, which transcends meditation, is: in the state of unmeditated awareness, free from abandonment and acceptance, if you meditate repeatedly, you will see that there is no meditation. The awareness of no-meditation is the all-encompassing meditation. The essence is naked awareness. In the "Refutation," it says: The characteristic appearance of meditation is: on the characteristic empty-clear awareness, the nature is not mixed with anything, the extremes of the grasped and the grasper are exhausted, and the nature of reality is self-purified. The appearance is not confused, and on the nature of pure causes and conditions, after the real and unreal are self-purified, the attachment to the objects of the five senses is purified, and the grossness of the elements is purified, and the appearance of increase is shown by the purification of wisdom. That is the nature of exhaustion. Thus it is said. The way of meditation is, in the "All-Creating King," it says: On the nature of reality, enlightenment, which cannot be meditated upon, because there is no duality of meditation and what is to be meditated upon, so not meditating and abiding in the nature is meditation. Thus it is said. Transcending what is to be practiced and what practices, the behavior of the great clear space of the nature of reality is: in the state of non-duality, free from acceptance and rejection, if you practice repeatedly, you will see that there is no practice. The awareness of no-practice is the all-encompassing behavior. Because the essence of awareness is free from doing and being done, so in that state, the three doors are left freely to whatever appearances and thoughts arise. In the "All-Creating King," it says: Alas! The mind is the essence of suchness, and has never been modified by suchness. In the self-arisen state, it is free from all causes and conditions. The three doors abide in a state of effortless spontaneity. Thus it is said. The fruit of no-effort, primordially accomplished, is: in the spontaneously accomplished, primordially attained, free from hope and doubt, if you practice repeatedly, you will see that there is no practice. The awareness of no-practice is the all-encompassing fruit. This naked, still awareness of Sangye is itself the fruit of the Dharmakaya's spontaneously accomplished. Abiding without moving from that state, in the "All-Creating King," it says: Alas! Bodhisattva or Vajra Good, meditate on me! Because the meaning of unborn, primordially pure appears, so appearances are not seen as real, and will not be destroyed. Because appearances are unborn and self-liberated, so do not meditate on emptiness, and liberate by realizing as it is. Alas! Teacher of teachers, All-Creating King, I, how appear.
Chinese
一切诸法皆是，未生清净已受记，如何生起之精要，即于此中如实知。嗟！由我所出示现三身者，皆说心性本无生，虽皆勤求无自性，然无生之义先时无人知。是故于此普作王之圣教，既知不散安住于义，不以功用趣入，不以对治调伏心，不住于境，不摄集忆念之心。无论如何生起，彼即是义故，当趣入普作我之义。嗟！导师之导师普作金刚王，于无作意之自心轮，所降圣教者，无余证悟无生之瑜伽士，于十种自性，勿作功用行。普作菩提心之自性中，以知故不取能取所取，以不知故无须断舍。以证悟故能自在，安住于义者，普作金刚王之密意任运成。如是。如是安住自性大禅定，超离见修、行果四者之义，觉性赤裸明空无别一味中，外不散乱于显现，所显现者未离自之庄严，故于自解脱无迹之觉性中，坦然空寂。内不分别心之念头，音声不灭，知为大悲之妙用，故于自净如海清净之状态中，法界宽广。中于无二平等之状态不修习，于任运安住之禅定生起时，于觉性赤裸之王安住而不动摇。六聚放任自流，不以取舍之对治染污者，乃是六界中，安住自性，坦然安住之禅定。诸根之门不遮止，身体之行为不作为，亦不应断除睡眠，非以心个别观察。总而言之，身语各安住，意生诸分不外散，于诸根之六境，亦不以正知观察之心而动摇，于自显现无分别大之中，生起明而无念之体验。如是。最初降临之大禅定者，于平等性中不于外境分别，不执着于心，希冀与恐惧、生起与止息寂灭，不住于境与心平等之状态者，乃是法性界，自然动摇。
English
All phenomena are, prophesied as unborn and perfectly pure, understand the essence of how they arise right here. O you who demonstrate the three bodies arising from me, everyone says that the nature of mind is unborn, and although everyone strives for the meaning of no self-nature, no one understands the unborn beforehand. Therefore, in this teaching of the All-Creating King, knowing it and not being distracted, abide in the meaning. Do not enter with effort, do not tame the mind with antidotes, do not dwell on objects, do not gather the mind of mindfulness. Whatever arises, that itself is the meaning, so enter into the meaning of the All-Creating Me. O teacher of teachers, the All-Creating Vajra King, the yogis who have realized the unborn completely, upon whom the teachings have descended on the uncreated wheel of the mind, do not exert effort on the ten natures. From the nature of the All-Creating Bodhicitta, with knowledge, there is no grasping of the grasper and the grasped, and without knowledge, there is no need to abandon. With realization, one has power, and abiding in the meaning, the intention of the All-Creating King is spontaneously accomplished. Thus it is. Thus, abiding in the great self-abiding samadhi, the meaning of the four that transcend view, meditation, action, and result, in the naked, clear, empty, and undifferentiated awareness, one does not scatter the mind on external appearances. Because what appears does not go beyond its own adornment, in the self-liberated, traceless awareness, one is openly empty. Internally, one does not conceptualize the thoughts of the mind, the sound is not extinguished, knowing it as the play of great compassion, in the self-purified state of the clear ocean, the expanse of the dharmadhatu is vast. In the state of non-dual equality, one does not meditate. When spontaneous abiding meditation arises, one should abide in the naked king of awareness without wavering. The six aggregates are left to flow freely, and those who are not defiled by the antidotes of grasping and rejection are in the six realms, abiding in their own nature, and the samadhi of open abiding. The doors of the senses are not blocked, the actions of the body are not performed, and sleep should not be abandoned. It is not that the mind individually examines. In short, the body and speech each abide, the parts of mental arising do not scatter outward, and even in the six objects of the senses, the mind does not waver with mindful examination. From the great non-conceptual self-appearance, a clear and non-conceptual experience arises. Thus it is. The great samadhi that descends from the beginning is that in the state of equality, one does not conceptualize external objects, does not cling to the mind, hope and fear, arising and ceasing are pacified, and abiding in the state of equality of object and mind is the dharmata realm, naturally moving.