Tibetan
མས་སུན་མ་ཕྱུང་། མ་འོངས་པའི་འདོད་ཆགས་རྣམས་ཞེ་མ་བཅད། ད་ལྟར་གྱི་འདོད་ཆགས་རྣམས་ཡུལ་མ་ཕྱུང་བ་ནི། དུས་གསུམ་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཡིན་ནོ། །འདས་པའི་ཕྲག་དོག་ལ་དམ་དུ་མ་བཟུང་། མ་འོངས་པའི་ཕྲག་དོག་ལ་སེམས་མ་བསྡུས། ད་ལྟར་གྱི་ཕྲག་དོག་ལ་སེམས་མ་བཅུག་པ་ནི། དུས་གསུམ་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་སྟེ། འཁོར་འདས་གཉིས་མེད་དུ་རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་སོ། །སངས་རྒྱས་ནི་རིག་པ་སྟེ་དུས་གསུམ་འབྲེལ་ཐག་ཆད་པ་ལ་བཅས་བཅོས་མེད་པའོ། །དེའང་ཤེས་པ་ཤར་ལ་རང་རྩལ་གྱི་ཡོན་ཏན་བཤད་པ་དང་། རྟོག་དཔྱོད་མེད་པར་འཇོག་པ་གཉིས་འགལ་ལམ་སྙམ་ན་ཤིན་ཏུ་འབྲེལ་ཏེ། ཉོན་མོངས་པ་ལྟ་བུར་སལ་གྱིས་ཤར་དུས་ཤར་དུ་བཅུག་པའི་ངང་ན་རིག་པ་རྗེན་ལ་བུད་པ་དེ་ངོས་བཟུང་ལ། བཅས་བཅོས་མེད་པར་དུས་གསུམ་འབྲེལ་ཐག་བཅད་ནས་མ་གཡོས་པར་བཞག་པས། དགོངས་པ་ཆོས་ཉིད་ལས་མི་གཡོ་བའི་བསམ་གཏན་རང་བབས་སུ་འཆར་བ་ཡིན་ནོ། །རི་བོ་ཅོག་གཞག་ནི། ཡེ་ནས་སྣང་སེམས་རང་བབས་ཆོས་ཉིད་ངང་། །ཏིང་འཛིན་མི་གཡོ་ཆུ་བོའི་རྒྱུན་ཤར་བས། །རྡོ་རྗེ་རྩེ་མོ་ཀུན་བཟང་ཐུགས་ཀྱི་མཆོག །ཡངས་པའི་ཆོས་མཆོག་ནམ་མཁའི་མཐའ་དང་མཉམ། །དབྱེ་བསལ་མེད་པར་ཐམས་ཅད་བསྒོམ་པའི་མཆོག །ཡེ་འབྱམས་རྨད་བྱུང་རྒྱལ་པོར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ། །གཞག་ཐབས་གསུམ་རྫོགས་པ་ལས། རི་བོ་ཅོག་གཞག་ངང་གིས་འབྱུང་སྟེ། རི་རྒྱལ་ལ་འཕོ་འགྱུར་མེད་པ་ལྟར། དགོངས་ པ་ཆོས་ཉིད་ལས་མི་གཡོ་བའི་གདེང་རྙེད་པའོ། །དེ་ཡང་ཡེ་ནས་རིག་པའི་ངོ་བོ་འཕོ་འགྱུར་མེད་པ་དེ་རྣལ་འབྱོར་པས་རྟོགས་ནས་ངང་ལ་གནས་པས། རྐྱེན་སྣང་གང་གིས་ཀྱང་མི་གཡོ་སྟེ། རྐྱེན་སྣང་དེ་ཉིད་དགོངས་པ་དེར་ཤར་བས་རིག་པའི་གསལ་འདེབས་བྱས་པ་ནི་མེ་ལ་ཤིང་བསྣན་པ་ལྟ་བུའོ། །ཡི་གེ་མེད་པ་ལས། རི་བོ་ཅོག་གཞག་ལྟ་བ་གསང་བ་ཉིད། །ཐེ་ཚོམ་མ་ཡིན་འགྱུ་བ་ངང་གིས་མེད། །ཅེས་སོ། །དེ་ལྟར་གཞག་ཐབས་བཞིའི་ཡན་ལག་ཏུ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གསུམ་ལས། རྒྱས་འདེབས་ཆེན་པོའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི། ཡེ་ནས་སྤྱི་བླུགས་འོད་གསལ་ཆུ་བོའི་རྒྱུན། །བཏང་གཞག་མེད་པའི་ངང་འདིར་ལྷུན་གྲུབ་པས། །འཁོར་འདས་རང་བཞིན་ཆོས་དབྱིངས་དགོངས་པའི་མཆོག །མི་གཡོ་བརྗོད་འདས་མཁའ་མཉམ་ཀློང་ཆེན་ཉིད། །འགྲོ་བ་ཀུན་ལ་ཡེ་ནས་བབས་ཀྱིས་གྲུབ། །འཁོར་འདས་ཀུན་ལ་རིག་པས་ཁྱབ་པ་ལ། །རིག་པ་ལ་རང་བཞིན་གྱི་བསམ་གཏན་གྱིས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་ན་དགོངས་པ་འདི་ནི་འགྲོ་བ་ཀུན་
Chinese
过去的贪欲没有去除，未来的贪欲没有断绝，现在的贪欲没有从对境中去除，这就是三时平等性的瑜伽士。过去的嫉妒没有紧抓不放，未来的嫉妒没有放在心上，现在的嫉妒没有让它进入内心，这就是证悟三时平等性的瑜伽士，是证悟轮回涅槃无二的瑜伽士。佛陀是觉性，是对三时关联的断绝，是无有造作的。那么，觉性生起时，说自力的功德，和不作分别地安住，这两者矛盾吗？实际上非常关联。比如烦恼猛烈生起时，在生起时就让它生起的状态中，觉性赤裸显现，认识到这一点，不作任何造作，断绝三时关联而安住不动，这样，不离法性的意，就会自然而然地显现为自生的禅定。山王安住是：本来显现心性自生的法性中，禅定不动如水流般生起，金刚顶普贤心之精华，广阔之法如同虚空边际，无有分别地修持一切之精华，本来任运成就奇妙之王。从圆满三种安住方法中，山王安住自然而然产生，如同山王不可动摇一样，获得意不离法性的定解。也就是说，本来觉性的体性不可动摇，瑜伽士证悟后安住于此，任何外缘显现都无法动摇他，外缘显现本身就在意中显现，对觉性进行照亮，如同火上添柴一样。从无字中说：山王安住是甚深见，不是疑惑，动摇自然消失。如是，在四种安住方法的支分中，在三种禅定中，广大照亮之大禅定是：本来普照光明如水流，无有放下安住的状态中任运成就，轮回涅槃自性法界意之精华，不动超越言说等同虚空之大界，对一切众生本来任运成就，轮回涅槃一切为觉性所遍及，因为觉性为自性之禅定所遍及，所以此意乃一切众生
English
Past desires have not been removed, future desires have not been cut off, and present desires have not been removed from their objects. This is the yogi of the equality of the three times. Past jealousy is not tightly grasped, future jealousy is not held in the mind, and present jealousy is not allowed to enter the mind. This is the yogi who realizes the equality of the three times, the yogi who realizes the non-duality of samsara and nirvana. The Buddha is awareness, the cutting off of the connection of the three times, without any fabrication. Then, when awareness arises, is there a contradiction between speaking of the qualities of self-power and abiding without conceptualization? Actually, they are very related. For example, when afflictions arise intensely, in the state of allowing them to arise as they arise, awareness nakedly appears. Recognize this, and without any fabrication, cut off the connection of the three times and abide without moving. In this way, the intention that does not stray from the nature of reality will naturally arise as self-born meditation. The abiding like a mountain king is: In the nature of reality where appearance and mind are self-born from the beginning, meditation arises unmoving like a stream. The essence of the vajra peak, the heart of Samantabhadra, the vast Dharma is equal to the edge of the sky. The essence of meditating on everything without discrimination, the king of original immensity is spontaneously accomplished. From the completion of the three methods of abiding, the abiding like a mountain king naturally arises. Just as the mountain king is immovable, one obtains the certainty that the intention does not stray from the nature of reality. That is to say, the essence of awareness is immovable from the beginning. When the yogi realizes this and abides in it, no external appearances can shake him. The external appearances themselves appear in that intention, illuminating awareness, like adding wood to a fire. From the unwritten it is said: The view of abiding like a mountain king is secret, not doubt, and movement naturally disappears. Thus, among the branches of the four methods of abiding, among the three samadhis, the great samadhi of vast illumination is: From the beginning, all-encompassing luminosity is like a stream. Spontaneously accomplished in this state of no letting go, the essence of the intention of the nature of samsara and nirvana, the dharmadhatu, is unmoving, beyond words, the great expanse equal to space. It is spontaneously accomplished for all beings from the beginning. Since all of samsara and nirvana are pervaded by awareness, and awareness is pervaded by self-nature meditation, therefore this intention is all beings'
Tibetan
ལ་རྒྱུན་ཆད་མེད་པར་ཡོད་ཀྱང་མ་རྟོགས་ཏེ། ཀུན་བྱེད་ལས། རྣམ་པར་མི་རྟོག་སྙིང་པོ་ནི། །ཡོངས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་སྦས་པ་མེད། །མི་ལེན་བྱང་ཆུབ་སྤྱོད་རྣམས་ལ། །རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་རང་བཞིན་གནས། །ཞེས་པ་བཞིན་ནོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་དེའི་བསྒོམ་ཚུལ་ནི་ལུས་སྐྱིལ་ཀྲུང་བཅས། མིག་བར་སྣང་ལ་གཏད། ཤེས་པ་སྤྲོ་བསྡུ་མེད་པས་ས་ལེ་ཧྲིག་གེ་རང་རིག་ཟང་ཀའི་ངོ་བོ་ལ་བཞག་པས། ཕྱི་སྣང་བ་དང་ནང་འགྱུ་བ་ཐམས་ཅད་རང་རྒྱས་ཐེབས་ནས། ཡུལ་སེམས་གཉིས་ཀྱི་དབང་དུ་ རིག་པ་མི་འབྲང་བ་སྟེ། ཀློང་དྲུག་ལས། རྒྱས་འདེབས་ཆེན་པོའི་ཏིང་འཛིན་ནི། །སུ་ཞིག་བསྒོམ་པར་འདོད་པའི་མིས། །མི་འགྱུར་བ་ཡི་གནད་གཟིར་ཕྱིར། །ལུས་ཀྱི་འདུག་སྟངས་གཞིར་བྱས་ནས། །ཤེས་པ་ནམ་མཁའི་མཐོངས་སུ་འཕང་། །དེ་བཞིན་མིག་ནི་བར་སྣང་ལ། །གླང་པོ་ཆེ་ཡི་ལྟ་སྟངས་ཀྱིས། །དྲན་མེད་རྒྱས་འདེབས་ཆེན་པོར་བཞག །ཅེས་སོ། །དེའི་འཕྲང་བསལ་བ་ནི། བདག་ལས་གཞན་དུ་སྣང་བ་འཁྲུལ་པའི་སེམས། །བསྒོམ་དང་རྩོལ་བར་འདོད་པ་འཁྲུལ་པའི་སེམས། །འཁྲུལ་པ་ཆོས་ཉིད་རང་གཞག་མཉམ་པའི་ཞིང་། །མི་གཡོ་གདོད་ནས་དག་པའི་རང་བཞིན་ཀློང་། །བྱ་དང་བཙལ་མེད་གཞག་དང་མ་བཞག་མེད། །འདིར་རིག་པ་རྒྱས་འདེབས་ཆེན་པོར་བཞག་པས་སྤང་བླང་བྱར་ཡོད་པ་ལྟ་བུ་ནི་མིན་ཏེ། ཡིན་པར་འཛིན་ན་འཁྲུལ་རྟོག་ཡིན་པས། དེ་ཉིད་རང་གཞག་རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོའི་ཀློང་དུ་ཕན་གནོད་དང་བྲལ་བར་བསྐྱལ་བས། མཉམ་པར་གཞག་པ་དང་མ་བཞག་པ་གཉིས་མེད་གཅིག་ཏུ་རྟོགས་པར་ངེས་སོ། །རིག་པ་རང་གྲོལ་ལས། ཡང་དག་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་ལ། །བྱ་དང་བྱེད་པའི་རིག་པ་མེད། །འཛིན་པས་གོལ་བའི་རྒྱུ་ཉིད་དོ། །ཞེས་སོ། །རང་གནས་ཆེན་པོའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་འབྲས་ལས་འདས་པའི་ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་འབྲས་ཀྱི་མིང་བཞིས་མཚོན་པ་ལས། དང་པོ་ནི། མི་འགྱུར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ། །དམིགས་བསམ་ཚོལ་ཁྲོ་བྲལ་བའི་རང་རིག་གིས། །ཡང་ཡང་བལྟས་ན་བལྟ་རུ་ མེད་པ་མཐོང་། །བལྟར་མེད་རིག་པ་སྤྱི་བླུགས་ལྟ་བ་ཡིན། །འདིར་རིག་པ་ཟང་ཐལ་རྗེན་པའི་ངོ་བོ་ལ་བལྟ་བྱ་ལྟ་བྱེད་ལས་འདས་པའི་དོན་ལ་མ་ཡེངས་པར་བལྟ་བ་སྟེ། ཀུན་བྱེད་ལས། ཀྱེ་སྟོན་པའི་སྟོན་པ་ཀུན་བྱེད་རྒྱལ་པོ་ཡིས། །མ་ནོར་དགོངས་པའི་དོན་ལ་ལུང་བསྟན་པ། །སྒྲོ་སྐུར་འདས་པ་དོན་གྱི་སྙིང་པོ་ལ། །བསྒོམ་དང་མི་བསྒོམ་མཁའ་ལ་རྩོད་པ་འདྲ། །རྟོགས་པའི་དོན་ལ་མ་ཡེངས་དགོངས་པ་སྟེ། །དངོས་པོ་མ་ཡིན་དངོས་པོ་མེད་
Chinese
虽然恒常不断存在却未证悟。如《普作续》云：不分别之精髓，未曾隐藏于诸蕴中。不取之菩提行，一切时处自性住。如是。彼禅定之修法为，身结跏趺坐，眼注视虚空，觉性无散无收，以萨勒赫里克之姿安住于自明朗然之体性中，则外显现与内流动皆自生而起，觉性不随于境与心二者之控制，如《六界》云：大展势之禅定，欲修持之人，为执持不变之要点，以身体之坐姿为基础，觉性放于虚空之广阔中，如是眼于虚空，以大象之姿态，置于无念大展势中。如是。其歧途之排除为，显现为自之外境乃错乱之心，欲修持与勤作乃错乱之心，错乱为法性自安平等之境，无动摇本初清净之自性界，无作无寻无置无未置。此处以觉性置于大展势中，似有可舍可取者，若执为有，则为错乱分别，故彼自安于金刚藏之界中，远离利害而送往，则定能证悟平等安住与不安住二者无别为一。如《觉性自解脱》云：于真实觉性之体性中，无作与为之觉性，执取乃迷途之因。如是。于自住大禅定，以超离见修行为果之见修行果之四名诠释之，初者为，于不变任运成就之法性中，以离目标思虑寻觅嗔怒之自明，屡屡观之，见无可见者，无可见觉性普注乃见。此处觉性于朗然赤裸之体性中，不散乱于超离能见所见之义而观之，如《普作续》云：噫！导师之导师普作王，于无谬见之义作授记，离增损之意义精髓，修与不修如于空中争论，不散乱于证悟之义乃见，非物亦无物。
English
Although it is constantly present, it is not realized. As it is said in the Kunje: The essence of non-conceptualization is not hidden in all lineages. The practices of non-grasping enlightenment are always naturally present. Like that. The method of meditating on that samadhi is to sit in the lotus position, fix the eyes on the space, and keep the mind without expansion or contraction, placing it in the essence of self-awareness and clarity. Then, all external appearances and internal movements will arise spontaneously, and the mind will not follow the control of the two, object and mind. As it is said in the Six Spaces: The samadhi of great expansion, for those who wish to meditate, in order to grasp the key of immutability, based on the posture of the body, the mind is thrown into the vastness of the sky. Likewise, the eyes are in the space, with the gaze of an elephant, placed in the great expansion of non-thought. Like that. The elimination of its deviations is: the mind that appears as other than oneself is a deluded mind, the desire to meditate and strive is a deluded mind, delusion is the realm of equality where the nature of reality is self-established, the space of unchanging, primordially pure nature, without doing or seeking, without placing or not placing. Here, placing the mind in the great expansion is not like having something to abandon or take. If one grasps it as being, it is a deluded thought. Therefore, that self-established state is carried into the space of the vajra essence, free from benefit and harm. Then, one will surely realize that the equality of placing and not placing are inseparable as one. As it is said in Self-Liberation of Awareness: In the essence of true awareness, there is no awareness of doing or acting. Grasping is the very cause of straying. Like that. The great samadhi of self-abiding is represented by the four names of view, meditation, conduct, and result, which transcend view, meditation, conduct, and result. The first is: In the unchanging, spontaneously accomplished nature of reality, with self-awareness free from object, thought, seeking, and anger, looking again and again, one sees that there is nothing to see. The non-seeing awareness is the view of universal pouring. Here, awareness in the essence of clarity and nakedness, without being distracted by the meaning of transcending the seer and the seen, is to be seen. As it is said in the Kunje: Alas! The teacher of teachers, the King of All-Creating, prophesied the meaning of the unerring view. In the essence of meaning that transcends exaggeration and denigration, meditating and not meditating are like arguing in the sky. Not being distracted by the meaning of realization is the view. It is neither a thing nor without a thing.