Tibetan
ཞི་སྣང་མེད་པ་གསལ་སྣང་རིག་པ་གཅིག་གི་ངང་ལས་མ་གཡོས་པ་སྟེ། རིག་པའི་ངོ་བོ་ནི་འགྲོ་འོང་མེད་པའི་བདག་ཉིད་རྒྱལ་བའི་ཆོས་སྐུ་རང་མལ་ན་གནས་པ་ལས་མ་གཡོས་པའོ། །ཀུན་བྱེད་ལས། སྣང་སྲིད་སྣོད་བཅུད་འཁོར་འདས་དེ་བཞིན་ཉིད། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ལས་གཡོས་པ་མེད་པ་སྟེ། །ཐམས་ཅད་བྱང་ཆུབ་སེམས་ལས་གཡོས་མེད་ཞི། །ཞེས་སོ། །སྨྲ་བརྗོད་ཐམས་ཅད་རིག་པ་བརྗོད་མེད་ཀྱི་ངང་ལས་མ་འདས་ པས་དོན་ལ་བརྗོད་དུ་མེད་པར་བསྟན་པ་ནི། ཇི་ལྟར་སྨྲས་ཀྱང་རང་གི་ངང་ལ་སྨྲ། །ཇི་ལྟར་བརྗོད་ཀྱང་རང་གི་ངང་ལ་བརྗོད། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ལ་སྨྲ་བརྗོད་ངང་གིས་མེད། །སྨྲ་བརྗོད་མེད་པ་དུས་གསུམ་རྒྱལ་བའི་གསུང་། །འདི་ཡང་རྨི་ལམ་གྱི་སྨྲ་བརྗོད་གཉིད་ལས་མ་གཡོས་པ་ལྟར། ད་ལྟར་གྱི་སྒྲ་ཐམས་ཅད་རིག་པའི་ངང་ལས་གཞན་མེད་ལ། རིག་པ་བརྗོད་མེད་མཁའ་མཉམ་དག་པ་སྟེ། ཀློང་དྲུག་པ་ལས། བདེན་གཉིས་འདྲ་གཞིའི་ཚིག་རྣམས་ནི། །བདག་ཅག་རྣམས་ཀྱི་བློ་ལ་ཡང་། །རྨི་ལམ་ལྟ་བུའི་ཚིག་ཏུ་གོ། ཞེས་པ་བཞིན་ནོ། །དྲན་རིག་བྱང་ཆུབ་སེམས་ལས་མ་གཡོས་པས་དོན་ལ་དྲན་རྟོག་གཞི་མེད་རྩ་བ་དང་བྲལ་བ་སྟེ་དྲན་རིག་ཏུ་སྣང་བ་ཉིད་ནས་ཡོད་མ་མྱོང་བར་བསྟན་པ་ནི། ཇི་ལྟར་བསམས་ཀྱང་རང་གི་ངང་ལ་བསམ། །ཇི་ལྟར་བརྟགས་ཀྱང་རང་གི་ངང་ལ་རྟོག །བྱང་ཆུབ་སེམས་ལ་བསམ་རྟོག་ཡེ་ནས་མེད། །བསམ་རྟོག་བྲལ་བ་དུས་གསུམ་རྒྱལ་བའི་ཐུགས། །དྲན་རིག་ཏུ་འཆར་བ་ཉིད་ནས་དྲན་རིག་ཡོད་མ་མྱོང་བ་རྨི་ལམ་གྱི་དྲན་རྟོག་ལྟ་བུ་སྟེ་མེད་པ་ལ་ཡོད་པར་འཛིན་པས་སེམས་ཅན་འཁྲུལ་རྟོག་ལ་སྤྱོད་པ་ཞེས་བྱའོ། །དོན་ལ་རིག་པའི་ངང་ལས་མ་གཡོས་ལ་རིག་པ་དྲན་རྟོག་གི་ཡུལ་ལས་འདས་པས། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཐུགས་ནི་དྲན་རྟོག་གི་མཐའ་དང་བྲལ་བར་བཞུགས་སོ། །ནོར་བུ་འཕྲ་བཀོད་ལས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐུགས་ ནི་བདག་རྟོག་གི་མཐའ་དང་བྲལ་བས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཉིད་དོ་ཞེས་སོ། །དོན་དེ་ཉིད་རྣལ་འབྱོར་པས་རྟོགས་པས་རང་རིག་དང་པོའི་སངས་རྒྱས་རང་ལས་ཟང་ཐལ་ཆེན་པོར་རྙེད་ནས་འཁྲུལ་སྣང་གི་འཁོར་བ་སྟོངས་པ་སྟེ། ཀློང་དྲུག་པ་ལས། མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ལས་བྱུང་བ། །མ་བཙལ་གཞག་པའི་མན་ངག་གིས། །ཡེ་ཡོད་དང་པོའི་སངས་རྒྱས་རྙེད། །དེ་ཚེ་འཁྲུལ་པའི་སྣང་བ་དག །དག་པའི་རྟགས་སུ་ཆོས་རྣམས་ཟད། །འདི་ཉིད་ཟད་པས་འཁོར་བ་སྟོངས། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་སྣང་བ་གྲག་པ་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་རིག་པ་གཅིག་པུའི་ངང་ལས
Chinese
寂灭之显现，即是未曾动摇于一觉性之状态。觉性之自性，乃是不生不灭之体性，安住于诸佛之法身自性之中，未曾动摇。总集续云：显有世间器情，轮回涅槃之如是性，未曾动摇于菩提心。一切皆未曾动摇于菩提心。如是。一切言说皆未曾超出觉性不可言说之状态，故于真实义中，显示不可言说之状态：无论如何说，皆于自性中说；无论如何言说，皆于自性中言说。菩提心中，本无言说之自性。无言说是三世诸佛之语。此亦如梦中之言说未曾动摇于睡眠一般。如今一切音声皆不离觉性之状态。觉性不可言说，等同虚空般清净。六界续云：二谛平等之语，于我等之心中，亦如梦中之语般理解。如是。忆念觉知未曾动摇于菩提心，故于真实义中，忆念分别无有根基，远离根本，即是显示忆念觉知之显现，本不曾存在。无论如何思，皆于自性中思；无论如何分别，皆于自性中分别。菩提心中，本无思分别。离思分别，乃是三世诸佛之心。忆念觉知之显现，即是忆念觉知本不曾存在，如梦中之忆念分别一般，于不存在之事执以为有，故称众生行于错乱分别之中。于真实义中，觉性未曾动摇，而觉性已超出忆念分别之境，故为无分别之智慧，诸佛之心即安住于远离忆念分别之边际。宝饰庄严续云：诸佛之心，远离我执分别之边际，故是不可思议之智慧。如是。瑜伽士证悟此义，故于自性中，如虚空般彻底证得本觉原始佛，而使错乱显现之轮回空寂。六界续云：由无分别智慧所生，不寻而得之口诀，证得本有原始佛。彼时错乱之显现消逝，诸法作为清净之象征而灭尽。此灭尽故，轮回空寂。如是，显现、声响、分别一切皆于一觉性之状态中
English
The quiescence of appearance is not moved from the state of a single awareness. The essence of awareness is the nature of non-arising and non-ceasing, abiding in the self-nature of the Dharmakaya of the Buddhas, without being moved. The Kunjed Gyalpo Tantra says: "Appearances, existence, containers and contents, samsara and nirvana, suchness itself, are not moved from Bodhicitta. All are not moved from Bodhicitta." Thus it is. All speech does not go beyond the state of the inexpressibility of awareness, therefore, in reality, it shows the state of inexpressibility: However one speaks, one speaks in one's own nature; however one expresses, one expresses in one's own nature. In Bodhicitta, there is naturally no speech. The absence of speech is the speech of the Buddhas of the three times. This is also like the speech of a dream not moving from sleep. Now, all sounds are not other than the state of awareness. Awareness is inexpressible, pure like space. The Sixth Sphere Tantra says: "The words of the equality of the two truths, in our minds, are understood as words like a dream." So it is. Memory and awareness are not moved from Bodhicitta, therefore, in reality, memory and thought are without foundation, separated from the root, that is, it shows that the appearance of memory and awareness has never existed. However one thinks, one thinks in one's own nature; however one distinguishes, one distinguishes in one's own nature. In Bodhicitta, there is no thought or distinction at all. Being free from thought and distinction is the mind of the Buddhas of the three times. The appearance of memory and awareness is that memory and awareness have never existed, like the memory and distinction of a dream, grasping at what does not exist as if it exists, therefore it is said that sentient beings act in confused distinction. In reality, awareness is not moved, and awareness has transcended the object of memory and distinction, therefore it is non-conceptual wisdom, the minds of the Buddhas abide in being free from the extremes of memory and distinction. The Jewel Array Tantra says: "The minds of the Buddhas are free from the extremes of self-grasping and distinction, therefore it is inconceivable wisdom." So it is. The yogi realizes this meaning, therefore, in his own nature, he finds the original Buddha of self-awareness completely clear like space, and the samsara of confused appearances is emptied. The Sixth Sphere Tantra says: "Arising from non-conceptual wisdom, by the instruction of not seeking and leaving it as it is, the original Buddha who has always existed is found. At that time, the appearances of confusion disappear, and all phenomena are exhausted as a sign of purity. Because this is exhausted, samsara is emptied." Thus, all appearances, sounds, and thoughts are in the state of one awareness.