Chinese
显现和，远离对体验的执着边际，各自证悟自显的智慧之道，即法性现前的显现。开示了未曾动摇的原始自性之地，以及由此成就事业的智慧之道，觉性解脱于本来清净，通透赤裸的法性安住于自性之中。在脱噶之际，也开示了从超越顶峰而颠倒过来。如比玛拉所说：“彼等亦由颠倒故，送至自性初始地。”此乃所说之义。现在，由于确定了证悟之时，将一切归结于法尽名泯大境界：一切皆为平等的转变，于任何处皆无所住。没有规矩和法，没有目标和执着。基础转变，道路转变，果之法转变。没有好坏、得失，甚至微尘也无所执着。平等、平等，彻底断绝，原始断绝，显现和存在断绝。轮回和涅槃倒转，甚至虚空也无处可寻。什么是什么，什么是什么，这是什么，毫无依据。你们要做什么，我身在何处？昔日痕迹今已无，对此谁能做什么？哈哈，如此稀奇，令人发笑。觉性通透，在法尽名泯大境界中，于自之觉性本性中证悟，因此，将显现和存在、轮回和涅槃中显现的一切法执着为真实的平等转变，乃是从证悟无所住如虚空般清净平等的要点中生起。没有舍取、勤作的规矩，没有希求、所要成就的法，没有目标和执着的束缚。从以分别念造作、虚假的无始无终的坚定之见解中转变，无所依、无偏颇的觉性超越了言语表达的范畴。从心之执着、寂止胜观的禅修中解脱，远离了自住自明的道路，法性倒转于偏颇之外，因此，自现任运的证悟没有间隔和界限。由于希望和恐惧的二元执着的果转变，本来清净、法尽的觉性显露出来，由于不需趋入的自生智慧的尽头安住于自处，内心安乐从中生起。由于在舍取之法上失去了好坏的执着，超越了得失的险境。显现和觉知平等平等地开阔。清醒清醒地断绝了虚假。轮回和涅槃在觉性的状态中倒转。觉性是法界之义，因此，证悟法性通透，证悟也无处可寻。什么是什么，毫无依据，因此，这是什么，以及执着
English
Appearances and, the path of wisdom that individually realizes self-appearances, free from the extremes of clinging to experience, is the manifestation of the direct perception of reality. It shows that the ground of original awareness is not moved, and the path of wisdom that accomplishes activities from it is the nature of reality that is naturally present in its own state, as awareness is liberated into primordial purity. In the context of Trekchö, it is also taught that going beyond the peak is reversed. As Vimalamitra said, "Those also, by reversal, send to the ground of original awareness." This is the meaning of what was said. Now, since the time of realization is certain, to purify into the great state of exhaustion of phenomena and namelessness: Since everything is an equal transformation, there is no place for anything. There are no rules or phenomena, no aims or objects of focus. Since the ground is transformed, the path is transformed, and the phenomena of the result are transformed. There is no good or bad, loss or gain, not even a speck of dust to focus on. Equality, equality, complete cutting, primordial cutting, cutting of appearances and existence. Samsara and nirvana are reversed, and even space is nowhere to be found. What is what, what is what, this is what, there is no basis. What are you all doing, where am I? The traces of the past are gone, who can do anything about this? Haha, this is so strange, it's laughable. Awareness is transparent, in the great state of exhaustion of phenomena and namelessness, realizing it as the nature of one's own awareness, therefore, the equal transformation of clinging to all phenomena that appear in appearances and existence, samsara and nirvana, as real, arises from the key point of realizing the unlocalized, like space, pure and equal. There are no rules of abandoning and taking, effort and accomplishment, no phenomena of desire and what is to be accomplished, no attachment to aims and objects of focus. Transforming from the fabricated, artificial view of holding onto a beginningless and endless confidence, the aimless, impartial awareness transcends the realm of expression. Liberating from the clinging of mind, the meditation of shamatha and vipassana, being free from the path of self-abiding and self-clarity, the nature of reality is reversed beyond partiality, therefore, there is no interval or boundary in the realization of self-arisen spontaneity. Since the result of the dualistic clinging of hope and fear is transformed, the awareness of primordial purity and exhaustion of phenomena is revealed, and since the end of self-born wisdom, which does not need to be approached, abides in its own place, inner peace arises from within. Since the clinging to good and bad is lost in the phenomena of abandoning and taking, transcending the dangers of loss and gain. Appearances and awareness are equally and equally expanded. Clearly and clearly, falsity is completely cut off. Samsara and nirvana are reversed in the state of awareness. Awareness is the meaning of the dharmadhatu, therefore, realizing the transparency of reality, even realization is nowhere to be found. What is what, there is no basis, therefore, this is what, and the clinging
Tibetan
་གི་ཕྱོགས་ལས་འདས་ཏེ། ཕྱི་སྣང་བ་ལ་གཟུང་བའི་སེམས་བུད་པས་ཁྱེད་ཅག་གཞན་དུ་སྣང་བ་སྟོང་གཟུགས་ཀྱི་ལྟད་མོར་ཆེ་སྟེ་ཅི་བྱེད། བྱ་བ་དང་བྱེད་པའི་ ཞེན་འཛིན་འདི་འདྲ་མི་འོང་དུ་ཐང་སྟེ་གཞི་མེད་རྨི་ལམ་གྱི་སྣང་བ་མཐོང་བས་ཉམས་དགའ། ནང་གཏད་འཛིན་སེམས་ཀྱི་རྟོད་ཕུར་བཏོན་པས་ང་དང་བདག་འཛིན་གྱི་ཐག་པ་བུད་དེ་རིག་པ་རང་ཡན་ཟང་ཐལ་གྱི་རྟ་ཕོ་དེ་བཙལ་གྱིས་མ་རྙེད་པས་གང་ན་འདུག་ཁོ་བོས་ཀྱང་མ་མཐོང་སྟེ། སྐྱེལ་ས་དང་ཐུག་ས་ཡིན་ཡིན་པོའི་ས་ཟིན་ནི་བདག་ལ་མེད། དེ་སྔ་རང་གསལ་རྗེན་པའི་ཆོས་སྐུ་མཚར་པོ་གཅིག་ཡོད་པ་དེ་གར་སོང་ཆ་མེད་ཀྱི་ཡུལ་དུ་བོར་བས། ད་ཡིན་མིན་དང་གནས་ལུགས་ཀྱི་འཛིན་པ་སྟོར་ནས་སྔར་ཤུལ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རང་མལ་ན་མེད་པ་འདི་ལ། གྲོལ་འཁྲུལ་དང་ཆོས་སྐུའི་འབྲས་བུས་ཅི་བྱ། ཕྱི་སྣང་བ་ལ་བལྟས་པས་ཟང་མ་ཐལ། སང་མ་སེང་། ཡལ་མ་ཡོལ། ར་མ་རི། འདིར་རྒྱག་དང་ཡིན་མིན་གྱི་ཕྱོགས་རིས་སུ་མི་འདུག །ནང་རང་རིག་གི་ཤེས་པ་རང་མལ་ལ་བལྟས་པས། ཕྱ་སངས། སྟོང་ཡལ། རིས་མེད། རྟོག་སངས། ཕྱང་ཆད། རྗེས་མེད་ཕྱལ་པ་བར་སྣང་སྟོང་པའི་རང་བཞིན་དང་འདྲེས་ནས་ཁོ་བོ་ད་ལྟ་ཅི་ཡང་མེད་ན་ཁྱེད་ཅག་གང་ན་འདུག་ཧ་ཧ། འདིར་རྡོ་རྗེའི་གད་མོ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་དོན་རང་གི་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པ་སྙམ་བྱེད་དོ། །གད་མོ་བཅུ་གཉིས་ནི། རིན་པོ་ཆེ་སྤུངས་པའི་རྒྱུད་ལས། དེ་ནས་སྟོན་པ་ཀུན་དུ་བཟང་པོ་རིན་པོ་ཆེ་སྤུངས་པའི་རྒྱན་གྱིས། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འཆར་ཚུལ་ཅིར་ཡང་མ་འགགས་པར་གཟིགས་པས། རང་ལ་ངོ་མཚར་སྐྱེས་ཏེ་རང་གི་གད་མོ་ཆེན་པོ་རྣམས། ཉིད་ཀྱིས་ཉིད་ ལ་རང་བགད་པ་འདི་དག་ལྗགས་ཀྱི་དབང་པོ་ལས་རང་ཤར་རོ། །ཀྱེ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གསུང་གི་རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོ། ལྟ་བ་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ལ་ལྟོས་དང་། དགེ་སྡིག་དང་ལྟ་སྒོམ་ལས་འདས་པ་ངོ་མཚར། གཞི་མ་བསྐྱོད་པས་ལུས་ངག་གི་བྱ་བ་ཅི་བྱས་ཀྱང་ཕན་གནོད་དང་བྲལ་བ་ཧ་ཧ། ཀྱེ་གསུང་གི་རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོ་དངོས་པོ་གཤིས་ཀྱི་འདུག་ཚུལ་ལ་ལྟོས་དང་། སྣང་བ་འདི་སྤུ་མ་བརྗེས་མདོག་མ་བསྒྱུར་བ་ངོ་མཚར། བདེ་སྡུག་ཇི་ལྟར་བསམས་ཀྱང་དོན་ལ་འགྱུར་བ་མེད་པ་ཧ་ཧ། ཀྱེ་གསུང་གི་རྡོ་རྗེ་སྟོང་པ་ཆེན་པོ་ཀུན་འབྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ལ་ལྟོས་དང་། དྲན་བསམ་གྱི་སྤྱོད་པ་སྣ་ཚོགས་ཅི་བྱས་ཀྱང་རོལ་པར་ཤར་བ་ངོ་མཚར། ཇི་ལྟར་བྱས་ཀྱང་སྐྱེ་མེད་ཀྱི་ཀློང་དུ་འགག་མེད་གྲོལ་བ་ཧ་ཧ། ཀྱེ་གསུང་གི་རྡོ་རྗེ་ཆོས་ཉིད་སྟོང་པ་ཀུ
Chinese
超越了那样的方向。由于对外在显现产生执著的心，你们这些显现为他者的人，把空相视为奇观，这是在做什么呢？像这样对行为和能动者的执着是不应该有的，仅仅因为见到无根的梦境显现就感到快乐。向内，拔出执着心的橛子，我和我执的绳索断裂，寻找那觉性自在、通透的骏马却没有找到，它在哪里呢？我也没看到。我没有到达终点和汇合点的把握。之前明明有一个自明本净的法身，不知何时遗失在了无处可寻的境地。现在失去了对是与非和实相的执着，以前的痕迹也不在法性的自性之中，那么解脱与迷惑，以及法身之果又有什么用呢？向外观看外在显现，既不通透，也不清晰，没有消失，也没有停止。这里没有肯定和否定的偏颇。向内观看自明觉性的自性，清明，空寂，无偏，念头清净，彻底断绝。无迹可寻地与虚空空性的自性相融，我现在什么都没有，你们又在哪里呢？哈哈。在这里，我感到十二金刚笑的意义在自相续中生起了。十二金刚笑是：从《珍宝积聚续》中说，之后导师普贤王如来以珍宝积聚的庄严，毫不阻碍地照见一切法的显现方式，对自己生起稀有之感，他自己的大笑声，自己对自己发笑，这些都从舌根中自然显现。唉！一切佛陀的语金刚心髓，看看自生智慧吧！超越善恶和见修，真是稀有。由于根本未动，无论身语做什么，都远离利害，哈哈！唉！语金刚心髓，看看事物本来的存在方式吧！这显现没有改变毫毛，没有改变颜色，真是稀有。无论怎么想苦乐，实际上都没有改变，哈哈！唉！语金刚大空性，看看普生的智慧吧！无论做什么样的忆念思虑行为，都显现为游舞，真是稀有。无论怎么做，都在无生界中无碍解脱，哈哈！唉！语金刚法性空性，
English
Transcending such directions. Due to the mind's attachment to external appearances, what are you doing, you who appear as others, considering empty forms as spectacles? Such clinging to actions and agents should not occur; it's delightful to see appearances of rootless dreams. Inwardly, pulling out the stake of the clinging mind, the rope of 'I' and self-grasping is severed, and the awareness, the unobstructed, free-spirited stallion, is sought but not found; where is it? Even I have not seen it. I have no certainty of reaching the destination or the meeting point. Previously, there was a wondrous, self-luminous, pristine Dharmakaya, which was lost somewhere in an unfathomable realm. Now, having lost the clinging to right and wrong and the nature of reality, and the former traces not being in the natural state of Dharma, what use are liberation and delusion, and the fruit of Dharmakaya? Looking at external appearances, it's neither transparent nor clear, neither vanished nor stopped. Here, there is no bias of affirmation or negation. Looking inwardly at the self-aware knowledge in its natural state: clear, empty, impartial, thoughts purified, completely severed. Without a trace, mingled with the nature of emptiness of space, if I am now nothing, where are you all? Haha! Here, I feel that the meaning of the twelve vajra laughs has arisen in my own being. The twelve laughs are: From the Tantra of the Heap of Jewels: Then, the teacher Samantabhadra, with the adornment of the heap of jewels, saw the manifestation of all dharmas without any obstruction, and wonder arose in himself, and his own great laughter, laughing at himself, arose naturally from the power of his tongue. Alas! Essence of the vajra of speech of all Buddhas, look at the self-arisen wisdom! It is wonderful to transcend virtue and vice, and view and meditation. Since the ground is unmoved, whatever actions of body and speech are done, they are free from benefit and harm, haha! Alas! Essence of the vajra of speech, look at the natural way of things! This appearance has not changed a hair, has not changed color, it is wonderful. No matter how one thinks of happiness and suffering, in reality, there is no change, haha! Alas! Great emptiness of the vajra of speech, look at the wisdom of the arising of all things! Whatever diverse actions of memory and thought are done, they appear as play, it is wonderful. No matter how it is done, it is liberated without obstruction in the realm of non-arising, haha! Alas! Emptiness of the vajra of speech, the nature of Dharma,