Chinese
因此，应当了悟因行相违，而得原始解脱之大无为。如《摩尼宝鬘》所云：行持未变，显现即解脱；禅修未寻，有法即解脱；见解未察，常断即解脱；果位未缚，自心即解脱；显现原始增长而顿现。又如《大鹏经》所云：空性原始解脱，要诀之无为即是自性；无有去处之地，本初即是无造作之状态；任运广大之精要，本初即是境相；念诵咒语、苦行、禅定，遮蔽其自性；文字转变、身语之善行，损害原始解脱、自性清净之要诀。又如《总持经》所云：菩提心犹如虚空；如虚空般之心性即是法性；无有见解禅修，无有誓言守护；无有事业寻觅，无有智慧遮蔽；无有地道修习，亦无行进之路；无有细微之法，无有二元关联；于心无有决定之教证；超越增损，故于口诀无有重复。此乃大圆满菩提心之见解。如是等等。此时，需重视重复之束缚与阻碍封闭之要诀障碍二者。法身安住于自性，故无法从他处寻觅与修证。觉性通透赤裸，故被见修行果等所遮蔽。因此，需如虚空般，将超越诸法的自明觉性确定下来。如《狮子圆满力经》所云：噫玛火！自明觉性中，诸佛之身显现；因无有概念之境，故于法性寂静之状态中；于自性中获得显现之自明觉性通透赤裸；不落入分别之边，安住于自性之本音中；显现离心，于法性自性中行持之义；不作舒缩，当观照于觉性之状态中。于无有边际之法性普贤王如来中，遣除有无之二边，于无有生灭之状态中，断除分别。如是，以通彻明朗、虚空般之意境重复观修。觉性即是觉性所显现之法、显现、心等，皆无法真实描绘与确定。无为任运自成唯一安住于自性处，若能以法修饰转变与描绘，则会产生法身大圆满自性本具之过失，因此宣说当重复远离有为造作之法。
English
Therefore, one should realize the great non-action of original liberation through the contradiction of actions. As the "String of Pearls" says: "Without transforming through action, appearance is liberated. Without seeking through meditation, the object of dharma is liberated. Without examining through view, permanence and annihilation are liberated. Without binding through result, one's own mind is liberated. Appearance is originally expanding and spontaneously present." And as the "Great Garuda" says: "Emptiness is originally liberated, the key point of non-action is itself. There is no place to go, it is originally an uncorrected state. The essence of spontaneous abundance is originally the appearance of objects. Reciting mantras, asceticism, and contemplation obscure its own nature. Transforming letters, the virtues of body and speech, harm the key point of original liberation and self-purification." And as the "All-Creating" says: "The mind of enlightenment is like the sky. The nature of mind like the sky is the nature of dharma. There is no view or meditation, no vows to protect. There is no seeking of activities, no obscuration of wisdom. There is no training on the ground, and no path to travel. There is no subtle dharma, no duality or connection. There is no definitive statement or proof in the mind. Transcending exaggeration and denigration, there is no repetition in the oral instructions. This is the view of the Great Perfection, the mind of enlightenment." So it is. At this time, one must value the bond of repetition and the obstacle of the key point of obstruction and closure. Because the Dharmakaya abides in itself, it cannot be sought or accomplished from elsewhere. Because the naked, transparent awareness is obscured by view, meditation, action, and result, one must establish the self-aware, like the sky, that transcends dharma. As the "Lion's Complete Power" says: "Emaho! In self-awareness, the bodies of the Buddhas arise. Because there is no object of concept, it is in the peaceful state of dharmata. The naked, transparent self-awareness that finds appearance in itself. Not falling into the side of thought, it abides in its own resonance. The meaning of practicing in the nature of dharmata, free from the mind of appearance. Without expanding or contracting, one should look at the state of awareness. In the boundless Dharmata Samantabhadra, the two extremes of being and non-being are completely eliminated. In the state of no birth or death, cut off thoughts." Thus, by repeating the contemplation in the clear, vast, and sky-like intention, none of the dharmas, appearances, minds, etc. that arise from awareness itself can be truly represented or determined. The only spontaneous accomplishment that is in its own place, if it can be modified, transformed, and represented by dharma, then it will become a fault that the Great Perfection of Dharmakaya does not have in itself, so it is taught to repeat and abandon the dharma of action and seeking.
Tibetan
པ་ཡང་། རྒྱུད་དེ་ཉིད་ལས། བསམས་པས་ཡེ་ཤེས་དོན་མི་རྙེད། །བསམས་པས་ཡེ་ཤེས་དོན་རྙེད་ན། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་བརྫུན་པར་འགྱུར། །བསྒོམས་པས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་མི་མཐོང་། །བསྒོམས་པས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་མཐོང་ན། །རང་སྣང་ཆོས་ཉིད་བརྫུན་པར་འགྱུར། །བལྟས་པས་རིག་པའི་དོན་མི་རྟོགས། །བལྟས་པས་རིག་པའི་དོན་རྟོགས་ན། །ཆོས་སྐུ་འགག་མེད་བརྫུན་པར་འགྱུར། །ཆོས་ཀྱིས་མ་རིག་རྩད་མི་ཆོད། །ཆོས་ཀྱིས་མ་རིག་རྩད་ཆོད་ན། །ཀ་དག་ཡེ་ཤེས་བརྫུན་པར་འགྱུར། །དགེ་བས་སངས་རྒྱས་དོན་མི་རྟོགས། །དགེ་བས་སངས་རྒྱས་དོན་རྟོགས་ན། །རྫོགས་ཆེན་གནས་ལུགས་བརྫུན་པར་འགྱུར། །སྡིག་པས་འཁོར་བར་ལྟུང་མི་འགྱུར། །སྡིག་པས་འཁོར་བར་ལྟུང་འགྱུར་ན། །སྐད་ཅིག་རྣམ་གསུམ་བརྫུན་པར་འགྱུར། །སྟོང་པས་ཡང་ དག་དོན་མི་མཐོང་། །སྟོང་པས་ཡང་དག་དོན་མཐོང་ན། །ཡེ་ཤེས་འོད་གསལ་བརྫུན་པར་འགྱུར། །མཚན་མས་རང་རིག་དོན་མི་མཐོང་། །མཚན་མས་རང་རིག་དོན་མཐོང་ན། །རང་གསལ་ཆོས་ཉིད་བརྫུན་པར་འགྱུར། །བྱས་པས་ལྷུན་རྫོགས་དོན་མི་རྙེད། །བྱས་པས་ལྷུན་རྫོགས་དོན་རྙེད་ན། །ངོ་བོ་འགྱུར་མེད་བརྫུན་པར་འགྱུར། །གཟུང་བས་སྣང་བ་མཐོང་མི་འགྱུར། །གཟུང་བས་སྣང་བ་མཐོང་འགྱུར་ན། །རང་བཞིན་འགག་མེད་བརྫུན་པར་འགྱུར། །སྤྱད་པས་ཕ་རོལ་སྒྲོལ་མི་འགྱུར། །སྤྱད་པས་ཕ་རོལ་སྒྲོལ་འགྱུར་ན། །ཐུགས་རྗེ་ཀུན་ཁྱབ་བརྫུན་པར་འགྱུར། །ཞེས་ཤན་འབྱེད་དོན་གྱི་ལ་བཟླ་དང་མི་འགྱུར་བ་ངོ་བོའི་ལ་བཟླ་ནི་རང་ཤར་ལས། ཨེ་མ་ཧོ་དཀྱིལ་འཁོར་རྣམ་དག་ལ། །རྒྱུ་རྐྱེན་གཉིས་ཀྱི་ཆོས་དང་བྲལ། །གསལ་བ་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་དོན། །ཡིད་དྲུག་ཡུལ་དང་རྐྱེན་རྣམས་ཀུན། །གང་དག་འཛིན་པ་སྟོང་པར་འགྱུར། །ཕྱོགས་འཛིན་མེད་ན་བདེ་བ་སྟེ། །ངར་འཛིན་ཡུལ་ལས་རྣམ་པར་ཐར། །བདག་འཛིན་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྟོང་། །རྟག་པར་འཛིན་པའི་ཡུལ་ལས་གྲོལ། །མཚན་མེད་ཡེ་ཤེས་རྒྱན་ཉིད་མཐོང་། །ལྟོས་པ་ལམ་གྱི་ཆོས་ལས་གྲོལ། །དེ་ཡང་རིག་པའི་དོན་ཉིད་རྟོགས། །རྟོགས་པས་ཡེ་ཤེས་དོན་དང་མཇལ། །མཐོང་བས་ཉིད་ལ་དཔེ་གཞན་མེད། །དཔེ་མེད་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཉིད། །གང་གིས་མ་གོས་ཕྱོགས་དང་བྲལ། །འདས་དང་མ་འདས་ཚིག་གི་ལམ། །ལམ་གྱིས་ཆགས་ཤིང་བཅོས་སུ་མེད། ། ཆགས་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཉིད། །ཆགས་དང་མ་ཆགས་མཐའ་ལས་འདས། །འདས་དང་མ་འདས་ཚིག་ལས་འདས། །ཞེས་པ་དང་། བརྡ་ཆེན་དབྱིངས་ཀྱི་ལ་བཟླ་སྟེ། ཐལ་འགྱུར་ལས། གཞན་ཡང་བརྗོད་བྱའི་ལྟ་བ་བཤད།
Chinese
又，彼续云：以思惟不获智慧义，以思惟若获智慧义，自生智慧即成虚。以禅修不见法身，以禅修若见法身，自显法性即成虚。以观视不悟觉性义，以观视若悟觉性义，法身无灭即成虚。以法不能断无明根，以法若能断无明根，本来清净智慧即成虚。以善不悟佛义，以善若悟佛义，大圆满本性即成虚。以罪不堕轮回，以罪若堕轮回，刹那三相即成虚。以空性不见真实义，以空性若见真实义，智慧光明即成虚。以相不见自明义，以相若见自明义，自明法性即成虚。以作不获任运成义，以作若获任运成义，体性不变即成虚。以所取不现显现，以所取若现显现，自性无灭即成虚。以行不度他，以行若度他，大悲普周即成虚。如是辨别义之重述与不变体性之重述，乃自显中：诶玛吙，清净坛城中，离因缘二者之法，明分自生智慧义，六识境与诸缘，凡所执持皆成空。无有偏执乃安乐，我执从境而解脱，我执于法性中空，从常执之境而解脱，见无相智慧之庄严，从依赖道之法而解脱，彼亦悟觉性之义，以悟而会智慧义，以见而自无他例，无例自生智慧性，何者不染离诸方，已逝与未逝言词道，道不能染污与改造，无染污之智慧性，染与不染超诸边，已逝与未逝超言词。如是，大象征界之重述，即摧破中：复次，说所说之见。
English
Also, the same tantra says: By thinking, the meaning of wisdom is not attained. If the meaning of wisdom is attained by thinking, then self-born wisdom becomes false. By meditating, the Dharmakaya is not seen. If the Dharmakaya is seen by meditating, then self-appearing Dharmata becomes false. By looking, the meaning of awareness is not understood. If the meaning of awareness is understood by looking, then the unceasing Dharmakaya becomes false. By Dharma, the root of ignorance is not severed. If the root of ignorance is severed by Dharma, then primordial purity wisdom becomes false. By virtue, the meaning of Buddhahood is not understood. If the meaning of Buddhahood is understood by virtue, then the Great Perfection's nature becomes false. By sin, one does not fall into samsara. If one falls into samsara by sin, then the three aspects of a moment become false. By emptiness, the true meaning is not seen. If the true meaning is seen by emptiness, then the clear light of wisdom becomes false. By characteristics, the meaning of self-awareness is not seen. If the meaning of self-awareness is seen by characteristics, then self-luminous Dharmata becomes false. By doing, the meaning of spontaneous perfection is not attained. If the meaning of spontaneous perfection is attained by doing, then the unchanging essence becomes false. By grasping, appearances are not seen. If appearances are seen by grasping, then the unceasing nature becomes false. By practice, others are not liberated. If others are liberated by practice, then all-pervading compassion becomes false. Thus, the repetition of the meaning of discrimination and the repetition of the unchanging essence, from Self-Arisen: Emaho, in the pure mandala, free from the Dharma of the two causes and conditions, the clarity, the meaning of self-born wisdom, the six consciousnesses, objects, and all conditions, whatever is grasped becomes empty. Without partiality, there is happiness, the grasping of self is liberated from objects, the grasping of self is empty in Dharmata, liberated from the object of constant grasping, seeing the adornment of signless wisdom, liberated from the Dharma of the dependent path, that also realizes the meaning of awareness, by realization meeting the meaning of wisdom, by seeing, there is no other example for oneself, the exampleless self-born wisdom itself, whatever is not stained is free from sides, the path of words, past and not past, the path cannot stain or transform, the wisdom itself without stain, stained and unstained, transcending all extremes, past and not past, transcending words. Thus, the repetition of the great symbol sphere, in the Annihilation: Furthermore, explaining the view of what is to be said.