Tibetan
་བྱུང་བ་སྟེ། ཐ་མལ་པ་འཆིང་བ་རྣལ་འབྱོར་པའི་གྲོལ་ལམ་དུ་ཤར་བ་ནི་འདིའི་ཁྱད་པར་གྱི་ཆོས་སུ་ གཞི་ནས་ཤར་ཏེ། ཁྱུང་ཆེན་ལས། སྒྲིབ་བྲལ་ཅོག་གཞག་བསླད་པ་མེད་པའི་ལམ། །མཐོང་མེད་མཚུངས་པ་མེད་ཅིང་ཡེ་ཤེས་ཀུན་གྱི་དངོས། །འཁྲུལ་པ་ཡུལ་ལ་གཟུང་བའི་ལྟོས་བྲལ་ཉིད། །རང་བཞིན་ཡུལ་ལ་འགག་མེད་སྙིང་པོའི་རྗེས། །སྟོང་ཡུལ་མ་དཔྱད་རང་སར་བཞག་སྟེ་གྲོལ། །ཞེས་པ་དང་། གང་གིས་མ་བསླད་རང་རིག་གྲོལ་བའི་གནད། །ལུས་དང་སེམས་དང་ཉོན་མོངས་རང་གི་ཆོས། །མི་ཤེས་བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱར་སྣང་ཡང་། །རང་གཞག་མ་བཅོས་རྣལ་མའི་རང་རིག་པ། །ཡེ་ནས་རང་གྲོལ་སུས་ཀྱང་བཤིག་པ་མེད། །མ་བཀྲོལ་རང་སར་གྲོལ་བས་འབད་ཅི་དགོས། །ཡེ་ནས་རང་གྲོལ་གྲོལ་བའི་རྒྱུ་མེད་ཉིད། །སྡིག་སྤྱོད་མི་དགེ་རྣམ་སྨིན་བདེ་བའི་གྲོགས་ཆེ་བས། །རང་ཤུགས་མ་བཙལ་འབད་པ་མེད་པའི་གནད། །འདི་ཉིད་རྟེན་བྲལ་དགེ་བས་སུ་ལ་ཕན། །སངས་རྒྱས་མེད་ཅིང་སུ་ཡིས་བཅིངས་པའི་རྒྱ། །འཁྲུལ་དང་མ་རིག་སེམས་ཅན་སུ་ལ་སྲིད་མིང་མེད། །དེ་ཕྱིར་ཡེ་ནས་མ་བཀྲོལ་ཕྱིས་གྲོལ་མེད་པའོ། །ཞེས་སོ། །དོན་འདི་ཉིད་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་བདེན་པ་ལ་གོམས་པས་སེམས་ལ་ལྟད་མོར་ཆེ་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཀློང་དྲུག་པ་ལས། བདེན་བསྒོམ་རྣལ་འབྱོར་སྐལ་ལྡན་པ། །སུས་མ་རྙེད་པའི་ནོར་བུ་རྙེད། །འདི་ལ་རིན་ཐང་དཔག་ཏུ་མེད། །དཔག་མེད་ནོར་དང་འཕྲད་པའི་མིས། །སུས་མ་མཐོང་བའི་སྣང་བ་མཐོང་། །འདི་ཉིད་རང་རིག་ལྟད་རེ་ཆེ། །དེ་ལྟར་སེམས་ལ་ལྟད་ཆེ་བ། །ཆོས་ཅན་དུམ་བུར་ཕྱགས་མས་བཏབ། །ཆོས་ཅན་དུམ་བུར་ སུས་ཆོད་པ། །འདིས་ནི་རང་རིག་སྤར་གྱིས་ཟིན། །འདི་ལྟར་ཟིན་པའི་སྐྱེས་བུ་ནི། །སངས་རྒྱས་པས་ཀྱང་སྔར་སངས་རྒྱས། །བདེ་བ་ཡི་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ། །སུ་ཡིས་བལྟ་བར་ནུས་པ་དེ། །རིག་སྔགས་ཀུན་གྱི་གཙོ་བོར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །ཆོས་ཅན་དུམ་བུ་ནི་གང་ཤར་ཅིར་སྣང་རེང་བུའོ། །ཕྱགས་མས་བཏབ་པ་ནི་རང་གསལ་རྟོག་པའོ། །བདེ་སྡུག་རོ་མཉམ་དུ་བསྲེ་བའི་གནམ་གཟེར་ནི། བདེ་སྡུག་ཐམས་ཅད་རིག་པའི་འཆར་ཚུལ་ལ། བླང་དོར་གཉིས་སུ་གཟུང་བས་སྲིད་པར་འཆིངས། །ཆུ་གཅིག་ལས་ཤར་བའི་དབའ་རླབས་གཉིས་ལ་བླང་དོར་དུ་འཛིན་ན་མི་རིགས་པ་ལྟར། རིག་པ་གཅིག་ལས་ཤར་བའི་ཤེས་པ་ལ་བདེ་བ་བླང་བྱར་འཛིན་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་དོར་བྱར་འཛིན་པ་མི་རིགས་ཏེ། ཆགས་སྡང་འཁོར་བའི་རྒྱུར་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དབང་རྣམ་པར་ཕྱེ་བ་ལས། བདེ་སྡུག་ཐམས་ཅད་རིག་པའི་ཆོ་འཕྲུལ་ལ། །སྤང་བླང་གཉིས་སུ་འཛིན་པ་ཡང་རེ་འཁྲུལ། །ཞེས་པ་དང་། ཀུན་བྱེད་ལས། བདེ་བ་མ་ལེན་སྡུག་བསྔལ་མ་སྤངས་ཞེས་སོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གང་སྣང་ཡུལ་མཉམ་དབང་པོའི་ངོར་གསལ་ཙམ། །གང་ཤར་སེམས་མཉམ་དྲན་རིག་རྗེས་མེད་ཙམ། །གཉིས་ཀ་འཕྲལ་མཉམ་དགག་སྒྲུབ་འཆིང་བ་ཙམ། །དོན་ལ་ཕུག་མཉམ་གཞི་མེད་སྣང་བ་ཙམ། །ཡུལ་རྣམས་རིས་མཉམ་གཞིགས་ན་རྗེས་མེད་ཙམ། །བློ་རྣམས་ངོར་མཉམ་དཔྱད་ན་ནམ་མཁའ་ཙམ། །ཡུལ་སེམས་གཉིས་མེད་བར་སྣང་དག་པ་ཙམ། །དེ་ལྟར་ སུས་ཤེས་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་གདུང་། །རྒྱལ་བའི་སྲས་མཆོག་ས་རབ་རིག་པ་འཛིན། །འདི་ལྟར་རིག་པ་གཅིག་གི་རྩལ་ལས་ཤར་བའི་ཤེས་པ་བདེ་སྡུག་དང་། བཟང་ངན་དང་། རྟོགས་མི་རྟོགས་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རིག་པས་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་གནས་ཏེ། དེ་ཡང་ཡུལ་ལ་ཤར་ནས་དབང་ཤེས་རང་གསལ་དུ་མཉམ་པ་དང་། ཤར་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཡལ་བར་སྐྱེས་པ་ཆུའི་རི་མོ་ལྟར་མཉམ་པ་དང་། ཡུལ་ཕྱིར་འབྲངས་པས་ཡེངས་ལ་སེམས་འཆིང་བས་གསེར་ཐག་དང་གྲེས་ཐག་ལྟར་འཕྲལ་དུ་འཆིང་བར་མཉམ་པ་དང་། དོན་ལ་གཞི་མེད་རྩ་བ་དང་བྲལ་བས་ཐམས་ཅད་མ་གྲུབ་པར་ཕུགས་མཉམ་པ་དང་། རྗེས་མེད་རང་ཡལ་ལ་འགྲོ་བས་རང་གྲོལ་དུ་ངོ་བོ་མཉམ་པ་དང་། དོན་ལ་ཡོད་མ་མྱོང་བས་གཤིས་མཉམ་པ་དང་། འཆར་གཞི་རིག་པར་གཅིག་པས་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་སུ་རོལ་པར་མཉམ་པ་དང་། ཡུལ་དང་སེམས་གཉིས་མེད་པ་གསལ་སྣང་དུ་རིས་མཉམ་པས། ཡུལ་ཕྱིར་མ་གྲུབ། སེམས་ནང་དུ་མ་གྲུབ་སྟེ། ནམ་མཁའི་རང་བཞིན་དུ་རྟོགས་པ་དེ་ནི་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་གདུང་འཛིན་པས་སྐལ་བཟང་རིག་པ་འཛིན་པ་སྙིང་པོའི་ས་ལ་གནས་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ཡང་གནད་མཐོང་ནས་རང་རིག་པ་བདེ་བའི་ཞིང་ལ་སྤྱོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གསང་སྙིང་ལས། དེ་ལྟར་རིགས་མཆོག་འཛིན་པ་སྟེ། །དམ་པ་མཆོག་དང་དམ་པ་ཡིས། །སྲས་དང་སྤུན་དགོངས་བྱིན་གྱིས་རློབས། །འཇིག་རྟེན་གཙོ་དང་འཁོར་གྱིས་བཀུར། །ས་རབ་རིག་པ་འཛིན་ལ་གནས། །ཞེས་པ་དང་། ཀློང་དྲུག་པ་ལས། རང་གི་མཐུ་ཡིས་རང་རིག་པས། །སྟོང་གསུམ་འཇིག་རྟེན་གང་ནས་ཀྱང་། །དེ་ཉིད་བཙལ་ཀྱང་རྙེད་ གནས་མེད། །འཇིག་རྟེན་ཀུན་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ནི། །དེ་ཉིད་སྣང་བའི་རང་བཞིན་ལ། །སུས་ཀྱང་མཐོང་བ་མེད་པ་ཡི། །སྣང་བ་རང་རིག་བདེ་བའི་ཞིང་། །འདི་ལ་གོམས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས། །ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ང་ཡི་སྐུ། །སྐལ་དང་ལྡན་པ་འདི་ཡིས་མཐོང་། །རང་རིག་སྐལ་མཉམ་སྟོང་ཉིད་གྲོལ། །འདི་ལ་གོམས་པའི་སྐལ་ཆེ་བས། །རྟོག་པ་མེད་
Chinese
生起，平凡之人束缚解脱之道显现，是此（法）特殊之法，从根本上显现。如雄鹰大鹏所说：无有遮障，安住本位，无有错乱之道，无可见，无等同，乃一切智慧之本体。于错觉，执取对境，乃无有关联之自性。自性于境，无有阻碍，乃心髓之印记。空性之境，不作分析，安住自解脱。如是说。任何未曾错乱，自明解脱之要诀，身与心及烦恼，乃自性之法。不识孩童虽显为牢狱，然安住自性，不作矫饰，真实之自明，本自解脱，无人能摧毁。无需解脱，安住自解脱，何须勤作？本自解脱，乃无解脱之因。罪行不善，异熟乃安乐之大助伴。无需寻觅自力，乃无勤作之要诀。此乃无有依凭，善行于谁有益？无有佛陀，谁所束缚之牢狱？错觉与无明，众生于谁有，名亦无有。是故本自未解脱，后无解脱。如是说。此义若能于法性之真谛串习，则谓心生大奇观。如《龙钦六论》所说：修习真谛具缘者，获得无人寻得之宝。此无有价值可衡量，与无量财富相遇之人，得见无人曾见之景象。此乃自明之大奇观。如是心生大奇观，法性片段为扫帚所击，法性片段为谁所断？此乃自明为手所握。如是执持之士夫，纵是佛陀亦先成佛。安乐之坛城中，谁能得见彼，将成明咒之主尊。如是说。法性片段乃任何显现，任何所见之事物。扫帚所击乃自明之念头。乐与苦味融为一体之冰雹乃：乐与苦一切皆为觉性之显现方式，若执取取舍二者则束缚于有。如同一水所生之波涛二者，若执取取舍则不应理。同样，觉性一生起之觉受，若执取乐为应取，苦为应舍则不应理，因贪嗔乃轮回之因故。于《分别自在》中说：乐与苦一切皆为觉性之幻化。
English
arises. The appearance of the path to liberation for ordinary beings bound by samsara is the unique quality of this (teaching), which arises from the very foundation. As the Great Garuda says: "A path free from obscurations, resting in its natural state, without confusion, invisible, incomparable, the very essence of all wisdom. In illusion, grasping at objects, is itself without dependence. The nature of objects, unimpeded, is the trace of the essence. The realm of emptiness, without analysis, is liberated by resting in its own place." And: "The key to self-awareness being liberated without corruption; body, mind, and afflictions are its own qualities. Though they appear as prisons to ignorant children, resting in its own state, uncorrected, is genuine self-awareness. Primordially self-liberated, it cannot be destroyed by anyone. Since it is liberated in its own place without being untied, what need is there for effort? Primordially self-liberated, it is the very absence of a cause for liberation. Sinful actions and non-virtue are great friends to the ripening of bliss. The key is not seeking self-force, but being without effort. This itself is without support; who benefits from virtue? There is no Buddha, and whose prison is it that binds? Illusion and ignorance, who has them among sentient beings? There is not even a name. Therefore, there is no later liberation for what is primordially liberated." So it is said. This meaning, when accustomed to the truth of dharmata, is called a great spectacle in the mind. As it says in the Klong Drugpa: "The fortunate yogi who meditates on truth finds the jewel that no one has found. Its value cannot be measured. The person who encounters immeasurable wealth sees the appearance that no one has seen. This is a great spectacle of self-awareness. Thus, when the mind has a great spectacle, the fragments of phenomena are struck by a broom. Who cuts the fragments of phenomena? This grasps self-awareness with the hand. The person who is grasped in this way is enlightened even before the Buddhas. In the mandala of bliss, whoever is able to see it becomes the lord of all vidyas." So it is said. The fragments of phenomena are whatever arises, whatever appears. Being struck by a broom is self-illuminating thought. The hail of mixing pleasure and pain into one taste is: all pleasure and pain are the way awareness manifests. By grasping at acceptance and rejection, one is bound in existence. Just as it is unreasonable to grasp at acceptance and rejection of the two waves that arise from one water, it is unreasonable to grasp at pleasure as something to be accepted and suffering as something to be rejected from the awareness that arises from one rigpa, because attachment and aversion are the same cause of samsara. In the "Distinguishing Freedom," it says: All pleasure and pain are the magical display of awareness.
Chinese
错谬啊！执着于取舍也是一种错谬。正如《普贤上师言教》中所说：“不取安乐，不舍痛苦。”为什么呢？凡所显现，皆是境与根识于其面目上显现而已；凡所生起，皆是心与念识无迹而现而已；二者当下平等，仅是遮破与建立的束缚；实际上深奥平等，仅是无基显现；诸境相平等，观察则无迹可寻；诸识于表面平等，分析则如同虚空；境与心二者无别，仅是虚空清净。如是 谁人知晓普贤王如来的血脉？殊胜的佛子，安住于极喜持明地。如此，从一个觉性的力量中显现的知识，如快乐和痛苦，好与坏，证悟与未证悟等等，都安住在法性觉性的平等性中。也就是说，在境上显现时，根识自明而平等；显现的当下，如水纹般消失，也是平等；由于追随外境而散乱，心被束缚，如金索和镣铐般当下束缚，也是平等；实际上，由于无基无根，一切皆未成立，所以深奥平等；由于无迹，自然消逝，所以在自解脱中本体平等；实际上，因为从未存在过，所以本性平等；由于显现的基础在觉性中是唯一的，所以在自生智慧中游戏是平等的；境与心二者无别，在明空中相平等，所以境在外未成立，心在内未成立，证悟到虚空的自性，这就是持有普贤王如来血脉，因具善缘而安住于持明者的心要之地。这又是为了从要点中见到，而安住于自证觉性快乐的净土。正如《秘密藏》中所说：“如是持有殊胜种姓者，殊胜上师与殊胜者，以慈悲垂念子与兄弟，世间之主与眷属所敬，安住于极喜持明地。”以及《六界虚空》中所说：“以自力自证觉性，于三千世界任何处，纵然寻觅亦无处可得，世间一切行境，即是彼显现之自性，无人得见，显现自证快乐之净土，于此串习之瑜伽士，得见普贤王如来我之身，具缘者得见此，自证平等空性解脱，因串习此而具大缘，无有分别。
English
Faulty! To cling to acceptance and rejection is also a mistake. As it says in the Kunje: "Do not take pleasure, do not abandon suffering." Why is that? Whatever appears is merely the clarity of the object and the senses in their presence. Whatever arises is merely the tracelessness of mind and awareness. Both are equally fleeting, merely the bondage of negation and affirmation. In reality, they are equally profound, merely baseless appearances. All objects are equally diverse, but when examined, they leave no trace. All minds are equally present, but when analyzed, they are like the sky. Object and mind are inseparable, merely the purity of space. Thus, Who knows the lineage of Kuntuzangpo? The supreme son of the Victorious Ones, the Vidyadhara of the Joyful Ground. Thus, all knowledge that arises from the power of one's own awareness, such as happiness and suffering, good and bad, realization and non-realization, abides in the equality of the nature of reality. That is, when it arises in the object, the senses are equally self-luminous. The very arising vanishes like a ripple in water, which is also equal. By following after objects, the mind is distracted and bound, like a golden chain or fetters, which is also equal. In reality, because it is without foundation or root, everything is unestablished, so it is equally profound. Because it is traceless and naturally dissolves, its essence is equal in self-liberation. In reality, because it has never existed, its nature is equal. Because the basis of appearance is one in awareness, it is equal in playing in self-born wisdom. Object and mind are inseparable, and the clarity of appearance is equally diverse. Therefore, the object is not established externally, and the mind is not established internally. Realizing the nature of space is called holding the lineage of Kuntuzangpo, and abiding in the heart essence of the Vidyadhara due to good fortune. This is also for seeing the key point and abiding in the pure land of self-awareness and bliss. As it says in the Secret Essence: "Thus, those who hold the supreme lineage, the supreme guru and the supreme one, bless the sons and brothers with compassion, honored by the lord of the world and his retinue, abide in the Vidyadhara of the Joyful Ground." And as it says in the Six Spaces: "By the power of one's own self-awareness, in any of the three thousand worlds, even if one searches for it, there is no place to be found. The realm of experience of all the worlds is the very nature of that appearance, which no one has ever seen. The pure land of appearance and self-awareness, the yogi who is accustomed to this, sees the body of Kuntuzangpo, my body. Those who are fortunate see this, self-awareness, equal fortune, emptiness is liberated. By being accustomed to this, one has great fortune, without conceptualization."