Tibetan
པར་སྣང་བའི་སེམས་ཉིད་གྲོལ། །གཟུགས་སུ་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ནི། །རང་བཞིན་མེད་པའི་ངང་དུ་གྲོལ། །གཟུགས་མེད་རྣམས་ནི་དངོས་པོར་གྲོལ། །ཆོས་ནི་ཆོས་ཀྱིས་གྲོལ་བ་ལས། །མེད་པ་ལ་ཡང་མེད་པས་གྲོལ། །གཅིག་ནི་གཅིག་གིས་གྲོལ་བ་ལ། །གཉིས་སུ་སྣང་བ་གཉིས་གྲོལ་བའོ། །ཞེས་སོ། །གཏི་མུག་འོད་གསལ་དུ་འཆར་བ་རྨི་ལམ་གཉིད་ཀྱི་གནམ་གཟེར་ནི། མཚན་མོ་ལ་སོགས་གཉིད་ཀྱིས་མྱོས་པ་ནའང་། །རང་བབས་སྤྲོ་བསྡུ་བྲལ་བའི་ངང་ཉལ་བས། །རགས་པར་སྣང་བ་ནུབ་པས་དེར་འཛིན་ནུབ། །ཕྲ་བ་ཆེས་ཕྲ་འཛིན་པར་བཅས་ནུབ་པས། །ཕྱམ་མཉམ་མི་རྟོག་ངང་དུ་རིག་པའི་སེམས། །འབྱུང་འཇུག་རེ་དོགས་བྲལ་བར་རང་བཞིན་གནས། །ཀུན་རྟོག་ཆོས་དབྱིངས་གྲོལ་བའི་དུས་ཡིན་པས། །འཁོར་བ་མྱང་འདས་གྲོལ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན། །གཉིད་ནི་གཏི་མུག་གི་ས་པ་འཇུག་པ་རང་དབང་མེད་པར་སེམས་ནང་དུ་སྡུད་པ་སྟེ། རྨི་ལམ་གྱི་ལས་ཕྲ་བ་བག་ལ་ཉལ་དུ་སོགས་པས། དེ་སྦྱང་བའི་ལམ་ཁྱེར་བསྟན་ཏེ། རྨི་ལམ་གཟུང་བ། སྦྱང་བ། བསྒྱུར་བ། གཅད་པ་ལ་སོགས་པའི་སྤྲོས་པ་རྣམས་གཞན་དུ་བསྟན་ལ། འདིར་ཆོས་ཉིད་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་གནད་གཅིག་གིས་སྦྱང་བ་ནི། སེང་གེའི་ཉལ་ལུགས་བྱས་ལ། ཤེས་པ་ཟང་ཀའི་ངོ་བོ་ལ་མ་ཡེངས་པར་གཏད་པས། གཉིད་ཀྱིས་ཕྱི་ཡུལ་ལ་རྟོག་པ་བསྡུས་ནས། ཇེ་ཕྲར་སོང་དུས་གདངས་མ་འགགས་པ་དེ་མ་ཡེངས་པར་བྱས་དུས། རླུང་སེམས་དབུ་མར་ཚུད་ནས་གང་ལའང་མི་རྟོག་པ་དེ་དང་། ངོས་གཟུང་བའི་ཟང་ཐལ་གཉིས་འདྲེས་ཏེ། རླུང་སེམས་ཕྱིར་མི་འཕྲོ་བས་རྨི་ལམ་མེད་པར་འོད་གསལ་ཉག་གཅིག་གི་ངང་ལ་གནས་པའོ། །གོམས་དུས་ཉེ་འཁོར་གྱི་སྣང་བ་མཐོང་ཐོས་ཡོད་ལ་དེར་མི་རྟོག་པའི་གསལ་ཆ་དང་མི་རྟོག་པ་ཟུང་འཇུག་ཏུ་འགྱུར་ཏེ། རང་གནས་ཀྱི་བདེ་བ་དང་གསུམ་མཉམ་དུ་འཆར་བ་ནི། ཐལ་འགྱུར་ལས། ལུས་དང་ངག་སེམས་ངེས་བསྡུས་ནས། །འོད་གསལ་ཆེན་པོ་གཉིད་དང་བསྲེ། །ཞེས་པའི་དོན་ཏེ། འདི་ལ་བླ་མ་དམ་པ་ནི་ཐུགས་རྩིས་ཤིན་ཏུ་ཆེའོ། །དེའང་དང་པོ་རྨི་ལམ་མང་བ་ལས། མཐར་འགག་པ་སྟེ། རབ་ལ་བརྗེད་ངས་པ་ལས་འགག །འབྲིང་ལ་ཤིན་ཏུ་གསལ་བ་ལས་འགག །ཐ་མ་ལ་དགེ་བར་རྨི་བ་ལས་འགག་གོ། །རབ་འབྲིང་ནི་ཉལ་ཀའི་དྭངས་ལ་ཡིད་གཞུངས་པ་རབ་དང་འབྲིང་དང་། ཐ་མའི་བྱེད་པ་ལ་ཟེར་རོ། །རྒྱུད་དེ་ཉིད་ལས། འདི་དག་རྨི་ལམ་ཐོག་མ་མང་། །རབ་ལ་བརྗེད་ངས་ཐ་མ་འགག །འབྲིང་ལ་ཤིན་ཏུ་གསལ་བ་ལ། །ཐ་མ་ཡིན་པར་ཤེས་པའོ། །ཐ་མ་མི་གསལ་དེ་ནས་ འགྱུར། །དེ་དག་རྣམས་ཀྱིས་ཚད་ལ
Chinese
显现之心的自性解脱。所有显现为色法者，皆于无自性之状态中解脱。无色之法于实有中解脱。法由法而解脱，无有亦由无有而解脱。一由一而解脱，二取之显现二亦解脱。如是说。愚痴显现为光明，梦境睡眠之钉橛乃是，夜晚等为睡眠所迷惑之时，于自然安住，离弃散乱与收摄之状态中睡眠，粗大之显现隐没，故而执著亦隐没。微细，极微细，连同执著一同隐没，于平等无分别之状态中，觉性之心，生起与融入，离弃希望与恐惧而自然安住。一切分别念于法界解脱之时，故说轮回涅槃解脱。睡眠乃是愚痴之地，无有自主地将心收摄于内。梦境之业微细，成为习气等等。故而宣说修持彼之方便，即是：执取梦境，修持，转变，断除等等戏论于他处宣说。此处以法性无戏论之要点修持乃是：如狮子般睡眠，觉知专注于觉性之自性而不散乱。睡眠将对外境之分别念收摄，变得越来越微细之时，若不散乱于彼未断之觉性，则气脉明点融入中脉，与任何皆不分别之状态，以及能被认知之空性二者混合，气脉明点不向外散发，故而无有梦境，安住于唯一光明之状态中。习惯之时，能见闻近处之显现，然不于彼分别之明分与无分别双运，自身安乐与三者一同显现乃是，于总说中说：身语意决定收摄后，将大光明与睡眠混合。此乃其义。对此，上师大德乃是极为重视。彼亦首先梦境增多，最终止息。上等者由遗忘而止息，中等者由极为清晰而止息，下等者由梦见善事而止息。上等与中等乃是指睡眠时心专注于清明之状态，下等是指行为。于彼续部中说：此等梦境最初增多，上等者遗忘最终止息，中等者极为清晰，知晓乃是下等者。下等者不清晰，自此转变。彼等以此衡量。
English
The very nature of the appearing mind is liberated. All that appears as form is liberated in a state of no self-nature. The formless are liberated into substance. Dharma is liberated by Dharma, and non-existence is also liberated by non-existence. One is liberated by one, and the appearance of duality is also liberated. Thus it is said. Ignorance dawns as luminosity, the peg of dreams and sleep is, even when intoxicated by sleep such as at night, sleeping in a natural state, free from distraction and absorption, the gross appearance vanishes, so the clinging to it vanishes. Subtle, extremely subtle, along with clinging, vanishes, in a state of equanimity and non-discrimination, the mind of awareness, arising and dissolving, abides naturally, free from hope and fear. When all conceptual thoughts are liberated into the Dharmadhatu, it is said that samsara and nirvana are liberated. Sleep is the ground of ignorance, involuntarily gathering the mind inward. The subtle actions of dreams become latent tendencies, and so on. Therefore, the means of practicing them are taught: grasping dreams, practicing, transforming, cutting, and so on, are taught elsewhere. Here, the practice with the single key point of the non-elaborate nature of reality is: sleeping like a lion, focusing awareness on the nature of awareness without distraction. Sleep gathers conceptual thoughts about external objects, and when it becomes increasingly subtle, if one does not distract from that unbroken awareness, then the winds and mind enter the central channel, and that state of not discriminating anything, and the emptiness that can be recognized, are mixed together, the winds and mind do not scatter outward, so there are no dreams, and one abides in a state of single luminosity. When accustomed, one can see and hear nearby appearances, but the clarity of not discriminating them and non-discrimination become united, and one's own bliss and the three appear together, as it is said in the general statement: after definitely gathering body, speech, and mind, mix the great luminosity with sleep. This is its meaning. The noble lamas greatly value this. Also, at first dreams increase, and eventually cease. The best cease from forgetfulness, the intermediate cease from extreme clarity, and the lowest cease from dreaming of good things. The best and intermediate refer to the mind focusing on the clear state of sleep, and the lowest refers to action. In that very tantra it says: These dreams are many at first, the best forget and finally cease, the intermediate are extremely clear, know that it is the lowest. The lowest is not clear, from then on it changes. Measure them by these.
Tibetan
་ཕེབས། །ཞེས་སོ། །གཉིད་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་སུ་བསྟན་པ་ནི། གཉིད་ཀྱང་རང་བྱུང་གདོད་མའི་ཀློང་ཆེན་ཏེ། །རྩལ་རྣམས་ངོ་བོའི་དབྱིངས་སུ་གཞི་ཐིམ་པས། །རོལ་པར་འཛིན་པས་སྤྲོས་ཀུན་ངང་གིས་ཞི། །བྱར་མེད་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་དགོངས་པའོ། །ཉིན་དུས་ཤེས་པ་རྩལ་ལས་རོལ་པར་འཆར་བ་དེ་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ལས་ཕྱིར་གསལ་དུ་ཕར་ཤར་བ་ཉིད། མཚན་དུས་རོལ་པའི་སྣང་ཞེན་རྩལ་ལ་ཐིམ། རྩལ་གཞི་ལ་ཐིམ་པས། དར་ཅིག་གང་དུའང་མི་རྟོག་པའི་འོད་གསལ་ལ་གནས་པ་ནི་གཉིད་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ཏེ། འཁོར་བ་མྱང་འདས་སུ་གྲོལ་བའི་དུས་ཞེས་བྱའོ། །ཀློང་དྲུག་པ་ལས། གཉིད་ཀྱང་སྤང་བར་མི་བྱ་སྟེ། །སེམས་ཀྱིས་གུད་དུ་བཅད་པ་མིན། །མདོར་ན་ལུས་ངག་རང་སོ་ལ། །ཡིད་འབྱུང་ཆ་རྣམས་ཕྱིར་མ་ཤོར། །དབང་པོའི་ཡུལ་རྣམས་དྲུག་ལ་ཡང་། །ཤེས་བཞིན་དཔྱོད་པའི་སེམས་མ་འགྱུས། །རང་སྣང་མི་རྟོག་ཆེན་པོ་ལ། །གསལ་ལ་རྟོག་མེད་ཉམས་སྐྱེས་པའོ། །ཞེས་སོ། །འདིས་གཏི་མུག་ཆོས་ཉིད་དུ་དག་པ་ཡང་། ཐལ་འགྱུར་ལས། གཉིད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་སུས་བསྒོམས་པ། །འདིས་ནི་གཏི་མུག་ལམ་དུ་བྱེད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །ཉོན་མོངས་རང་སར་གྲོལ་བའི་གནམ་གཟེར་ནི། །དེ་ལྟར་འདོད་དང་མི་འདོད་བར་མའི་སེམས། །དུག་གསུམ་རྩལ་ལས་རོལ་པར་ཤར་ཏོ་ཅོག །དབྱིངས་ལས་བྱུང་ཞིང་དབྱིངས་ཀྱི་ངང་དུ་ཤར། །དབྱིངས་སུ་མ་གཏོགས་ གཡོས་པ་འགའ་མེད་པས། །གཟེག་དང་བཅོས་བསྒྱུར་གང་ཡང་མི་བྱེད་པར། །དབྱིངས་ཉིད་ངོས་གཟུང་ངང་དེར་བཞག་མ་ཐག །རང་ཞི་རང་ཡལ་རང་གྲོལ་འགྲོ་བ་གནད། །འཁོར་འདས་དབྱིངས་ཀྱི་ངང་ལས་མ་གཡོས་པས་གཞི་མེད་སྟོང་པའི་རང་གཟུགས་ཙམ་སྟེ། ཉོན་མོངས་པ་ཡང་ངོ་བོ་ཡོད་མ་མྱོང་། རྟེན་པའི་ས་མེད། བྱུང་བའི་རྩ་བ་མེད་པས་རང་བཞིན་དུ་ཅོག་གཞག་གཅིག་གིས་རྒྱ་གྲོལ་ལ་འགྲོ་སྟེ། རིག་པའི་ངོ་བོ་ཟང་ཐལ་དུ་ངོས་ཟིན་དུས། ཉོན་མོངས་རྣམས་རང་ས་རང་སར་སངས་ནས་རང་གྲོལ་དུ་འགྲོ་བ་རྒྱ་མདུད་ཀྱི་ཕུར་པ་བཏོན་པས་དོ་ཐག་རང་སར་གྲོལ་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་མ་ཤེས་ན་སྤངས་ཀྱང་མི་སྤོང་སྟེ་ལུས་དང་གྲིབ་མ་ལྟར་རང་འཁོར། སྦྱངས་ཀྱང་མི་སྦྱོང་སྟེ་ཤེལ་ལ་དཀར་པོ་སྦྱངས་པས་མི་སྦྱོང་བ་ལྟར་སྦྱོང་བྱེད་སྦྱང་བྱ་ལས་ཐ་མི་དད། བསྒྱུར་ཡང་མི་འགྱུར་ཏེ་གཡུ་ཁ་དོག་མི་འགྱུར་བ་ལྟར་སེམས་ཀྱིས་སེམས་མི་འགྱུར། རང་ཞིར་བཏང་བས་ཞིར་མི་བཏུབ་སྟེ་གཏོང་མཁན་རྟོག་པ་ལས་གཞན་མ་ཡིན། གཉེན་པོས་གྲོལ་དུ་མི་ནུས་ཏེ་ཆུ་དྭངས་པར་འདོད་ནས
Chinese
到臨。如是說。睡眠被指示為自生之智慧是：睡眠也是自生原始的大虛空，諸力於本質之法界中基礎消融，以顯現而執著，則一切戲論自然寂滅，是無為自生智慧之意。白日所知從力中顯現，那是從自生智慧中向外明顯地顯現。夜晚嬉戲之顯現執著消融於力中，力消融於基礎中。因此，暫時安住於任何都不思維的光明中，是睡眠自生之智慧，名為從輪迴涅槃中解脫之時。廣大界六法中說：睡眠也不應當捨棄，不是以心來隔斷，總而言之，身語各自，意生之分不向外散失，於六根之境中，覺知審察之心不變異，於自顯現無念廣大中，生起明朗無念之體驗。如是說。以此愚癡清淨為法性。超越論中說：誰修持睡眠瑜伽，此人將愚癡轉為道用。煩惱於自處解脫之天鐵是：如此，欲與不欲之間的心，三毒從力中顯現嬉戲，從法界生起且於法界之性中顯現，除了法界之外，沒有任何動搖，不作任何損害與修改，法界本身一被認定，立即安住於彼性中，自寂自滅自解脫是關鍵。輪迴涅槃不離法界之性，僅是無基空性之自相，煩惱也從未有本質，沒有所依之處，沒有生起之根，因此自性上，僅僅一個「且」字就走向廣大解脫，當覺性之本質被完全認定時，煩惱於各自之處清醒而走向自解脫，如拔出廣大結之橛，繩索於自處解脫一般。如是若不了解，即使斷除也無法斷除，如身體與影子般自我纏繞。即使淨化也無法淨化，如在水晶上淨化白色也無法淨化一般，淨化者與所淨化者無有差別。即使轉變也無法轉變，如綠松石顏色不變一般，心無法轉變心。即使放任自寂也無法寂滅，因為放任者不是別的，正是分別念。無法以對治來解脫，因為想要水清澈
English
Arrived. Thus it is said. Sleep being shown as self-born wisdom is: Sleep is also the great expanse of self-born primordiality, When the energies dissolve into the essence of the nature of reality, All elaborations are naturally pacified by clinging to appearances, It is the intention of uncreated self-born wisdom. Knowing during the day, the arising of appearances from energy, is the very clear outward manifestation from self-born wisdom. At night, the clinging to appearances dissolves into energy. As energy dissolves into the base, remaining for a moment in the clear light without any thought is the self-born wisdom of sleep, which is called the time of liberation from samsara and nirvana. From the Sixth Expanse, it says: Sleep should not be abandoned either, It is not cut off separately by the mind. In short, body and speech are separate, The elements of mind are not lost outwards. Even in the six objects of the senses, The mind of awareness and discernment does not change. In the great unthinking of self-appearance, A clear and non-conceptual experience arises. Thus it is said. This also purifies delusion into the nature of reality. In the Overreaching, it says: Whoever meditates on the yoga of sleep, This one turns delusion into the path. The thunderbolt of liberation of afflictions in their own place is: Thus, the mind between wanting and not wanting, The three poisons arise as play from energy, Arising from the expanse and appearing in the nature of the expanse, Since there is no movement apart from the expanse, Without doing any harm or modification, As soon as the expanse itself is recognized, remaining in that state, Self-pacification, self-dissolution, self-liberation is the key. Since samsara and nirvana do not move from the nature of the expanse, it is merely the self-form of baseless emptiness. Afflictions have also never had an essence. There is no place to rely on. Since there is no root of arising, in its own nature, just one "tchok" goes to vast liberation. When the essence of awareness is completely recognized, the afflictions awaken in their own places and go to self-liberation, like pulling out the peg of a vast knot, the rope is released in its own place. If you do not understand in this way, even if you abandon it, you cannot abandon it, like the body and shadow, it revolves around itself. Even if you purify, you cannot purify it, just as purifying white on crystal does not purify it, the purifier and the purified are not different. Even if you transform it, it will not transform, just as the color of turquoise does not change, the mind cannot transform the mind. Even if you let it be self-pacified, it cannot be pacified, because the one who lets go is none other than conceptual thought. It cannot be liberated by an antidote, because wanting the water to be clear