Tibetan
ག་དཔྱོད་བསམ་མི་བྱེད། །མ་བཅོས་ཇི་བཞིན་པ་ལ་འཆོས་མི་བྱེད། །བྱ་བ་གང་བཏང་ཅི་སྣང་ཆོས་ཉིད་ལ། །མ་བསམས་རང་བཞིན་བཞག་པས་གྲོལ་བར་སྟོན། །ཞེས་སོ། །འདིར་འགྱུ་བ་འཆར་བ་ལ་སྐྱོན་དུ་མི་ལྟ་བ་དང་། གོང་དུ་རྟོག་པ་མེད་པར་བཤད་པ་འགལ་ལོ་ཞེ་ན། མཚར་ཆེ། ཁྱད་པར་དེ་ཙམ་བརྗོད་ནས་ད་རུང་མི་ཤེས། སྐལ་མེད་རྨོངས་ཆེན་འབར་བ། ཕག་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་ན་ཅིར་འགྱུར། འོན་ཀྱང་གསལ་བར་བཤད་ན། ཐུགས་རྗེའི་རྩལ་ལས་འགྱུ་འཕྲོ་ཤར་དུས་འཕྲོ་ཆ་དེ་རྟོག་པ་རླུང་གི་རྟ་ཅན་ཡིན་པས་དེ་ལ་རྗེས་མི་མཐུད་ངོ་ལ་མི་ལྟ་བར་ཅོག་བཞག་ནས། རིག་པ་རྗེན་པ་ཟང་ཐལ་དེ་ངོས་འཛིན་པས་ཟང་ངེ་རྗེན་ནེ་སང་ངེ་བར་མེད་གསལ་དྭངས་ཆེན་པོར་སྐྱོང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་གིས་ངོ་བོ་རང་བཞིན་ཐུགས་རྗེ་གསུམ་གྱི་གཞག་ཐབས་ཐལ་ལོ། །ད་ནི་ དགོངས་པ་ཆོས་ཉིད་ཡངས་པར་འཕྲང་བསལ་བ་ལས། རྩལ་དང་རོལ་པའི་འཆར་ཚུལ་མ་འགགས་པར་དག་མཉམ་བློ་འདས་གཅིག་ཏུ་འཕྲང་བསལ་ཏེ། མ་བཟུང་མ་བཏང་འཇུར་བུའི་སྒྲིམ་གློད་མེད། །ཇི་བཞིན་རང་བབས་རྒྱ་ཡན་ངང་གིས་ཟིན། །མི་གཡོ་ཕྱམ་གདལ་ཡངས་དོག་མེད་པའི་ཀློང་། །དྲན་བསམ་ཐམས་ཅད་རང་བྱུང་རང་ཞི་ན། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ནམ་མཁའི་དགོངས་པ་ཡིན། །འདི་ནི་རིག་པའི་ངོ་བོ་སྟོང་གསལ་དུ་མ་ཡེངས་ན། །དེ་ལས་རྩལ་རྒྱ་ཡན་དུ་ཤར་ཡང་སྐྱོན་མེད་ཅེས་སྟོན་པ་སྟེ། ཤེལ་གོང་ལག་ནས་མ་ཤོར་ན། འོད་ལྔ་ཕྱོགས་མཚམས་སུ་ཤོར་ཡང་འགལ་བ་མེད་ཅེས་མཚོན་པ་ཡིན་ནོ། །རྒྱ་ཡན་དུ་ཤར་བའི་ཤེས་པ་དེ་དང་གཅིག་གིས་འཛིན་པ་ལྟ་བུ་མ་ཡིན་གྱི། དེའི་འཆར་གཞི་རིག་པ་ཟང་ཀ་དེའི་ངང་ལས་ཟང་ངེ་ཐལ་ལེ་མ་ཡེངས་པར་བྱེད་པའོ། །འོ་ན་འཕྲོ་བ་གང་དགར་ཤོར་བས་ཡེངས་སོ་སྙམ་ན་ཡེང་མི་སྲིད་དེ། རླུང་ཕར་གྱེས་རིག་པ་ཚུར་འདུས། གདངས་ནང་དུ་ལོག་པས་རྩལ་གཞི་ཐིམ་ལ་གྲོལ་ཏེ། ངོ་བོ་ཟང་ཀ་ཐིག་ལེ་གཅིག་ཏུ་འདུས་པའི་ངང་དེ་དང་མ་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། ཀུན་བྱེད་ལས། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་གཅིག་པས་བགྲོད་དུ་མེད། །སྙིང་པོའི་དོན་དང་འགྲོགས་པས་ཡེང་བ་མེད། ཐིག་ལེ་གཅིག་ཏུ་འདུས་པས་གར་མི་འཕྲོ། །ཞེས་སོ། །རྟོགས་མ་རྟོགས་འཆིང་གྲོལ་གྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་འཕྲང་བསལ་བའི་ཆིངས་ནི། མ་བཅོས་ཀློང་དུ་མ་ཡེངས་ངང་ལྡན་ན། ། དྲན་རྟོག་ཡུལ་ལ་འཇུག་པའང་ཆོས་ཉིད་ངང་། །ཆེད་དུ་འཇུར་བུས་བཅོས་ན་ཆོས་ཉིད་ཀྱང་། །མི་རྟོག་མཁའ་ལྟར་ཡངས་ཀྱང་མཚན་མའི་གཟེབ། །ཉིན་མཚན་སྒོམ་པས་འདའ་ཡང་འཆིང་ཞེན་ཉིད། །བསམ་གཏན
Chinese
不要进行任何推测思考。不要在未加工的自然状态上进行任何修改。无论做什么，无论出现什么，都让它在法性中自然显现。不作任何思考，安住于自性中，这样就能获得解脱。这里说不要把流动和显现看作是过错，这与前面所说的没有分别念相矛盾吗？真是奇怪。已经说了这么多的差别，还是不明白吗？真是没有福分，愚昧至极。如果说他是猪，那又会怎么样呢？但是，如果清楚地解释，从慈悲的力量中产生的流动和显现，那只是念头，是风的坐骑，所以不要追随它，不要注视它，而是要放下它。认识到赤裸裸的、通透的觉性，保持清醒、赤裸、敞亮、无间隙的觉知。这些就是关于本体、自性和慈悲这三者的安住方法。现在，从广阔的法性中开辟道路，让力量和游戏的显现方式不间断地，在清净、平等、超越思维的状态中开辟道路。不执取，不放下，没有琴弦的松紧。如其本然，自然安住，自然而然地把握。在不动摇、平坦、宽广无垠的虚空中，所有的念头和思考都自然生起，自然平息。这就是金刚萨埵虚空的境界。这就是说，如果觉性的本体不散乱于空明之中，那么即使力量自由显现也没有过错。这就像水晶球没有从手中掉落，即使五彩光芒向四面八方散射也没有冲突一样。不是像用一个东西抓住自由显现的觉知，而是要让它的显现基础，也就是清醒的觉性，保持清醒通透而不散乱。如果认为随意流动的显现会让人散乱，那是不可能的，因为风向外吹，觉性向内收。声音回归内部，力量消融于基础而解脱，因为没有脱离本体清醒的、融入一个明点的状态。如《普贤根本续》所说：在法界中，因为是一体，所以无法前进。与精华的意义相伴，所以不会散乱。融入一个明点，所以不会游荡。因此，开辟道路的要点在于，因为证悟与未证悟是束缚与解脱的自性：如果安住于未加工的虚空中而不散乱，那么念头和想法进入对境也是法性的自然状态。如果特意用琴弦来调整，那么即使法性像虚空一样广阔，也会有概念的遮蔽。即使日夜禅修，也只是执着于束缚。禅定
English
Do not engage in any speculation or thought. Do not modify the unadulterated natural state. Whatever action is released, whatever appears, let it naturally manifest in the nature of reality. Without any thought, abiding in self-nature, it is shown that liberation is attained. Here, if not regarding the arising of movement as a fault, and the previously explained absence of conceptualization are contradictory, it is amazing. Having spoken of so many distinctions, still not understanding? How unfortunate, a great blazing of ignorance. What would happen if it were said to be a pig? However, to explain clearly, when the flow and radiance arise from the power of compassion, that flow is a thought, a mount of wind, so without following it, without looking at its face, just leave it be. By recognizing the naked, transparent awareness, maintain a clear, naked, open, and uninterrupted great clarity. These are the methods for establishing the three: essence, self-nature, and compassion. Now, from the vast expanse of the nature of reality, clearing the path, let the manner of appearance of power and play be unceasing, clearing the path into a single state of purity, equality, and transcendence of mind. Without grasping, without releasing, there is no tightening or loosening of the strings. As it is, naturally abiding, naturally grasping. In the unwavering, flat, vast, and boundless space, all thoughts and conceptions naturally arise and naturally subside. This is the vajra-being's mind of space. This is to say that if the essence of awareness is not distracted in emptiness and clarity, then even if power freely arises from it, there is no fault. This is like if a crystal ball is not dropped from the hand, even if five lights scatter in all directions, there is no contradiction. It is not like grasping the freely arising awareness with one thing, but rather to let the basis of its appearance, the clear awareness, remain clear and transparent without distraction. If one thinks that the freely flowing appearances will cause distraction, that is impossible, because the wind blows outward and awareness gathers inward. The sound returns inward, so the power dissolves into the base and is liberated, because it is not separated from the state of the clear essence, merged into a single bindu. As the Kunjed Gyalpo Tantra says: In the realm of dharma, because it is one, there is no going. Accompanied by the meaning of the essence, there is no distraction. Merged into a single bindu, there is no wandering. Therefore, the key to clearing the path is that because realization and non-realization are the nature of bondage and liberation: If one abides in the unadulterated space without distraction, then even the entry of thoughts and ideas into objects is the natural state of reality. If one deliberately adjusts with strings, then even if the nature of reality is as vast as space, there will be a veil of concepts. Even if one spends day and night meditating, it is just clinging to bondage. Contemplation
Tibetan
་ལྷ་དང་མཚུངས་པར་རྒྱལ་བས་གསུངས། །དེ་བས་མ་ཡེངས་འབད་རྩོལ་ཞིག་པའི་སེམས། །རང་བབས་འཛིན་རྩོལ་འདས་པ་ཤིན་ཏུ་གཅེས། །གནད་མ་རྟོགས་ན་ལམ་དུ་འགྲོ་བར་དཀའ་སྟེ། སེམས་རྩེ་གཅིག་པའི་སྒོམ་པ་ཉིན་མཚན་འདྲེས་ཀྱང་། དེ་ལ་ཞེན་འཛིན་དང་བདེ་གསལ་མི་རྟོག་པའི་ཉམས་ལ་ཆགས་པ་ཡོད་ན་བསམ་གཏན་ལྷའི་སྒོམ་དང་གཅིག་པས་འཁོར་བ་འདི་ནས་སྔ་འདྲེས་གཅིག་གིས་ཀྱང་འཕགས་མི་ནུས་ཏེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་ཚོགས་དམ་པའི་ལེའུ་ལས། ཏིང་ངེ་འཛིན་ཀྱང་རབ་བརྟན་ལ། །དེ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་བྱེད་ན། །བྱིས་པ་ཉེར་སྤྱོད་ས་ཞེས་བྱ། །མྱ་ངན་འདས་པ་ཉིད་མི་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །རྣལ་འབྱོར་པ་གང་གིས་རིག་པ་ཟང་ཀར་རྟོགས་དུས་རྩལ་ལས་ཤེས་པ་ཡུལ་ལ་འཇུག་ཀྱང་ངོ་བོ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ངང་ལས་མ་འདས་པས་ཆོས་སྐུ་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་དགོངས་པ་ལས་མ་གཡོས་ཏེ། ཀུན་བྱེད་ལས། རྟོག་པ་རང་སར་གྲོལ་བའི་ལྟ་བ་ལ། །མ་ཡེངས་རང་བཞིན་བཞག་པས་བྱ་བཙལ་མེད། །ཀུན་ཀྱང་རང་བྱུང་རང་སར་གྲོལ་བ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །འདིར་འགག་བསྡུ་ན། ཆེད་དུ་དམིགས་པས་བཅོས་པའི་ལྟ་སྒོམ་བསྟན་ཡང་མཚན་མའི་ཆོས་སུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཐ་མལ་མ་བཅོས་ པ་ལའང་རིག་པ་ཟང་ཀར་མ་རྟོགས་པའི་ཤེས་པ་ཡུལ་ཐོག་ཏུ་འཆོར་བ་འཁོར་བའི་རྟོག་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །རིག་པ་ཟང་ཐལ་གྱི་ངང་ལ་རེ་དོགས་ཀྱི་ལྷད་མ་ཞུགས་པར་གྲ་ཟང་ངེ་རྟོགས་པའི་ངང་ལས་མ་ཡེངས་ན་གཉིས་སུ་མེད་པ་རྒྱལ་བའི་དགོངས་པར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། རྒྱུད་དེ་ཉིད་ལས། ཀྱེ་སྟོན་པའི་ངོ་བོ་ཀུན་བྱེད་རྒྱལ་པོ་ཡིན། །བསྒོམ་ཞིང་བསམ་དུ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ། །མ་བསམས་ཡལ་བར་གནས་པས་འཁོར་བ་ཉིད། །བཙལ་ཞིང་བསྒོམས་པས་རྣམ་རྟོག་མཚན་མའི་ལམ། །དེ་བས་རེ་དོགས་བཅས་པའི་ཏིང་འཛིན་ལ། །གནས་པས་གྲོལ་བར་ཀུན་བྱེད་ལུང་མི་སྟོན། །རྟོགས་པས་གཉིས་ཀའི་འཆིང་བ་རབ་བཅད་ནས། །མི་འགལ་མཉམ་པའི་དོན་ལ་གནས་བྱས་པས། །ཀུན་བྱེད་ང་ཡི་དགོངས་པ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ། །ཅེས་པ་དང་། དེ་ལྟར་བསྒོམ་དུ་མེད་པའི་སྙིང་པོ་ལ། །མ་ཡེངས་དྲན་པས་གཟུང་བ་མན་ངག་ཡིན། །ཞེས་སོ། །དགོངས་པའི་ངོ་བོ་བློ་ལས་འདས་པར་འཕྲང་བསལ་ནས། དྲན་བསམ་འཕྲོ་འདུ་ལས་འདས་པར་བཅིང་བ་ནི། རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཕྱོགས་དང་རིས་མེད་པས། །འདི་ཞེས་མི་མཚོན་རང་བཞིན་སྤྲོས་ཀུན་ཞི། །དེ་བས་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་རྣམས་སྤངས་ཏེ། །གཞི་བྲལ་ཡངས་པ་ཆེན་པོའི་དོན་ལ་བསླབ། །རིག་པའི་ངོ་བོ་ལ་སྤྲོས་པའི་མཐའ་དང་བྲལ་བས། །རྣལ་འབྱོར་པ་བྱང་ཆུབ་འདོད་པས་ལམ་ཡང
Chinese
佛陀说，（这种状态）与天神无异。因此，不要散乱，努力精进的心，保持自性，努力超越过去，至关重要。如果不了解要点，就很难走上正道。即使全神贯注地禅修，日夜不分，如果对禅修本身有执着，或者对乐、明、无念的体验有贪恋，那么就和天神的禅修一样，无法从此轮回中解脱。正如《三摩地宝鬘经》中所说：“即使三摩地非常稳固，如果对其产生执着，那就像儿童玩弄泥土，无法超越痛苦。”瑜伽士在证悟本觉（藏文：རིག་པ་ཟང་ཀར།）时，即使知识从能力中进入对境，其本质也未脱离法性的状态，因此不会偏离任运自成的法身之意。《普贤王如来根本续》中说：“在念头自解脱的见地上，不散乱地安住自性，无需寻找任何事物。一切皆是自生自解脱。”总而言之，如果执着于有意的、人为的见修行，那就要明白这是有相之法。对于未经改造的平凡状态，如果本觉没有被证悟，知识散乱于对境，那就要明白这是轮回的念头。在本觉空明（藏文：རིག་པ་ཟང་ཐལ།）的状态中，不掺杂希望和恐惧，清晰地证悟，不离此状态，就要明白这是无二的佛陀之意。正如该续中所说：“唉！导师的本质是普贤王如来。在不可思议的法性中，不思不念地安住，即是轮回。寻找和禅修是分别念有相之道。因此，普贤王如来之教不认为安住于带有希望和恐惧的三摩地能获得解脱。证悟之后，彻底斩断二者的束缚，安住于无违、平等之义，这就是普贤王如来的任运自成之意。”如是，对于无修之精髓，不散乱地以正念摄持，即是窍诀。证悟之本质超越了心识，从念头、思维、散乱中解脱出来，这是因为自生智慧无有偏颇，无法用‘这个’来指代，其自性寂灭一切戏论。因此，舍弃一切心之所作，修习离基广大之义。因为觉性之本质远离一切戏论边，希求菩提的瑜伽士也要
English
The Victorious Ones have said that (this state) is equal to the gods. Therefore, without distraction, the mind that strives diligently, holding to one's natural state, and striving to transcend the past, is extremely precious. If the key point is not understood, it is difficult to proceed on the path. Even if one meditates single-pointedly, day and night merging into one, if there is attachment to that, or clinging to the experience of bliss, clarity, and non-thought, then it is the same as the meditation of the gods, and one will not be able to transcend this cycle of existence, not even by a hair's breadth. As it says in the chapter on the gathering of sacred samādhi: "Even if samādhi is very stable, if one becomes attached to it, it is like a child playing with dirt, and one will not attain nirvāṇa." When a yogi realizes rigpa zangkar (Tibetan: རིག་པ་ཟང་ཀར།), even though knowledge from the faculties engages with objects, its essence does not stray from the state of dharmatā, and therefore does not deviate from the intention of the spontaneously accomplished dharmakāya. In the Kunje Gyalpo Tantra, it says: "In the view where thoughts dissolve in their own place, by resting naturally without distraction, there is no need to seek anything. Everything is self-arisen and self-liberated." In summary, if one teaches a deliberately focused and contrived view and meditation, it should be understood as a conditioned dharma. In the ordinary, uncontrived state, if rigpa is not realized as zangkar, and knowledge is lost in objects, it should be understood as a samsaric thought. In the state of rigpa zangthal (Tibetan: རིག་པ་ཟང་ཐལ།), without the mixture of hope and fear, clearly realizing it as zangnge, and without straying from that state, it should be understood as the non-dual intention of the Victorious Ones. As it says in that same tantra: "Alas! The essence of the teacher is the Kunje Gyalpo. In the dharmatā that is beyond meditation and thought, by abiding without thought or distraction, that is samsara itself. Searching and meditating are the paths of conceptual signs. Therefore, the Kunje Gyalpo does not teach that liberation is attained by abiding in samādhi with hope and fear. Having realized this, completely cutting the bonds of both, and abiding in the meaning of non-contradiction and equality, the intention of Kunje Gyalpo is spontaneously accomplished." Thus, the instruction is to hold the essence of non-meditation with undistracted mindfulness. Clearing away the obstacles that the essence of realization is beyond the intellect, and binding it beyond memory, thought, and distraction, is because self-arisen jñāna is without bias or partiality, and cannot be indicated as 'this,' its nature pacifies all elaboration. Therefore, abandoning all mental fabrications, train in the meaning of the great expanse that is without a basis. Because the essence of rigpa is free from the extremes of elaboration, the yogi who desires enlightenment must also