Tibetan
་རིག་པ་རང་མལ་དུ་གནས་པ་དང་། འཆར་བ་གཉིས་ལ་བཟང་ངན་མེད་དེ་རིག་པ་ཉིད་བཞུགས་པ་དང་བཞེངས་པར་ སྣང་བ་ཙམ་ལས་གཞན་དུ་མ་གཡོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྡོ་རྗེ་གུར་ལས། ཇི་སྲིད་སེམས་ལས་རྣམ་འཕྲོས་པ། །དེ་སྲིད་མགོན་པོའི་བདག་ཉིད་དེ། །ཆུ་དང་རླབས་དག་གཞན་ཡིན་ནམ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་བཞིན་དུ་དངོས་དང་དངོས་མེད། སངས་རྒྱས་དང་སེམས་ཅན། ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ། སྐྱོན་དང་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་རིག་པའི་དབྱིངས་སུ་མ་སྐྱེས་པར་མཉམ་པ་དང་། མི་འགག་པར་སྣང་ཙམ་དུ་མཉམ་པ་དང་། སྣང་བ་ནས་མེད་པ་དང་གསལ་སྣང་གི་སྟོང་གཟུགས་སུ་མཉམ་པ་ནི། མཐོ་དམན་དང་ཕྱོགས་མཚམས་སུ་ཕྱེ་ཡང་ནམ་མཁའི་ངང་དུ་མཉམ་པ་བཞིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་དང་པོ་ཤར་བ་ལ་བཟང་ངན་མེད་པས་བླང་དོར་མི་བྱ་བ་དང་། བར་དུ་གནས་པ་ལ་མཉམ་པས་རང་ཞིར་བཏང་བ་དང་། མཐར་རང་ཡལ་དུ་གྲོལ་བར་མཉམ་པས་སྔུན་བསུ་དང་རྗེས་བསྙེགས་མི་བྱ་སྟེ། འདིར་གཞག་དང་དམིགས་གཏད་མི་བྱ་བར་བསྟན་པ་ནི། ཀུན་བྱེད་ལས། མ་ལུས་སྐྱེ་མེད་རྣམ་དག་ཏིང་འཛིན་ཏེ། །བསྒོམ་དང་མི་བསྒོམ་རྐྱེན་ལ་རག་མ་ལུས། །བསྒོམ་བྱ་ཇི་ལྟར་སྣང་བའི་ཆོས་རྣམས་ཀུན། །གང་དུ་ཇི་ལྟར་གཞག་པའི་ཚུལ་མེད་པར། །མ་བཙལ་རང་སར་བཞག་ན་བསྒོམ་པ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །ད་ནི་དེ་དག་གི་དོན་ཆོས་ཉིད་མཉམ་པ་ཆེན་པོར་བསྡུ་བ་ནི། ཐམས་ཅད་གཞི་ཀློང་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཉིད་ལས། །རྩལ་དང་རོལ་པའི་འཆར་ཚུལ་མ་ངེས་པས། །མཉམ་པར་ ཤར་ཡང་གདོད་མའི་ཀློང་ནས་ཤར། །མི་མཉམ་ཤར་ཡང་མཉམ་པའི་དབྱིངས་ནས་ཤར། །མཉམ་པར་གནས་ཀྱང་རང་གཞག་ཆོས་ཉིད་ངང་། །མི་མཉམ་གནས་ཀྱང་མཉམ་པའི་དབྱིངས་ན་གནས། །མཉམ་པར་གྲོལ་ཡང་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཀློང་། །མི་མཉམ་གྲོལ་ཡང་མཉམ་པའི་དབྱིངས་སུ་གྲོལ། །རིག་པ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའི་ངང་འདིར་ཐུགས་རྗེའི་རྩལ་ལས་འཆར་སྒོ་མ་འགགས་པར་རང་ཤར་བའི་རོལ་པ་སྣ་ཚོགས་པ་ཐམས་ཅད་ནི། སྣང་ཚུལ་ལ་དུག་ལྔ་ལ་སོགས་པའི་འཁོར་བའི་ཆོས་དང་ཡེ་ཤེས་ལ་སོགས་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ་བཟང་ངན་དང་། མཐོ་དམན་དུ་སྣང་བའི་ཐེག་པ་ཐམས་ཅད་རྨི་ལམ་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་དག་པས། དོན་ལ་བཟང་ངན་དང་བླང་དོར་མེད་དེ་ཆོས་དབྱིངས་ཡངས་པའི་ཕོ་བྲང་དུ་མ་སྐྱེས་པར་མཉམ་རྫོགས་གཅིག་ཏུ་འདུས་པ་ནི། ཉི་ཟླ་གཟའ་སྐར་ལ་སོགས་པ་ནམ་མཁའི་ངང་དུ་འདུ་བ་བཞིན་ཏེ། རིག་པ་རང་གྲོལ་ལས། དཔེར་ན་ནམ་མཁའ་སྟོང་པ་ཡི། །ངང་དུ་ཉི་ཟླ་སྡུད་པ་བཞིན། །ཆོས་ཀྱི་ཕོ་བྲང་ཡངས་པ་རུ། །སྣ་ཚོགས་
Chinese
觉性安住于自位，显现的二者无好坏，唯有觉性安住和生起，只是显现而已，除此之外没有动摇。金刚帐续中说：‘只要从心识中散发出来，那时就是怙主之自性，水和波浪是不同的吗？’就像这样。同样，有和没有，佛和有情，世俗和胜义，过失和功德，一切都在觉性的法界中，不生而平等，不灭而仅显现时平等，从显现到没有以及明亮显现的空色中平等，即使分为高低和方向，也如虚空般平等。因此，最初生起时无好坏，所以不应取舍；中间安住时平等，所以任其自解；最终自然消逝时平等，所以不应迎前送后。这里所说的不应安住和执着，如《普作续》所说：‘无余无生清净禅定，修与不修全依赖于缘。所修如何显现之诸法，于何处如何安住之方式，不寻自在于本位即是修。’现在将这些意义归纳为法性大平等：一切皆从基位本觉菩提心性中，以不确定的方式显现为力量和游戏，即使平等显现，也是从原始的法界中显现；即使不平等显现，也是从平等的法界中显现；即使平等安住，也是自住于法性之中；即使不平等安住，也是安住在平等的法界中；即使平等解脱，也是在自生智慧的法界中；即使不平等解脱，也是在平等的法界中解脱。在此觉性如虚空般的境界中，从大悲的力量中，显现之门不间断地自然生起各种各样的游戏，从显现的方式来看，无论是五毒等轮回之法，还是智慧等涅槃之法，所有显现为好坏、高低的乘，都清净为如梦的自性，因此，在意义上无好坏和取舍，在广阔的法界宫殿中，不生而平等圆满地聚集在一起，就像日月星辰等聚集在虚空中一样。《觉性自解》中说：‘譬如虚空之中，日月聚集一般，于广阔之法宫殿中，种种’
English
When awareness abides in its own place, there is neither good nor bad in the two kinds of appearances. Awareness itself remains and arises, it is merely an appearance, and it does not move elsewhere. As it is said in the Vajra Tent Tantra: 'As long as it emanates from the mind, that is the nature of the protector. Are water and waves different?' It is like that. Similarly, existence and non-existence, buddhas and sentient beings, conventional and ultimate, faults and virtues, all are equal in the realm of awareness without being born. They are equal in mere appearance without ceasing. They are equal from appearance to non-existence and in the empty form of clear appearance. Even if divided into high and low, and directions, they are equal in the state of the sky. Therefore, since there is no good or bad in the initial arising, there should be no acceptance or rejection. In the middle, since there is equality in abiding, it should be left to self-pacify. In the end, since there is equality in dissolving into its own disappearance, there should be no welcoming or following. Here, it is taught that there should be no placing or focusing. As it is said in the All-Creating King Tantra: 'The entirely unborn, completely pure samadhi, depends entirely on conditions whether one meditates or not. All the phenomena that appear as objects of meditation, without any way of placing them anywhere, meditating is leaving them naturally in their own place.' Now, to summarize the meaning of these into the great equality of dharmata: Everything arises from the ground, the essence of bodhichitta, in an uncertain manner as power and play. Even when appearing equally, it arises from the primordial space. Even when appearing unequally, it arises from the realm of equality. Even when abiding equally, it abides naturally in dharmata. Even when abiding unequally, it abides in the realm of equality. Even when liberating equally, it is in the space of self-born wisdom. Even when liberating unequally, it liberates in the realm of equality. In this state of awareness, like the sky, the various plays of self-arising without interruption of the gates of appearance from the power of compassion, all phenomena, whether the five poisons and other samsaric dharmas, or wisdom and other nirvanic dharmas, all vehicles that appear as good or bad, high or low, are purified into the nature of a dream. Therefore, in meaning, there is no good or bad, no acceptance or rejection. In the vast palace of dharmadhatu, they gather together equally and completely without being born, just as the sun, moon, planets, and stars gather in the sky. In Awareness Self-Liberated it says: 'For example, in the empty sky, the sun and moon gather together. In the vast palace of dharma, various'