Tibetan
་ལ་ལུང་ཕོག་པ། །མ་ལུས་སྐྱེ་མེད་རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས། །རང་བཞིན་བཅུ་ལ་རྩོལ་བར་མ་བྱེད་ཅིག །ཀུན་བྱེད་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ལས། །ཤེས་པས་གཟུང་འཛིན་མི་ཤེས་སྤང་དུ་མེད། །རྟོགས་པས་དབང་སྒྱུར་དོན་ལ་གནས་པ་ཡིས། །ཀུན་བྱེད་རྒྱལ་པོའི་དགོངས་པར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ། །ཅེས་སོ། །དེ་ལྟར་རང་གནས་ཆེན་པོའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་འབྲས་ལས་འདས་པ་བཞིའི་དོན་རིག་པ་ཟང་ཀ་རྗེན་སང་ངེ་བ་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་ཏེ། ཕྱི་སྣང་བ་ལ་སེམས་མི་སྤྲོ། ཤར་བ་རང་གི་རྒྱན་ལས་མ་འདས་པས་རང་ཡལ་རྗེས་མེད་ཀྱི་ཤེས་པར་ཟང་ཐལ་ལེ། ནང་འགྱུ་བ་སེམས་ཀྱི་བློ་མི་རྟོག །གདངས་མ་འགགས་པ་ཐུགས་རྗེའི་རྩལ་ དུ་ཤེས་པས་རང་དྭངས་རྒྱ་མཚོ་དྭངས་པའི་ངང་དུ་ཀློང་ཡངས། བར་གཉིས་མེད་མཉམ་པའི་ངང་མི་བསྒོམ། རང་བབས་གནས་ཆའི་བསམ་གཏན་དུ་ཤར་བ་ལ་རིག་པ་ཟང་ཀའི་རྒྱལ་པོ་གནས་པ་ལས་མ་གཡོས་པར་བྱ་སྟེ། ཚོགས་དྲུག་ལྷུག་པ་ལ་འཛིན་རྩོལ་གྱི་གཉེན་པོས་མ་བསླད་པ་ནི། ཀློང་དྲུག་པ་ལས། རང་གནས་ཅོག་གཞག་ཏིང་ངེ་འཛིན། །དབང་པོའི་སྒོ་རྣམས་མི་འགག་ཅིང་། །ལུས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་སྤྱད་མི་བྱ། །གཉིད་ཀྱང་སྤང་བར་མི་བྱ་སྟེ། སེམས་ཀྱིས་གུད་དུ་དཔྱད་པ་མིན། །མདོར་ན་ལུས་ངག་རང་སོ་ལ། །ཡིད་འབྱུང་ཆ་རྣམས་ཕྱིར་མི་ཤོར། །དབང་པོའི་ཡུལ་རྣམས་དྲུག་ལ་ཡང་། །ཤེས་བཞིན་དཔྱོད་པའི་ཡིད་མ་འགྱུས། །རང་སྣང་མི་རྟོག་ཆེན་པོ་ལས། །གསལ་ལ་རྟོག་མེད་ཉམས་སྐྱེས་པའོ། །ཞེས་སོ། །ཐོག་བབས་ཆེན་པོའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི། མཉམ་ཉིད་ངང་ལས་ཡུལ་དུ་མི་རྟོག་ཅིང་། །སེམས་སུ་མི་འཛིན་རེ་དོགས་འབྱུང་འཇུག་ཞི། །ཡུལ་སེམས་མཉམ་པའི་ངང་དེར་གནས་པ་ནི། །ཆོས་ཉིད་ཀློང་སྟེ་ངང་གིས་གཡོས་པ་མེད། །མཚན་མའི་ཡུལ་ལ་ཡུལ་མེད་སྤྱི་བླུགས་གནས། །ཡེ་ནས་གཉིས་མེད་རིག་པ་སྤྱི་བླུགས་པས། །འཁོར་འདས་དབྱེར་མེད་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་ངང་། །ཐམས་ཅད་བླང་དོར་མེད་པར་ཕྱམ་གདལ་ལོ། །འདིར་ཐོག་བབས་ཀྱི་དོན་ནི་རིག་པ་ཅར་ཕོག་ཏུ་ཡུལ་ལ་འབེབས་པ་སྟེ། བསྡུ་ན་རང་ངོ་རང་བཞིན་གྱི་བསམ་གཏན་ལ་གནས་པ་དང་། དེ་ལས་རྩལ་སྣང་ཡུལ་ཐོག་ཏུ་འཆར་བའི་དུས་ན་ངོས་ གཟུང་བ་གཉིས་ལས། རང་བབས་ནི་རེ་དོགས་འབྱུང་འཇུག་མེད་པར་ལྷན་ནེ་གནས་དུས་ཀྱི་གནས་ཆ་དེ་བསམ་གཏན་ཡིན་པས་བཞག་ལ། རིག་གེ་སང་ངེ་བ་དེ་ཅར་ཕོག་ཏུ་ངོས་བཟུང་ནས་ངང་ལ་སྐྱོང་བ་སྟེ། ཡི་གེ་མེད་པ་ལས། ཕྱི་དང་ནང་མེད་ཕྱི་ནང་མེད་པར་གསལ། །ལྟ་བྱེད་མ་ཡིན་རྟག་ཆད་གཉིས་ལས་འདས། །ལྟ་བ་མེད་པས་ལྟ་རུ་ཡོད་མ་ཡིན། །དོན་ལས་མི་འདའ་ལྟ་བ་ངང་གིས་མེད་། །དེ་ཡོད་མ་ཡིན་དེ་ཡི་ངང་དུ་གནས། །ཞེས་པ་དང་། ཀུན་བྱེད་ལས། ཀྱེ་ཇི་བཞིན་རྩོལ་བྲལ་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ལ། །སྒོ་གསུམ་མི་རྩོལ་བཅོས་ཤིང་དམིགས་མི་བྱེད། །ཡིད་ལ་མི་བྱེད་མཚན་མའི་རྗེས་མི་འབྲང་། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་བདེ་བའི་དོན་ལ་གཞག །འདི་ནི་རང་བྱུང་འོད་གསལ་དགོངས་པ་སྟེ། །ཀུན་བྱེད་རྒྱལ་པོའི་དགོངས་པའི་ཕྲིན་ལས་སོ། །ཞེས་སོ། །རིག་པའི་དྭངས་ལས་རྩལ་ཡུལ་ཐོག་ཏུ་འཆར་འཆར་འདྲ་བའི་དུས་ཀྱི། གྱ་མ་གྱུ་འཕྲོ་བའི་ཆ་དེ་རྟོག་པ་རླུང་གི་རྟས་བསྐྱོད་པ་ཡིན་པས་བཞག་ལ། དེའི་ཆ་ལ་རིག་ཆ་ཅིག་འདུག་པ་དེ་ཅར་ཕོག་ཏུ་ངོས་བཟུང་ནས། འཕྲོ་ཆ་དེ་གར་འགྲོར་བཏང་བས་རང་ཡལ་ལ་འགྲོ་སྟེ། ཀུན་བྱེད་ལས། རང་ལུས་མི་འཆོས་དབང་པོ་མི་རྟུལ་ཏེ། །ངག་ཀྱང་མི་བསྡམ་བྱ་བཙལ་བྱར་ཡང་མེད། །སེམས་ཀྱང་གར་བཏང་མི་གཡོའི་ངང་ལ་གཞག །ཅེས་པ་དང་། དོན་ནི་ཀུན་དོན་སྐྱེ་བ་མེད་པ་སྟེ། །རྣམ་རྟོག་མཚན་མ་དེ་བཞིན་རིག་བྱས་ནས། །དྲན་བསམ་ཡིད་ལ་འགྱུ་བ་མ་ལུས་ཀུན། །སྐྱེ་བ་མེད་ པའི་ངང་ལས་མ་ཡེངས་པ། །གང་ལྟར་བསམས་ཀྱང་སྒོམ་པ་ཡིན་ཤེས་ན། །མ་བསྒོམས་གང་ལྟར་བཞག་ཀྱང་ཡེངས་པ་མེད། །ཅེས་སོ། །འདི་ལ་གནད་དུ་རིག་པ་རྗེན་ལ་ཕུད་པའི་ངོ་བོ་ངོས་བཟུང་ནས། འགྱུ་ཆའམ་འཕྲོ་ཆ་དེ་རྗེས་མི་བཅད། ངོ་ལ་མི་བལྟ། རང་བབས་སུ་མི་འཇོག་པ་གནད་ཀྱི་རང་གནད་གལ་པོ་ཆེ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་མ་ཤེས་ན་རྟོག་པ་ཉིང་འཁྲུལ་དང་། སྤང་གཉེན་རང་ཀ་དང་། གཟུང་འཛིན་རང་གཞག་དང་། ཐ་མལ་ཟང་ཀར་འཆོར་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་རང་གནས་དང་རང་ཤར་གཉིས་ལ་བཟང་ངན་མེད་པར་བསྟན་པ་ནི། དངོས་དང་དངོས་མེད་དབྱིངས་སུ་མཉམ་པ་དང་། །སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་དབྱིངས་སུ་མཉམ་པ་དང་། །ཀུན་རྫོབ་དོན་དམ་དབྱིངས་སུ་མཉམ་པ་དང་། །སྐྱོན་དང་ཡོན་ཏན་དབྱིངས་སུ་མཉམ་པ་དང་། །མཐོ་དམན་ཕྱོགས་མཚམས་དབྱིངས་སུ་མཉམ་པའི་ཕྱིར། །རང་བྱུང་ངང་ལས་རོལ་པ་ཅི་ཤར་ཡང་། །ཤར་བའི་དུས་ན་མཉམ་ཤར་བཟང་ངན་མེད། །དེ་ལ་བླང་དོར་གཉེན་པོས་བཅོས་ཅི་དགོས། །གནས་པའི་ཚེ་ན་མཉམ་གནས་བཟང་ངན་མེད། །ད་ལྟ་སེམས་ལ་གང་བྱུང་རང་ཞིར་ཞོག །གྲོལ་བའི་ཚེ་ན་མཉམ་གྲོལ་བཟང་ངན་མེད། །དྲན་པའི་རྗེས་ལ་དགག་སྒྲུབ་འཕྲོ་མ་མཐུད། །དཔེར་ན་ཆུ་མི་གཡོ་བ་དང་དབའ་རླབས་སུ་གཡོ་བ་ལ་བཟང་ངན་མེད་དེ། གཉིས་ཀ་ཆུའི་དབྱིངས་སུ་མཉམ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ
Chinese
拉隆波（地名）巴。完全证悟无生之瑜伽士，不要对十种自性进行努力。从普作菩提心之自性中，以知识所取的执着，不以不知而舍弃。以证悟掌控安住于意义，普作王之意得以自然成就。如是，将超越自住大禅定见修果之四义，觉性赤裸裸地汇集为一。对外境显现不散乱心，显现不离自身之庄严，于自灭无迹之觉性中坦然。内在动摇不以心之分别念去分别，了知无断之音声为大悲之妙用，自清净如海清净之状态中，虚空广阔。中间不修无二平等之状态。于自生本位之禅定中显现时，安住于觉性赤裸之王而不动摇。六识放松，不以执取勤作之对治来扰乱，乃六界之中，自住寂止之禅定。根门不遮断，身体之行为不做作，睡眠也不舍弃，不以心去单独观察。总之，身语各自安住，意之生起部分不向外散失。对于六根之境，以正知观察，意不改变。从自显现不分别之大状态中，生起明了无分别之体验。如是。最初降临之大禅定是，不从平等性之状态中向外境分别，不执着于心，希冀恐惧生起融入寂灭。安住于境心平等之状态，乃法性之界，自然不动摇。于有相之境，安住于无境总集之处。本来无二之觉性总集，轮涅无别大圆满之状态，一切无取舍而平坦开阔。此处最初降临之意义是，觉性当下落于境上，总的来说，安住于自性本性之禅定，以及从那之中，妙力显现于境上之时，有能被认知之二者。自生是无有希冀恐惧生起融入，自然安住之时，那个状态就是禅定，因此安住。觉性明朗朗的，当下认知后于状态中修持，从无字之中，外与内无别，内外无别而明了，不是能见者
English
Lalung Pokpa. The yogi who has fully realized the unborn, do not strive for the ten self-natures. From the self-nature of the all-creating Bodhichitta, the grasping of knowledge is not abandoned by ignorance. By the power of realization, abiding in the meaning, the intention of the all-creating king is naturally accomplished. Thus, gathering the meaning of the four transcendences of the great self-abiding Samadhi view, meditation, conduct, and result, the naked awareness is gathered into one. Do not scatter the mind on external appearances. Manifestation does not go beyond one's own adornment, so be frank in the self-extinguishing, traceless awareness. Do not discriminate the inner movements with the mind's conceptual thoughts. Knowing that the unceasing sound is the play of great compassion, the space is vast in the state of self-purification like the clear ocean. In between, do not meditate on the state of non-duality and equality. When the self-arisen state of being manifests in meditation, the king of naked awareness should remain unmoved. Not corrupting the six aggregates with the antidote of grasping and effort, is in the sixth realm, the Samadhi of self-abiding stillness. The doors of the senses are not blocked, the actions of the body are not artificial, and sleep is not abandoned, do not examine separately with the mind. In short, body and speech abide separately, and the arising parts of the mind are not lost outwards. For the objects of the six senses, observe with mindfulness, and the mind does not change. From the great state of self-appearance without discrimination, a clear and non-conceptual experience arises. Thus. The great Samadhi that descends at the beginning is, not discriminating outwards from the state of equality, not clinging to the mind, hoping for fear to arise and dissolve into peace. Abiding in the state of equality between object and mind is the realm of Dharma-nature, naturally unmoving. In the realm of characteristics, abide in the place of the objectless totality. The originally non-dual awareness is the totality, the state of great perfection without distinction between Samsara and Nirvana, all is flat and open without acceptance or rejection. Here, the meaning of the initial descent is that awareness immediately falls on the object. In summary, abiding in the Samadhi of self-nature and essence, and from that, when the play of power manifests on the object, there are two that can be recognized. Self-arisen is without hope, fear, arising, and dissolving, when naturally abiding, that state is meditation, therefore abide. Awareness is clear and bright, after immediately recognizing it, cultivate in the state. From the absence of letters, outer and inner are not different, inner and outer are not different and clear, not the seer.
Chinese
超越了常与断的二边。因为没有见解，所以不存在能见的对境。不离于意义，见解自然消失。它既非存在也非不存在，安住于其自性之中。如是说。《普作王经》中说： 唉！于如实的、离勤的、大乐之中，身语意三门不造作，不矫饰，不设定目标。心中不作意，不追逐相。安住于自生智慧的安乐意义之中。此乃自生光明之意，是普作王之意的事业。如是说。 从觉性的清澈中，似有力量显现于对境之上。那摇曳不定的部分，是分别念被风所驱使。认识到其中觉性的一面，当下直接把握。让摇曳的部分自然消逝。如《普作王经》所说： 自身不矫饰，根门不迟钝， 语亦不约束，无所事事。 心随意之所往，安住于不动摇的自性之中。 如是说。 意义是，一切意义皆无生。 如是觉知分别念和相， 忆念、思维、心中所动的一切， 都不离于无生的自性。 无论如何思，都要知道那是禅修。 不修不整，无论如何安住，都不会散乱。 如是说。 这里的关键在于，认识到赤裸觉性的本质。 不要切断念头或摇曳的部分，不要注视其面孔，不要让它自然停留，这是至关重要的要点。 如果不明白这一点，就会陷入分别念的迷乱，自生对治和所舍，自设能取和所取，并迷失于庸常的杂染之中。 如此，显示了自住和自显现二者无好坏之分： 现象和非现象在法界中平等， 佛与有情在法界中平等， 世俗谛与胜义谛在法界中平等， 缺点和优点在法界中平等， 高低上下、方位处所在法界中平等。 无论自生状态中显现出什么， 显现之时，平等显现，无好坏之分。 对此，何须以取舍对治来矫饰？ 安住之时，平等安住，无好坏之分。 现在心中无论生起什么，都让它自然寂灭。 解脱之时，平等解脱，无好坏之分。 不要接续念头的后续，不要赞同或否定。 例如，水不流动和涌起波浪，没有好坏之分， 因为二者都在水的法界中平等。 同样地，
English
Transcending the two extremes of permanence and annihilation. Because there is no view, there is no object to be seen. Not straying from meaning, view naturally disappears. It is neither existent nor nonexistent, abiding in its own nature. Thus it is said. From the *All-Creating King* (Kunjed Gyalpo): Alas! In the truly effortless great bliss, the three doors of body, speech, and mind do not exert, do not fabricate, and do not fixate on targets. Do not conceptualize in the mind, do not follow after signs. Rest in the meaning of the bliss of self-born wisdom. This is the self-born clear light intention, the activity of the intention of the All-Creating King. Thus it is said. From the clarity of awareness, it is like the energy manifesting on the field of objects. That wavering, flickering part is the conceptual thought driven by the horse of wind. Recognize that aspect as such, and directly recognize the aspect of awareness within it. Letting the flickering part go wherever it goes, it naturally vanishes. As it says in the *All-Creating King*: Do not fabricate the body, do not dull the senses, Do not restrain speech, there is nothing to be done. Let the mind go wherever it goes, rest in the unwavering state. Thus it is said. The meaning is that all meanings are without birth. Having recognized the conceptual thoughts and signs as such, All memories, thoughts, and movements of the mind, Do not stray from the state of no birth. Whatever you think, know that it is meditation. Without meditating or correcting, however you rest, there is no distraction. Thus it is said. The key here is to recognize the essence of naked awareness. Do not cut off the moving or flickering part, do not look at its face, do not let it rest naturally; this is a crucial point. If you do not understand this, you will fall into the confusion of conceptual thought, self-creating antidotes and what is to be abandoned, self-establishing the grasper and the grasped, and be lost in ordinary defilement. Thus, it is shown that there is no good or bad in self-abiding and self-arising: Phenomena and non-phenomena are equal in the dharmadhatu, Buddhas and sentient beings are equal in the dharmadhatu, Relative truth and ultimate truth are equal in the dharmadhatu, Faults and virtues are equal in the dharmadhatu, High and low, directions and boundaries are equal in the dharmadhatu. Whatever arises as play from the self-born state, At the time of arising, it arises equally, without good or bad. Why is there a need to fabricate it with remedies of acceptance and rejection? At the time of abiding, it abides equally, without good or bad. Whatever arises in the mind now, let it naturally subside. At the time of liberation, it is liberated equally, without good or bad. Do not continue the aftermath of thoughts, do not connect affirmation or negation. For example, there is no good or bad in water not moving and water moving into waves, Because both are equal in the dharmadhatu of water. Similarly,