Tibetan
ས་ལ་མཧཱས་བསྒྲིབས། །རྫོགས་ཆེན་རྩོལ་སྒྲུབ་བྱེད་པ་ནི། །མཧཱ་ཡོ་གར་གོལ་བར་བཤད། །ཨ་ནུ་དབྱེར་མེད་ས་འདོད་པ། །དབྱིངས་དང་ཡེ་ཤེས་སྒོར་ཞུགས་ནས། །འདི་ལྟར་སྣང་བའི་ཆོས་རྣམས་ལ། །རྒྱུ་ནི་དག་པའི་དབྱིངས་ལྟ་བ། །འབྲས་བུ་ཡེ་ཤེས་དཀྱིལ་འཁོར་ལྟ། །ཨ་ཏི་ཡོ་གའི་བདེ་ཆེན་ནི། །རྒྱུ་འབྲས་འདས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས། །རྒྱུ་འབྲས་འདས་ལ་ཨ་ནུས་བསྒྲིབས། །རྫོགས་ཆེན་རྒྱུ་འབྲས་གཉིས་ལྟ་ན། །ཨ་ནུ་ཡོ་གར་གོལ་བར་བཤད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །རང་ངོ་ཨ་ཏིའི་དགོངས་པ་ནི། བླང་དོར་བྱ་བརྩལ་མེད་པའི་ཆོས་ཆེན་ནི། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་བྱུང་ཆུབ་སེམས་ཉིད་ཀྱི། །ངོ་བོ་ཐད་དྲང་ངང་ལས་མ་གཡོས་པར། །མངོན་དུ་བྱེད་པས་གཞན་དུ་རྩོལ་མི་དགོས། །རང་ལ་བཞག་ནས་གཞན་དུ་འཚོལ་མི་བྱེད། །རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་འདིའི་རང་གཞུང་ནི་རིག་པ་བཅོས་བསླད་མེད་པ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ངང་ལས་མ་གཡོས་པ་ཆོས་སྐུ་གཞིའི་སངས་རྒྱས་སུ་འདོད་པས། དེ་ལས་གཞན་དུ་བཙལ་ཡང་སངས་རྒྱས་མི་རྙེད་ལ། སངས་རྒྱས་མིང་ཙམ་ལས་དོན་ལ་རིག་པ་འཕོ་འགྱུར་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཀློང་དུ་ཕེབས་པ་ཙམ་དུ་འདོད་དེ། ཁྱུང་ཆེན་ལས། རྒྱུ་མེད་རྐྱེན་དང་བྲལ་བའི་རང་སྣང་སྒྲིབ་མེད་ཉིད། །རྩོལ་བྲལ་ཉག་གཅིག་སུས་ཀྱང་མ་བྱས་པའི། །ཡེ་རྫོགས་སྙིང་པོ་ལྷུན་གྲུབ་ཡུལ་ལ་ རོལ། །ཞེས་པ་དང་། མུ་ཏིག་ཕྲེང་བ་ལས། རྫོགས་སངས་རྒྱས་ནི་རང་རིག་ཉིད། །ཅེས་པ་དང་། ཀུན་བྱེད་ལས། སངས་རྒྱས་མ་བལྟ་རང་སེམས་བྱར་མེད་རྟོགས། །བརྟགས་ན་མེད་དེ་རང་རིག་ཡེ་ནས་གསལ། །འདི་མིན་སྙམ་པའི་རྒྱུ་འབྲས་ཐེག་ཆེན་ལ། །སྤོང་འགེགས་སྦྱངས་པ་བྱིན་རླབས་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས། །རང་སེམས་ཆོས་ཉིད་བྱར་མེད་དེ་ལས་གོལ། །རང་གམ་བཞག་ནས་གཞན་མ་རྒྱང་དུ་འཚོལ། །བྱར་མེད་བདེ་བོར་རྩོལ་བ་དང་དུ་ལེན། །ཚི་ཆད་ནད་དུ་དེ་ལས་ཆེ་བ་མེད། །ཅེས་སོ། །ཐེག་པ་གཉིས་ཀྱི་ཁྱད་པར་བསྟན་པ་ནི། འདི་ནི་ཉི་མའི་ངོ་བོ་དེ་ཉིད་དོན། །རང་གཞག་འོད་གསལ་མི་གཡོ་གནས་པར་འདོད། །གཞན་ནི་སྤྲིན་དང་མུན་སེལ་རྩོལ་སྒྲུབ་ཀྱིས། །ཉི་མ་གདོད་གྲུབ་བྱེད་དང་མཚུངས་པར་བསྟན། །དེས་ན་འདི་གཉིས་ཁྱད་པར་གནམ་ས་བཞིན། །ལྷུན་གྲུབ་རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོ་འདི་ནི་རིག་པའི་ངོ་བོ་འདི་ཉིད་ཡེ་ནས་སངས་རྒྱས་སུ་གྲུབ་ཟིན་པ་ཉི་མ་དངོས་སུ་ལྟར་ཡོད་པ་དང་འདྲ་ལ། གཞན་རྣམས་སྤྲིན་དང་མུན་པ་བསལ་བའི་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ལས་གདོད་ཉི་མ་མཐོང་བར་འདོད་པ་ལྟར། རྒྱུ་རྐྱེན་རྩོལ་སྒྲུབ་བྱས་པའི་མཐར་སངས་རྒྱས་འགྲུབ་པར་འདོད་པ་སྟེ། ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་དང་འགལ་བར་ཞུགས་པས་ཐེག་པ་དེ་དག་སོ་སོའི་གཞུང་ནང་འགལ་བ་སྟེ། དེས་ན་རིག་པ་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ཉིད་ད་ལྟ་ནས་སངས་རྒྱས་རང་བབས་སུ་ཡོད་པ་དང་། མེད་པའི་ཁྱད་ཀྱིས་ཕྱེ་བ་སྟེ། འོག་མ་དེ་དག་གིས་དོན་ རྣལ་མ་མ་རྟོགས་པར་བསྟན་པ་ནི། རྩལ་རྫོགས་ལས། དཀྱིལ་འཁོར་གཅིག་ལ་དོན་བརྗོད་པ། །གསང་སྔགས་གཅིག་ལ་འཁྱེར་སོ་དགུ། །དེ་ཡང་རྣམ་པ་ཙམ་དུ་སྣང་། །རིམ་པ་དགུ་ཡིས་ངོ་བོ་ཡི། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་དོན་མ་རྟོགས། །སྣང་བའི་རང་བཞིན་སྣང་བ་ལ། །དོན་དམ་དང་ནི་ཀུན་རྫོབ་གཉིས། །ཐ་དད་མ་ཡིན་གཅིག་གི་ངང་། །ཡེ་ནས་རྟོགས་པའི་ངོ་གང་ལ། །མཚན་མའི་རྣམ་རྟོག་ཅི་བྱུང་བ། །ཐམས་ཅད་ཡེ་ཤེས་རོལ་པ་ཙམ། །རིག་པ་གཅིག་ལ་དོན་བརྗོད་པ། །སྐུ་གསུམ་རྒྱལ་བའི་ངོ་བོར་སྣང་། །སྐུ་ལས་ཡེ་ཤེས་ཆོ་འཕྲུལ་འབྱུང་། །སྣང་དང་མི་སྣང་ཆོས་མ་ཡིན། །རྟོགས་དང་མ་རྟོགས་མཐའ་ལས་གྲོལ། །སྣང་བའི་ཡེ་ཤེས་ངོ་བོར་གནས། །འབྱུང་བ་རྡོ་རྗེ་རྐྱེན་གྱི་བདག །ཅེས་སོ། །ད་ནི་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་དང་གཞན་བྱུང་གི་རྟོག་ཚོགས་གཉིས་མ་ཕྱེད་པའི་རྨོངས་པ་བཟློག་པ་ནི། དེང་སང་ཨ་ཏིར་རློམ་པའི་གླང་ཆེན་དག །འགྱུ་འཕྲོའི་རྟོག་ཚོགས་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཡིན་ལོ། །རྨོངས་པ་འདི་ཀུན་མུན་པའི་ཀློང་ཉིད་དང་། །རང་བཞིན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་དོན་ལ་རིང་། །རྩལ་དང་རྩལ་ལས་ཤར་བའང་མི་ཤེས་ན། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་སྨོས་ཅི་དགོས། །ཐེག་པ་འདིར་མོས་པ་ཙམ་དང་ལྡན་ཡང་ལེགས་པར་མཐོང་བའི་སྐལ་པ་ནི་སྐྲའི་ཉག་མ་ལ་བརྒྱར་བགོས་པའི་ཆ་ཙམ་ཡང་མེད་ལ། ཀུན་ཏུ་མ་བརྟགས་པའི་གཏི་མུག་གིས་ལུས་བསྒྱིངས་ཤིང་། ཕྲག་དོག་དང་ལོག་པར་རྟོག་པའི་ གསེར་གྱི་དྲ་བས་གདོང་བརྒྱན་པ། གླང་པོའི་ངང་ཚུལ་ཅན་གྱི་ཤེས་པར་རློམ་ལ་ཁ་གསག་དང་ལྡན་པ་ཁ་ཅིག་དག་རང་ཡང་ཉོན་མོངས་པ་དང་གཏི་མུག་དང་ལོག་པའི་ལམ་དུ་ཞུགས་པར་མ་ཟད། ཐར་པར་ཕྱོགས་པའི་སྐྱེ་བོ་བསོད་ནམས་ཆུང་ངུ་འཕྲད་པར་ཉེས་པ་དག་དང་འཕྲད་པ་ཀུན་ལ་འདི་སྐད་དུ་འདོམས་ཏེ། གང་ཤར་ཆོས་སྐུའི་རང་བཞིན། རྟོག་པ་ཟང་མ་འདི་ཉིད་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་སོ་ཞེས་པ་དང་། ཏིང་འཛིན་ཡིན་བཞིན་མ་རིག་ཡིད། །ཅེས་པ་ལ་སོགས་པས་འགྲོ་བ་བསླུ་བའི་བཅོས་མ་ཉེ་བར་སྟོན་པས། གཞན་ལ་མེད་པའི་ཟབ་ཆོས་སུ་འཆད་པ་དག་མཐོང་སྟེ། འདི་ནི་ཐེག་པ་འདིའི་ཆོམ་རྐུན་པ་ཞིག་དེང་སང་བྱུང་བར་ཟད་མོད། འདི་ལྟར་རང་
Chinese
地上被玛哈遮蔽。修习大圆满瑜伽，被称为落入玛哈瑜伽。阿努认为无分别地，进入法界和智慧之门后，对于如此显现的诸法，视原因为清净的法界，视结果为智慧的坛城。阿底瑜伽的大乐，是超越因果的菩提心。阿努遮蔽了超越因果。如果观察大圆满的因果二者，被称为落入阿努瑜伽。如是说。自性阿底的密意是，无取舍、无作为的大法是，自生智慧菩提心性，不离其直截了当的自性，显现出来，因此不需要在其他地方努力。安住于自身，不要向外寻求。自成金刚藏的自宗认为，无有造作的觉性，不离法性的状态，是法身本初佛，如果向外寻求，也无法找到佛，佛只是名义，实际上是指觉性不改变的自性进入空性之中。如雄鹰大鹏所说：无因无缘的自显现，无有遮蔽之自性。无勤唯一，无人所造之，本来圆满心要，安住于自成之境。如是说。如摩尼宝鬘所说：圆满佛陀即是自明觉性。如是说。如《普贤行愿品》所说：不观佛陀，了悟自心无作。如果观察，则无有，自明觉性本来清明。认为这不是，在因果大乘中，以舍弃、遮止、修习、加持等各种方式，偏离了自心法性无作。安住于自身，不要向远处寻求。对于无作安乐，接受努力。没有比这更严重的疾病了。如是说。显示二乘的差别是：此乃太阳之自性，认为安住于自性光明不动的状态。其他则是通过消除云和黑暗的努力，如同创造本初存在的太阳一般。因此，这两者的差别犹如天地。自成金刚藏，此乃觉性之自性，此自性本来已经成就为佛陀，如同真实存在的太阳一般。其他则认为，通过消除云和黑暗的因缘，才能见到本初的太阳。因缘勤
English
On the ground, Mahā is obscured. The practice of Dzogchen's effort is said to fall into Mahāyoga. Anu considers the undifferentiated ground, entering the door of the Dharmadhātu and wisdom. For all phenomena that appear in this way, the cause is seen as the pure Dharmadhātu, and the result is seen as the mandala of wisdom. The great bliss of Atiyoga is the Bodhicitta that transcends cause and effect. Anu obscures that which transcends cause and effect. If one views the two, cause and effect, of Dzogchen, it is said to fall into Anuyoga. Thus it is said. The intention of self-nature Ati is that the great Dharma without acceptance or rejection, without effort, is the self-arisen wisdom, the very nature of Bodhicitta, without moving from its direct state, it is manifested, therefore there is no need to strive elsewhere. Abiding in oneself, do not seek elsewhere. The self-essence of the spontaneously accomplished Vajra Heart, the self-doctrine is that the unadulterated awareness, without moving from the state of Dharmatā, is considered the Dharmakāya, the Buddha of the ground. If one seeks elsewhere, one will not find the Buddha. The Buddha is only a name, but in reality, it is considered only the essence of unchanging awareness entering into space. As the Great Garuda said: The self-manifestation without cause or condition, the unobstructed nature itself. Effortless, unique, unmade by anyone, the primordial perfection, the heart essence, dwells in the spontaneously accomplished realm. Thus it is said. As the Pearl Rosary said: The perfect Buddha is self-awareness itself. Thus it is said. As the Kunjed Gyalpo said: Do not look for the Buddha, realize your own mind, which is without action. If you examine it, it is not there, but self-awareness is primordially clear. Thinking that this is not it, in the cause and effect Mahāyāna, through various means of abandonment, prevention, practice, and blessings, one deviates from the self-mind's Dharmatā, which is without action. Abiding in oneself, do not seek far away. For effortless bliss, accept effort. There is no greater disease than that. Thus it is said. Showing the difference between the two vehicles: This is the very essence of the sun, it is considered to abide in the self-abiding, luminous, and immovable state. Others, through the effort of dispelling clouds and darkness, are like creating the primordially existent sun. Therefore, the difference between these two is like heaven and earth. The spontaneously accomplished Vajra Heart, this is the very essence of awareness, this very nature is primordially accomplished as the Buddha, like the sun existing in reality. Others think that through the causes and conditions of dispelling clouds and darkness, one can see the primordial sun. Cause and condition, effort
Chinese
最终想要通过勤作而成就佛果，这与任运自成相违背，因此这些乘各自的宗义内存在着矛盾。因此，自生智慧的觉性当下就以本来成佛的状态存在，这是以有和无的差别来区分的。下面的那些乘没有领悟到真实的意义而作了阐述。如《功德藏》中所说：一个坛城宣说多种意义，一个密咒具有九种持法，这些也只是显现为表相而已。以九个次第也未能领悟到本具的自生智慧的意义。显现的自性于显现中，胜义和世俗二者，并非他体而是一体的状态。对于本来觉悟的体性而言，名相的分别念又有什么用呢？一切都是智慧的游舞而已。一个觉性宣说多种意义，显现为三身佛的体性。从身中产生智慧的加持和神变，显现与不显现并非是法，证悟与未证悟解脱于边。显现的智慧安住于体性中，五大金刚是缘起之主。如是宣说。现在是为了遣除未能区分自生智慧和后生分别念二者的愚昧。如今那些自诩为阿底瑜伽的大象们，将流动闪烁的分别念当作菩提心啊！这种愚痴完全是黑暗的深渊，远离了自然大圆满的意义。如果连功用和从功用中生起的都不了解，那菩提心的体性还用说什么呢？即使仅仅具有对这个乘的信心，也没有能够很好地见到的机会，连一根头发分成一百份的那么一点点机会都没有。以完全不观察的愚痴而傲慢自大，用嫉妒和邪见的金网装饰着脸庞。某些自认为是具有大象般姿态的智者，并且善于谄媚奉承的人，自己也进入了烦恼、愚痴和邪见的道路，不仅如此，还对那些趋向解脱、福报微薄的众生说：无论显现什么都是法身的自性，这些虚假的分别念就是自生智慧等等。以及“本是禅定却为无明意”等等，以这些来欺骗众生，虚伪地宣说那些他人没有的甚深法。我看到这些，这只不过是如今出现在这个乘中的盗贼而已。像这样自己
English
Ultimately, the desire to attain Buddhahood through diligent effort contradicts spontaneous accomplishment. Therefore, these vehicles have contradictions within their respective tenets. Thus, the awareness of self-arisen wisdom exists in a naturally enlightened state from the very beginning, distinguished by the difference between existence and non-existence. The lower vehicles explain without realizing the true meaning. As it is said in the 'Essence of Accomplishments': One mandala expresses many meanings; one secret mantra has nine ways of holding. These also appear as mere appearances. Through nine stages, the meaning of self-arisen wisdom is not realized. In the nature of appearance, within appearance, ultimate truth and conventional truth are not different but are of one essence. For the nature that is enlightened from the beginning, what use are conceptual thoughts of characteristics? Everything is merely a play of wisdom. One awareness expresses many meanings, appearing as the nature of the three bodies of the Buddhas. From the body arise the blessings and miraculous powers of wisdom. Appearance and non-appearance are not Dharma; realization and non-realization are liberated from extremes. The wisdom of appearance abides in the essence. The five elements, the Vajras, are the lords of conditions. Thus it is said. Now, to dispel the confusion of not distinguishing between self-arisen wisdom and later-arisen conceptual thoughts: Nowadays, those elephants who boast of Atiyoga mistake fleeting, flickering conceptual thoughts for Bodhicitta! This ignorance is entirely a dark abyss, far from the meaning of natural Great Perfection. If one does not even know the function and what arises from the function, what need is there to speak of the nature of Bodhicitta? Even if one merely has faith in this vehicle, there is not even a fraction of a chance to see it well, not even a part of a hair divided into a hundred parts. Arrogant and conceited with unexamined ignorance, adorning their faces with golden nets of jealousy and wrong views. Some who consider themselves wise with the demeanor of elephants, and who are skilled in flattery and adulation, themselves enter the path of afflictions, ignorance, and wrong views. Not only that, but they also instruct those beings who turn towards liberation and have little merit, saying: Whatever arises is the nature of Dharmakaya; these false conceptual thoughts are self-arisen wisdom, and so on. And "Though it is Samadhi, it is the mind of ignorance," and so on, deceiving beings with these, falsely proclaiming profound teachings that others do not have. I see these, and this is merely a thief who has appeared in this vehicle nowadays. Like this, one's own