Tibetan
སེམས་གཅིག་ངོ་བོ་ལ། །སྡུག་བསྔལ་ཀུན་འབྱུང་བདེན་པ་རྣམ་པ་བཞིས། །སྡུག་བསྔལ་ཀུན་འབྱུང་ངན་སོང་རྒྱུ་ཟེར་ནས། །ཆོས་ཉིད་བྱང་ཆུབ་སེམས་དེ་སྤོང་བར་བྱེད། །དེ་ཡིས་ཆོས་ཉིད་མི་མཐོང་ཡངས་པ་ཡིན། །ཆོས་ཉིད་ བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ལ། །དོན་དམ་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་རྣམ་གཉིས་ཀྱིས། །སྦྱིན་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་བཅུས། །ས་བཅུ་ལམ་ལ་སྦྱངས་ཏེ་བགྲོད་པ་ཡིས། །ཆོས་ཉིད་མ་མཐོང་སྦྱོང་བའི་ས་ལ་གནས། །ཆོས་ཉིད་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ལ། །གཟའ་དང་རྒྱུ་སྐར་དུས་ཚིགས་བཟང་སྒོ་ནས། །བྱང་ཆུབ་ལྔ་དང་ཆོ་འཕྲུལ་ཆེན་པོ་བཞིས། །འདི་ལྟར་སྣང་བའི་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ལ། །བྱིན་གྱིས་བརླབས་ནས་ལྷ་ཡི་སྐུར་བསྒོམས་པ། །དེ་ཡིས་རང་སེམས་སྒོམ་མེད་མཐོང་བ་མིན། །ཞེས་སོ། །སྔགས་ནང་པ་གསུམ་གྱི་རིམ་པ་ནི། མཧཱ་ཨ་ནུ་ཨ་ཏི་རྣམ་པ་གསུམ། །ཆེན་པོ་གསུམ་ལ་གདོད་ནས་སྣང་བ་སྟེ། །རྒྱུ་འབྲས་ཐེག་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྒོ་དབྱེ་བས། །སྐལ་ལྡན་འགྲོ་བ་བྱང་ཆུབ་གསུམ་ལ་འདྲེན། །འདི་དག་ཀྱང་ཨ་ཏི་ཉག་གཅིག་ལས་གཞན་གཉིས་ཡོངས་སུ་མ་རྫོགས་པས་མཐར་ཐུག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སེམས་ཅན་གྱི་བློ་རིམ་འཁྲིད་པ་ཙམ་གྱི་ཕྱིར་རོ། །ཀུན་བྱེད་ལས། ཆོས་གཅིག་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ལ། །ཏིང་འཛིན་གསུམ་དང་ཆོ་ག་རྣམ་པ་ལྔས། །རང་རྒྱུད་དག་པའི་རྡོ་རྗེ་ཕུང་པོ་ལ། །བསྙེན་སྒྲུབ་རྣམ་པ་བཞི་ཡིས་ལྷ་བསྒོམས་ནས། །སྣང་ལ་རང་བཞིན་མེད་པར་བྱེད་པ་ནི། །བཙལ་ཞིང་བསྒྲུབས་ནས་རང་སེམས་ལྷར་བཅོས་པས། །དེས་ཀྱང་རང་སེམས་བྱར་མེད་མཐོང་བ་མེད། །རང་གི་ཆོས་ཉིད་བྱང་ཆུབ་སེམས་ལ་ནི། །ཀུན་བྱེད་རྒྱལ་པོ་སྟོན་ པའི་སྟོན་པས་ཀྱང་། །རང་སེམས་ཡེ་ནས་ཆོས་ཉིད་གྲོལ་བ་ལས། །སྟོན་པ་གསུམ་ལ་སྒོམ་པའི་ལུང་མ་བསྟན། །སྒོམ་སྒྲུབ་བཙལ་ན་རང་སེམས་སྤང་བ་སེམས། །ཀྱེ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རང་སེམས་གྲུབ་འདོད་ན། །འདོད་པ་མེད་པས་གྲུབ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། །རྟོག་མེད་མཉམ་པ་ཉིད་ལ་གནས་མི་བྱེད། །བླང་དོར་མེད་པའི་ཡུལ་ལ་རང་བཞིན་གནས། །གཡོས་པ་མེད་པའི་ངང་ལ་ངང་གིས་གནས། །སེམས་ནི་ཇི་བཞིན་པ་ཡི་ངོ་བོ་སྟེ། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་གྲུབ། །ཇི་བཞིན་པ་ལ་འཆོས་པར་མ་བྱེད་ཅིག །ངོ་བོ་ཉིད་ལས་གཞན་དུ་མ་སྒྲུབས་ཤིག །བཙལ་ན་རྒྱལ་བས་དབྱིངས་ནས་རྙེད་མི་འགྱུར། །སྔར་བྱས་ཟིན་པས་ད་ནི་བྱེད་མི་དགོས། །སྔར་གྲུབ་ཟིན་པས་ད་ནི་བསྒྲུབ་མི་དགོས། །ཞེས་སོ། །ཐམས་ཅད་རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོའི་འཇུག་སྒོར་བསྟན་པ་ནི། ཀུན་ཀྱང་མཐར་ཐུག་རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོའི་དོན། །གསང་ཆེན་རྨད་དུ་བྱུང་འདིར་འཇུག་དགོས་པས། །ཀུན་གྱི་རྩེ་མོ་འོད་གསལ་མཆོག་མི་འགྱུར། །མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོའི་ཐེག་པར་གྲགས། །ཐེག་པ་དེ་དག་ཀྱང་མཐར་ཐུག་རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོའི་ཐེག་པ་འདིར་འཇུག་དགོས་ཏེ། སྒོ་འདི་མ་མཐོང་ན་སངས་རྒྱས་ཐོབ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསང་བ་སྤྱོད་པ་ས་བོན་གྱི་རྒྱུད་ལས། སངས་རྒྱས་འབྲས་བུ་སུས་ཐོབ་པ། །འདི་ཉིད་དེ་ལ་སྣང་བ་ཡིན། །འདི་མ་མཐོང་བའི་སངས་ རྒྱས་ནི། །གཅིག་ཀྱང་བྱུང་བ་སྔ་ཕྱིར་མེད། །ཅེས་པ་དང་། གྲངས་མེད་རྡོ་རྗེ་འཆང་རྣམས་ཀྱིས། །ཐུགས་རྡོལ་ཉག་གཅིག་དགོངས་དོན་གཅིག །ཅེས་སོ། །དེའང་རིམ་པ་བརྒྱད་པོ་བློ་ཆུང་རྣམས་ཀྱི་གཉེན་པོར་བསྟན་ལ། ཨ་ཏི་ཡང་རབ་སྐལ་པ་ཅན་ལ་སྣང་བའོ། །དེའང་རིག་པའི་རང་ངོ་ལ་ཐེག་པ་གང་དུའང་མེད་ཀྱང་། དེ་རྟོགས་པར་བྱེད་པའི་སྒོ་ཙམ་དུ་སོ་སོར་ཤར་ཏེ། རིག་པ་ཐད་དྲང་དུ་སྟོན་པ་ཨ་ཏི་ཡངས་པ་ཆེན་པོ་ལས་གཞན་མེད་དེ། སེང་གེ་རྩལ་རྫོགས་ལས། ཡངས་སོ་ཆེའོ་ཆོས་ཆེན་པོ། །ཆུང་ངུ་རྣམས་ཀྱི་གཉེན་པོ་ཡིན། །ཆུང་དང་ཆེ་བའི་རིམ་པ་རྣམས། །ཡང་དག་ས་ལ་མེད་མོད་ཀྱང་། །སེམས་ཅན་བློ་ལ་གཉིས་སུ་བྱུང་། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་གཉིས་ལས་རྩོལ་སྒྲུབ་ཀྱི་རིམ་པ་ནི། ཆོས་ཀྱང་གཉིས་ལས་བླང་དོར་བྱ་བཙལ་ཅན། །རྩལ་ལས་རོལ་པར་ཤར་བའི་རང་བཞིན་གྱིས། །སེམས་དང་སེམས་བྱུང་བག་ཆགས་སྦྱང་ཕྱིར་བསྟན། །དེ་དག་སེམས་ལས་ཡེ་ཤེས་དག་པར་འདོད། །རིམ་པ་བརྒྱད་པོ་རྣམས་ནི་སེམས་ལམ་དུ་བྱེད་པས་བླང་དོར་བྱ་བཙལ་དང་བཅས་པར་ལམ་དུ་བྱེད་ཅིང་། སེམས་དྲི་མ་དང་བྲལ་ན་ཡེ་ཤེས་སུ་འདོད་པ་བཞིན་དུ། ཨ་ཏིའི་ཡང་སྙིང་སྙིང་ཐིག་མ་རྟོགས་པ་མཚུངས་པར་དེའི་ཕྱོགས་སུ་བསླན་ཏེ། སེམས་འབའ་ཞིག་ལ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་གཞི་ལམ་འབྲས་བུར་སྟེགས་འཆའོ། །འདིའི་ཁྱད་པར་ནི་ཁོ་བོས་བྱས་པའི་བསྟན་བཅོས། གྲུབ་པའི་མཐའ་རིན་ པོ་ཆེའི་མཛོད་དང་། ཐེག་པའི་མཆོག་རིན་པོ་ཆེའི་མཛོད་དང་། འོད་གསལ་རིན་པོ་ཆེའི་མཛོད་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །རྩལ་རྫོགས་ལས་ཀྱང་། སེམས་དང་ཡེ་ཤེས་བག་ཆགས་དངོས་མ་ཡིན། །ཡེ་ཤེས་བག་ཆགས་ཀུན་དང་བྲལ་གྱུར་ཀྱང་། །སེམས་ཀྱིས་སྣ་ཚོགས་བག་ཆགས་སྡུད་པར་བྱེད། །སེམས་དང་ཡེ་ཤེས་གཉིས་སུ་མ་ཕྱེ་ན། །སྣང་བ་ཡུལ་གྱི་རྩ་བ་མི་ཆོད་པས། །རྐྱེན་བྲལ་ཆོས་ཉིད་དག་ཀྱང་རྟོགས་པར་དཀའ། །ཞེས་པས། འདིར་ཉུང་ངུར་བསྡུས་ན། ཡེ་ཤེས་ནི
Chinese
于唯一的心性之中，以苦集灭道四圣谛，说苦集是堕恶趣之因，从而舍弃法性菩提心。因此，他无法见到广阔的法性。法性 于菩提心的体性之中，以胜义世俗二谛，布施、持戒等十波罗蜜多，在十地道上修习而行，无法见到法性，安住于修习之地。法性菩提心的体性之中，从星宿、时节的良辰吉日，以五种菩提和四大神通，对一切显现之法，加持后观想为天神之身，如此不能证悟无修的自心。如是说。密咒内三部的次第是，玛哈、阿努、阿底三种，此三大本来显现，以因果乘的法门开示，引导具缘众生趋入三种菩提。然此等亦非究竟，因阿底之外的二者尚未圆满，仅为引导众生之次第心智而已。《普贤王如来根本续》中说：于唯一法性菩提心的体性之中，以三种等持和五种仪轨，于自续清净的金刚身，以四种修法观想本尊，使显现无自性，寻觅修持，将自心改造为本尊，如此亦不能证悟无作的自心。于自之法性菩提心上，普贤王如来教导说，自心本来自性解脱，未曾授记对三世佛进行修持。若寻觅修持，则视为舍弃自心。嗟！大菩萨，若欲成就自心，因无欲而成就。不住于无分别的平等性中，于无取舍之境安住自性，于无动摇之状态自然安住。心是如是之体性，一切法皆成就于如是性中。勿于如是性中造作，勿于自性之外寻求，若寻觅，则诸佛亦无法于法界中寻得。因往昔已成办，故今无需再作。因往昔已成就，故今无需再修。如是说。一切皆为金刚藏之
English
In the nature of the one mind, with the Four Noble Truths of suffering and its origin, saying that suffering and its origin are the cause of falling into the lower realms, thus abandoning the Dharma-nature Bodhicitta. Therefore, one cannot see the vast Dharma-nature. Dharma-nature In the essence of Bodhicitta, with the Two Truths of ultimate and conventional, the ten Paramitas such as generosity and discipline, practicing and proceeding on the ten Bhumi paths, one cannot see the Dharma-nature and abides in the place of practice. In the essence of Dharma-nature Bodhicitta, from the auspicious days of planets and stars and seasons, with the five Bodhisattvas and the four great miracles, blessing all phenomena that appear in this way, and meditating on them as the body of a deity, in this way, one does not see one's own mind without meditation. Thus it is said. The order of the three inner Tantras is: Maha, Anu, and Ati, these three great ones have been appearing from the beginning. By opening the door of the Dharma of the cause and effect vehicle, they lead fortunate beings to the three Bodhis. However, these are not ultimate, because the other two besides Ati are not completely fulfilled, but only for guiding the gradual minds of sentient beings. In the Kunje Gyalpo it says: In the essence of the one Dharma Bodhicitta, with three Samadhis and five rituals, on the Vajra body of purifying one's own lineage, meditating on the deity with four types of practice, making appearances without inherent existence, searching and practicing, transforming one's own mind into a deity, in this way, one also does not see one's own mind without action. On one's own Dharma-nature Bodhicitta, the teacher, the King of All-Creating, also taught that one's own mind is naturally liberated from Dharma-nature, and did not prophesy meditation on the three Buddhas. If one seeks meditation and practice, one thinks of abandoning one's own mind. O great Bodhisattva, if you want to accomplish your own mind, it is accomplished by being without desire. Do not abide in non-conceptual equanimity, abide in the nature of the realm without acceptance or rejection, naturally abide in the state without movement. The mind is the nature of suchness, all Dharmas are accomplished in suchness. Do not fabricate suchness, do not seek outside of nature. If you seek, the Buddhas will not find it in the Dharmadhatu. Because it has been done in the past, there is no need to do it now. Because it has been accomplished in the past, there is no need to practice it now. Thus it is said. Everything is the essence of Vajra.
Chinese
于入处显示者：一切皆是终极金刚藏之义。因此必须进入这伟大殊胜之秘密中。一切之顶峰，光明殊胜不变异，被称为现证菩提心之乘。这些乘也必须进入终极金刚藏之乘中，因为若不见此门，则不可能成佛。于《秘密行持种子续》中说：“谁获得佛果，此即显现于彼。未见此之佛，无论先后皆未曾有。”又说：“无数金刚持们，心髓唯一，意旨相同。”如是，彼等八次第是为小慧者之对治而显示，而阿底则唯有具善缘者方能得见。如是，于觉性之自性中，虽无任何乘，然为了证悟彼，仅作为门径而各自显现。除直接显示觉性之大广大阿底外，别无他法。于《狮子圆满力》中说：“广大啊，大啊，大法啊！是小者们之对治。小与大之次第，虽于真实地上并不存在，然于有情心中则显现为二。”如是，于二者中，勤作之次第是：法亦于二者中，具有取舍、应作应寻者。以力中游戏显现之自性，为了清净心与心生之习气而显示。彼等认为从心中能清净智慧。八次第等是以心为道，故以取舍、应作应寻等作为道。如心远离垢染则视为智慧一般，同样，对于未证悟阿底之精要心髓者，也同样被引向彼方，而仅以心作为菩提之基、道、果而立宗。此之差别，应知于我所著之论典《宗派宝藏》、《乘之殊胜宝藏》和《光明宝藏》中。于《圆满力》中亦说：“心与智慧非习气之实性，纵然智慧远离一切习气，然心能积聚各种习气。若不区分心与智慧，则无法断除显现境之根本，纵然是离缘之法性亦难以证悟。”因此，于此处略摄而言，智慧是
English
Showing the entrance: Everything is the meaning of the ultimate Vajra Essence. Therefore, one must enter this great and wondrous secret. The supreme apex of all, the unchanging luminosity, is known as the vehicle of manifest enlightenment essence. Those vehicles must also enter this ultimate Vajra Essence vehicle, for without seeing this door, it is impossible to attain Buddhahood. In the Guhyacarya Seed Tantra, it says: "Whoever attains the fruit of Buddhahood, this is what appears to them. A Buddha who has not seen this, has never existed, before or after." And it says: "Countless Vajradharas, their heart essence is one, their intention is the same." Moreover, the eight stages are shown as antidotes for those of small intellect, while Ati appears only to those with great fortune. Furthermore, in the self-nature of awareness, there is no vehicle whatsoever, yet they appear separately as mere doorways to realize it. There is nothing other than the Great Vast Ati, which directly shows awareness. In the Lion's Perfected Power, it says: "Vast, great, the great Dharma! It is the antidote for the small ones. The order of small and great, although it does not exist on the true ground, appears as two in the minds of sentient beings." Thus, in the two, the order of effort and accomplishment is: Dharma also in the two, has what is to be taken and rejected, what is to be done and sought. By the nature of play arising from power, it is shown to purify the habitual tendencies of mind and mental events. They consider wisdom to be purified from the mind. The eight stages and so on, take the mind as the path, thus taking what is to be taken and rejected, what is to be done and sought, as the path. Just as the mind, when free from defilement, is considered wisdom, similarly, those who have not realized the essential heart essence of Ati are likewise drawn towards it, and they establish the mind alone as the basis, path, and fruit of enlightenment. The difference of this should be known in my treatises, The Treasury of Tenets, The Treasury of the Supreme Vehicle, and The Treasury of Luminosity. In the Perfected Power, it also says: "Mind and wisdom are not the reality of habitual tendencies, even though wisdom is free from all habitual tendencies, the mind gathers various habitual tendencies. If mind and wisdom are not distinguished, the root of the appearing object will not be cut, and even the nature of reality free from conditions will be difficult to realize." Therefore, to summarize briefly here, wisdom is