Tibetan
་རིག་པའི་རང་ངོ་དུས་ཐམས་ཅད་པ་ཡུལ་དང་བྲལ་བའི་དགོངས་པ་སྟེ། བསམ་བརྗོད་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའོ། །སེམས་ནི་ཡུལ་ལ་འཛིན་པའི་ཤེས་པའོ། །སེམས་ཀྱི་རྩ་བ་ཡེ་ཤེས་ལ་ཐུག་ཅིང་། གསེབ་ན་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་གདངས་སམ་རྩལ་ལྟར་ཡོད་པས་རང་ངོ་ཡེ་ཤེས་སུ་དུས་ལ་ལྟོས་ནས་ངོས་ཟིན་པར་བྱེད་དགོས་ཏེ། མ་ཟིན་ན་དྲི་མ་ཞེས་བྱའོ། །རིག་པའི་ངོ་བོ་དང་། རྩལ་གྱི་ཁྱད་ཡོད་པས་སེམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཕྱེད་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་རྒྱུ་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཐེག་པ་གསུམ་གཅིག་ཏུ་བྱས་པ་དེ་དང་། ཀྲཱི་ཡ། ཨུ་པ། ཡོ་ག་གསུམ་སྟེ་བཞི། མཧཱ་ཨ་ནུ་གཉིས་ཏེ་དྲུག་ནི་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་གོལ་སར་བསྟན་ཏེ། ཀུན་བྱེད་ལས། ངེས་པ་ཐོབ་པའི་ཐེག་པ་དྲུག །རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་གོལ་སར་བསྟན། །དེ་ཡང་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་མདོ་སྡེ་ནི། །ཀུན་ཏུ་འོད་ཀྱི་ས་འདོད་པ། །བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་རྟོག་དཔྱོད་ཀྱི། །ཆོས་ཉིད་ སྟོང་པ་ནམ་མཁར་འདོད། །ཨ་ཏི་ཡོ་གའི་བདེ་ཆེན་ནི། །རྟོག་དཔྱོད་འདས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས། །རྟོག་དཔྱོད་འདས་ལ་མདོ་སྡེས་བསྒྲིབས། །རྫོགས་ཆེན་རྟོག་དང་དཔྱོད་པ་ནི། །མདོ་སྡེ་དག་ཏུ་གོལ་བར་བཤད། །ཀྲཱི་ཡ་རྡོ་རྗེ་འཛིན་འདོད་པ། །དག་པ་རྣམ་གསུམ་སྒོར་ཞུགས་ནས། །གཟུང་འཛིན་དག་པའི་ཡུལ་ལ་གནས། །ཨ་ཏི་ཡོ་གའི་བདེ་ཆེན་ནི། །གཟུང་འཛིན་འདས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས། །གཟུང་འཛིན་འདས་ལ་ཀྲཱི་ཡས་བསྒྲིབས། །རྫོགས་ཆེན་གཟུང་དང་འཛིན་བྱེད་པ། །ཀྲཱི་ཡ་དག་ཏུ་གོལ་བར་བཤད། །ཨུ་པ་ཡ་ཡི་ལྟ་སྤྱོད་ནི། །ཀྲཱི་ཡ་སྤྱོད་ཅིང་ཡོ་ག་སྒྲུབ། །ལྟ་སྤྱོད་འབྲེལ་བའི་དོན་མེད་པས། །གཉིས་སུ་མེད་པའི་དོན་མ་རྟོགས། །ཨ་ཏི་ཡོ་གའི་བདེ་ཆེན་ནི། །གཉིས་སུ་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས། །གཉིས་སུ་མེད་ལ་ཨུ་པས་བསྒྲིབས། །རྫོགས་ཆེན་གཉིས་སུ་བྱེད་པ་ནི། །ཨུ་པ་ཡ་རུ་གོལ་བར་བཤད། །ཡོ་ག་སྟུག་པོ་བཀོད་འདོད་པས། །མཚན་མ་ཡོད་མེད་སྒོར་ཞུགས་ནས། །ཕྱག་རྒྱ་བཞི་ལ་གཙོར་བྱེད་པ། །བླང་དོར་མེད་ལ་འཇུག་མ་ནུས། །ཨ་ཏི་ཡོ་གའི་བདེ་ཆེན་ནི། །བླང་དོར་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས། །བླང་དོར་མེད་ལ་ཡོ་གས་བསྒྲིབས། །རྫོགས་ཆེན་བླང་དང་དོར་བྱེད་པ། །ཡོ་ག་དག་ཏུ་གོལ་བར་བཤད། །མཧཱ་རྡོ་རྗེ་འཆང་འདོད་པ། །ཐབས་དང་ཤེས་རབ་སྒོར་ཞུགས་ནས། །རང་རྒྱུད་དག་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ། །བསྙེན་སྒྲུབ་རྣམ་བཞིས་སྒྲུབ་པར་བྱེད། །ཨ་ཏི་ཡོ་ གའི་བདེ་ཆེན་ནི། །རྩོལ་སྒྲུབ་འདས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས། །རྩོལ་སྒྲུབ་འད
Chinese
觉性之自性是无时无处不在的境界，远离一切思、语、戏论。心是执着于境的识。心的根源在于智慧，中间有如智慧的光芒或力量，因此必须根据时间来认识自性为智慧，如果不能认识，就叫做垢染。因为觉性的体性和力量有差别，所以要区分心和智慧。此外，将因乘的三者合一，以及克里亚、邬波、瑜伽三者，共四者，加上玛哈、阿努二者，共六者，都显示为大圆满的歧途。《普作续》中说：获得决定的六乘，显示为大圆满的歧途。那又是怎样的呢？菩萨的经部，认为一切光明之地，以二谛的分别念，法性视为空性虚空。阿底瑜伽的大乐，是超越分别念的菩提心，经部遮蔽了超越分别念。大圆满的分别念，被说成是经部中的歧途。克里亚想要成为金刚持，进入清净三门，安住于所取能取的清净境。阿底瑜伽的大乐，是超越所取能取的菩提心，克里亚遮蔽了超越所取能取。大圆满的所取和能取，被说成是克里亚中的歧途。邬波耶的见行，行持克里亚并修持瑜伽，因为见行没有关联，所以没有证悟无二的意义。阿底瑜伽的大乐，是无二的菩提心，邬波遮蔽了无二。大圆满的二取，被说成是邬波耶中的歧途。瑜伽想要布置密集，进入有相无相之门，主要修持四手印，无法进入无取舍。阿底瑜伽的大乐，是无取舍的菩提心，瑜伽遮蔽了无取舍。大圆满的取舍，被说成是瑜伽中的歧途。玛哈想要成为金刚持，进入方便智慧之门，在自续清净的坛城中，以四种次第修持。阿底瑜伽的大乐，是超越勤作修持的菩提心，勤作修
English
The self-nature of awareness is the state of being present at all times and places, free from all thoughts, words, and elaborations. Mind is the consciousness that grasps onto objects. The root of mind lies in wisdom, and in between, there is the radiance or power of wisdom. Therefore, one must recognize the self-nature as wisdom in relation to time. If one fails to recognize it, it is called defilement. Because there is a difference between the essence and power of awareness, mind and wisdom must be distinguished. Furthermore, the three vehicles of causality made into one, and the three of Kriya, Upa, and Yoga, totaling four, plus the two of Maha and Anu, totaling six, are all shown to be detours on the path of Great Perfection. As it says in the *All-Creating King*: "The six vehicles that have attained certainty are shown to be detours on the path of Great Perfection." What are they like? The Sutra section of the Bodhisattvas desires the ground of all light, and with the conceptual analysis of the two truths, considers the nature of reality to be emptiness like the sky. The great bliss of Ati Yoga is the Bodhicitta that transcends conceptual analysis, and the Sutras obscure that which transcends conceptual analysis. Conceptual analysis and thought in Great Perfection are said to be detours in the Sutras. Kriya desires to be Vajradhara, entering the door of the three purities, and abiding in the pure realm of grasping and being grasped. The great bliss of Ati Yoga is the Bodhicitta that transcends grasping and being grasped, and Kriya obscures that which transcends grasping and being grasped. Grasping and being grasped in Great Perfection are said to be detours in Kriya. The view and conduct of Upaya is to practice Kriya and cultivate Yoga. Because the view and conduct are not related, the meaning of non-duality is not realized. The great bliss of Ati Yoga is the non-dual Bodhicitta, and Upa obscures non-duality. Dualistic grasping in Great Perfection is said to be a detour in Upaya. Yoga desires to arrange densely, entering the door of signs and no-signs, mainly practicing the four mudras, unable to enter non-acceptance and non-rejection. The great bliss of Ati Yoga is the Bodhicitta of non-acceptance and non-rejection, and Yoga obscures non-acceptance and non-rejection. Acceptance and rejection in Great Perfection are said to be detours in Yoga. Maha desires to be Vajradhara, entering the door of skillful means and wisdom, and in the self-existing pure mandala, practices with the four modes of approach and accomplishment. The great bliss of Ati Yoga is the Bodhicitta that transcends effort and accomplishment, effort and acco