Tibetan
་ཡུམ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཞེས་པ་བཞིན་ནོ། །སློབ་དཔོན་གཞན་དག་ཆོས་ཉིད་དེ་ཡོངས་གཅོ༵ད་ལ་ཤེས་བྱ་མ་ཡིན་ཏེ་བསམ་བརྗོད་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་གཅོ༵ད་ལ་ཤེས་བྱ་ཡིན་ཏེ་བདེན་པ་གཟིགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་བྱར་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པའང་ཁ་ཕྱིར་བལྟས་འཆད་པ་ཙམ་ལས་འཐད་པར་མ་མཐོང་སྟེ། དོན་རང་ཐོག་ཏུ་མྱོང་བ་མེད་པའི་ཚིག་གོ། །འདིར་ནི་བློས་བསམས་ན་སྤྲོས་པ་ཡིན་པས་དྲན་བསམ་གྱི་ཡུལ་མ་ཡིན་ཏེ། རྟོག་པ་དང་རྫས་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །བློས་བསམ་བརྗོད་མེད་པར་གནས་དུས་དོན་རང་ཐོག་ཏུ་ཕེབས་པས་རང་རིག་པའི་ཡུལ་ཡིན་ཏེ། རིག་པའི་ངོ་བོ་ཆོས་ཉིད་དོན་དམ་དུ་གནས་པ་ཉིད་དུས་དེར་མངོན་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་དེ་ཉིད་རང་བབས་ལྷུན་གྲུབ་ཆེན་པོར་རྟོགས་པའི་གང་ཟག་ནི་ཡང་རབ་རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོའི་གདུང་འཛིན་པ་སྟེ། ཆོས་ཉིད་དང་མཐུན་པར་གང་ཟག་དེ་ཡང་བྱ་བྲལ་འབད་རྩོལ་ཞིག་པའི་རྣམ་པ་སྟེ། ཁྱུང་ཆེན་ལས། རང་བཞིན་ཡོད་མེད་བརྟག་དཀའི་སེམས་ལ་རེག་ནུས་ཤིང་། །མ་བསམས་འཁྲུལ་པ་ཞིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཉིད། །བྱ་བྲལ་གླེན་པའི་ཤུགས་འཆང་བློ་བདེ་བ། །སྤྲོས་མེད་ནམ་མཁའི་ཡིད་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་བྱོས། །ཞེས་པ་དང་། ཐལ་འགྱུར་ལས། ཡང་ན་ངང་རིང་ཤུགས་དལ་བ། ། ལྷུག་པ་གླེན་པའི་ལྷོད་ཡོད་པ། །རྟོག་པ་ཆུང་ཞིང་རང་བཞིན་དལ། །ལུས་ངག་བྱ་བ་བྲལ་བ་དང་། །ཤེས་རབ་ལྡན་པས་འཛིན་པར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །རིག་པའི་ངོ་བོ་ཤེས་ནས་རིག་པ་ཉིད་རང་སོར་གནས་སམ། འཆར་རམ། བྱིང་རྒོད་ལ་སོགས་པ་ཅི་བྱུང་ཡང་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་དང་རོལ་པ་ཙམ་ལས། གོལ་སྒྲིབ་ལོགས་སུ་བསལ་དུ་མེད་དེ། གོལ་སྒྲིབ་དེ་ཉིད་རིག་པ་མ་གཏོགས་པ་གཞན་གཅིག་བྱུང་བ་མེད་ལ། རིག་པ་ཡེ་ནས་ཆོས་སྐུ་བྱ་བྲལ་ལྷུན་གྲུབ་ཆེན་པོར་གནས་པས། རིན་པོ་ཆེ་གསེར་གླིང་དུ་ཕྱིན་དུས་གསེར་ལས་མ་གཏོགས་པའི་ས་རྡོ་ངན་པ་བཙལ་ཡང་མི་རྙེད་པ་བཞིན་ནོ། །ཀུན་བྱེད་ལས། ཀྱེ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཉོན་ཅིག །སྔ་རབས་འདས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་། །རང་གི་སེམས་ལས་གཞན་དུ་ཆོས་བཙལ་མེད། །ཇི་བཞིན་པ་ལ་འཆོས་པར་བྱེད་མ་མྱོང་། །ཏིང་འཛིན་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྒོམ་མ་མྱོང་། །རང་སེམས་མི་རྟོག་པ་ཡིས་གྲུབ་པ་ཡིན། །ད་ལྟར་བཞུགས་དང་སླད་ཀྱིས་འབྱོན་པ་ཡང་། །རྟོག་མེད་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱིས་འགྲུབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་པ་དང་། བདེ་ཆེན་གདལ་བའི་ཆོས་ཉིད་ཀློང་དཀྱིལ་ན། །མི་རྟོག་མཉམ་པ་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་གནས། །ཆོ
Chinese
顶礼母！如是说。其他论师认为，法性是完全断绝，不可知，因为超离思虑言说。分别断绝是可知，因为对于证悟真谛者来说，可以作为对境。这种说法也只是表面文章，不合道理，因为是没有亲身体验的言辞。此处，如果用心思量，就是戏论，不是忆念思虑的对境，因为与分别念和实体相违。不经心思言说而安住时，意义自然显现，是自证智的对境，因为智慧的自性法性在胜义谛中安住，此时显现。证悟此意义为自然本成大圆满的人，是殊胜的金刚藏的传承者，因为与法性相合，此人也是无为、无勤的形象。如雄鹰云：“难以衡量自性有无的心，能够触及，不经思索，迷乱消逝的智慧，无为愚者的姿态，安乐自在，无戏论虚空的心意者所行。”又如《现观庄严论》云：“或者长久缓慢，舒缓愚者的放松，分别念小而自性缓慢，身语无为，具足智慧者所执持。”如是。认识智慧的自性后，智慧安住于自身，或者显现，或者沉没，无论发生什么，都是自生智慧的自性和游舞，没有必要单独去除错误和遮蔽，因为错误和遮蔽不是智慧之外的其他东西，智慧本来就是法身无为任运大圆满，如同珍宝到达金洲时，即使寻找金子之外的土石恶物也找不到一样。《普贤根本续》云：“嗟！大心者谛听！过去诸佛亦然，不于自心之外求法，不曾修饰如是，不曾修习禅定分别念，自心以不分别而成就，现在安住和未来将要来临者，也将以无分别平等而成就。”又云：“安乐广大的法性界中，安住着无分别大平等的自性。”
English
Homage to the Mother! As it is said. Other teachers say that the nature of reality is completely cut off and unknowable because it is beyond thought and expression. Separately cutting off is knowable because it can be an object for those who see the truth. This statement is also just a superficial explanation and does not seem reasonable, because it is a word without personal experience. Here, if you think about it with your mind, it is a proliferation, not an object of memory and thought, because it is contrary to conceptualization and substance. When abiding without thinking or speaking, the meaning naturally appears, and it is the object of self-awareness, because the nature of wisdom, the nature of reality, abides in the ultimate truth, and at that time it manifests. The person who realizes this meaning as the naturally perfect great perfection is the supreme Vajrasattva lineage holder, because in accordance with the nature of reality, this person is also an image of non-action and non-effort. As the Garuda says: "The mind that is difficult to measure whether self-nature exists or not can be touched, and the wisdom that disappears without thinking, the posture of the foolish non-doer, the ease and comfort, is done by those with the mind of non-proliferation and space." Also, as it is said in the Prasangika: "Or long and slow, the relaxation of the slow fool, the conceptualization is small and the self-nature is slow, the body and speech are free from action, and it is held by those who possess wisdom." Like this. After knowing the nature of wisdom, whether wisdom abides in itself, or appears, or sinks, whatever happens, it is only the nature and play of self-born wisdom, and there is no need to separately remove errors and obscurations, because errors and obscurations are not other than wisdom, and wisdom is originally the Dharmakaya, the non-action, spontaneous great perfection, just as when a treasure reaches the golden continent, even if you search for evil things like earth and stones other than gold, you cannot find them. The All-Creating King says: "Alas! Great-hearted ones, listen! The Buddhas of the past also did not seek the Dharma outside of their own minds, and never decorated it as it is, and never practiced meditation on conceptualization, and their own minds were accomplished by non-conceptualization, and those who now abide and those who will come in the future will also be accomplished by non-conceptual equality." It also says: "In the realm of the Dharma nature of great bliss, the nature of non-conceptual great equality abides."