Tibetan
པོ་བཏགས་ཏེ། གསལ་བ་དང་། སྟོང་པ་ལ་སོགས་པའི་ཆའི་ལྡོག་པ་ཕྱོགས་རེ་ལ་ཕྱེ་བར་ཟད་དོ། །དོན་ལ་རིག་པ་གྲུབ་བསལ་མེད་པ་སྟེ། རྒྱུད་དེ་ཉིད་ལས། ཀུན་བྱེད་ང་ཡི་རང་བཞིན་གཅིག་པུ་ལ། །འཁོར་གྱི་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་མིང་བཏགས་པ། །ལ་ལས་བྱང་ཆུབ་སེམས་སུ་མིང་བཏགས་ལ། །ལ་ལས་ནམ་མཁའི་ཁམས་སུ་མིང་ཡང་བཏགས། །ལ་ལས་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་མིང་ཡང་བཏགས། །ལ་ལས་ ཆོས་ཀྱི་སྐུ་རུ་མིང་ཡང་བཏགས། །ལ་ལས་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པར་མིང་ཡང་བཏགས། །ལ་ལས་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་རུ་མིང་ཡང་བཏགས། །ལ་ལས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པར་མིང་ཡང་བཏགས། །ལ་ལས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མིང་ཡང་བཏགས། །ལ་ལས་ཡེ་ཤེས་བཞི་དང་གསུམ་དུ་བཏགས། །ལ་ལས་ཡེ་ཤེས་ལྔ་རུ་མིང་ཡང་བཏགས། །ལ་ལས་དབྱིངས་དང་ཡེ་ཤེས་མིང་བཏགས་པ། །རང་བྱུང་བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་གཅིག་ལ་བཏགས། །རང་བྱུང་ང་ལ་མཐོང་ཚོད་སྨྲས་པ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་དོན་དེ་ཆོས་ཉིད་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སུ་བདེ་ཀློང་གཅིག་ཏུ་འཁྱིལ་པར་བསྟན་པ་ནི། ཡུལ་དེར་གནས་ན་ཀུན་ཀྱང་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་གཅིག་ལས་མ་གཡོས་པར། །མ་བྱས་ཡེ་ཟིན་རྩོལ་སྒྲུབ་འདས་པ་ཉིད། །གྲྭ་ཟུར་མེད་པའི་ཐིག་ལེ་ཟླུམ་པས་ན། །ཇི་བཞིན་དབྱེ་བསལ་མེད་པའི་ཀློང་དུ་འཁྱིལ། །རིག་པ་དྲི་མ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ནི་ཆོས་སྐུ་ཐིག་ལེ་ཉག་གཅིག་ཏུ་ཡེ་ནས་གནས་པ་སྟེ། བྱ་རྩོལ་བསམ་ཡུལ་ལས་འདས་པའི་ཆོས་ཉིད་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་སུ་བསྟན་པ་ནི། མུ་ཏིག་ཕྲེང་བ་ལས། ཀུན་གཞི་ཆོས་སྐུར་རང་ཤར་བས། །བརྒྱུད་པའི་རྩ་བ་རྩད་ནས་བཅད། །ཡིད་བཞིན་དགོངས་པར་ཡེ་གནས་པས། །འགྱུ་བྱེད་རྣམས་ནི་རང་གཞག་ཡིན། །དབུགས་ནི་ཡེ་ནས་རྒྱུན་ཆད་པས། །སྐྱེ་ཤི་གདོད་ནས་ཡོད་པ་མིན། །འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ ཡེ་རྫོགས་པས། །ཞེན་པའི་མཐའ་ནི་སྒོམ་པ་ཉིད། །ཡན་ལག་མ་བསྐྱོད་ཡེ་ཕྱིན་པས། །འགྲོ་བའི་ལམ་ཉིད་ཡེ་ནས་བགྲོད། །སྨྲས་པའི་ངག་ནི་བརྗོད་མེད་པས། །ཡེ་ནས་སྨྲ་བསམ་ཡུལ་ལས་འདས། །བསམ་པའི་འཕྲོ་འདུ་ཡེ་སྟོང་པས། །ཡེ་ནས་བསམ་གཏན་ཆེན་པོར་གནས། །དྲི་མ་རྣམས་ནི་རང་དག་པས། །དྲི་མེད་ཟང་ཐལ་ཆེན་པོར་གནས། །བྱས་པ་བྱུང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། །ཐོག་མ་ཉིད་ནས་བྱ་བྱེད་བྲལ། །གཞི་ནས་གཞན་བྱུང་ཆོས་མེད་པས། །གདོད་ནས་རང་བྱུང་ཉག་གཅིག་གོ། །གཅིག་དང་གཉིས་ཀྱི་གྲངས་ཟད་པས། །ཐིག་ལེ་ཟླ་དང་བྲལ་བ་ཉིད། །མུན་པ་གདོད་ནས་རྣམ་དག་པས། །རིག་པའི་སྣང་བ་འོད་གསལ་ཁྱབ། །འཁོར་བ་འགྱུར་མེད་འགགས་ཟིན་པས། །ཡེ་
Chinese
因此，只是将显现和空性等部分的对立面分开而已。实际上，觉性没有成立和破除。正如经续中所说： 创造一切的我，自性是唯一的。 轮回的欲望，都只是假名安立。 有的说名为菩提心， 有的说名为虚空界， 也有的名为自生智慧， 有的 说名为法身， 有的说名为报身， 有的说名为化身， 有的说名为一切智， 有的说名为一切相， 有的说名为四智和三智， 有的说名为五智， 有的说名为界和智慧， 自生菩提心是安立在一个上的。 对于自生的我，只是说了所见到的程度。 这样，将这样的意义显示为在法性菩提心中融为一体的大乐界中。 如果安住于那个地方，一切都是法身。 不离自生智慧， 本来无作，本来现成，超越勤作。 因为没有边角的明点是圆的， 所以融于如实无分别的界中。 觉性无垢的自性，本来就安住于法身明点中。 显示为超越作为和思虑的法性自生智慧。 如同摩尼宝珠串中所说： 轮回的根本自显现为法身， 所以断除了传承的根本。 因为本来安住于如意宝的意念中， 所以动摇者自然安住。 因为气息本来就断绝了， 所以本来就没有生和死。 欲望的功德 本来就圆满， 所以执着的边是禅定。 因为肢体没有动摇本来就已到达， 所以本来就已行走了轮回之路。 因为所说的语言是不可言说的， 所以本来就超越了言说和思虑。 因为思虑的散乱本来就是空性， 所以本来就安住于大禅定中。 因为垢染本来就是清净的， 所以安住于无垢通透的大界中。 因为没有造作的显现， 所以从一开始就远离了能作和所作。 因为从根本上没有其他所生的法， 所以本来就是唯一的自生。 因为一和二的数字已尽， 所以明点是远离月亮的。 因为黑暗本来就是清净的， 所以觉性的显现是光明遍布。 因为轮回不变已经止息， 所以本来
English
Therefore, it merely separates the opposites of aspects such as clarity and emptiness. In reality, awareness has neither establishment nor refutation. As it is said in the tantra itself: "The sole nature of me, the all-creating one, is named by the desires of beings. Some name it Bodhicitta, some name it the realm of space, some name it self-born wisdom, some name it Dharmakaya, some name it Sambhogakaya, some name it Nirmanakaya, some name it Omniscience, some name it All Aspects, some name it the four and three wisdoms, some name it the five wisdoms, some name it Dhatu and Wisdom. Self-born Bodhicitta is named as one. For the self-born me, I have spoken according to what I have seen." Thus, such meaning is shown as being gathered into one bliss-space in the Dharmata Bodhicitta. If one abides in that place, everything is Dharmakaya. Without moving from the self-born wisdom, it is naturally unmade, naturally accomplished, and beyond effort. Because the bindu without corners is round, it gathers into a space of non-differentiation as it is. The essence of awareness, without impurity, naturally abides as the sole Dharmakaya bindu. It is shown as the self-born wisdom of Dharmata, beyond action and thought. As it is said in the Garland of Pearls: "Since the ground of all self-arises as Dharmakaya, the root of the lineage is cut from its base. Since it naturally abides in the wish-fulfilling thought, the moving ones are naturally settled. Since the breath is naturally ceased, there is naturally no birth or death. The qualities of desire are naturally complete, so the extreme of attachment is meditation itself. Since the limbs have not moved and are naturally gone, the path of going is naturally traversed. Since the speech spoken is inexpressible, it is naturally beyond speech and thought. Since the arising of thought is naturally empty, it naturally abides in great samadhi. Since the impurities are naturally pure, it naturally abides in the great stainless transparency. Since there is no arising of action, from the very beginning it is free from action and agent. Since there is no other-born dharma from the ground, it is naturally the sole self-born one. Since the count of one and two is exhausted, the bindu is naturally separated from the moon. Since darkness is naturally completely pure, the appearance of awareness pervades with clear light. Since samsara is immutable and has ceased, it is naturally"
Tibetan
ནས་ལྷུན་རྫོགས་སངས་རྒྱས་པ། །མཚན་མའི་དངོས་པོ་སྟོང་སངས་པས། །བདག་འཛིན་བློ་ནི་ཡེ་ནས་ཟད། །ཅེས་སོ། །དེ་ལྟར་རིག་པའི་ངོ་བོ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་རོ་གཅིག་པར་བསྟན་པ་ནི། འགྲོ་དྲུག་གནས་དང་སངས་རྒྱས་ཞིང་ཁམས་ཀྱང་། །གཞན་ན་མེད་དེ་ཆོས་ཉིད་ནམ་མཁའི་ངང་། །རང་གསལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་སུ་རོ་གཅིག་པས། །རིག་པའི་ངང་དུ་འཁོར་འདས་འུབ་ཆུབ་བོ། །རྨི་ལམ་གཉིད་དུ་ངང་གཅིག་པ་ལྟར་ཆོས་སོ་ཅོག་རིག་པའི་ངང་དུ་རོ་གཅིག་པས། རྩ་བ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སུ་འདུས་པར་བསྟན་ པ་ནི། ཀུན་བྱེད་ལས། ཆོས་ཀུན་རྩ་བ་ཀུན་བྱེད་བྱང་ཆུབ་སེམས། །ཇི་ལྟར་སྣང་བ་ང་ཡི་ངོ་བོ་ཡིན། །ཇི་ལྟར་བྱུང་བ་ང་ཡི་ཆོ་འཕྲུལ་ཡིན། །སྒྲ་ཚིག་ཇི་ལྟར་གྲགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀུན། །ང་ཡི་དོན་ཉིད་ཚིག་སྒྲར་ཕྱུང་བ་ཡིན། །སངས་རྒྱས་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཡོན་ཏན་དང་། །སེམས་ཅན་ལུས་དང་བག་ཆགས་ལ་སོགས་པ། །སྣང་སྲིད་སྣོད་བཅུད་བསྡུས་པ་ཐམས་ཅད་ཀུན། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡེ་ནས་ཡིན། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ངང་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྫོགས་པའི་ཕྱིར། མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱང་མ་བཙལ་ལྷུན་གྲུབ་ཆེན་པོར་གནས་ཏེ། ཐམས་ཅད་ཀུན་འབྱུང་ཆོས་དབྱིངས་མཛོད་འདི་ན། །འདས་པ་མ་བཙལ་ཡེ་ནས་ལྷུན་གྲུབ་པས། །ཆོས་སྐུ་མི་འགྱུར་ཡུལ་མེད་ཀུན་འབྱམས་ལ། །ཕྱི་ནང་སྣོད་བཅུད་སྣང་བ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས། །གཟུགས་བརྙན་ལྟ་བུར་རང་ཤར་སྤྲུལ་པའི་སྐུ། །སྐུ་གསུམ་རྒྱན་དུ་མ་རྫོགས་ཆོས་མེད་པས། །ཐམས་ཅད་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་རོལ་པར་ཤར། །བདེ་གཤེགས་ཞིང་ཁམས་མ་ལུས་གྲངས་མེད་ཀྱང་། །ཉིད་ལས་བྱུང་བས་སེམས་ཉིད་སྐུ་གསུམ་ཀློང་། །འདི་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་ཡེ་ནས་སྟོང་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དང་། རང་སྣང་བ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་དང་། སྣ་ཚོགས་སུ་མ་འགགས་པར་ཤར་བ་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་དང་། དག་པའི་ཞིང་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་དེད་དཔོན་དམ་པར་བྱོན་པ་རྣམས་ ཀྱང་སྐུ་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་ཏེ། རིག་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སུ་རང་རྫོགས་པའི་ཕྱིར་ན། མ་བཙལ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ངོ་བོར་གནས་པ་ནི། ཀུན་བྱེད་ལས། ཀྱེ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཉོན་ཅིག །ཀུན་བྱེད་བྱང་ཆུབ་ང་ཡི་རང་བཞིན་ལས། །མ་བཙལ་རང་བཞིན་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཡི། །རྒྱལ་བ་ཀུན་གྱི་སྙིང་པོ་སྐུ་གསུམ་སྟེ། །ང་ཡི་རང་བཞིན་མ་བཅོས་ཆོས་སྐུར་གྲུབ། །ང་ཡི་ངོ་བོ་མ་བཅོས་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས། །ང་ཡི་ཐུགས་རྗེ་མངོན་བྱུང་སྤྲུལ་སྐུ་སྟེ།
Chinese
从而任运圆满成佛。名相之事物空寂，我执之念从此断绝。如是，觉性之本体菩提心中，一切法味为一体，即：六道处所与佛陀刹土，他处无有，乃法性虚空之界。自明菩提心中味为一体，觉性界中轮回涅槃融为一。如梦入睡般诸法于觉性界中味为一体，于根本菩提心中汇集而宣说。 《普作续》云：诸法之根本普作菩提心，如何显现乃我之本体，如何生起乃我之幻变，音声词语如何宣说之所有，乃我之义取出词语音声。佛陀身与智慧功德，有情身与习气等等，有情世间器情所摄之所有，乃菩提心之本体本来即是。如是之界中，诸法圆满之故，寂灭之法亦不寻而任运大成而安住，所有一切皆生起，此法界藏中，不寻逝灭，本来自成故，法身不变，无处周遍，内外器情显现受用圆满。如影像般自现化身，三身庄严无不圆满之法，所有一切皆显现身语意之游舞。善逝刹土无余无数亦，从彼而生故，心性乃三身之界。如是诸法乃本初空性大之法身，自显现圆满受用身，种种无碍显现之化身，从清净刹土中作为有情之殊胜导师而降临者们，亦是三身之自性。觉性于菩提心中自圆满之故，不寻而任运成就之本体而安住，即《普作续》云：噫！大菩萨谛听，普作菩提我之自性中，不寻自性任运成，诸佛之精华乃三身，我之自性不作而成法身，我之本体不作而成受用圆满身，我之大悲显现乃化身。
English
Thus, spontaneously and perfectly attaining Buddhahood. The objects of names and signs are empty and clear, and the thought of self-grasping is exhausted from the very beginning. Thus, in the essence of awareness, in the mind of enlightenment, all dharmas are shown to be of one taste: The abodes of the six realms and the Buddha-fields as well, are not elsewhere, but in the nature of the sky of Dharma. Since self-luminous enlightenment-mind is of one taste, in the realm of awareness, samsara and nirvana are united. Just as dreams are of one taste in sleep, all dharmas are of one taste in the realm of awareness. It is taught that they gather in the root, the mind of enlightenment. The Kunjed Gyalpo says: The root of all dharmas is the all-creating enlightenment-mind. Whatever appears is my essence. Whatever arises is my magical display. All the sounds and words that are spoken are my meaning, expressed in words and sounds. The bodies of the Buddhas, their wisdom and qualities, the bodies and habitual tendencies of sentient beings, and so forth, all that is included in existence and non-existence, the container and its contents, is the essence of the mind of enlightenment from the very beginning. Because all dharmas are complete in such a state, even the dharmas of passing beyond sorrow abide as the great spontaneously accomplished, without being sought. In this treasury of the Dharmadhatu, the source of all things, the past is not sought, but is spontaneously accomplished from the very beginning. The Dharmakaya is unchanging, without location, all-pervading. The outer and inner worlds, the container and its contents, and the appearances are perfectly enjoyed. The Nirmanakaya, like a reflection, arises spontaneously. Since there is no Dharma that is not complete as the ornament of the three bodies, all things arise as the play of body, speech, and mind. Although the Sugata-fields are countless and without remainder, since they arise from oneself, mind itself is the space of the three bodies. Thus, all dharmas are from the very beginning the Dharmakaya of great emptiness, the Sambhogakaya of self-appearance, and the Nirmanakaya that arises unceasingly in various ways. Those who come from the pure realms as the supreme guides of sentient beings are also the nature of the three bodies. Since awareness is self-perfected in the mind of enlightenment, it abides in the essence of spontaneous accomplishment, without being sought. The Kunjed Gyalpo says: O great Bodhisattva, listen! From my nature, the all-creating enlightenment, the essence of all the Buddhas, the three bodies, are spontaneously accomplished without being sought. My nature is established as the unmade Dharmakaya. My essence is the unmade Sambhogakaya. My compassion is the manifest Nirmanakaya.