Tibetan
བཞིན་སྣང་ཆ་གསལ་བར་སྣང་། །ཐུགས་རྗེའི་ཆ་ལས་ཡེ་ཤེས་གཉིས། །བྱ་དང་བྱེད་པ་མེད་པར་ཤར། །ཤར་སྣང་བློ་རིམ་གཉིས་ཀྱི་ཕྱིར། །ཡེ་ཤེས་མཛད་པ་འདི་ལྟ་བུ། །རྩོལ་སྒྲུབ་རྣམས་དང་བྲལ་བར་སྣང་། །ཞེས་སོ། །བློ་རིམ་གཉིས་ནི་ལོངས་སྐུའི་གདུལ་བྱ་དག་པའི་བློ་ཅན་གྱི་ངོར་རང་བཞིན་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ལས་ཤར་བའི་རོལ་པ་ལོངས་སྐུས་དོན་མཛད་པ་དང་། སྤྲུལ་སྐུའི་གདུལ་བྱ་མ་ དག་པའི་བློ་ཅན་གྱི་ངོར་ཐུགས་རྗེ་ཀུན་ཁྱབ་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ལས་ཤར་བའི་རོལ་པ་སྤྲུལ་པའི་སྐུར་སྣང་བས་དོན་མཛད་པའོ། །དེ་དག་གིས་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འཐད་པ་དགོད་པ་ཡན་ལག་དང་བཅས་པས་འབྲེལ་བ་བསྒྲུབས་ནས། ད་ནི་འབྲེལ་བ་ཅན་གྱི་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ལ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡེ་ཤེས་དང་བཅས་པ་རྒྱ་ཆེར་བསྟན་པ་ནི། ཆོས་སྐུའི་ངོ་བོ་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཏེ། །རོལ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་མཚོ། །གདོད་མའི་དབྱིངས་ན་ཐིག་ལེ་གཅིག་ཏུ་བཞུགས། །རིག་པའི་ངོ་བོ་ཡེ་ནས་དག་པ་ཆོས་སྐུའི་སྙིང་པོར་གནས་པ་དེ་འདིར་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ནི་ཀ་དག་ཆོས་སྐུ་རིན་པོ་ཆེའི་གསང་བའི་སྦུབས་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་འདུ་འབྲལ་མེད་པའི་ཐིག་ལེ་ཉག་གཅིག་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བར་བཞུགས་པས་བསམ་བརྗོད་དམིགས་པའི་ཡུལ་ལས་འདས་པ་སངས་རྒྱས་ཉག་གཅིག་གི་སྤྱོད་ཡུལ་ཏེ། འཆར་གཞིའི་ཡེ་ཤེས་གཏིང་གསལ་ཕྲ་བའི་ཆ་ཙམ་ལས་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་རིས་ཅན་སོ་སོར་གྲུབ་པ་ནི་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དེ། ངོ་བོ་རང་བཞིན་ཐུགས་རྗེ་གསུམ་ལས་ངོ་བོ་སྐུར་གནས་པས་སྐུ་གསུམ་སོ་སོའི་འཆར་གཞི་ལས་མཚན་མ་རིས་ཅན་དུ་མ་ཡིན། རང་བཞིན་འོད་དུ་གསལ་བའི་འཆར་གཞི་ལས་ཁ་དོག་རིས་ཅན་དུ་མ་ཡིན། ཐུགས་རྗེ་ཡེ་ཤེས་སུ་འཆར་གཞིའི་ཆ་ལས་རྣམ་པ་ཡུལ་ལ་མི་འཇུག་པས་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་སོ་སོའི་ཆ་ཙམ་དང་། སྐུ་གསུམ་སོ་སོའི་ཆ་ངོ་བོ་རང་བཞིན་ཐུགས་རྗེ་དངོས་སུ་བཞུགས་པ་སྟེ། ཐལ་འགྱུར་ལས། དེ་ཡང་ངོ་བོ་སྐུར་གནས་པས། །ཆོས་དང་ལོངས་སྤྱོད་སྤྲུལ་པའི་ཆར། །མ་ཕྱེད་འབྱེད་པ་མེད་པའི་ཚུལ། །བབས་ལས་གྲུབ་པ་ཉིད་ལས་ཀྱང་། །སྐུ་མདོག་ལ་སོགས་བློ་ཡུལ་མེད། །རང་བཞིན་འཆར་བྱེད་འོད་ཀྱི་ཚུལ། །དཀར་དམར་སེར་དང་ལྗང་མཐིང་ལས། །མཚན་མ་རིས་ཅན་མ་ཡིན་པར། །རིས་མེད་ཤེས་བྱའི་བབས་ལས་གྲུབ། །ཐུགས་རྗེ་འཆར་གཞི་སྣ་ཚོགས་ལས། །འདི་འདྲ་གཅིག་ཏུ་ངེས་མེད་པས། །སྣ་ཚོགས་སྣང་ཕྱིར་གཞི་ཞེས་བྱ། །ཞེས་པ་དང་། ཆོ
Chinese
面容显现清明之相，从慈悲之中生出二智，无作无为而显现。显现之相是为了两种根器，如是这般的智慧事业，看似远离勤作和修持。如是说。两种根器是指，对于报身佛的所化、具有清净心的众生而言，从自性任运成就的智慧中显现的游舞，报身佛以此来成办利益；对于化身佛的所化、不具清净心的众生而言，从慈悲周遍的智慧中显现的游舞，显现为化身佛来成办利益。他们以身和智慧的道理安立，以支分来建立联系。现在，为了详细阐述具有联系的身和智慧的分类，分为三部分。第一部分是广泛地阐述具有智慧的法身。法身的体性是自生智慧，游舞是遍知一切的智慧之海，在原始的法界中安住于一个明点之中。觉性的体性本自清净，安住在法身的心髓中，这在此处显现出来，被称为本来清净法身珍宝的秘密藏。身和智慧无有分离的唯一明点，远离戏论而安住，超越了思、言、意所能及的范畴，是唯一佛陀的行境。从显现之基的智慧深邃而清晰的细微部分来看，身和智慧各自成立的情况丝毫也不存在。从体性、自性、慈悲三者来看，体性安住于身，因此三身的显现之基并非具有能相的差别。自性是光明清明的显现之基，因此并非具有颜色差别。慈悲是显现为智慧的显现之基的部分，由于形象不落入对境，因此身和智慧仅仅是各自的部分， 三身各自的部分，体性、自性、慈悲真实安住。如《现观庄严论》的论疏中说：而且体性安住于身，因此法身、报身、化身，未曾分离、没有分别之相，从降临中成就的自性中，身的颜色等不在意识的范畴内。自性是显现的能作者，是光明的状态，从白色、红色、黄色、绿色、蓝色中，没有能相的差别，从无别所知的降临中成就。慈悲是各种各样的显现之基，由于不确定是这样一种，因此为了显现各种各样，所以称为基。如是说。
English
The face appears clear and bright. From the aspect of compassion, two wisdoms arise. They arise without action or effort. The appearance of arising is for the sake of two kinds of minds. Such wisdom activities appear to be free from effort and accomplishment. Thus it is said. The two kinds of minds are: for the disciples of the Sambhogakaya, those with pure minds, the play arising from the self-existing wisdom, the Sambhogakaya accomplishes the benefit; and for the disciples of the Nirmanakaya, those with impure minds, the play arising from the all-pervading wisdom of compassion, appearing as the Nirmanakaya, accomplishes the benefit. They establish the reason for the body and wisdom with its limbs, and thus establish the connection. Now, to explain in detail the categories of body and wisdom that have a connection, there are three parts. The first is to extensively explain the Dharmakaya together with wisdom. The essence of the Dharmakaya is self-arisen wisdom. The play is the ocean of all-knowing wisdom. It dwells as a single bindu in the primordial realm. The essence of awareness, pure from the beginning, dwells as the heart essence of the Dharmakaya. That which manifests here is called the secret chamber of the precious, primordially pure Dharmakaya. The single bindu of body and wisdom, inseparable, dwells free from elaboration, transcending the realm of thought, speech, and intention, is the domain of the single Buddha. From the aspect of the clear and subtle part of the wisdom of the basis of manifestation, there is not even a little bit of the establishment of body and wisdom as separate entities. From the three, essence, nature, and compassion, the essence dwells as the body, therefore the basis of manifestation of the three kayas is not differentiated by characteristics. The nature is the basis of manifestation that is clear as light, therefore it is not differentiated by colors. Compassion is the part of the basis of manifestation that manifests as wisdom, therefore, since the form does not fall into the object, the body and wisdom are merely parts of each, the parts of the three kayas, essence, nature, and compassion, actually dwell. As it says in the commentary on the Ornament of Clear Realization: Moreover, since the essence dwells as the body, therefore the Dharmakaya, Sambhogakaya, and Nirmanakaya, without separation, without the aspect of distinction, from the nature of accomplishment from descent, the color of the body and so forth are not within the realm of consciousness. The nature is the agent of manifestation, the state of light, from white, red, yellow, green, and blue, there is no distinction of characteristics, accomplished from the descent of undifferentiated knowledge. Compassion is the basis of manifestation of various kinds, since it is not certain to be just one kind, therefore, in order to manifest various kinds, it is called the basis. Thus it is said.
Tibetan
ས་སྐུ་ཉག་གཅིག་གི་ངོ་བོ་ལ་ལྟོས་ནས་གང་དུའང་མ་གྲུབ་པས་ཟད་པའི་སར་མཐར་ཐུག་པ་ཡང་དེ་ཉིད་ལས། འབྲས་བུ་བརྗོད་པར་མི་ནུས་ཀྱང་། །ཆོས་རྣམས་ཟད་སར་ཕྱིན་པ་དང་། །རང་གི་གྲུབ་པའི་མཐའ་ཡང་འཇིག །འདི་དུས་བླ་མའི་མན་ངག་ནུབ། །ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་པའི་མཐའ་སྟོངས་པས། །ཆོས་སུ་སྣང་བ་ཡོད་མ་ཡིན། །སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་རྒྱུན་ཆད་པས། །སངས་རྒྱས་མེད་ཅིང་སེམས་ཅན་མེད། །མདོར་ན་གང་ཡང་གནས་པ་མེད། །སོང་བ་མེད་པས་འོང་མེད་པའོ། །ཞེས་པ་དང་། ཀློང་དྲུག་པ་ལས། དུས་གསུམ་འབྱུང་བའི་འབྲས་བུ་ངས་བསྟན་ཁྱོད་ཀྱིས་ལེགས་པར་ཡིད་ལ་ཟུང་། །ཆོས་སྐུ་སྟོང་གསལ་ཁྱབ་པའི་གདངས་སུ་གོམས་པས་རང་ལུས་གཅིག་ཏུ་གྲོལ། །ཞེས་སོ། །འདིའི་དུས་ན་ཆོས་སྐུ་ཉག་གཅིག་ཏུ་གནས་པས་ཀུན་ཏུ་ བཟང་པོ་ཐོག་མའི་མགོན་པོར་གྲུབ་ལ། དེའི་ངང་ལས་གཞན་དོན་འཆར་བས་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། རྒྱུད་དེ་ཉིད་ལས། འདི་ནི་དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་འབྲས་བུ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་ངོ་བོར་རང་འདུག་ཡིན། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་འབྲས་བུ་འདི་ལ་སུ་གོམས་དཔལ་ལྡན་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཉིད་དུའང་འགྱུར། །ཐོག་མའི་མགོན་པོ་དྲི་མེད་དག་པ་འོད་ཀྱི་སྦུབས་ནས་རང་བྱུང་ཤར་བས་ནི། །སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་མཛད་པའི་བདག་ཉིད་དུ་ཡང་གསང་མཆོག་ཆེན་པོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ཐོབ་སྟེ། །དེ་ལས་མི་ལྡོག་ཤེས་པའི་རྣལ་འབྱོར་བློ་རྩལ་སྟོབས་དང་ལྡན་པའི་སྐལ་པ་ཅན། །འབྲས་བུ་ཀུན་གྱི་ཚད་དུ་ཕྱིན་པར་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ང་དང་སྐལ་པ་མཉམ་པའོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ཆོས་སྐུ་ཉིད་གསལ་བར་བསྟན་པ་ལ། རྟེན་ཆོས་སྐུ་དངོས་དང་། བརྟེན་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་རྒྱ་ཆེར་བཤད་པ་གཉིས་ལས། རྟེན་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་བཤད་པ་ལ་ངོ་བོ། ངེས་ཚིག །དབྱེ་བ་གསུམ་ལས། ཆོས་སྐུའི་ངོ་བོ་དབྱིངས་དག་པ་གཉིས་ལྡན་སྤྲོས་པའི་མཐའ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་ཞིང་གཏིང་གསལ་གྱི་ཡེ་ཤེས་རིག་པ་རང་བྱུང་གི་ངོ་བོ་འཕོ་འགྱུར་མེད་པ་སྟེ། རིག་པ་རང་ཤར་ལས། འགྱུར་མེད་འགག་མེད་ཁྱབ་པ་གསུམ། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡི་ངོ་བོའོ། །ཞེས་སོ། །ངེས་ཚིག་ནི་མཐར་ཐུག་གི་གཉེར་བྱ་སྟོང་གསལ་ཀ་དག་གི་ཆོས་ཡིན་པ་དང་། སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འཆར་གཞིའི་ལུས་སམ་དབྱིངས་ཡིན་པས་ན་ཆོས་སྐུ་སྟེ། རྒྱུད་དེ་ཉིད་ལས། མི་འཇིག་སྟོང་དང་གསལ་ བ་གསུམ། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡི་ངེས་ཚིག་གོ། །ཞེས་སོ། །དབྱེ་བ་ལ། རང་ངོ་སྤྲོས་པའི་མཐའ་ལས་འདས་པས་དབྱེར་མེད་ཀྱང་། ཡོན་ཏན་གྱི་ཆའམ་ལྡོག
Chinese
因为观待于唯一的法身之体性，在任何处也不成立，所以穷尽之地也是那本身。虽然不能说果，但当诸法行至穷尽之地时，自己的成立之边也坏灭。此时上师的口诀隐没，见修行之边际空尽，显现为法的也不存在。身和智慧的相续断绝，没有佛也没有众生。总之，什么也不存在，因为没有去，所以没有来。如是说。又，《虚空六法》中说：三时所生的果，我已宣说，你当善加谨记于心。因习惯于法身空明遍布之音声，故自身解脱为一。如是说。此时，法身安住于唯一，故成普贤王如来原始怙主。从彼之性中显现利他，故名为金刚持。彼续中云：此乃三时诸佛之果，自在于普贤王如来之体性中。诸佛之果，谁若习惯于此，亦将成为具德金刚持。原始怙主，无垢清净，从光明藏中自生显现，是诸佛事业之自性，获得极密大圆满之身。不离彼之瑜伽士，具足智慧、能力和力量之有缘者，达到一切果之顶点，与普贤王如来我等同等。如是说。如是宣说彼法身之显现，有作为所依之真实法身，和所依之智慧之名相广大宣说二者。其中，宣说所依之法身有体性、定义、分类三种。法身之体性是具足界和清净二者，远离一切戏论之边，且是明澈之智慧，觉性自生之体性，无有迁变。觉性自生中说：不变、不灭、遍布三者，是法身之体性。如是说。定义是，究竟之所求是空明本来清净之法，并且是身和智慧一切显现之基础之身或界，故为法身。彼续中云：不坏、空和明三者，是法身之定义。如是说。分类方面，自性是超越戏论之边，故无有分别，但就功德之分或遮
English
Because it depends on the nature of the sole Dharmakaya, it is not established anywhere, so the ultimate place of exhaustion is also that itself. Although the fruit cannot be spoken of, when all dharmas go to the place of exhaustion, the edge of one's own establishment is also destroyed. At this time, the guru's oral instructions disappear, the edge of view, meditation, and action is exhausted, and what appears as dharma does not exist. The continuity of body and wisdom is cut off, there is no Buddha and no sentient beings. In short, nothing exists, because there is no going, so there is no coming. Thus it is said. Also, in the *Klong Drug Pa*: I have shown the fruit of the three times, you should keep it well in mind. By being accustomed to the sound of the Dharmakaya, which is empty, clear, and pervasive, one's own body is liberated into one. Thus it is said. At this time, the Dharmakaya abides in the sole, so it becomes the Primordial Protector, Samantabhadra. From that nature, the benefit of others arises, so it is called Vajradhara. In that tantra it is said: This is the fruit of all the Buddhas of the three times, self-abiding in the nature of Samantabhadra. Whoever becomes accustomed to this fruit of the Buddhas will also become the glorious Vajradhara. The Primordial Protector, immaculate and pure, arises spontaneously from the womb of light, is the nature of the activities of all the Buddhas, and obtains the body of the Great Perfection of Utmost Secret. The yogi who does not deviate from that, the fortunate one who possesses wisdom, ability, and power, reaches the pinnacle of all fruits, and is equal to me, Samantabhadra. Thus it is said. Thus, in order to clearly show that Dharmakaya itself, there are two: the actual Dharmakaya as the basis, and the extensive explanation of the aspects of the wisdom that depends on it. Among them, the explanation of the Dharmakaya as the basis has three aspects: nature, definition, and classification. The nature of the Dharmakaya is the union of the two, realm and purity, free from all extremes of elaboration, and is the nature of clear wisdom, self-arisen awareness, without change. In *Rigpa Rangshar* it says: Immutable, unceasing, and pervasive, are the nature of the Dharmakaya. Thus it is said. The definition is that the ultimate object of pursuit is the dharma of emptiness, clarity, and primordial purity, and it is the body or realm that is the basis of all appearances of body and wisdom, therefore it is the Dharmakaya. In that tantra it is said: Imperishable, empty, and clear, are the definition of the Dharmakaya. Thus it is said. In terms of classification, the self-nature is beyond the extremes of elaboration, so there is no distinction, but in terms of the division of qualities or negation,